# data[].attributes.headline
Współistnienie wierzeń antycznych i chrześcijańskich w literaturze renesansu.

# data[].attributes.subject
Współistnienie wierzeń antycznych i chrześcijańskich w literaturze renesansu.

# data[].attributes.headline
Jan Kochanowski "Czego chcesz od nas Panie...?"

# data[].attributes.subject
Jan Kochanowski "Czego chcesz od nas Panie...?"

# data[].attributes.attachment_link.title
Jan Kochanowski - Pieśń XXV z Ksiąg Wtórych [Czego chcesz od nas, Panie, za Twe hojne dary...]

# data[].attributes.headline
 Wyznanie wiary renesansowego humanisty; piękno i harmonia świata jako źródło czci Boga.

# data[].attributes.subject
 Wyznanie wiary renesansowego humanisty; piękno i harmonia świata jako źródło czci Boga.

# data[].attributes.body
1. Chrześcijańska wizja kosmogonii. Biblijny topos powstania świata i rajskiego ogrodu:

a. wskazanie Boga jako pierwszej przyczyny.

b.  sakralizacja i ustanowienie wartości stworzonego świata: dobry i cudowny, harmonijny (uporządkowany), piękny - doskonały, ponieważ otrzymał istnienie od Boga.

c.  świat - rajski ogród sprzed grzechu pierworodnego, pozbawiony pierwiastka zła (jabłko to tylko owoc z sadu), dający człowiekowi pierwotny stan szczęścia.

d.  biblijna rola człowieka jako pana wszelkiego stworzenia, któremu piękny i pełen dobrodziejstw świat został darowany; wiara w boską opatrzność.

2. Modlitewna forma wiersza; liryka inwokacyjna:
a. adresat wiersza - Bóg, opiekun ludzi (w przeciwieństwie do surowego Boga ze Starego Testamentu)
b.nadawca - wyznawca wypowiadający się w imieniu całej zbiorowości.

# data[].attributes.headline
Kryzys wiary w fundamentalne założenia religii

# data[].attributes.subject
Kryzys wiary w fundamentalne założenia religii

# data[].attributes.body
1. Obecność starożytnej formuły „Dokąd duch idzie z ciała ?”
2. Odwołanie do różnych systemów religijnych; połączenie wyobrażeń chrześcijańskich (niebo, czyściec) z pogańskimi (mitologia grecka, Platon, Owidiusz).
3. Podważenie dogmatów o istnieniu bożej opatrzności, nieśmiertelności duszy i życiu pozagrobowym.
4. Bezradność, poczucie zagrożenia, sceptycyzm bliski bluźnierstwu, żaden z systemów nie daje pewności.

# data[].attributes.body
1. Platoński mit o początku kosmosu. Topos Boga - artysty, rzemieślnika, architekta.

2. Platońska idea piękna wszechobecnego. Kosmos jako dzieło sztuki:
a. pochwała świata (laudato mundi) (Platon, Arystoteles, Cyceron, stoicy),
b. reguła zgody i harmonii: piękno najwyższym dobrem, polega na układzie i proporcji.

# data[].attributes.headline
Środki językowe służące uwydatnieniu idei wiersza

# data[].attributes.subject
Środki językowe służące uwydatnieniu idei wiersza

# data[].attributes.body
1. zagęszczenie form zaimkowych („Ty”,”Tyś” itp.) – podkreślenie łączności człowieka (wdzięcznego za łaski) z Bogiem (dawcą łask) - zagęszczenie określeń zaczynających się od „nie” – wyrażenie podziwu wobec nieskończoności i niezmierności potęgi i dobroci Stwórcy-    antropomorfizacja Boga
2. podkreślenie roli Boga – Artysty
3. epitety (ich zgodność z określanymi rzeczownikami) – gwarancja wewnętrznego spokoju,harmonii wszechświata.

# data[].attributes.body
1. W renesansie nastąpiło stopienie się obu wątków tradycji śródziemnomorskiej: judejskiej i grecko - rzymskiej:

etyczno - estetyczna perspektywa widzenia świat: dobry, harmonijny i piękny.

2. Oba teksty są dowodem ewolucji intelektualnej człowieka renesansu (od optymizmu („Hymn”) do zwątpienia ("Tren X") i odbudowania światopoglądu w "Trenie XIX.").

Bibliografia:
J. Pelc, Jana Kochanowskiego Tren X , [w:] Liryka polska. Interpretacje, Kraków 1971.

# data[].attributes.headline
Forma gatunkowa i środki artystycznego wyrazu uwydatniające stan emocjonalny podmiotu lirycznego:

# data[].attributes.subject
Forma gatunkowa i środki artystycznego wyrazu uwydatniające stan emocjonalny podmiotu lirycznego:

# data[].attributes.body
1. seria pytań retorycznych - podkreślenie dramatyczności chwili,

2. tok intonacyjno - składniowy zakłócony przerzutniami - ekspresyjność wypowiedzi,

3. apel (zdania w trybie rozkazującym) - wyrażenie wątpliwości,

4. apostrofa - nadaje charakter wezwania, poszukiwania,

5. stylistyka rozmowy (obecność adresatki - forma gramatyczna 2 osoba - podkreślenie intymności, bliskości).