# data[].attributes.body
Indien de middelen overgeheveld worden naar het standaard onderwijs met leerkrachten die gespecialiseerde ondersteuning kunnen geven moet dit gaan.

# data[].attributes.body
Ja, buitengewoon onderwijs kan als een vorm van segregatie worden gezien, omdat het kinderen met Downsyndroom apart zet van hun leeftijdsgenoten. In landen zoals Spanje, Italië, Portugal en Noorwegen gaan deze kinderen met de juiste ondersteuning naar gewoon onderwijs, wat hen helpt zich beter te ontwikkelen.

Onderwijs moet inclusiever worden voor iedereen. Door kinderen met Downsyndroom in het reguliere onderwijs te plaatsen, leren ze samen met anderen en worden ze meer geaccepteerd in de samenleving. Dit is niet alleen goed voor hen, maar ook voor hun klasgenoten, die leren omgaan met diversiteit. Inclusief onderwijs is dus een win-win voor iedereen.

# data[].attributes.body
Ik ben van mening dat kinderen, jongeren en volwassenen met het syndroom van Down niet per se in het reguliere onderwijs thuishoren. In plaats daarvan zou er meer aandacht moeten worden besteed aan het ontwikkelen van kwalitatieve scholen waar deze mensen op een volwaardige manier worden ondersteund en begeleid.

Aan de ene kant denk ik dat zij zich anders zullen voelen als ze de enigen zijn die in een normale klas zitten. Aan de andere kant is er ook het risico dat zij zich anders voelen wanneer ze gescheiden worden van kinderen zonder beperking. Toch geloof ik dat mensen met het syndroom van Down veel meer van elkaar kunnen leren in een speciaal onderwijssysteem met de nodige begeleiding. Bovendien hebben zij vaak meer ondersteuning nodig dan de anderen in een gewoon onderwijs, wat ertoe kan leiden dat ze zich daar nog meer anders gaan voelen.

# data[].attributes.body
Als kinderen met Down Syndroom in een normaal onderwijs naar school mogen gaan, dan zouden we twee voordelen ontwikkelen. Dat deze kinderen zich beter zullen ontwikkelen dan wanneer ze allemaal samen worden buitensloten, met gevolg tot een trager zelfontwikkeling voor hun.

En voor onze leerlingen in het normaal onderwijs, leren we hun ruimdenkend in het leven te staan. Zo leren de leerlingen dat pesten gemeen is en dat het helpen van mensen die met een beperking leven een bijdrage levert voor de maatschappij.

Als leerlingen dit al op heel jonge leeftijd kunnen inzien dan heeft de maatschappij een enorme vooruitgang geboekt, vind ik. Pesten op de werkvloer en op scholen bestaat nog steeds onder de mensen met een normale begaafdheid. Deze is af te leren door te leren samenleven met mensen die met beperking leven en door deze doelgroep ook te leren helpen ontstaat er een innerlijke groei. Goddelijk mooi om zo'n resultaat te bereiken in de toekomst. Hopelijk!

# data[].attributes.body
Ja,

Als men de investeringen van het buitengewoon onderwijs zou doen in het gewoon onderwijs. Extra begeleiding en zorgjuf ea voorzien dan zouden vele kinderen met een beperking naar het gewoon onderwijs kunnen gaan. De twee onderwijssystemen laten samenvloeien moet toch mogelijk zijn? Nu worden ze eigenlijk weggestoken ergens in het bos. Deze kinderen komen zo goed als niet in aanraking met de gewone samenleving, waardoor ze later ook moeilijk kunnen integreren in de maatschappij. Men heeft het M-decreet ingevoerd maar nooit voldoende financieel ondersteund. Hier zijn nog veel mogelijkheden, maar aanpassingen en veranderingen vragen zeker en vast tijd. We kunnen nog veel leren van andere landen.

# data[].attributes.body
Buitengewoon onderwijs wordt maar al te vaak aanzien als de groep 'zwakkeren' die geen kans maken en zonder hun te kunnen bewijzen daar geplaatst worden. Dit terwijl dit anders zou kunnen als de maatschappij meer zou investering in ondersteuning voor deze kinderen en zo ook een kans krijgen om eerst naar het regulier onderwijs te kunnen gaan. Zodat ze zich kunnen bewijzen, want het is niet omdat ze een beperking hebben dat je er vanuit moet gaan dat deze groep kinderen het gewoon onderwijs niet aankunnen. Dit is een grote fout in onze maatschappij om hier vanuit te gaan.

# data[].attributes.body
Te lang om te lezen?
Het initiële idee van het bijzonder onderwijs is goed, maar door de gebrekkelijke investering en uitvoering lijkt het  helaas wel op segregatie.

Ik denk dat we hierbij ook moeten inzoomen op waarom er WEL wordt geïnvesteerd in het terugbetalen van prediagnostische tests en de eventueel daaropvolgende abortus, maar NIET in gepaste ondersteuning van personen met een beperking: Zou het hier kunnen gaan om een kapitalistisch motief? Een abortus van een kind met een beperking is voor het kapitalisme immers een veel goedkopere optie dan investeren in de zorgsector om er zo zeker van te zijn dat iedereen altijd mee kan, en zo te zorgen voor optimale inclusie.

Door in het ene te investeren en in het andere opmerkelijk minder te investeren lijkt het alsof men al vanaf de zwangerschap de ouders in een bepaalde richting wil sturen. Alsof het ene meer sociaal gewenst is dan de andere optie.

Het is een goeie zaak dat er instanties zijn zoals het bijzonder onderwijs. Het initiële idee is het tegenovergestelde van segregatie, lijkt mij. Maar door de gebrekkige uitvoering ervan en tekort aan investering erin, zorgen ze ervoor dat het inderdaad op segregatie gaat lijken.

Als men om te beginnen beter zou investeren in de gehele onderwijssector, dan zou men voor iedereen ondersteuning op maat kunnen aanbieden. En er misschien zo voor zorgen dat mensen die in het ‘bijzonder’ onderwijs terecht zouden komen uiteindelijk ook op hetzelfde niveau dan het ‘reguliere’ onderwijs mee kunnen. Maar dan gewoon iets meer op hun eigen tempo. eigenlijk een beetje zoals in het hoger onderwijs modeltraject  vs. een aangepast traject.

Dus eigenlijk meer investeren in betere ondersteuning en begeleiding in het algemeen.
Bijvoorbeeld d.m.v. bijscholingen over orthopedagogische onderwerpen, meer en beter opgeleide zorgleerkrachten, CLB, betaalbare (psychologische) ondersteuning, aanpassingen voor mensen met een fysieke beperking, meer oog voor mensen in een kwetsbare situatie, …

Dan zouden er uiteindelijk veel meer mensen mee kunnen blijven doorstromen in het ‘reguliere’ onderwijs en kan men in het bijzonder onderwijs terug naar hun kernmissie om mensen op hun eigen tempo, zo goed mogelijk op te leiden.

# data[].attributes.body
Er zijn ook kinderen in het buitengewoon onderwijs met een ernstige verstandelijke beperking, als zij bv. mentaal op een leeftijd zitten van een peuter dan gaan ze niets kunnen leren in het 'gewone' onderwijs. Kinderen in het buitengewoon onderwijs hebben vaak een specifieke zorg nodig, niet elke leerkracht in het gewone onderwijs zou in staat zijn om hen te begeleiden. MAAR de kinderen die wel verstandelijk sterk genoeg zijn zouden recht moeten krijgen op lessen in het gewone onderwijs. Dan zouden ze al opleidingen moeten aanbieden voor leerkrachten om een zorg leerkracht te worden, of vacatures openzetten zodanig dat kinderen met extra zorg ook naar een gewoon onderwijs kunnen.

# data[].attributes.body
Ja
Buitengewoon onderwijs staat echt naast het gewone onderwijs. Men krijgt ook snel een stempel omdat ze naar het buitengewoon onderwijs gaan. Ze worden door de maatschappij anders bekeken en krijgen hierdoor minder kansen op doorgroeimogelijkheden zoals bijvoorbeeld later op de arbeidsmarkt. Langs de andere kant is het goed dat men specifieke zorg krijgt en meer aandacht. Maar ik vermoed dat investeringen in het buitengewoononderwijs geld kost, maar kan men dan niet investeren in extra specifieke leerkrachten en zorgleerkrachten in het gewone onderwijs? Zodat kinderen met een beperking zich niet anders moeten voelen en naar het gewone onderwijs kunnen.

# data[].attributes.body
Sowieso vind ik dat elk kind de kans moet hebben om te starten in het ' gewoon' onderwijs. Het onderwijs zou ook meer aangepast mogen worden zodat het toegankelijk is voor iedereen. Dit kan gebeuren door in te zetten op ondersteuning voor in de klas. Want ook kinderen die geen beperking hebben kunnen hier baat bij hebben. Bijzonder onderwijs vind ik langs de ene kant wel segregatie omdat de kinderen naar een appartement school moeten gaan, vaak is deze dan nog ver van huis. Langs de andere kant zijn deze scholen vaak beter aangepast aan de behoeftes van de kinderen. Ook de leerkrachten hebben de juiste kennis om om te gaan met de behoeften. Kinderen met een beperking naar een gewone school sturen is volgens mij pas haalbaar als de regering er klaar voor is om hier in te investeren. Ik vermoed dat dit jammer genoeg nog wel even kan duren.