# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zrozumienie emocji dziecka jest kluczowe w wspieraniu prawidłowego rozwoju. Pozwala nam zaobserwować ewentualne problemy, które mogą wymagać współpracy ze specjalistą. O niezwykle ważnym aspekcie natury człowieka opowiada prof. Magdalena Olempska-Wysocka, autorka szkolenia online „Agresja, złość, lęk. Zaburzenia zachowania u dzieci".
Wiedza na temat rozwoju emocjonalnego dzieci w różnym wieku pomaga zrozumieć, jakie emocje są typowe w danym okresie rozwoju i jakich reakcji można się spodziewać. Dlatego ważne jest, żeby zachęcać dzieci do dzielenia się swoimi uczuciami, nie dyskryminować ich za to, że czują złość, są smutne czy zdenerwowane. Należy im pomóc zrozumieć, że te emocje są naturalne i że mogą nauczyć się, jak sobie z nimi radzić. Im więcej będziemy wiedzieć o dziecięcych emocjach, tym łatwiej zauważymy zmiany w zachowaniu mogące sygnalizować ukryte problemy, z którymi dziecko może mieć trudności.

Zapraszamy do wysłuchania i obejrzenia podcastu pt. „Nie karz dziecka za złość!".

# data[].attributes.attachment_link.description
Zrozumienie emocji dziecka jest kluczowe w wspieraniu prawidłowego rozwoju. Pozwala nam zaobserwować ewentualne problemy, które mogą wymagać współpracy ze specjalistą.

# data[].attributes.body
Coraz więcej dzieci zmaga się z problemami lękowymi , które często związane są z narastającym w różnych okolicznościach stresem . Zapraszam do przeczytania artykułu , który przybliży sposoby pomagania dziecku w radzeniu sobie z sytuacjami stresującymi .

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Stres to powszechne uczucie, które dotyka zarówno dzieci jak i dorosłych, ale w nieco inny sposób.

Żyjemy w czasach, kiedy odczuwamy podwyższony poziom stresu. Doświadczają go zarówno dorośli jak i dzieci. Jesteśmy świadkami wielu zmian na świecie, ale stres u dzieci mogą wywoływać codzienne wyzwania, takie jak negatywne sytuacje w domu, przemoc w szkole czy egzaminy. A czasem nawet pozytywne wydarzenia, jak przeprowadzka do większego domu czy nowe znajomości też bywają powodem napięcia.

Jako rodzic możesz towarzyszyć swojemu dziecku w przeżywaniu tych stresujących sytuacji - obserwując jego samopoczucie, zwracając uwagę na objawy wzmożonego stresu oraz wspierając w nauce radzenia sobie z nim.

Czym jest stres?

Stres to powszechne uczucie, które towarzyszy nam, gdy czujemy się przytłoczeni lub nie potrafimy sobie z czymś poradzić. Niewielkie dawki stresu mogą być dla nas dobre i motywować nas do osiągania celów, takich jak np. zdanie egzaminu czy wygłoszenie przemówienia. Jednak jego nadmiar, zwłaszcza gdy czujemy, że wymyka się spod kontroli, może negatywnie wpływać na nasz nastrój, samopoczucie fizyczne i psychiczne oraz relacje z innymi ludźmi.

Co powoduje stres?

Dzieci nie zawsze doświadczają stresu tak, jak dorośli. Osoby dorosłe najczęściej borykają się ze stresem związanym z pracą, z kolei większość dzieci doświadcza go, gdy nie może poradzić sobie z niebezpiecznymi, trudnymi lub bolesnymi sytuacjami. Należą do nich:

negatywne uczucia i myśli o sobie samych,

zmiany zachodzące w ciele w okresie dojrzewania,

szkolne wyzwania - sprawdziany, prace domowe,

problemy w relacjach z kolegami, socjalizacja,

duże zmiany w życiu - przeprowadzka, zmiana szkoły, separacja rodziców,

przewlekłe choroby, problemy finansowe w rodzinie, śmierć członka rodziny,

zagrożenia w domu/sąsiedztwie.

Stres u dzieci i nastolatków

Stres u dzieci może pojawić się również w sytuacjach nowych i niespodziewanych. W przypadku młodszych dzieci częstą przyczyną stresu są kłótnie w domu, przemoc, separacja rodziców lub odejście bliskiej osoby. Innym częstym powodem jest szkoła - zawieranie nowych znajomości lub egzaminy mogą sprawić, że dzieci poczują się przytłoczone.

Dla starszych dzieci źródłem stresu są zmiany zachodzące w ich życiu - nowi szkolni koledzy, większa liczba prac domowych, dostęp do mediów społecznościowych czy informacje o sytuacji na świecie. Wiele młodych osób stresują kwestie społeczne i środowiskowe, jak np. zmiany klimatyczne czy dyskryminacja.

Warto pamiętać, że dziecko jest jak „gąbka", która chłonie to, co się dzieje wokół niego. Zauważa, kiedy jego rodzice/opiekunowie są zestresowani i taki stan może mu się udzielić.

Dzieci i młodzież nie zawsze mają rozwiniętą inteligencję emocjonalną lub słownictwo, aby w pełni wyrazić siebie i swoje uczucia. Młodsze dzieci mogą nie rozumieć, co tak naprawdę się dzieje ze względu na swój wiek i poziom rozwoju. Dla nich nowa sytuacji wydaje się inna, niewygodna, nieprzewidywalna, a często nawet przerażająca.

Oznaki i objawy stresu u dzieci

Kiedy organizm jest pod wpływem stresu, wytwarza hormony takie jak adrenalina i kortyzol, które przygotowują nas do natychmiastowego działania - tzw. reakcji "walcz lub uciekaj". Może to mieć wiele skutków dla umysłu i ciała dziecka, takich jak np.:

Objawy fizyczne:

płytki oddech, pocenie się i przyspieszone bicie serca,

bóle i zawroty głowy oraz trudności z zasypianiem,

nudności, niestrawność lub problemy z trawieniem,

przyrost lub utrata wagi,

bóle, słabsza odporność objawiająca się częstymi infekcjami.

Objawy emocjonalne i psychiczne:

drażliwość i złość powodujące wybuchy gniewu lub wycofanie,

zaniedbywanie obowiązków, mniejsza efektywność w wykonywaniu zadań lub trudności z koncentracją,

niepokój emocjonalny, taki jak ciągłe odczuwanie smutku lub płaczliwość.

Te objawy mogą często prowadzić do jeszcze większego stresu. Ważne jest, aby pomóc dziecku wypracować mechanizmy przezwyciężania stresu, aby mogło sobie poradzić, gdy zajdzie taka potrzeba.

Sposoby pomagania dziecku w radzeniu sobie z problemami

Kiedy dzieci czują się zestresowane, rodzice mogą pomóc im znaleźć sposoby rozładowania stresu. Podobnie jak dorosłym, dzieciom trzeba czasem przypominać o tym, aby były dla siebie samych życzliwi.

Zauważaj czynniki wyzwalające stres: pomóż dziecku rozpoznać momenty, w których czuło się zestresowane oraz szukać wzorców w jego reakcjach na takie sytuacje. Co się wtedy działo? Co myślało, czuło lub robiło tuż przed tym, jak poczuło się zestresowane? Kiedy dziecko zidentyfikuje trudności, które mogą sprawić, że poczuje się zestresowane, możecie wspólnie poszukać sposobów zapobiegania stresowi lub szybkiego radzenia sobie z nim.

Reaguj z miłością: Okaż dziecku dodatkową miłość, poświęć czas i uwagę. Obserwuj czy stres wpływa na jego zdrowie, zachowanie, myśli lub uczucia. Pamiętaj, aby je wysłuchać, zwracać się do niego z troską i dodawać mu otuchy.

Bądź wzorem do naśladowania: Porozmawiaj z dzieckiem o sposobach, jakie Ty wykorzystujesz, aby radzić sobie ze stresującymi sytuacjami. Dzieląc się własnymi doświadczeniami, możesz zainspirować dziecko do znalezienia takich nawyków radzenia sobie ze stresem, które będą dla niego najlepsze.

Promuj pozytywne myślenie: Dzieciom, a zwłaszcza nastolatkom, łatwo jest zacząć myśleć o sobie źle. Jeśli usłyszysz stwierdzenia typu: "Nie jestem w niczym dobry", "Nie lubię siebie" lub "Boję się wyjść z domu", zapytaj dziecko, co sprawia, że tak się czuje i przypomnij mu jego sukcesy. Pozytywne wzmocnienie z twojej strony sprawi, że poczuje się lepiej rozumiane i pewne, że może pokonać stresujące sytuacje.

Wspieraj zdrowe nawyki: Sen i odpowiednie odżywianie to kluczowe czynniki łagodzące stres. Eksperci zalecają, aby dzieci w wieku od 6 do 12 lat spały od 9 do 12 godzin na dobę. Nastolatki potrzebują od 8 do 10 godzin snu w nocy. Aby chronić sen, ogranicz korzystanie z ekranów w godzinach wieczornych i unikaj trzymania urządzeń cyfrowych w sypialni. Im lepiej odżywione i wypoczęte jest twoje dziecko, tym lepiej będzie radziło sobie ze stresem.

Zachęcaj swoje dziecko do wychodzenia na zewnątrz, zabawy i spędzania czasu z przyjaciółmi. Ćwiczenia i czynności takie jak medytacja i głębokie oddychanie są również bardzo pomocne w łagodzeniu stresu.

Oddychanie przeponowe jest bardzo uspokajające i pomaga nam dostarczyć tlen głęboko do płuc. Jak to zrobić? To proste, wystarczą 3 kroki: Połóż rękę na brzuchu. Weź 5 głębokich oddechów, poświęcając 5 sekund na wdech i 5 sekund na wydech. Wdychaj powietrze przez nos, wydychaj przez usta. Wyjaśnij swojemu dziecku, że kiedy robi wdech, nadmuchuje miękko swój brzuch jak balonik, a kiedy robi wydech, powietrze powoli z niego uchodzi.

Podobnie jak dorośli, dzieci potrzebują czasem przypomnienia o byciu dobrym dla siebie samego. Stres jest doświadczeniem człowieka, które z czasem i przy użyciu kilku prostych technik można pokonać.

Kiedy szukać profesjonalnej pomocy?

Jeśli twoje dziecko ma trudności z radzeniem sobie ze stresem, rozważ kontakt ze specjalistą. Porozmawiaj z lekarzem rodzinnym lub psychologiem. Nie bój się szukać profesjonalnej pomocy dla swojego dziecka. Jeśli stres wpływa negatywnie na jego życie, ważne jest, aby otrzymało ono pomoc tak szybko, jak to możliwe.

Sprawdź, gdzie szukać pomocy specjalisty w zakresie opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży: https://www.gov.pl/web/zdrowie/gdzie-szukac-pomocy.

# data[].attributes.attachment_link.title
Czym jest stres? | UNICEF Polska - pomagamy dzieciom

# data[].attributes.attachment_link.description
Żyjemy w czasach, kiedy odczuwamy podwyższony poziom stresu. Doświadczają go zarówno dorośli jak i dzieci. Jesteśmy świadkami wielu zmian na świecie, ale stres u dzieci mogą wywoływać codzienne wyzwania, takie jak negatywne sytuacje w domu, przemoc w szkole czy egzaminy. A czasem nawet pozytywne wydarzenia, jak przeprowadzka do większego domu czy nowe znajomości też bywają powodem napięcia.

# data[].attributes.attachment_link.description
Video made with Biteable. The World's Simplest Video Maker

# data[].attributes.headline
Bezpieczne wakacje -poradnik dla rodziców 

# data[].attributes.subject
Bezpieczne wakacje -poradnik dla rodziców 

# data[].attributes.body
Drodzy rodzice. W ostatnim czasie dzieci i młodzież przeżywają  kryzys emocjonalny. Projekt "Życie warte jest rozmowy"  zajmuje  się zapobieganiem samobójstwom we wszystkich grupach wiekowych.  Poprzez działania edukacyjne, pomocowe, medialne projekt ma   dotrzeć do jak największej grupy osób. Kiedy będziecie zaniepokojeni stanem emocjonalnym Waszego dziecka możecie skorzystać z bezpłatnej  konsultacji ze specjalistą .

# data[].attributes.attachment_link.description
Bezpłatne konsultacje ze specjalistą suicydologiem skierowane do rodziców i opiekunów prawnych dzieci w kryzysie.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dbamy o nasze bezpieczeństwo !

Zbliżają się wakacje, aby twój wypoczynek był udany musisz zadbać o swoje bezpieczeństwo.

Przypomij sobie podstawowe zadasy.

Kliknij :

Pamiętaj o numerach alrmowych !

Wszyscy kochamy beztroskie zabawy w wodzie, ale pamiętaj!

Jakie mamy zasady ?

1. Nie wchodź do wody wbrew zakazowi ratownika oraz w czasie, gdy jest zawieszona czerwona flaga.

2. Nigdy nie skacz (zwłaszcza na głowę) do nieznanej wody.

3. Nie biegaj po pomostach, bo możesz się poślizgnąć lub wpaść na jakąś osobę.

4. Kąp się tylko w dozwolonych miejscach pod opieką osoby dorosłej.

5. Przed korzystaniem ze sprzętu wodnego załóż kapok.

6. Nie wypływaj daleko od brzegu na materacu lub innych dmuchanych zabawkach.

7. Nie wchodź do wody od razu po posiłku.

Góry to wspaniałe miejsce czynnego wypoczynku. Jednak...

Jakie mamy zasady?

1. Przed wyjściem w góry zapoznaj się z panującymi w nich warunkami.

2. Ubierz się zgodnie z pogodą, nałóż odpowiednie obuwie.

3. Na wyprawę zaopatrz się w plecak, naładowany telefon, latarkę, podręczną apteczkę, ciepłe ubranie, prowiant, picie.

4. Nie idź w góry sam i nie oddalaj się od grupy.

5. Nie wspinaj się na nieznane szczyty.

6. Nie zbaczaj z wyznaczonego szlaku.

1. Bezpiecznie korzystaj z urządzeń elektrycznych.

2. Nie korzystaj z urządzeń gazowych.

3. Nie baw się ostrymi przedmiotami.

4. Nie wspinaj się po meblach.

5. Nie zażywaj leków pod nieobecność rodziców.

6. Nie otwieraj nikomu mieszkania.

7. Nie udzielaj obcym żadnych informacji, ani przez telefon, ani przez drzwi.

1. Przed wyjściem na słońce posmaruj się odpowiednim dla ciebie kremem z filtrem.

2. Nie przebywaj długo na słońcu, szczególnie w godzinach między 11.00 a 15.00.

3. Noś nakrycie głowy.

4. Pij dużo płynów.

5. Unikaj wysiłku w pełnym słońcu.

W domu !

Na słońcu !
Zagraj i sprawdz swoją wiedzę :
Zaśpiewaj z nami.

Dbaj o bezpieczeństwo !

Życzymy udanych wakacji !

Kochani wypoczywajcie bezpiecznie, wracajcie do szkoły od września.

opracowały: Monika Marek, Katarzyna Lewicka, Anna Sagan

# data[].attributes.attachment_link.description
Dbamy o nasze bezpieczeństwo ! Zbliżają się wakacje, aby twój wypoczynek był udany musisz zadbać o swoje bezpieczeństwo. Przypomij sobie podstawowe zadasy. Kliknij : Pamiętaj o numerach alrmowych ! Wszyscy kochamy beztroskie zabawy w wodzie, ale pamiętaj! Jakie mamy zasady ? Nie wchodź do wody wbrew zakazowi ratownika oraz w czasie, gdy jest zawieszona czerwona flaga.

# data[].attributes.body
1) współpraca z nauczycielami, wychowawcami grup wychowawczych lub innymi specjalistami, rodzicami oraz uczniami w:

a) rekomendowaniu dyrektorowi przedszkola, szkoły lub placówki do realizacji działań w zakresie zapewnienia aktywnego i pełnego uczestnictwa uczniów w życiu przedszkola, szkoły i placówki oraz dostępności, o której mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami,

b) prowadzeniu badań i działań diagnostycznych związanych z rozpoznawaniem indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych uczniów w celu określenia mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień uczniów oraz przyczyn niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów, w tym barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo w życiu przedszkola, szkoły i placówki,

c) rozwiązywaniu problemów dydaktycznych i wychowawczych uczniów,

d) określaniu niezbędnych do nauki warunków, sprzętu specjalistycznego i środków dydaktycznych, w tym wykorzystujących technologie informacyjno-komunikacyjne, odpowiednich ze względu na indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne oraz możliwości psychofizyczne ucznia;

2) współpraca z zespołem w zakresie opracowania i realizacji indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego ucznia posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, w tym zapewnienia mu pomocy psychologiczno-pedagogicznej;

3) wspieranie nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i innych specjalistów w:

a) rozpoznawaniu przyczyn niepowodzeń edukacyjnych uczniów lub trudności w ich funkcjonowaniu, w tym barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo w życiu przedszkola, szkoły lub placówki,

b) udzielaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej w bezpośredniej pracy z uczniem,

c) dostosowaniu sposobów i metod pracy do indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych ucznia oraz jego możliwości psychofizycznych,

d) doborze metod, form kształcenia i środków dydaktycznych do potrzeb uczniów;

4) udzielanie pomocy psychologiczno-pedagogicznej uczniom, rodzicom uczniów i nauczycielom;

5) współpraca, w zależności od potrzeb, z innymi podmiotami ( m.in. poradniami psychologiczno-pedagogicznymi, placówkami doskonalenia nauczycieli, innymi przedszkolami, szkołami i placówkami, organizacjami pozarządowymi, pomocą nauczyciela, pracownikiem socjalnym, asystentem rodziny);

6) przedstawianie radzie pedagogicznej propozycji w zakresie doskonalenia zawodowego nauczycieli przedszkola, szkoły lub placówki w zakresie wymienionych wyżej zadań.

# data[].attributes.body
„Przyrodzona i niezbywalna godność człowieka stanowi źródło wolności i praw człowieka i obywatela. Jest ona nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona jest obowiązkiem władz publicznych”.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Janusz Korczak powiedział kiedyś „nie ma dzieci są ludzie". I to jest prawda. „Dziecko to także człowiek tylko, że jeszcze mały...". Przecież każdy dorosły kiedyś również był dzieckiem. Tak więc, podobnie jak każdy dorosły, dziecko jest właścicielem pewnych praw i wolności. Nazywają się one prawami człowieka. Źródłem tych praw jest godność człowieka, zwana również człowieczeństwem. W Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zapisana jest ona w art. 30:

„Przyrodzona i niezbywalna godność człowieka stanowi źródło wolności i praw człowieka i obywatela. Jest ona nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona jest obowiązkiem władz publicznych".

Z godności wywodzą się dwie zasady: wolność i równość, które są podstawą wszystkich praw człowieka. Wolność oznacza to, że człowiek nie jest własnością kogokolwiek, posiada wolną wolę, może samodzielnie podejmować decyzje i świadomie ponosić za nie odpowiedzialność (dziecko uczy się tego w trakcie dojrzewania). Równość oznacza, że każde dziecko ma takie same prawa i ma być tak samo traktowane przez wszystkich bez jakiejkolwiek dyskryminacji.

Dlaczego wobec tego mówi się o prawach dziecka?

Otóż, ze względu na to, że człowiek przed i po urodzeniu (zwany dzieckiem) nie jest w stanie funkcjonować samodzielnie, uznano, iż do pewnego momentu swojego życia musi pozostawać pod opieką dorosłych.

Kto to jest dziecko?

Konwencja o Prawach Dziecka w art. 1. definiuje „dziecko" jako „każdą istotę ludzką w wieku poniżej osiemnastu lat, chyba że zgodnie z prawem odnoszącym się do dziecka uzyska ono wcześniej pełnoletność".

W rozumieniu ustawy z dnia 6 stycznia 2000 r. o Rzeczniku Praw Dziecka „dzieckiem jest każda istota ludzka od poczęcia do osiągnięcia pełnoletności (Art.2.1.). Uzyskanie pełnoletności określają odrębne przepisy(Art.2.2).

Najważniejszymi opiekunami są rodzice. Jednak wtedy, gdy ich zabraknie lub nie wywiązują się ze swoich obowiązków rodzicielskich lub nie dają sobie samodzielnie rady z opieką nad dzieckiem, to państwo w myśl zasady pomocniczości musi im pomóc lub przejąć ich obowiązki.

Art. 72. Konstytucji RP

Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw dziecka. Każdy ma prawo żądać od organów władzy publicznej ochrony dziecka przed przemocą, okrucieństwem, wyzyskiem i demoralizacją.
Dziecko pozbawione opieki rodzicielskiej ma prawo do opieki i pomocy władz publicznych.

Ale to wszyscy dorośli powinni brać udział w rozwoju umysłowym i fizycznym dziecka, gdyż dzieci są największym bogactwem każdego społeczeństwa i w przyszłości to one będą decydowały o swojej wspólnocie, państwie, globie. Należy je więc bardzo dobrze do tej roli przygotować. Ma to robić rodzic, nauczyciel, lekarz, policjant, polityk itd.

Dziecko nie jest własnością dorosłych. Jest słabsze od dorosłych, dlatego też musi posiadać dodatkową ochronę przed siłą dorosłych. Taką ochronę dają im prawa dziecka zapisane w Konwencji o prawach dziecka. Konwencja powtarza katalog większości praw człowieka, ponieważ nie ma sensu zapisania np. praw emerytalnych, gdyż w Polsce uzyskuje się je dopiero w wieku 67 lat. Konwencja natomiast zobowiązuje państwo i dorosłych do szczególnego traktowania dzieci.

Prawa dziecka, podobnie jak prawa człowieka podzielone są według kategorii na prawa:

osobiste, umożliwiające rozwój dziecka. Są to: prawo do życia, prawo do tożsamości, prawo do rozwoju, prawo do wychowania w rodzinie, prawo do wyrażania własnych poglądów, prawo do informacji;

polityczne lub publiczne, dzięki którym dziecko wyraża swoje poglądy i uczestniczy w życiu swojej grupy, społeczności, państwa. Są to prawa: prawo do wyrażania własnych poglądów, prawo do uczestniczenia w stowarzyszeniach;

socjalne, które są obowiązkami państwa i dorosłych do stworzenia odpowiednich warunków do rozwoju umysłowego i fizycznego dziecka. Są to: prawo do godnych warunków życia i odpowiedniego poziomu życia, prawo do opieki zdrowotnej, prawo do odpoczynku;

ekonomiczne, umożliwiające dziecku przygotowywanie się do niezależności materialnej od innych. Najważniejszym jest prawo do nauki; ponadto ochrona prawa pracy podejmowanej, czy to w ramach obowiązku nauki czy wakacyjnego zarobku.

Ratyfikując Konwencję o Prawach Dziecka, państwo i dorośli zobowiązali się do uznania dobra dziecka za najwyższy cel w traktowaniu człowieka - dziecka. Zobowiązali się również do przygotowanie dziecka do dorosłego życia i ochrony dziecka przed wszelkiego rodzaju przemocą (niewolnictwem, handlem ludźmi, wykorzystywaniem seksualnym, pracą przymusową, udziałem w działaniach zbrojnych).

Ponadto, państwa zobowiązały się do dostosowania instytucji publicznych do działań na rzecz ochrony praw dziecka. W Polsce Konstytucja RP z 1997 r. ustanowiła instytucję Rzecznika Praw Dziecka, który stoi na straży praw i wolności dziecka.

# data[].attributes.attachment_link.description
Co to są prawa dziecka? Janusz Korczak powiedział kiedyś „nie ma dzieci są ludzie". I to jest prawda. „Dziecko to także człowiek tylko, że jeszcze mały...". Przecież każdy dorosły kiedyś również był dzieckiem. Tak więc, podobnie jak każdy dorosły, dziecko jest właścicielem pewnych praw i wolności. Nazywają się one prawami człowieka.

# data[].attributes.headline
Telefon Zaufania dla dzieci i młodzieży 

# data[].attributes.subject
Telefon Zaufania dla dzieci i młodzieży 

# data[].attributes.body
Telefon zaufania dla dzieci 116 111

116 111 to pierwszy bezpłatny i ogólnopolski telefon zaufania dla młodych ludzi, który prowadzi Fundacja „Dajemy Dzieciom Siłę”. Z konsultantami Telefonu Zaufania 116 111 można się podzielić swoimi troskami i problemami. Celem działania jest również poprawa samopoczucia, a często – bezpieczeństwa dzwoniących. Kontakt z konsultantami Telefonu Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 116 111 jest dla wielu młodych osób pierwszą szansą na powiedzenie o swoich problemach, m.in. depresji, samookaleczeniach czy obniżonym nastroju, uzyskanie wsparcia w trudnych chwilach i dostrzeżenie dorosłych – rodziców i profesjonalistów, którzy mogą pomóc w rozwiązaniu kłopotów.

Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 116 111 jest czynny codziennie od 12:00 do 22:00, a z jego konsultantami można się również skontaktować  wysyłając anonimową wiadomość online przez www.116111.pl/napisz. Więcej informacji: www.116111.pl

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Depresja wśród dzieci

Plan prezentacji

1. Depresja

4. Depresja a przygnębienie

7. Ważne telefony

2. Mity

5. Jak rozpoznać depresję?

3. Nieleczona depresja

6. Przyczyny depresji

Depresja to choroba. To nie zwykłe obniżenie nastroju. To nie smutek. To nie lenistwo czy

przejaw niedojrzałości. To zaburzenie funkcjonowania całego organizmu, które powoduje

wiele dolegliwości psychicznych i fizycznych i to jednocześnie. Depresja to poważna

choroba, trwająca wiele lat, która może zagrozić życiu. Upośledza myślenie, przezywanie

Nieprawdziwe i szkodliwe mity, które utrudniają leczenie zaburzeń nastroju ujmujemy w

Musisz się otrząsnąć.

Jaka to depresja, ona nie je mięsa i na pewno ma za niski poziom żelaza.

Przeszłyby mu te nastroje gdyby regularnie uprawiał jakiś sport.

Ma za dobrze i sam nie wie czego chce.

Nieleczona depresja lub niedostatecznie leczona wiąże się z:

Większym ryzkiem uzależnień.

Trudnościami w budowaniu i utrzymywaniu bliższych relacji z innymi.

Osiąganiem wyników szkolnych znacznie poniżej swoich możliwości.

Większym ryzykiem utrzymania się depresyjnych zaburzeń w dorosłym życiu.

Próbami samobójczymi i udanymi samobójstwami.

Depresja to nie przygnębienie, ponieważ samo słowo „depresja" na dobre już zagościło w naszym potocznym języku, skutkuje to nadużywaniem go, a nawet określeniem chwil gorszego samopoczucia właśnie słowem „depresja". Ważne jest więc rozróżnienie czym jest stan depresyjny, a czym zwykłe przygnębienie

U dzieci i młodzieży znacznie częściej niż smutek pojawia się:

Wzmożona drażliwości.

Ciągłe podenerwowanie, irytacja.

Bardzo łatwe wpadanie w złość.

Jak rozpoznać depresję wśród dzieci i młodzieży?

Długotrwała zmiana nastroju- przygnębienie, apatia, zmęczenie, wycofanie się z codziennych kontaktów, utrata spontaniczności, ciągłe rozdrażnienie.

Brak motywacji, niechęć do nauki, odmowa chodzenia do szkoły i z tym związane licznie nieobecności.

Rezygnacja z zajęć do tej pory lubianych, dających przyjemność.

Opuszczenie się w nauce, gorsze oceny, trudności w skupieniu uwagi i w zapamiętywaniu.

Nieobecności w szkole, czasem jedynie tylko na pierwszych lekcjach.

Ciągłe zmęczenie, niechęć i unikanie wysiłku.

Uskarżanie się na różne bóle.

Brak dbałości o siebie i swój wygląd, higienę.

Problemy ze snem- z zasypianiem, wybudzanie się w nocy.

Brak apetytu lub nadmierne jedzenie np. po wybudzeniu w nocy.

Przyczyny okołoszkolne.

Dziedziczenie.

Niekorzystne czynniki środowiskowe.

Wydarzenia o charakterze straty.

Zbyt mało uwagi i czasu dorosłych.

Stałe funkcjonowanie w przestrzeni publicznej

Większa skłonność do konfliktów i wybuchów

Pojawienie się negatywnych wypowiedzi o samym sobie np. postrzeganie innych jako lepszych, obwinianie siebie - „jestem nikim", „jestem leniwym debilem", „beze mnie będzie lepiej" itp.

Rezygnacja z zajęć do tej pory lubianych, dających przyjemność.

Jak rozpoznać depresję wśród dzieci i młodzieży?

Przyczyny depresji u dzieci i młodzieży

Ważne telefony :

Całodobowa bezpłatna infolinia dla dzieci, młodzieży, rodziców i nauczycieli - tel. 800 080 222

POMARAŃCZOWA LINIA - program informacyjno-konsultacyjny dla rodziców dzieci pijących alkohol i zażywających narkotyki

tel. 801 140 068

Antydepresyjny Telefon Forum Przeciw Depresji - tel. 22 594 910

Telefon zaufania dla osób dorosłych w kryzysie emocjonalnym - tel. 116 123

Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży- tel. 116 111

ITAKA- centrum wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego- tel. 800 70 2222

Bezpłatna linia wsparcia dla osób po stracie bliskich-

tel. 0 800 108 108
Dziękuję za uwagę

Bibliografia

Depresja_wśród_uczniów_materiał_M.Jasińska

# data[].attributes.attachment_link.description
Depresja wśród dzieci Plan prezentacji 1. Depresja 4. Depresja a przygnębienie 7. Ważne telefony 2. Mity 5. Jak rozpoznać depresję? 3. Nieleczona depresja 6. Przyczyny depresji Depresja to choroba. To nie zwykłe obniżenie nastroju. To nie smutek. To nie lenistwo czy przejaw niedojrzałości.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"Znowu byłeś niegrzeczny, pani mi opowiedziała..." - słyszy sześciolatek w przedszkolnej szatni od rodzica. "Dlaczego byłaś niegrzeczna?" - pyta mama, odbierając ośmiolatkę ze świetlicy szkolnej. "Słyszałam, że byliście niegrzeczni na urodzinach cioci" - zagaja rozmowę z wnukami babcia. "Znowu byłeś niegrzeczny, więcej Cię nie zabiorę do sklepu!" - mówi rozdrażniony tata, pomagając kilkulatkowi zapiąć pasy fotelika samochodowego. Co słyszą w tych komunikatach dzieci? I czy rodzice mają rację, oczekując od dzieci grzeczności?

Być grzecznym dzieckiem

O grzeczności pisałam już w artykułach: Bądź grzeczny! Czy wymagać tego od dziecka? oraz: Dziecko Cię naśladuje - co zrobić, gdy popełnisz błąd. Dzisiaj poruszę temat kolejnego aspektu „grzeczności", a właściwie „niegrzeczności" u dzieci. Dlaczego te określenia powinny zniknąć ze słownika rodziców i nauczycieli?

1. Oba są niemierzalne, czyli nie da się wyznaczyć kryteriów, które jednoznacznie wskażą, co to znaczy „być grzecznym" lub „niegrzecznym". Ocena zawsze jest subiektywnym zdaniem dorosłego opiekuna i często bywa niezrozumiała dla dziecka.

2. W obiegowej opinii oba te terminy są niekończącą się listą zakazów. Stanowią raczej przykry obowiązek, który trudno polubić.

3. Grzeczność jawi się dzieciom raczej jako nuda. Postrzegane są jako grzeczne tylko wtedy, gdy nie wchodzą w oczy dorosłym (wtedy są niegrzeczne).

4. Najważniejsze: grzeczność to posłuszeństwo dorosłym, a to powoduje, że dzieci uzależniają ocenę sytuacji od zdania dorosłego, co może czynić je bezbronnymi wobec działań nieżyczliwych im osób.

Dlaczego dzieci bywają niegrzeczne

"Niegrzeczność" wynika z tych samych powodów, dla których grzeczność jest trudna, nudna i niekorzystna w perspektywie rozwoju człowieka. "Nie ma dzieci, są ludzie" - napisał Janusz Korczak. Rodzic, który tę myśl ma nieustająco w swojej świadomości, przestaje sterować dzieckiem, a raczej towarzyszy mu w poznawaniu świata i jego prawideł. Pozwala ćwiczyć umiejętności, które są niezbędne w życiu dorosłym: kontrolowanie swoich emocji, ocenę ryzyka, podejmowanie decyzji, krytyczne myślenie, empatię, współpracę, radzenie sobie w sytuacjach trudnych i wiele innych. Żadnej z tych umiejętności nie nauczy się dziecko, które jest albo nadmiernie kontrolowane i sterowane przez dorosłych opiekunów, albo chronione przed podejmowaniem odpowiedzialności za swoje postępowanie.

Co słyszy "niegrzeczne" dziecko

„Niegrzeczne" dzieci szybko uczą się, że ich decyzje muszą być uzgadniane z dorosłymi (bo wtedy są grzeczne), a ich działania są właściwe tylko w sytuacjach, w których dorośli są zadowoleni (a więc zamiast samodzielnie oceniać, opierają swój osąd na stanowisku dorosłych). Ich samoocena jest silnie uzależniona od innych osób, stopniowo tracą pewność siebie, obniża się też ich poczucie wartości, bo każdy sukces musi być zaakceptowany przez dorosłych, a więc przestaje być tak naprawdę sukcesem dziecka. Rośnie także niebezpieczeństwo pojawienia się w głowie młodego człowieka destrukcyjnych przekonań: "Nie nadaję się do tego", "Jestem za słaba", "Nigdy sam sobie nie poradzę". To może zaważyć na rozwoju osobistym.

Jak wygląda to w praktyce:

Młodsze dzieci: "Kasiu, nie założyłaś do szkoły sukienki, którą Ci przygotowałam, ale wzięłaś tę, w której miałaś pójść na urodziny Basi. Teraz jest pobrudzona, więc się nie nadaje. Gdybyś mnie posłuchała, nie byłoby tego kłopotu". Co słyszy Kasia? "Tylko wykonywanie poleceń mamy jest akceptowalne, inne działania przynoszą szkodę".

Jak mogłoby być? "Kasiu, przygotowałaś już strój na jutro do szkoły? No i oczywiście na urodziny Basi. Którą sukienkę chciałabyś włożyć na imprezę?". Co słyszy Kasia? "Wybieram taki strój, jak chcę. Mama ma do mnie zaufanie, że wybiorę dobrze". Przy okazji Kasia uczy się przewidywania konsekwencji swoich decyzji.

Nastolatki: "No chyba nie zamierzasz wyjść w tej podartej koszulce? Wyglądasz jak menel"! Co słyszy nastolatek? "Jestem za głupi, żeby wybrać odpowiedni strój, ciągle ktoś musi mi pokazywać niestosowność mojego zachowania".

Jak mogłoby być? "Wychodzisz? A zauważyłeś, że koszulka ma rozdarcie na rękawie"? Co słyszy syn? "Rodzic szanuje moje decyzje". A jeśli wyjdzie z rozdartym rękawem? To także jego decyzja. Jeśli poczuje się niekomfortowo w takim stroju, następnym razem będzie bardziej wyczulony na to, co zakłada. A jeśli nie? Cóż, myślę, że jest tyle istotniejszych spraw, że aspekt stroju można odpuścić.

Powiecie: To przecież bzdury. Ale jak napisał Friedrich Hebbel: "Te góry, które jest nam w życiu najtrudniej pokonać, powstają zawsze z najmniejszych ziarenek piasku". Bzdury? Nie. Ziarenka piasku.
Dobrze nie być grzecznym

Dzieci uczą się świata, obserwując innych i podejmując decyzje, które są zgodne z ich stanem wiedzy i przeżyć. Jeśli zaakceptujemy, że dziecko (także nastolatek) nie uczy się na naszych błędach, nie ma naszych zasobów i doświadczeń, nie może wyćwiczyć kompetencji, których nie będzie praktykować, łatwiej przyjdzie nam wyrzucenie ze słownika terminów „grzeczny"-„niegrzeczny". Zamiast tego zaczniemy słuchać naszych dzieci z wyłączoną opcją odpowiedzi, a to już bardzo blisko zrozumienia, czyli zobaczenia rzeczywistości z ich punktu widzenia.
Dzieci instynktownie dążą do samodzielności i przejmowania odpowiedzialności za swoje życie, jednak - ponieważ są dziećmi, które mają mniejsze niż dorośli doświadczenie życiowe - często podejmują błędne decyzje, źle oceniają ryzyko, angażują się w działania, które w efekcie przynoszą im szkodę, mają kłopoty we współpracy, w budowaniu relacji lub radzeniu sobie z trudnościami i własnymi emocjami. Rolą dorosłych jest wspieranie ich w tych wszystkich działaniach, aby w bezpieczny sposób mogły nauczyć się, jak w podobnych sytuacjach poradzić sobie bez szkód dla siebie i innych. Dzieci będą popełniać błędy, są przecież nowicjuszami w dorosłości. Ważne, aby te pomyłki przyczyniły się do nabywania potrzebnych umiejętności i aby nie zaważyły one na jakości życia, także tego już dojrzałego.

Maria Tuchowska
Nauczyciel dyplomowany, polonista i teolog. Posiada wieloletnie doświadczenie w pracy z dziećmi i młodzieżą w placówkach integracyjnych różnego poziomu, edukator, coach, przeprowadziła ok. 600 szkoleń z zakresu kompetencji psychospołecznych nauczycieli, prawa oświatowego, pracy z dziećmi i młodzieżą z różnego typu zaburzeniami. Specjalizuje się również w tematyce dotyczącej zagadnień związanych z obecnością rodziców w szkole.

# data[].attributes.attachment_link.description
"Znowu byłeś niegrzeczny, pani mi opowiedziała..." - słyszy sześciolatek w przedszkolnej szatni od rodzica. "Dlaczego byłaś niegrzeczna?" - pyta mama, odbierając ośmiolatkę ze świetlicy szkolnej. "Słyszałam, że byliście niegrzeczni na urodzinach cioci" - zagaja rozmowę z wnukami babcia. "Znowu byłeś niegrzeczny, więcej Cię nie zabiorę do sklepu!"

# data[].attributes.body
Czym jest dotyk dla człowieka ?  jest jednym z ważniejszych  elementów  w relacji między dzieckiem, a rodzicami jak również  potrzebą każdego człowieka. Od narodzin dziecko potrzebuje bliskości  , która  tuż po narodzinach jest jednym z najważniejszych elementów związanych z prawidłowym rozwojem. Budowanie relacji z dzieckiem przez przytulanie jest czymś, co można ćwiczyć i czego można się uczyć, nigdy nie jest za późno aby ofiarować je naszym bliskim . Prztulenie daje poczucie bezpieczeństwa , dzięki temu stajemy się spokojniejsi, nasze serce bije wolniej...a więc drodzy  uczniowie , rodzice  jeśli chcemy poprawić komuś nastrój, wesprzeć , pocieszyć, przytulmy go serdecznie. Nie bójmy się tego, nie zawsze wszystko musimy wyrażać słowami :)

# data[].attributes.headline
Podcast dla rodziców nt. szkodliwych treści w internecie 

# data[].attributes.subject
Podcast dla rodziców nt. szkodliwych treści w internecie 

# data[].attributes.body
Podcast dla rodziców nt. szkodliwych treści w internecie - tematem odcinka jest cyberprzemoc. Czym jest, tak popularny ostatnio, hejt? Jak go unieszkodliwić zamiast dodatkowo rozniecać i co może zrobić rodzic, gdy jego dziecko stanie się ofiarą cyberprzemocy? Rozmawiamy o tym z Anną Borkowską - ekspertką NASK, autorką poradnika dla rodziców “Cyberprzemoc | Włącz blokadę na nękanie”. Podcast jest częścią kampanii edukacyjnej "Bądź z innej bajki" nt. bezpieczeństwa dzieci w sieci. Po więcej informacji, w tym ciekawe materiały edukacyjne, zapraszamy na stronę kampanii: https://www.gov.pl/web/badz-z-innej-b... Kampania realizowana przez Ministerstwo Cyfryzacji we współpracy z Państwowym Instytutem Badawczym NASK na podstawie pomysłu Stowarzyszenia Góry Kultury. #niezagubdzieckawsieci #BądźZInnejBajki #KEI #NASK #AkademiaNASK #ePolakpotrafi #bezpieczeństwowsieci #gov.pl/cyfryzacja

# data[].attributes.attachment_link.title
Czerwony Kapturek - #cyberprzemoc - podcast | Kampania "Bądź z innej bajki"

# data[].attributes.headline
Bezpłatne webinary poświęconych zdrowiu psychicznemu dzieci i młodzieży.

# data[].attributes.subject
Bezpłatne webinary poświęconych zdrowiu psychicznemu dzieci i młodzieży.

# data[].attributes.body
Drodzy rodzice , nauczyciele zapraszam Państwa na cykl 18 webinariów poświęconych zdrowiu psychicznemu dzieci i młodzieży organizowanych w ramach Narodowego Programu Zdrowia Instytutu Psychiatrii i Neurologii.Webinary są bezpłatne, będą odbywały się w każdą środę, czwartek i piątek o godzinie 11.00, zaczynając od 6 października, a kończąc 24 listopada (z wyjątkiem 14 i 20 października oraz 4 i 11 listopada). Prowadzący  to doświadczeni praktycy pracujący w zawodzie psychiatry, psychologa, psychoterapeuty, którzy na co dzień zajmują się konkretnymi problemami zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży.

Webinaria adresowane są do pracowników dydaktycznych szkół oraz rodziców.

Linki do poszczególnych wystąpień będą zamieszczone na stronie  www.zapobiegajmysamobojstwom.pl   w zakładce „Aktualności” oraz na Facebooku  https://www.facebook.com/BiuroZZS   w każdy poniedziałek. Spotkania będą nagrywane, a ich zapis będzie dostępny na kanale Biura w serwisie YouTubie oraz na Facebooku.

Harmonogram webinarów:

1. Zdarzenia traumatyczne w życiu młodego człowieka – jak o nich rozmawiać

Prowadzący: Artur Świtalski – 06.10.2022

2. Zaburzenia adaptacyjne u dzieci i młodzieży. Metody postępowania

Prowadzący: Łukasz Szostakiewicz – 07-10-2022

3. Porozmawiajmy o nastolatkach – webinar przybliżający wyzwania rozwojowe i wewnętrzny świat nastolatka

Prowadząca: Małgorzata Kibart – 12.10.2022

4. Fobie społeczne u uczniów szkół podstawowych i średnich

Prowadzący: Łukasz Szostakiewicz – 13.10.2022

5. ABC zaburzeń emocjonalnych u dzieci i młodzieży

Prowadząca: Katarzyna Bosowska – 19.10.2022

6. Zaburzenia lękowe, przewlekły stres, depresja

Prowadzący: Łukasz Szostakiewicz – 21.10.2022

7. Depresja u dzieci i młodzieży – kiedy pytać, jak diagnozować i jak postępować

Prowadzący: Artur Świtalski – 26.10.2022

8. Charakterystyka zaburzeń lękowych u dzieci i młodzieży

Prowadząca: Patrycja Juszczuk – 27.10.2022

9. Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne u dzieci i młodzieży

Prowadzący: Łukasz Szostakiewicz – 28.10.2022

10. Uczeń ze spektrum autyzmu w szkole i przedszkolu

Prowadząca: Weronika Pietrzak – 02.11.2022

11. Zaburzenia snu u dzieci i młodzieży. Zasady postępowania

Prowadzący: Łukasz Szostakiewicz – 03.11.2022

12. Uzależnienia od substancji psychoaktywnych u młodzieży

Prowadząca: Katarzyna Bosowska – 09.11.2022

13. Stany nagłe, postępowanie w szkole z pacjentem zagrożonym

Prowadzący: Łukasz Szostakiewicz – 10.11.2022

14. Rola szkoły w profilaktyce zachowań ryzykownych

Prowadząca: Anna Borucka – 16.11.2022

15. Lęk i jego oblicza. Wpływ lęku na funkcjonowanie dziecka w szkole i przedszkolu

Prowadząca: Weronika Pietrzak – 17.11.2022

16. Zaburzenia tożsamości płciowej

Prowadzący: Łukasz Szostakiewicz – 18.11.2022

17. Zagrożenia cyberprzestrzeni – zjawiska w sieci, korzyści i zagrożenia, uzależnienia behawioralne oraz przemoc rówieśnicza

Prowadząca: Małgorzata Kibart -23.11.2022

18. ADHD – dziecko z zaburzeniami hiperkinetycznymi i deficytem uwagi w systemie oświatowym

https://liblink.pl/Kb3Zkll8XK
Po części merytorycznej każdego webinaru będzie możliwość porozmawiania z prelegentem. Wykładowcy to doświadczeni praktycy pracujący w zawodzie psychiatry, psychologa, psychoterapeuty, którzy na co dzień zajmują się konkretnymi problemami zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży.

# data[].attributes.attachment_link.title
Для просмотра нужно войти или зарегистрироваться

# data[].attributes.attachment_link.description
Смотрите публикации, фото и другие материалы на Facebook.

# data[].attributes.headline
CIAŁO NIE OKREŚLA ...Moja wartość nie zależy od tego, jak wyglądam. Zapraszam do Akcja społecznej  

# data[].attributes.subject
CIAŁO NIE OKREŚLA ...Moja wartość nie zależy od tego, jak wyglądam. Zapraszam do Akcja społecznej  

# data[].attributes.body
Dużo słyszymy o tym, jak ważna jest fizyczna atrakcyjność, jak powinniśmy wyglądać, żeby podobać się innym, kto jest piękny, a kto nie. Tymczasem nasze ciała są ważne nie ze względu na wygląd, ale dlatego że wszystkie ich zewnętrzne i wewnętrzne części pozwalają nam funkcjonować.
Wygląd nie decyduje o naszej wartości.
Ciało cały czas się zmienia. Czasami czujemy się z nim lepiej, czasami gorzej. I to jest ok. Ważne, żeby o nie dbać, ale przede wszystkim dla zdrowia, nie dla instagramowego kanonu. Nie pozwólmy, aby wygląd i poczucie atrakcyjności decydowało o naszym szczęściu.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wygląd nie decyduje o naszej wartości.
Ciało cały czas się zmienia. Czasami czujemy się z nim lepiej, czasami gorzej. I to jest ok. Ważne, żeby o nie dbać, ale przede wszystkim dla zdrowia, nie dla instagramowego kanonu. Nie pozwólmy, aby wygląd i poczucie atrakcyjności decydowało o naszym szczęściu.

# data[].attributes.attachment_link.description
Wygląd nie decyduje o naszej wartości.Ciało cały czas się zmienia. Czasami czujemy się z nim lepiej, czasami gorzej. I to jest ok. Ważne, żeby o nie dbać, ale przede wszystkim dla zdrowia, nie dla instagramowego kanonu. Nie pozwólmy, aby wygląd i poczucie atrakcyjności decydowało o naszym szczęściu.

# data[].attributes.headline
Pomoc telefoniczna i online-bezpieczeństwo w internecie 

# data[].attributes.subject
Pomoc telefoniczna i online-bezpieczeństwo w internecie 

# data[].attributes.body
Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111 oraz Telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawach bezpieczeństwa dzieci 800 100 100. W ramach tych dwóch projektów udzielana jest pomoc młodym internautom, rodzicom i profesjonalistom w przypadkach zagrożeń związanych z korzystaniem z internetu. Telefony prowadzone są przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę (dawniej Fundację Dzieci Niczyje).

Więcej informacji: www.116111.pl oraz www.800100100.pl

# data[].attributes.body
Szkodliwe treści to materiały, które mogą mieć negatywny wpływ na rozwój i psychikę dzieci i młodzieży. Dzieci mogą na nie trafiać celowo lub przypadkowo, np. poprzez mylne wyniki wyszukiwania, spam czy reklamę.

Do szkodliwych treści zazwyczaj zalicza się:

treści pornograficzne, w tym materiały prezentujące relacje seksualne z wykorzystaniem przemocy oraz nietypowe i dewiacyjne zachowania seksualne;

treści prezentujące przemoc i okrucieństwo, np. w filmach bądź brutalnych grach komputerowych;

treści promujące zachowania autodestrukcyjne – samookaleczenia lub samobójstwa, bądź zachowania szkodliwe dla zdrowia, np. wyniszczające diety (tzw. ruch pro-ana), zażywanie narkotyków lub dopalaczy;

treści dyskryminacyjne, nawołujące do wrogości lub nienawiści wobec różnych grup społecznych, narodowościowych, religijnych lub osób.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Silna więź z rodzicami to jeden z czynników chroniących młode osoby przed angażowaniem się w ryzykowne sytuacje w sieci. Buduj pogłębioną relację ze swoim dzieckiem. Bądź ciekawy/a doświadczeń i opinii dziecka, jego uczuć, marzeń, pomysłów i tego, jak rozumie świat.

Obserwuj dziecko, próbuj zrozumieć jego potrzeby i przyczyny zachowania. Nie koncentruj się wyłącznie na realizowaniu celów wychowawczych, duże znaczenie ma budowanie emocjonalnego porozumienia z dzieckiem opartego na szacunku i zaufaniu. Taką relację najlepiej budować z dzieckiem od samego początku, ale nigdy nie jest za późno, żeby zacząć ją rozwijać.

# data[].attributes.attachment_link.title
Niby wiadomo, kto jest po drugiej stronie

# data[].attributes.attachment_link.description
Problem uwodzenia dzieci online (in. grooming) ma długą historię, a jego specyfika zmienia się wraz z dynamicznym rozwojem internetu. Już 20 lat temu.

# data[].attributes.headline
Moje dziecko jest niegrzeczne! Czy na pewno?

# data[].attributes.subject
Moje dziecko jest niegrzeczne! Czy na pewno?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Często można usłyszeć o dzieciach, że są grzeczne lub niegrzeczne. Nam również zdarza się mówić: „Ale dzisiaj jesteś niegrzeczny! Co z Tobą?" albo „Byłeś(-aś) dzisiaj bardzo grzeczny(-a), w nagrodę...". Czy powinniśmy używać etykiet, takich jak "grzeczny" i "niegrzeczny"? Czy nazywanie tak zachowań naszych pociech służy im czy wręcz przeciwnie?

Zwykle zachowanie dzieci dzielimy na pożądane i niepożądane - etykietujemy grzecznymi lub niegrzecznymi, np. zachowanie przy stole, okazywanie szacunku innym, sposób wysławiania się i sposób komunikacji na oficjalnych i nieoficjalnych spotkaniach, sposób zabawy czy spędzania czasu wolnego, agresja, łamanie przyjętych zasad, a także niespecyficzne zachowanie dziecka w różnych sytuacjach. Ale czy słusznie? Musimy pamiętać o tym, że zasady dobrego wychowania uwarunkowane są kulturowo. To, co dla nas jest oznaką dobrego zachowania, w innych częściach świata może oznaczać coś zgoła odmiennego. Ba! Takie zachowanie dziecka, które dla sąsiadki, kuzynki, babci będzie ok, dla mnie - rodzica - wcale nie musi takie być.

Komunikacja, zasady i konsekwencja!

W procesie wychowania niezwykle ważne są zasady, otwarta komunikacja i konsekwencja działań wychowawczych. Dziecko musi od nas usłyszeć, czym jest dla nas dobre zachowanie, jakie zachowania są nieakceptowalne i dlaczego. Nasze pociechy będą czuły się bezpiecznie, gdy będą poruszały się w świecie zasad, a my będziemy je konsekwentnie przez nie prowadzić. Ile razy zdarzyło się nam powiedzieć „Ale jesteś niegrzeczny!" w sytuacji, gdy nasze dziecko wpadło w złość czy było agresywne? Ale czy zatrzymaliśmy się chwilę nad tym zachowaniem i porozmawialiśmy z naszym dzieckiem o tym, co się stało, że tak się zachowuje? Ocena dziecka, etykietowanie go bez wglądu w sytuację jest nadużyciem. Pamiętajmy, że złość nie jest niczym złym. Dziecko ma prawo, wręcz powinno się złościć, ale czy musi to oznaczać, że jest niegrzeczne? Nie! To rola nasza - dorosłych - by pomóc dziecku przejść przez trudną dla niego sytuację. Powinniśmy je wysłuchać, wytłumaczyć, nie etykietować. Wskazać, że nie dziecko, a jego zachowanie jest niewłaściwe. Przekazując dziecku zasady np. dotyczące zabawy czy zachowania przy stole, dajemy mu szansę wyboru, która będzie związana z odpowiedzialnością za własne zachowanie i ponoszeniem konsekwencji w sytuacji przekraczania wcześniej ustalonych granic.

Strefy regulacji a zachowanie dziecka

Daniel Siegel - autor modelu stref regulacji - opisał, jak reaguje nasze ciało i umysł na kontakt z innymi ludźmi i wyzwaniami, jakie stawia przed nami życie. Owe strefy regulacji podzielił na zieloną, czerwoną i niebieską (więcej na temat stref regulacji w artykule: Negatywne emocje? Pomóż dziecku wejść do strefy komfortu). To właśnie w strefie czerwonej, można by ją nazwać emocjonalną, nasze dziecko będzie zachowywało się w sposób nieakceptowalny społecznie. Wiele osób powie, że właśnie wtedy jest „niegrzeczne". To ten moment, gdy największą rolę w zachowaniu naszego dziecka odgrywa mózg gadzi (który odpowiada za podstawowe funkcje życiowe, dzięki niemu oddychamy, bije nasze serce, reagujemy na zagrożenia - przyp. red.) - nie ma tu miejsca na rozmowę i tłumaczenie. W głowie pojawia się sygnał: NADCHODZI ZAGROŻENIE! WALCZ LUB UCIEKAJ. To właśnie wtedy najtrudniej nam dotrzeć do naszej pociechy, bo falami przychodzi złość, gniew czy agresywne i nieakceptowalne zachowania, np. bicie, plucie, krzyk. Gdybyśmy spojrzeli na tę sytuację, widząc tylko zachowanie, pomyślelibyśmy: „Nie! Nie akceptuję tego, nie zgadzam się na to!". Jednak pamiętajmy, że reakcję naszego dziecka uruchomiło zagrożenie. To, co dzieje się z naszym dzieckiem związane jest z przeżywaniem przez niego sytuacji stresowej, czyli dla niego trudnej. Jego mózg odczytał pewien komunikat czy zdarzenie jako potencjalnie niebezpieczne. Zatrzymaj się wtedy na chwilę, zanim wypowiesz słowa: „Jesteś niegrzeczny" i pomyśl, co mogło spowodować taką reakcję Twojego dziecka. Co ważne, w tę strefę wpada dziecko wtedy, gdy nie czuje się odpowiednio zaopiekowane, wspierane przez nas - dorosłych, kiedy jest zmęczone, głodne, niewyspane. Co zrobić w takim momencie? Zadbaj o jego potrzeby fizjologiczne i bezpieczeństwa. Zapewnij je, że jesteś przy nim i pomożesz mu uporać się z tą sytuacją. Zwykle w podobnych okolicznościach rodzice odsyłają dziecko do pokoju, „aby się uspokoiło" lub sięgają po kary - takie reakcje rodziców pogłębiają stan, w którym znajduje się dziecko. To, co możesz, jako rodzic, zrobić w takiej sytuacji, to przytulić swoje dziecko i zapewnić je o bezwarunkowej miłości. Możesz też posiedzieć przy nim w milczeniu. Pomóż mu w regulacji emocji. Więcej o modelu stref regulacji przeczytasz w artykule Marzeny Jasińskiej Negatywne emocje? Pomóż dziecku wejść do strefy komfortu.

Zapomnij o słowach GRZECZNY i NIEGRZECZNY

Spróbuj przez tydzień wyrzucić ze swojego języka słowa grzeczny i niegrzeczny w stosunku do zachowania dzieci. Zamiast takiego etykietowania wykorzystaj poniższe frazy i sprawdź, czy pojawiła się zmiana w zachowaniu.

Podoba mi się, kiedy...

Nie mogę zaakceptować takiego zachowania, bo...

Chcę Ci pomóc w tej sytuacji, pozwolisz mi na to...

Nie podoba mi się, gdy łamiesz ustalone wcześniej zasady...

Umówiliśmy się na to, że...

Chcę tego...

Lubię to...

Potrzebuję tego...

Nie chcę tego...

Nie lubię tego...

Nie podoba mi się to...

Nie zgadzam się na to...

Używanie etykiet grzeczny i niegrzeczny nie jest dla dziecka wystarczające, nie wzmacnia go, nie pomaga mu budować pozytywnego obrazu siebie i poczucia własnej wartości. Nie niesie za sobą wystarczającej informacji, która mogłaby pomóc dziecku w regulacji emocji. Wykorzystuj w komunikacji z dzieckiem język osobisty (więcej pisał o nim Jasper Juul, duński pedagog i terapeuta rodzinny). W rozmowach, szczególnie z nastolatkami, sprawdzi się język, w którym będziemy mówić o sobie, swoich potrzebach i emocjach. Warto porozmawiać z bliskimi (wychowawcą, dziadkami, opiekunką), którzy mają kontakt z naszym dzieckiem, by także odeszli od opisywania zachowań dziecka słowami grzeczny(-a) czy niegrzeczny(-a).
Wychowanie to proces, który wymaga cierpliwości, czasu, relacji i sprawnej komunikacji. Spędzaj ze swoim dzieckiem czas wolny, rozmawiaj, bądź blisko szczególnie wtedy, gdy masz ochotę odesłać je do drugiego pokoju. I pamiętaj o tym, że w procesie wychowania ważne są każde emocje, również te negatywne. Marshall Rosenberg - doktor psychologii - wypowiedział kiedyś zdanie, że depresja jest nagrodą za grzeczność. Warto mieć te słowa w pamięci w kontekście wychowania dziecka i w trosce o to jakim człowiekiem kiedyś się stanie.

Teresa Tymrakiewicz
Wykładowca i trener, a także filozof, certyfikowany coach, menadżer oświaty, nauczyciel dyplomowany, wieloletni nauczyciel akademicki, edukator MEN, specjalista w zakresie kształcenia kompetencji psychospołecznych i zarządzania zasobami ludzkimi. Ponad 30 lat szkoli nauczycieli i dyrektorów placówek oświatowych. Były nauczyciel, w-ce dyrektor szkoły, wizytator, doradca ds. wychowania. Autor i realizator licznych programów szkoleń z zakresu psychosocjologii i efektywnego nauczania. Autor i współautor publikacji z zakresu wychowania i dydaktyki. Uczestnik wielu ogólnopolskich programów edukacyjnych. Laureatka nagród: branżowych (ministra i kuratora oświaty) i samorządowych; za szczególne zasługi dla oświaty, odznaczona medalem KEN.

# data[].attributes.attachment_link.title
Moje dziecko jest niegrzeczne! Czy na pewno?

# data[].attributes.attachment_link.description
Często można usłyszeć o dzieciach, że są grzeczne lub niegrzeczne. Nam również zdarza się mówić: „Ale dzisiaj jesteś niegrzeczny! Co z Tobą?" albo „Byłeś(-aś) dzisiaj bardzo grzeczny(-a), w nagrodę...". Czy powinniśmy używać etykiet, takich jak "grzeczny" i "niegrzeczny"? Czy nazywanie tak zachowań naszych pociech służy im czy wręcz przeciwnie?

# data[].attributes.body
-Zajęcia rozwijające uzdolnienia – dla szczególnie uzdolnionych  uczniów

-Zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze – dla uczniów mających trudności w nauce, w szczególności w spełnianiu wymagań edukacyjnych wynikających z podstawy programowej kształcenia ogólnego dla danego etapu edukacyjnego.

-Zajęcia specjalistyczne:

korekcyjno-kompensacyjne – dla dzieci, uczniów i podopiecznych z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi, w tym specyficznymi trudnościami w uczeniu się na każdym etapie edukacji.

logopedyczne – dla dzieci, uczniów i podopiecznych z deficytami kompetencji i zaburzeniami sprawności językowych.

Zajęcia rozwijające umiejętności uczenia się - dla uczniów w celu podnoszenia efektywności uczenia się.

Porady i konsultacje – dla dzieci, uczniów, podopiecznych, słuchaczy, rodziców i nauczycieli

Terapia Biofeedback

# data[].attributes.headline
Kto planuje i koordynuje udzielanie uczniowi pomocy psychologiczno-pedagogicznej?

# data[].attributes.subject
Kto planuje i koordynuje udzielanie uczniowi pomocy psychologiczno-pedagogicznej?

# data[].attributes.body
Pomoc psychologiczno-pedagogiczną koordynuje – wychowawca klasy we współpracy z innymi nauczycielami i specjalistami

W przypadku stwierdzenia, że konieczne jest objęcie ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną, dyrektor ustala formy udzielania tej pomocy, okres ich udzielania oraz wymiar godzin, w którym poszczególne formy będą realizowane.

W przypadku ucznia posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego planowanie i koordynowanie udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej, w tym ustalenie dla ucznia form udzielania tej pomocy, także okres ich udzielania oraz wymiar godzin, w którym poszczególne formy będą realizowane, jest zadaniem Zespołu nauczycieli i specjalistów bezpośrednio pracujących z tym uczniem.

# data[].attributes.headline
Z czyjej  inicjatywy może być udzielana pomoc psychologiczno-pedagogiczna?

# data[].attributes.subject
Z czyjej  inicjatywy może być udzielana pomoc psychologiczno-pedagogiczna?

# data[].attributes.body
Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana może być z inicjatywy: samego ucznia, jego rodziców, dyrektora danej placówki, nauczyciela, wychowawcy lub specjalisty -nauczyciela/specjalisty wspierającego organizację kształcenia

# data[].attributes.body
Witam wszystkich bardzo serdecznie w nowym roku szkolnym!
Jako pedagog ma za zadanie m.in. poznawać indywidualne potrzeb uczniów, analizować przyczyn niepowodzeń szkolnych oraz organizować i prowadzić różne form pomocy pedagogicznej dla uczniów, rodziców i nauczycieli. Zajmuję się również działaniami o charakterze profilaktyczno-wychowawczym oraz organizowaniem opieki i pomocy uczniom, znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej. Staram się także - wspólnie z innymi nauczycielami i wychowawcami - pomóc uczniom rozpoznać ich predyspozycje zawodowe oraz wybrać właściwy typ szkoły i profil kształcenia. Zapraszam wszystkich uczniów , rodziców oraz wychowawców do współpracy . Razem zadbajmy aby ten rok szkolny , był dla nas czasem spokoju i wzajemnego zrozumienia . M.Woropaj-Stępień

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Lato w pełni, a Ty myślami jesteś już przy 1 września. Niedługo Twoje dziecko pójdzie do szkoły... „a przecież ono jest zupełnie nieprzygotowane, takie dziecinne, niedojrzałe...". Nie, nie będę przekonywać Cię, że powodów do obaw nie ma. Ale Ty masz jeszcze kilka tygodni na to, by pomóc dziecku przygotować się do szkoły.
Zamiast się martwić - działaj!

Pierwsza dobra wiadomość dla Ciebie - nieprawda, że dziecko w ogóle nie jest do szkoły przygotowane. Przecież chodzi do zerówki, wcześniej chodziło do przedszkola - kilkuletni trening samodzielności i umiejętności społecznych dziecko ma już za sobą. Oczywiście zmiana środowiska, nowa grupa i inny system pracy może wywoływać w dziecku stres. Ale już teraz jest Twoja kolej, by rozwój swojego dziecka wesprzeć.
Oto, co możesz zrobić sama w domu i we współpracy z wychowawcami przedszkolnymi, specjalistami i innymi rodzicami.

1. Nauka obowiązkowości

Jeżeli Twoje dziecko nie ma jeszcze swoich domowych obowiązków, koniecznie je wynajdź. Nakrywanie do stołu, podlewanie kwiatków, karmienie rybki itp. - wszystko to uczy dziecko obowiązkowości i regularności.

2. Samodzielność w szkole

Sprawdź, czy dziecko potrafi już zaspokoić swoje podstawowe potrzeby - ubrać się, skorzystać z toalety, umyć zęby (jeżeli nie, popracuj nad tym, ale daruj sobie porównania typu „A Zosia to już sama wiąże buty").

3. Trening trudnych sytuacji

Przećwiczcie trudne sytuacje - kiedy taty albo mamy nie ma obok. Dziecko powinno wiedzieć, jak zwracać się do obcego dorosłego, ja zachować się w sklepie czy w kinie, gdzie szukać pomocy itp.

4. Ręce do dzieła

Potrenujcie ręce - to bardzo ułatwi potem naukę pisania. Sprawdzą się wszelkie lubiane prace plastyczne: wycinanie, klejenie, lepienie, malowanie, nawlekanie, rozdzieranie itp.

5. Zręczności ruchowej nigdy za wiele

Poćwiczcie też zręczność ruchową - to nie trudne, pomoże zabawa na placu zabaw, sport i każda inna aktywność na świeżym powietrzu.

6. Pozytywne nastawienie

Nie strasz dziecka szkołą! Nawet nieumyślnie. Nie rozmawiaj przy dziecku o swoich obawach. Zamiast tego nastaw dziecko pozytywnie. Co byś sama nie myślała, obowiązujący przekaz jest taki, że szkoła to fantastyczna przygoda, a dzięki niej dziecko dowie się mnóstwa ciekawych rzeczy, pozna nowych, fantastycznych przyjaciół i będzie miało wspaniałą panią wychowawczynię.

7. Rodzic w przedszkolu

Na temat szkolnej gotowości porozmawiaj z wychowawcą przedszkolnym, który doskonale zna mocniejsze i słabsze strony Twojego dziecka. Przejrzyj też ćwiczenia przedszkolne, by zorientować się, która partia materiału wymaga powtórzenia.

8. Orientacja „w terenie"

Poznajcie wspólnie nową szkołę. Przyjdźcie razem na organizowane przez szkołę dni otwarte. Obejrzyjcie stronę internetową szkoły, zamieszczone na niej zdjęcia. Jeżeli to możliwe, spotkajcie się ze starszymi kolegami i koleżankami, które już do tej szkoły chodzą.

9. Specyfika szkoły

Ty sama dowiedz się jak najwięcej o Waszej szkole rejonowej czy innej placówce, do której chcesz posłać dziecko. Popytaj znajomych rodziców na jej temat (pamiętaj tylko, że opinie uzyskane osobiście będą bardziej wartościowe niż te wyczytane na forach internetowych). Dowiedz się o warunkach lokalowych, wyżywieniu, dostosowaniu sal do potrzeb sześciolatków (konieczne dywaniki do zabawy), zapytaj, na ile zmian szkoła pracuje. Bądź obecna na organizowanych przez szkołę zebraniach dla rodziców przyszłych pierwszoklasistów, już wtedy poznaj też przyszłą wychowawczynię.

10. Psycholog prawdę powie

Jeżeli w dalszym ciągu uważasz, że Twoje dziecko w szkole sobie nie poradzi, skonsultuj się z psychologiem przedszkolnym lub psychologiem w poradni psychologiczno - pedagogicznej. Po jego diagnozie postępuj zgodnie z otrzymanymi zaleceniami.

Gdyby 10 powyższych punktów chcieć streścić jednym zaleceniem, brzmiałoby ono tak: spędzaj jak najwięcej czasu na twórczej zabawie ze swoim dzieckiem - to najlepszy z możliwych sposobów na przygotowanie sześciolatka do szkoły!
Karolina Radzymińska,
nauczyciel w Międzynarodowej Szkole Argonaut w Warszawie
Autor tekstu : Karolina Radzymińska

# data[].attributes.attachment_link.title
Pomóż przedszkolakowi przygotować się do szkoły.

# data[].attributes.attachment_link.description
Lato w pełni, a Ty myślami jesteś już przy 1 września. Niedługo Twoje dziecko pójdzie do szkoły... „a przecież ono jest zupełnie nieprzygotowane, takie dziecinne, niedojrzałe...". Nie, nie będę przekonywać Cię, że powodów do obaw nie ma. Ale Ty masz jeszcze kilka tygodni na to, by pomóc dziecku przygotować się do szkoły.

# data[].attributes.headline
Ciekawe sposoby na spędzanie wakacji w domu - 60 zabaw latem na 60 dni wakacji. Zabawy na podwórku, w domu i w plenerze

# data[].attributes.subject
Ciekawe sposoby na spędzanie wakacji w domu - 60 zabaw latem na 60 dni wakacji. Zabawy na podwórku, w domu i w plenerze

# data[].attributes.attachment_link.title
60 zabaw dla dzieci na 60 dni wakacji. Zabawy na lato na podwórku, w domu i w plenerze - MiastoDzieci.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Wakacje to czas wyjazdów, radości i zabawy. Lato sprzyja swawolom na dworze i wodnym szaleństwom. Co robić z dziećmi w wolnym czasie, gdy nie są akurat na koloniach czy obozie? Przygotowaliśmy zestaw zabaw na każdy dzień wakacji! Są wśród nich takie na pogodę i niepogodę. Są zabawy w wodzie, na działce i w plenerze.

# data[].attributes.headline
Uzależnienie behawioralne uczniów  - szkolenie online 

# data[].attributes.subject
Uzależnienie behawioralne uczniów  - szkolenie online 

# data[].attributes.headline
10 prostych zasad na przygotowanie się do egzaminu ósmoklasisty z matematyki

# data[].attributes.subject
10 prostych zasad na przygotowanie się do egzaminu ósmoklasisty z matematyki

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
10 prostych zasad na przygotowanie się do egzaminu ósmoklasisty z matematyki

Każdy chyba zastanawia się nad tym, jak najlepiej przygotować się do egzaminu ósmoklasisty z matematyki.

Jakie jest najlepsze przygotowanie do egzaminu dla ósmych klas?

Czy warto robić przykładowe zadania, arkusze i próbne testy?

Jak pracować, żeby wykorzystać maksymalnie czas, który pozostał do kwietnia 2019?

Pracuj systematycznie

Naprawdę warto zacząć już dziś. Matematyka to bardzo obszerna dziedzina.

Systematyczna, regularna praca jest niezbędna - zwłaszcza jeśli masz braki i potrzebujesz czasu na ich nadrobienie.

Dzięki systematyczności będziesz miał poczucie bezpieczeństwa i kontroli nad postępami.

Rozwiązuj dużo zadań

Zarówno przykładowe zadania, arkusze jak i przykładowe testy do egzaminu ósmoklasisty są podstawowymi materiałami, które pomogą wzmocnić twoje umiejętności.

Na rynku jest tego sporo - w księgarniach jak i Internecie. I czy to jest egzamin ósmoklasisty, matematyka czy polski - zasada jest ta sama - im więcej tym lepiej.

Spisz wzory matematyczne, które często wypadają ci z głowy i naucz się je wyprowadzać

To bardzo ważna zasada w matematyce.

W stresie możesz zapomnieć wzoru i dlatego umiejętność samodzielnego wyprowadzania jest tu niezbędna.

Możesz je sobie zapisać w całym mieszkaniu - choćby na kartce przyklejonej do lampy czy sufitu. Baw się tym.

Zrób sobie spis jednostek i miar i powieś nad biurkiem

Tak samo jak w przypadku wzorów, zrób sobie różne karty, plansze, ściągawki z jednostkami i miarami.

Wieszaj je w różnych miejscach, nawet w łazience. Warto też spisać je na małych karteczkach, na zasadzie fiszek i przeglądać podczas przejazdu do szkoły.

Szukaj podpowiedzi i wskazówek w Internecie

W Internecie pojawia się coraz więcej informacji na temat egzaminu ósmoklasisty z matematyki.

Warto sprawdzać strony poświęcone temu egzaminowi na Facebooku, gdzie podawane są przykładowe zadania, informacje i wskazówki. Sprawdź ten link: Egzamin ósmoklasisty na Facebooku

Zaczynaj od zadań, które są najłatwiejsze

Podczas samego egzaminu zaczynaj od najłatwiejszych zadań. To pozwoli ci mieć szybkie poczucie sukcesu i spokoju.

Wtedy możesz zabrać się za trudniejsze zadania z matematyki. Dobre przygotowanie do egzaminu ósmoklasisty z matematyki jest tu kluczowe.

Korzystaj z pomocy w przygotowaniu

Rozejrzyj się. Sprawdź co jest w księgarniach, w Internecie.

Zapisz się na kółko w szkole, na którym będziesz miał szansę pracować na jeszcze innych materiałach.

Zapisz się na solidny kurs przygotowujący do egzaminu ósmoklasisty, gdzie świetni nauczyciele z pasją wskażę Ci braki, pomogą je uzupełnić oraz będą wykorzystywane materiały i testy specjalnie napisane dla tego kursu.

Będziesz miał pewność, że nigdzie indziej ich nie spotkasz.

Modyfikuj zadania i sam je rozwiązuj

Baw się zadaniami!

Przykładowe zadania na egzamin ósmoklasisty z matematyki są powtarzalne.

Podmieniaj dane. Twórz swoje śmieszne historie. To pomaga zapamiętać nawet najtrudniejsze zadanie i jego rozwiązanie.

Możesz się z kimś wymienić na takie poprzerabiane zadania i uczyć się na tych od innej osoby. Stwórzcie swoje próbne testy do egzaminu ósmoklasisty!

Nastaw się pozytywnie

Tego chyba nie trzeba dwa razy powtarzać.

Choć pewnie w stresie łatwiej powiedzieć, niż to zrobić. 🙂

Pomyśl, że nie tylko ty jesteś w takiej sytuacji. Wszyscy mają w sobie sporo obaw i stresu przed egzaminem na koniec szkoły.

Z pewnością im wcześniej rozpoczniesz przygotowania do testu, tym będziesz spokojniejszy podczas samego egzaminu.

Daj sobie czas i zacznij przygotowania jak najwcześniej

Im wcześniej tym lepiej.

Czy zaczniesz się uczyć samodzielnie, czy na kółku w szkole, czy z kolegą z klasy, czy pójdziesz na kurs przygotowujący do egzaminu ósmoklasisty z matematyki - wszystkie te rozwiązania są dobre.

Ważne, żeby zacząć w pierwszym semestrze roku szkolnego. 😉

# data[].attributes.attachment_link.title
10 prostych zasad na przygotowanie się do egzaminu ósmoklasisty z matematyki

# data[].attributes.attachment_link.description
Każdy chyba zastanawia się nad tym, jak najlepiej przygotować się do egzaminu ósmoklasisty z matematyki. Jakie jest najlepsze przygotowanie do egzaminu dla ósmych klas? Czy warto robić przykładowe zadania, arkusze i próbne testy? Jak pracować, żeby wykorzystać maksymalnie czas, który pozostał do kwietnia 2019? Naprawdę warto zacząć już dziś.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Mam wrażenie, że w ostatnich latach jednym z najczęściej powtarzanych słów jest: szybko. Żyjemy szybko, pracować musimy szybko, zakupy mają być szybkie, efekty działania - szybkie... Coraz częściej mamy kłopoty ze snem, nie umiemy odpoczywać, nieustająco analizujemy listę zadań. Szybko, szybciej...

Co to znaczy "wyciszyć się"

Wbrew pozorom nie wystarczy wyciszyć dźwięku w telefonie i telewizorze, zamknąć laptopa i zgasić światło w sypialni. Wyciszyć się tzn. „przełączyć" swój mózg na tryb odpoczynku. Ale jak? Przecież nasz mózg nie odpoczywa. Jednak to on powoduje, że odpocząć (czyli zregenerować) może się całe ciało.

Odpoczynek może zaistnieć dopiero wtedy, gdy mózg zostaje uwolniony od zadań, czyli pierwszym warunkiem wyciszenia się jest skupienie się na tym, czego chcę, a nie na tym, co muszę. Czas przed snem szczególnie powinien być nastawiony na takie działania, które lubimy, które powodują, że nasz nastrój się poprawia, czujemy się zaopiekowani, zrelaksowani, troszkę rozleniwieni, skupieni na przyjemnościach. Dopuszczalne są wszelkie aktywności, które nie mają znamion zadań: czytanie książki (dla przyjemności obcowania z językiem lub z bohaterami, a nie dla nabywania kompetencji, wyszukiwania informacji itp.), kąpiel, relaksacja, spacer, muzykowanie, zabawa z psem itp.

Dobry sen, czyli jaki

Wydawać by się mogło, że długi sen to dobry sen. Niekoniecznie. Jak obliczają eksperci długość snu dorosłego człowieka to ok. 7 godz. Rzecz jednak w szczegółach: ważna jest jakość snu. Nieprzerwany sen, przechodzący od jednej fazy do drugiej, bez wybudzania. W czasie snu głębokiego mózg może kierować czynnościami regenerującymi. Wtedy budzimy się rankiem z uczuciem, że jesteśmy pełni sił witalnych. Równocześnie mózg porządkuje wszelkie informacje (bodźce), których doświadczył, podczas okresu aktywności poprzedzającej sen. Układa „w szufladkach", łączy nowe zasoby z już posiadanymi, zapewniając łatwy dostęp do nich.

Aby to było możliwe, potrzebne są odpowiednie działania przed położeniem się spać. Dobrze zacząć od tych dotyczących miejsca. Sypialnia powinna być tylko miejscem snu. Jeśli sypiamy w pokoju, w którym wcześniej pracowaliśmy, dobrze jest wyłączyć wszelkie urządzenia (komputer, laptop, także telefon i telewizor), które „trzymają" świadomość w „pracy". Pomaga także wyłączenie źródeł światła (grubsze zasłony lub ciemne rolety, jeśli mieszkamy w pobliżu ulicznych świateł).

Jak wyciszyć się przed snem

Przejście mózgu w „tryb" odpoczynku wymaga czasu. Każda z technik, która może temu sprzyjać, powinna być stosowana co najmniej przez 15-20 min., aby mózg dostał jasny sygnał, że nie ma już zadań.

Co może pomóc?

Niezbyt intensywna aktywność na świeżym powietrzu (np. spacer). Jeśli męczą nas myśli o niedokończonych zadaniach, można spróbować spaceru z mruczeniem pod nosem. Sama byłam zdziwiona, jak skutecznym narzędziem jest to mruczenie! Mózg wyłącza niechciane myśli i koncentruje się na dziwnych dźwiękach. W połączeniu z lepszym dotlenieniem (spacer = ruch) daje to niezłe efekty. Podobnie zresztą może działać spacer z psem, gdy koncentrujemy się np. na rzucaniu patyka czy na „rozmowach" z pupilem.

Zabawy z psem lub kotem - dla miłośników zwierząt to bardzo relaksująca aktywność.

Słuchanie muzyki. Wcale nie musi to być muzyka relaksacyjna (chociaż ta także będzie odpowiednia). Rzecz w tym, aby nas ta muzyka pochłonęła, a wtedy natłok myśli się wyłączy.

Pomóc może także relaksacja mięśniowa (napinanie i rozluźnianie mięśni poczynając od głowy, stopniowo przechodząc aż do stóp). Jeśli skupimy się tylko na reakcjach ciała, mózg wyłączy myśli.

Zamartwianie się - powoduje, że nieustająco koncentrujemy się wokół trudności, błędów, pomyłek, braku czasu. Może to spowodować, że osiągnięcia i sukcesy będą wydawać się zbyt małe i rzadkie, a to wpłynie destrukcyjnie na nastrój i poczucie wartości.

Perfekcjonizm i nadmierny samokrytycyzm - skupia naszą uwagę na deficytach, utrudnia oderwanie się od zadań, bo eskaluje zaangażowanie w poprawianie.

Nadmierne poczucie odpowiedzialności - prowadzące do przejmowania zadań innych osób, w przekonaniu, że tylko my potrafimy to zrobić dobrze. Takie postępowanie prowadzi do narastającego niezadowolenia związanego z poczuciem, że jesteśmy przytłoczeni nadmiarem obowiązków, gdy inni mają ich mniej. Jest też związane po prostu z coraz większym zmęczeniem.

Impulsywne działania, bez planowania. Jeśli zastąpimy je planem opartym na celach (nie zadaniach, które mogą zawierać wiele celów), łatwiej osiągnąć zadowolenie, że coś jest zakończone. Np. inaczej podejdziemy do zadania: "Zorganizować...", a inaczej do realizacji celów: "Zadzwonić, ustalić, opracować plan...".

Zaburzony rytm dnia. Ważne jest wyznaczenie wyraźnej granicy czasu na pracę zawodową i czasu na życie prywatne. Bez tego (szczególnie jeśli pracujemy zdalnie) bardzo trudno będzie poradzić sobie z wieczornym wyciszeniem, ponieważ może tak być, że nasz mózg „ciągle jest w pracy".

Wieczorne rozmowy (koniecznie z przytulaniem!) z dziećmi, opowiadanie lub czytanie bajek.

Kąpiel - może z olejkami eterycznymi albo z pachnąca pianą?

Głębokie oddychanie, np. w rytmie licząc do sześciu wdech przez nos, a następnie do siedmiu wydech przez usta.

Czego unikać w ciągu dnia, aby dobrze spać

Jeśli mamy powtarzające się kłopoty z zaśnięciem lub wybudzaniem się w nocy i rozmyślaniem o problemach związanych z pracą lub przeżywaniem kłopotów osobistych, może dobrze byłoby przeanalizować swoje postawy, które mogą generować stres w ciągu dnia i utrudniać wieczorne wyciszenie.

Jakie zachowania w ciągu dnia, mogą negatywnie wpłynąć na zasypianie?

Do dzieła!

Wielu specjalistów zajmujących się problemami ze snem zwraca uwagę na znaczenie rytuałów: jeśli - szczególnie wieczorem - czas będzie upływał wedle określonego rytmu i czynności wpisujących się w rytuał wieczorny, mamy szansę nie tylko na zmniejszenie kłopotów z zasypianiem, ale także na lepszy sen i duuużo przyjemniejsze poranki. Czego wszystkim czytającym życzę!

Maria Tuchowska
Nauczyciel dyplomowany, polonista i teolog. Posiada wieloletnie doświadczenie w pracy z dziećmi i młodzieżą w placówkach integracyjnych różnego poziomu, edukator, coach, przeprowadziła ok. 600 szkoleń z zakresu kompetencji psychospołecznych nauczycieli, prawa oświatowego, pracy z dziećmi i młodzieżą z różnego typu zaburzeniami. Specjalizuje się również w tematyce dotyczącej zagadnień związanych z obecnością rodziców w szkole.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak wyciszyć się przed snem, gdy w głowie milion myśli

# data[].attributes.attachment_link.description
Mam wrażenie, że w ostatnich latach jednym z najczęściej powtarzanych słów jest: szybko. Żyjemy szybko, pracować musimy szybko, zakupy mają być szybkie, efekty działania - szybkie... Coraz częściej mamy kłopoty ze snem, nie umiemy odpoczywać, nieustająco analizujemy listę zadań. Szybko, szybciej... Wbrew pozorom nie wystarczy wyciszyć dźwięku w telefonie i telewizorze, zamknąć laptopa i zgasić światło w sypialni.

# data[].attributes.body
Matematyka

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Czarno na Białym - Egzamin Ósmoklasisty 2023

# data[].attributes.attachment_link.title
MATEMATYKA - To musisz powtórzyć! - Egzamin Ósmoklasisty 2023

# data[].attributes.headline
Prezentacja I Liceum Ogólnokształcącego w SŁAWNIE

# data[].attributes.subject
Prezentacja I Liceum Ogólnokształcącego w SŁAWNIE

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Zespół Szkół w Sławnie im. Jana Henryka Dąbrowskiego

# data[].attributes.attachment_link.title
Prezentacja LO - Zespół Szkół w Sławnie im. Jana Henryka Dąbrowskiego

# data[].attributes.attachment_link.description
Prezentacja Prezentacja I Liceum Ogólnokształcącego Strona archiwalna Kalendarz wydarzeń Galeria Galeria zdjęć i filmów Oglądaj nasze filmy Kanał filmowy LO Partnerzy Szkoły partnerskie SP nr 2 w Sławnie SP nr 3 w Sławnie SP w Sławsku SP w Warszkowie SP w Jarosławcu SP w Malechowie SP w St.

# data[].attributes.attachment_link.title
„BALLADYNA”, „ZEMSTA”, „LATARNIK”, „MAŁY KSIĄŻĘ”.. motywy #64 POLSKI Z PASJĄ

# data[].attributes.body
Profile klas pierwszych w roku szkolnym 2022/2023

Absolwentów szkół podstawowych zapraszamy do klas:

Klasa | Nazwa | Liczba miejscw klasie | Przedmioty rozszerzone
IA | POLITECHNICZA | 32  | matematyka, fizyka, informatyka
IB | HUMANISTYCZNA | 32 | język polski, historia, wiedza o społeczeństwie
IC, IE | EUROPEJSKA | 64(2 oddziały) | geografia, wiedza o społeczeństwie, język angielski
ID | MEDYCZNO - PRZYRODNICZA | 32 | biologia, chemia, języka angielski

# data[].attributes.headline
Czego boją się dzieci w poszczególnych etapach rozwoju? 

# data[].attributes.subject
Czego boją się dzieci w poszczególnych etapach rozwoju? 

# data[].attributes.attachment_link.description
Każdy wiek ma swój lęk - lęk u dzieci młodszych Jakie lęki odczuwają dzieci? Każdemu dziecku mogą przydarzyć się nieszczęśliwe wypadki. Czasem straszymy dzieci Babą Jagą, czasem dziecko napotka przykra sytuacja udziału w wypadku... Obowiązkiem rodziców jest strzec przed nimi swoje dzieci. Nie jest jednak możliwe, aby całkowicie udało nam się uniknąć lęku w życiu ...

# data[].attributes.headline
Jak rozmawiać z uczniami o wojnie w Ukrainie?

# data[].attributes.subject
Jak rozmawiać z uczniami o wojnie w Ukrainie?

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak rozmawiać z uczniami o wojnie w Ukrainie?

# data[].attributes.headline
Pomoc psychologiczno-pedagogiczna dla uczniów i rodziców

# data[].attributes.subject
Pomoc psychologiczno-pedagogiczna dla uczniów i rodziców

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Poradnie psychologiczno-pedagogiczne

Uczniowie i rodzice mogą korzystać ze wsparcia, jakie oferują poradnie psychologiczno-pedagogiczne. Placówki te działają bez ograniczeń, zgodnie z wewnętrznymi procedurami funkcjonowania w stanie epidemii SARS-CoV-2.

Udzielanie bezpośredniej pomocy przez poradnie psychologiczno-pedagogiczne polega m.in. na prowadzeniu terapii dzieci i młodzieży oraz ich rodzin. Placówki te wspierają także rodziców w rozpoznawaniu potrzeb rozwojowych i edukacyjnych, możliwości psychofizycznych dzieci i młodzieży oraz w rozwiązywaniu problemów edukacyjnych i wychowawczych. Informacje na ten temat są dostępne na stronach internetowych poradni psychologiczno-pedagogicznych oraz w szkołach.

Poradnia on-line „Zawsze Jest Jakieś Wyjście"

Poradnia on-line „Zawsze Jest Jakieś Wyjście" powstała w odpowiedzi na zagrożenia wynikające ze stanu pandemii i potrzebę zwiększenia dostępności pomocy psychologicznej dla uczniów, rodziców i nauczycieli. Portal wspiera współpracę międzysektorową w zakresie ochrony zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży. Poza indywidualnym spotkaniem umożliwia specjalistom wspólną grupową konsultację dotyczącej podopiecznego.

Do korzystania z poradni on-line zachęcamy w szczególności:

poradnie psychologiczno-pedagogiczne,

placówki doskonalenia nauczycieli,

instytucje wspierania rodziny, pomocy społecznej,

instytucje ochrony zdrowia, Centra Zdrowia Psychicznego,

instytucje wymiaru sprawiedliwości,

inne podmioty publiczne i niepubliczne w zależności od potrzeb.

Formuła on-line zapewnia specjalistom uproszczoną ścieżkę spotkań i konsultacji, co ułatwia wymianę wiedzy i doświadczeń specjalistów z różnych regionów Polski.

Osoby potrzebujące pomocy, korzystając z wyszukiwarki w postaci interaktywnej mapy Polski, mogą znaleźć odpowiedniego dla siebie specjalistę i zarezerwować termin spotkania. Ponadto poradnia posiada bazę wiedzy, w której są zamieszczone artykuły, prezentacje, informacje i scenariusze zajęć. Będzie ona aktualizowana.

Aby zarejestrować się na portalu poradni on-line należy wejść na stronę „Zawsze Jest Jakieś Wyjście". W zakładce „zarejestruj się" należy wybrać opcję „Instytucja", a następnie założyć profil, podając swoje dane, krótką informację o profilu działalności oraz kadrze merytorycznej. Więcej informacji na temat Poradni Psychologicznej online

Bezpłatna infolinia 800 080 222

Dzieci, młodzież, nauczyciele i rodzice mogą uzyskać wsparcie, dzwoniąc na bezpłatna, całodobową infolinię 800 080 222. Pod tym numerem dyżurują specjaliści, którzy udzielają pomocy psychologiczno- pedagogicznej.

# data[].attributes.attachment_link.title
Pomoc psychologiczno-pedagogiczna dla uczniów i rodziców - Ministerstwo Edukacji i Nauki - Portal Gov.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Uczniowie i rodzice mogą korzystać ze wsparcia, jakie oferują poradnie psychologiczno-pedagogiczne. Placówki te działają bez ograniczeń, zgodnie z wewnętrznymi procedurami funkcjonowania w stanie epidemii SARS-CoV-2. Udzielanie bezpośredniej pomocy przez poradnie psychologiczno-pedagogiczne polega m.in. na prowadzeniu terapii dzieci i młodzieży oraz ich rodzin.

# data[].attributes.body
"Biofeedback jest niezwykle ciekawą i skuteczną metodą stosowaną w leczeniu różnorodnych schorzeń. Trening biofeedback pozwala nauczyć się przejmować kontrolę nad niektórymi, dotychczas zachodzącymi nieświadomie, procesami, co z kolei pozwala na zwalczanie objawów pewnych chorób".Biofeedback jest wykorzystywany w terapii dzieci i dorosłych z zaburzeniami koncentracji, stanami lękowymi, depresją, nadpobudliwością, padaczką, zaburzeniami autystycznymi czy niską odpornością na stres.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
15 pomysłów na ferie bez śniegu

1. Wybierzcie się na lodowisko

W każdym większym mieście działają ślizgawki, przy których możesz wypożyczyć także łyżwy i kask dla dziecka. Czasem również śmiesznego pingwina na płozach, żeby za często się nie przewracać. Świetna zabawa, dla dzieci i rodziców.

2. Idźcie do biblioteki

W osiedlowej bibliotece mamy małe „znajomości". U zaprzyjaźnionej pani Celiny bukujemy wszystkie ciekawe książki, a ostatnio jako pierwsi dostaliśmy nowo zakupione egzemplarze Hani Humorek. W bibliotece można też posiedzieć, pogapić się w piękne akwarium w rybkami, poczytać gazety w czytelni...

3. Zapisz dziecko na zajęcia w świetlicy

Większość szkół organizuje akcje „ferie w mieście". U nas w szkole w ramach półkolonii (półzimowiska?) będą wyjścia do kina, do muzeum inżynierii miejskiej, a także na basen. I na szczęście salę gimnastyczną dzieciom otworzą, niech się wyszaleją, gdy za oknem będzie szalał halny.

4. Weź dzień urlopu, drugi dostaniesz gratis...

Hmmm... niezupełnie o to chodzi. W jeden dzień zaproponuj znajomym rodzicom, że zajmiesz się ich dzieckiem, opiekując równocześnie swoim, a w drugi dzień Twoja pociecha będzie pod ich skrzydłami. Dla dzieci taki dzień to może być niezła frajda. A Ty sobie dzień jeden odpoczniesz od pracy, aby w drugi spokojnie popracować, nie martwiąc się, co się dzieje z Twoim uczniem. Same plusy!

5. Idźcie do kina

Albo zróbcie sobie wieczór filmowy w domu, oglądając to, co przegapiliście w kinie? Pozwól dziecku iść spać później niż zwykle, przecież następnego dnia rano nie musi wcześnie wstać do szkoły!

6. Wybierzcie się na bal karnawałowy

Kiedy ostatnio przygotowywałaś przebranie karnawałowe dla siebie? Wybierzcie się na bal przebierańców całą rodziną, albo taki bal zróbcie u sąsiada, który ma największy salon. Pomysły na kostiumy własnej roboty znajdziecie TU.

7. Zróbcie warsztaty kulinarne

Naucz dziecko zrobić jedną prostą zupę (krem z zielonego groszku?) i bardzo łatwe drugie danie (makaron z...?). Niech będzie samodzielne! Mój brat właśnie dlatego nauczył się piec sernik, bo nie chciał być zależny od mamy i prosić ją o upieczenie ulubionego ciasta.

8. Zorganizujcie konkurs karaoke

Jeśli nie kolędy, to może dziecięce przeboje? Natalka Kukulska i przyjaciele? Albo, dla fanek i fanów Krainy Lodu - Mam tę moc? U nas w domu słychać nawet po hiszpańsku „limestoj..." i na nic nie pomaga tłumaczenie jak powinno być naprawdę. 😉

9. Palcem po mapie

Znajdźcie na mapie świata (papierowej, googlowej) jakiś jeden kraj, którego nazwa was rozśmieszy, albo którego stolica ma najśmieszniejszą nazwę na świecie (wiecie gdzie leży Antananarywa?) i poszukajcie w internecie ładnych zdjęć i ciekawostek z tego kraju. Czy wiesz, że w pewnej części Madagaskaru zabronione jest posiadanie bliźniąt? Ja też to wiem dopiero od niedawna...

10. Prezent dla Babci i Dziadka

Genialne pomysły pokazywała ostatnio jedna z blogerek, ale niestety już nie pamiętam która, może ktoś poratuje linkiem? Albo zawsze niezastąpiony Pinterest.

Dla zaawansowanych, albo lekko już znudzonych pleceniem bransoletek polecam tutoriale na Youtube. Każda siedmio-ośmiolatka z łatwością zrobi sowy, truskawki, pierścionki czy kwiaty. A może pokusicie się o zrobienie postaci z ulubionej bajki? Widziałyście Elsę i Annę z loom bands?

12. Turniej układania puzzli

Ułóżcie 1000 puzzli, ale nie z 1 pudełka, ale na przykład z 15. Pożyczcie od znajomych dzieci (sąsiadów z bloku) układanki, których nie znacie. I ułóżcie wszystkie na raz, na podłodze lub na rozłożonym stole.

13. Wybierz się z dzieckiem do restauracji

#kupagate Ci nie grozi, idziesz do lokalu z uczniem. 😉 Może kuchnia tajska, albo chińska? Spróbujcie nowych potraw, jakich nigdy jeszcze nie jedliście. Taka kulinarna podróż może być pomysłem na kolejny punkt...

14. Zaplanujcie wasze letnie wakacje

Mapy na stół, myszy w dłoń i.... dokąd się wybierzecie latem? A może tak pomarzyć i zaplanować wakacje życia, niekoniecznie na ten rok, ale na kiedyś?... 5 tygodniową wyprawę do Nowej Zelandii, czy Argentyny? A może 2 miesiące wędrówki do Santiago? Niejedna nasza czytelniczka ma taką wyprawę za sobą, ale dopiero pierwsza się nią pochwaliła.

15. Zróbcie dzień unplugged

Czy da się żyć bez prądu? Wyłączyć komórkę, mikrofalę i telewizor? A światło w domu? Wieczorem zapalcie świeczki, róbcie kolację i spróbujcie się umyć. Wieczór bez prądu, to przy okazji survivalu dla dzieci, może być opcja romantic dla rodziców. 😉

Udanych ferii!
A jak zapewnić opiekę dzieciom kiedy mają ferie, wakacje, czy inne dni wolne od szkoły? Przeczytaj!
Zdjęcie: Unsplash

Spodobał Ci się artykuł? Podziel się z innymi:

# data[].attributes.attachment_link.title
Udane ferie bez śniegu? - 15 pomysłów! - Mamo Pracuj

# data[].attributes.attachment_link.description
Zima w tym roku nie rozpieszcza, śniegu brak, przynajmniej w miastach i miasteczkach, a dzieci zaczęły ferie. I jak tu żyć? Można się nudzić, oglądać godzinami telewizję, gapić przez okno, marudzić, mędzić, narzekać albo tłuc młodszego brata... ale można też...

# data[].attributes.body
Już niedługo przed nami czas odpoczynku od szkoły , będziecie mieli możliwość poleniuchować oraz spędzić czas wspólnie z najbliższymi . Pamiętajcie jednak o tym aby zadbać o swoje bezpieczeństwo .

# data[].attributes.body
Już 30 stycznia 2022 r. kolejna edycja orkiestry, zachęcam do pomocy i każdy grosik jest ważny. Siema

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Przez drzwi do Twojej pracy przewija się codziennie sporo osób. I dobrze, bo drzwi właśnie do tego służą. Problem zaczyna się dopiero wtedy, kiedy ktoś utknie w przejściu.

Powstaje wąskie gardło. Nadchodzący stoją i niecierpliwią się. Tworzy się korek i problem.

Twoja głowa jest jak te drzwi. Tylko zamiast osób, przepływają przez nią myśli. Codziennie. I to w bardzo dużych ilościach. Jednak kiedy którąś z myśli przetrzymasz za długo, powstanie zamieszanie.

Negatywne myśli same w sobie nie robią nic złego. Dopiero zafiksowanie się na nich może Ci zaszkodzić.

Takie zafiksowanie, zatrzymanie się i skupienie uwagi nie przyszło samo. Nie spadło z nieba. Trzeba było czasu i wysiłku, żeby nauczyć się kontemplacji nad boleściami swego życia.

Dlatego jeśli chcesz nauczyć się pozytywnego myślenia - to też będzie wymagało czas i wysiłku. Trzeba tylko wiedzieć jak do tego podejść. A od tego masz mnie. Za chwilę zdradzę Ci moje dwie ulubione metody na upozytywnienie nawet bardzo szarego dnia.

Krótki wstęp do ćwiczeń - Ty i Twoje myśli

Jedne myśli mają większą lepkość niż drugie. Do tych lepkich zaliczają się myśli negatywne. Łatwo je wyłapujemy, szybko zwracamy na nie uwagę i bez wysiłku fiksujemy się na nich. Tego nas nauczyła ewolucja, co znacznie zwiększyło nasze bezpieczeństwo i szanse przetrwania. Ludzka natura, nic nie poradzisz.

Chociaż... natura naturą, ale Ty swoje trzy grosze też dorzuciłaś.

Z pewnością sama wielokrotnie ćwiczyłaś swój umysł, żeby przyklejał się do negatywnych a nie pozytywnych myśli. (Przyznaj, tak między Tobą a Tobą.)

A że Twój umysł to pojętny uczeń, szybko załapał, że jak przykleisz się do jakiejś myśli, trudno Cię z niej wybić. Czyli jeśli coś przyjdzie Ci do głowy, Ty weźmiesz to za fakt, a on po chwili stanie się prawdą.

„Jestem gruba." - pstryk! - przybyło Ci kilogramów. „Nic mi nie wychodzi." - pstryk! - dyplomy zniknęły.

Myśli szybko zaczęły u Ciebie oznaczać to samo co fakty. Rzeczywiste. Niepodważalne. Jednoznaczne.

A za myślami przyszły emocje - zaczęłaś się stresować, zamartwiać, przeżywać, analizować, podejmować decyzje. Bo co? - Bo coś Ci przyszło do głowy.

Dlatego przez własne myśli każdego dnia siedzisz jak na szpilkach. W pełnym napięciu i gotowości do obrony. Albo ataku. I na pewno nie muszę Ci mówić, że to Ci nie służy (więc nie powiem).

Co z tym począć?

Jeśli miałabyś zapamiętać nie tylko z tego jednego, ale ze wszystkich moich tekstów jedną rzecz, to niech to będzie ta:

Cała sztuka polega na tym, żeby zamiast reagować na własne myśli, stać się ich świadkiem.

Czyli zauważać, że:

„Właśnie przyszło mi do głowy, że jestem gruba".

„A teraz, że nic mi nie wychodzi."

W ten sposób utrzymujesz ze swoimi myślami zdrowy dystans. Robisz pustą przestrzeń między myślą a Twoją reakcją. To daje Ci czas, żeby swój pomysł pt. „jestem gruba" obejrzeć z każdej strony, podważyć, zweryfikować i zdecydować, co dalej z nim zrobić.

To diametralnie zmniejsza stres i napięcie. Nie podskakujesz z nerwów za każdym razem, kiedy pomyślisz o czymś negatywnym.

Tę umiejętność możesz ćwiczyć na wiele sposobów. Moim zdaniem wśród nich niepodzielnie króluje medytacja. I choć pisałam o niej wielokrotnie, choćby tu: „10 sposobów na to jak spowolnić swoje myśli i dać odpocząć swojej głowie" i tu: „10-minutowa medytacja - Wycisz umysł, Poczuj spokój (mp3 do ściągnięcia)", to dziś podsunę Ci jeszcze dwie inne propozycje.

Upozytywnienie szarego dnia - ćwiczenie nr 1.

Na czym polega ćwiczenie?

1. Wybierz myśli, które często Ci dokuczają, umniejszają Twoją wartości i powodują, że wątpisz w siebie. (Któż takich nie ma?)

2. Wybierz też sobie czas. (Fajnie jest to ćwiczenie przeprowadzić przez jeden cały dzień, ale nie ma takiego musu. Możesz zacząć choćby od zaraz.)

3. Twoim zadaniem jest policzyć, ile razy skrytykowałaś siebie w myślach. Za każdym razem, jak pojawi się „źle wyglądam" czy „ale ja głupia!", liczysz punkty. Jedna myśl - jeden punkt.

Co dzięki temu zyskasz?

Przede wszystkim ŁATWIEJ ZAUWAŻYSZ SWOJE MYŚLI. To jest święty Graal uważnego życia i umiejętności mindfulness. (Czego można chcieć więcej, to ja nie wiem.)Na moment zobaczysz, jak to jest być świadkiem swoich myśli a nie ich wiernym lokajem.

Poza tym przekonasz się, w jakim stopniu codziennie faszerujesz swój umysł negatywnymi przekazami (na przykład na swój temat).

Na koniec dnia zobaczysz jakąś cyferkę. Może się zdziwisz, że taka duża, może ucieszysz, że taka mała. Może nawet Cię nieco przytłoczy. Ale i tak warto zrobić sobie ten mały eksperyment. Bo otworzysz oczy, zobaczysz czym siebie karmisz codziennie.

A w dodatku, za każdym razem, kiedy powiesz sobie „pięć" a za chwilę „sześć" uczysz się odpuszczać tę myśl i iść dalej.To tak jakbyś jej mówiła „Ok, złapałam i odnotowałam Cię, dzięki za informację" i dalej robiła swoje. Powolutku uwalniasz wąskie gardło. Nie fiksujesz się na czymś co przyszło Ci do głowy. Innymi słowy, uczysz się odklejać od własnych myśli!! Umiejętność która zmienia jakość życia!

Jeśli zrobisz sobie to ćwiczenie jednego dnia, nie odpuszczaj. Zrób kolejny dzień. Im więcej ćwiczysz dystansowania się do własnych myśli, tym lepsza się w tym stajesz. Zauważysz też, co się dzieje z dnia na dzień z Twoją cyferką.

I co dalej? Ćwiczyć, ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć - a z czasem zobaczysz, że cyferka ta będzie robić się coraz mniejsza.

Upozytywnienie szarego dnia - ćwiczenie nr 2.

Podczas gdy pierwsze ćwiczenie uczy umiejętności oderwania się od swoich myśli, tak jak można oderwać glonojada od ścianki akwarium, to drugie ćwiczenie bierze tego glonojada i przykleja w inne, lepsze miejsce.

Czyli uczy przekierowania swojej uwagi z negatywnej na pozytywną myśl.

Na czym polega to ćwiczenie?

1. To nie zabrzmi zachęcająco ale przypomnij sobie dwie lub trzy najgorsze myśli. Coś, co ciągle powraca, jak ciemna chmura, nad Twoją głowę i zatruwa Ci życie. Wisi nad Tobą, odbiera siłę do działania i psuje humor. Świetnie się tutaj sprawdzi jakaś negatywna megamyśl, typu: „jestem nieważna" albo: „nikt mnie nie rozumie", czy tez: „nic nie potrafię."

2. I ją stawiamy sobie na skrajnie lewym końcu osi, którą właśnie rysujesz w swojej wyobraźni. Zaś na skrajnie prawym końcu osi znajduje się jej odwrotność. Jak ona mogła by wyglądać? Dla przykładu: „Jestem ważna", „Liczę się" albo „Świetnie mi idzie".

3. Być może czujesz, że „nie, tego moja głowa nie kupuje. I choćbym miała sobie powtórzyć to 100 razy, to i tak nie przejdzie".Nie ma problemu, spuścimy trochę z tonu. Wyobraź sobie mniej więcej środek tej osi. Na lewym końcu mamy „Jestem nieważna", na prawym „Jestem ważna". Co byś w takim razie umieściła po środku? Na dobry początek może: „Jestem ważna dla mojego partnera / brata / psa."?

Rusz wyobraźnią, popracuj trochę nad tymi zdaniami, tak żeby to było dla Ciebie wiarygodne. Modyfikuj je dotąd, aż nie będzie Ci się włączał opór, a przesłanie zdania będzie wywoływało u Ciebie choćby lekkie uniesienie kącików ust.

4. Za każdym razem, kiedy czarna chmura zawiśnie nad Twoją głową, przypomnij sobie swoje zdania o przeciwnym znaczeniu, które przygotowałaś wcześniej. Powiedz je sobie. Pomyśl je. Napisz. Wyśpiewaj. Przypomnij. Co dzięki temu zyskasz?

Twój mózg chodzi utartymi ścieżkami. Właściwie to już nie są ścieżki tylko ośmiopasmowe autostrady. Dlatego tak łatwo Ci to przychodzi, żeby pomyśleć coś krytycznego na swój temat.Jeśli chcesz to zmienić, musisz pokazać swojemu mózgowi, że są też inne ścieżki.

Z pewnością nie będą tak wyjeżdżone i przetarte jak te negatywne. Ale najważniejsze, że istnieją. Im częściej będziesz się nimi przechadzać, tym łatwiej będzie Ci je wybierać i poruszać się po nich.

Nie przejmuj się tym, że na początku to wydaje Ci się dziwaczne - tak właśnie jest, jak robisz coś po raz pierwszy. (Przypomnij sobie, jak pierwszy raz prowadziłaś samochód. Łatwo poszło? ...no proooszę Cię!)

Powiedz sobie: „nie czuję się naturalnie, jednak wiem, że robię coś wielkiego, uczę swój mózg chodzenia po nowych ścieżkach. Uczę swój mózg pozytywnego myślenia."

No dobra, dwa ćwiczenia gotowe do Twojej dyspozycji. Które wybierasz?

P.S. Jeśli masz wokół siebie kogoś, kto potrzebuje troszkę dobrej energii - udostępnij mu ten tekst.

Podobał Ci się ten tekst? Daj znać w komentarzu :-)

# data[].attributes.attachment_link.title
2 superproste ćwiczenia na pozytywne myślenie (nawet w bardzo szary dzień) | Daj Sobie Spokój

# data[].attributes.attachment_link.description
Przez drzwi do Twojej pracy przewija się codziennie sporo osób. I dobrze, bo drzwi właśnie do tego służą. Problem zaczyna się dopiero wtedy, kiedy ktoś utknie w przejściu. Powstaje wąskie gardło. Nadchodzący stoją i niecierpliwią się. Tworzy się korek i problem. Twoja głowa jest jak te drzwi.

# data[].attributes.body
A to pozycja dla Was. Jak to jest, że relacje między rodzicami a dziećmi bywają napięte.

# data[].attributes.headline
Drodzy uczniowie , rodzice , nauczyciele z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia życzę wszystkim ciepła ,wielkiej radości oraz cudownej świątecznej atmosfery .

# data[].attributes.subject
Drodzy uczniowie , rodzice , nauczyciele z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia życzę wszystkim ciepła ,wielkiej radości oraz cudownej świątecznej atmosfery .

# data[].attributes.headline
Jaki jestem – kim będę? Ważne odpowiedzi w drodze do kariery

# data[].attributes.subject
Jaki jestem – kim będę? Ważne odpowiedzi w drodze do kariery

# data[].attributes.body
Film porusza tematykę analizy własnych zasobów w kontekście planowania ścieżki edukacyjno-zawodowej, zachęca do autodiagnozy i wykonania prostego ćwiczenia, które może być punktem wyjścia do dalszej pogłębionej diagnozy oraz przybliża zagadnienia związane z wpływem temperamentu na preferencje oraz wybory zawodowe.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Regionalny Ośrodek Metodyczno-Edukacyjny Metis w Katowicach

# data[].attributes.attachment_link.title
Jaki jestem – kim będę? Ważne odpowiedzi w drodze do kariery

# data[].attributes.headline
Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży .

# data[].attributes.subject
Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży .

# data[].attributes.body
Telefon zaufania Rzecznika Praw Dziecka. Nowy bezpłatny numer, pod którym dzieci i młodzież mogą otrzymać wsparcie psychologiczne 800 12 12 12. Telefon i czat internetowy są czynne przez całą dobę, siedem dni w tygodniu. Czat nie wymaga logowania oraz instalowania żadnej aplikacji. Połączenia telefonicznie są bezpłatne, a rozmówcy będą mieli zapewnioną dyskrecję i anonimowość.

# data[].attributes.headline
Jak pomóc swojemu dziecku , kiedy sami już  nie potrafimy ...Kiedy z nastolatkiem należy udać się  do psychologa?

# data[].attributes.subject
Jak pomóc swojemu dziecku , kiedy sami już  nie potrafimy ...Kiedy z nastolatkiem należy udać się  do psychologa?

# data[].attributes.body
W okresie dojrzewania (12-18 lat) w młodym człowieku dokonuje się wiele zmian. Często w krótkim czasie wesołe, spontaniczne i ufne dziecko zmienia się w zamkniętego w sobie, gburowatego i opryskliwego nastolatka. Rodzice często nie wiedzą czy te zmiany, zwłaszcza te bardziej dramatyczne, wymagają profesjonalnej pomocy psychologa czy tak ma być i należy to najzwyczajniej przeczekać. W celu znalezienia odpowiedzi na ten dylemat poniżej przedstawiam najczęstsze powody, dla których młodzi ludzie trafiają do psychologa:

stany depresyjne: poczucie pustki, bezsensu, bezwartościowości, myśli samobójcze;

nasilenie objawów lękowych: lęk przed kontaktami społecznymi (tzw. fobia społeczna), lęk przed szaleństwem (dezintegracją) lub bardziej specyficzne np. lęk przed jazdą komunikacją miejską;

zaburzenia zachowania: nadmierna agresywność i impulsywność wobec rówieśników, rodziców i nauczycieli;

trudności w relacjach rówieśniczych: poczucie wyobcowania i niedopasowania do grupy rówieśników, dojmująca i bolesna samotność, bycie ofiarą przemocy rówieśniczej zarówno w świecie rzeczywistym jak i wirtualnym (np. ośmieszające wpisy na portalach społecznościowych, umieszczanie kompromitujących filmów w Internecie nagranych aparatem komórkowym);

brak akceptacji własnego wyglądu, kompleksy, zaburzenia odżywiania;

odmowa chodzenia do szkoły;

nasilenie objawów chorób psychosomatycznych: przedłużające się infekcje, napięciowe bóle głowy, wymioty, biegunki, zespoły bólowe nieokreślonego pochodzenia.

Te wyżej wymienione problemy często pojawiają się w wyniku czynników zewnętrznych takich jak zmiana szkoły, rozwód rodziców, zawód miłosny, pobicie itp. Przyczyn należy również upatrywać w świecie wewnętrznym: stale zmieniające się ciało, zalew hormonów, konieczność radzenia sobie z silnymi impulsami agresywnymi i seksualnymi oraz zmianą myślenia na bardziej krytyczne.

Nie wolno zapominać, że głównym celem psychologicznym w dojrzewaniu jest separacja od rodziców. Młody człowiek, w toku tych wszystkich burzliwych zmian, ma stać się samodzielną, niezależnie myślącą osobą. Proces psychicznego oddzielania się od rodziców budzi wiele lęku, niepewności oraz sprzeciwu i niepokoju u samych rodziców. To co sprawia, że psychoterapia młodzieży jest szczególnie trudna to fakt, że młody człowiek zanurzony jest w kontekście rodzinnym. Bywa, że jego zaburzenie jest objawem choroby całej rodziny. Najczęstszy przykład to nasilające się u dziecka choroby, lęki, depresje, próby samobójcze w sytuacji kryzysowej między rodzicami (zdrady małżonków, silne konflikty, awantury, kłótnie, zagrożenie rozwodem). W takich przypadkach najczęściej zalecana jest terapia rodzinna, w ramach której klientem psychoterapeuty staje się cała rodzina, a nie tylko „chore” dziecko.

Zdarza się również, że sporo osób dorosłych (więcej niż pokazują to oficjalne statystyki) cierpi na różnego rodzaju trudności emocjonalne. Jeśli chaos wewnętrzny nastolatka napotka na chaos wewnętrzny rodzica to ginie pomieszczająca funkcja rodzicielska. Innymi słowy, rodzic nie jest w stanie pomieścić, przetworzyć i niejako uspokoić silnych uczuć, jakich doświadcza nastolatek. Jeśli do tego dodamy słabe kontakty rówieśnicze, to z dużym prawdopodobieństwem możemy stwierdzić, że taki nastolatek będzie potrzebował profesjonalnej pomocy.

Czego należy oczekiwać od psychoterapii?

1. Ustąpienia lub złagodzenia objawów. Jeśli to jest niemożliwe, to przynajmniej zrozumienia funkcji objawu i zmniejszenia lęku.

2. Ważną funkcją jest nazywanie świata emocji, próba znalezienia porządku w wewnętrznym chaosie. Często samo nazwanie emocji lub stanów psychicznych i próba ich zrozumienia przynosi ogromną ulgę.

3. Większej świadomości tego, kim się jest, poznania i akceptacji swoich mocnych i słabych stron, np. wrażliwy introwertyk nie powinien zadręczać się tym, że nie jest zdobywającym liderem w grupie.

4. Cykliczne rozmowy z psychoterapeutą powodują, że powstaje tzw. ego obserwujące. Inaczej mówiąc, nastolatek doświadczając różnych emocji potrafi niejako z boku przyjrzeć się swoim reakcjom. Mając taką zdolność można, mimo burzy i naporu wewnątrz psychiki zobaczyć bardziej realnie swoje otoczenie i bardziej adekwatnie reagować.

5. Na koniec warto powiedzieć o jeszcze jednej, choć wcale nie ostatniej wartości psychoterapii jaką jest instalacja „dobrego obiektu” wewnątrz aparatu psychicznego nastoletniego klienta. Chodzi o to, że przyjazna, rozumiejąca, łagodna i opiekuńcza postawa terapeuty niejako uwewnętrznia się i stanowi przeciwwagę dla często niszczącego i prześladującego wewnętrznego krytyka.

Praca z nastolatkami stanowi dla psychoterapeuty duże wyzwanie ponieważ zmiany zachodzące w ich ciałach i psychice są bardzo dynamiczne. Wymaga również współpracy i zrozumienia ze strony rodziców. Jeśli zauważacie Państwo, że Wasz syn lub córka zamyka się w sobie w sposób alarmujący, izoluje się od kontaktów z rodziną i rówieśnikami, warto umówić się na konsultację, ponieważ przewlekłe i nierozwiązane problemy emocjonalne mogą ciągnąć się przez długi czas i uniemożliwiać czerpanie satysfakcji z życia.

# data[].attributes.body
Drodzy uczniowie. Od 20 grudnia do 9 stycznia 2022 roku  wracamy do zdalnego nauczania.Jako pedagog będę w dalszym ciągu udzielać  porad i konsultacji dla uczniów i rodziców (kontakt, telefoniczny, poprzez wiadomości na e-dzienniku, mailowy) , jeśli będzie taka potrzeba możemy spotkać się również w szkole . Konsultacje  będą dotyczyły przebiegu zdalnego nauczania, sytuacji poszczególnych uczniów, emocji i nastrojów towarzyszących zdalnej edukacji, potrzeb, efektów, postępów w nauce.

# data[].attributes.headline
Bezpieczny internet-Polskie Centrum Programu Safer Internet czyli Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę zapraszają na seminarium eksperckie dotyczące nadużywania ekranów przez dzieci i młodzież. Seminarium odbędzie się 2 grudnia 2021 roku w godzinach 11:00-13:00.Transmisja będzie prowadzona na profilu PCPSI na Facebooku: facebook.com/bezpiecznyintern

# data[].attributes.subject
Bezpieczny internet-Polskie Centrum Programu Safer Internet czyli Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę zapraszają na seminarium eksperckie dotyczące nadużywania ekranów przez dzieci i młodzież. Seminarium odbędzie się 2 grudnia 2021 roku w godzinach 11:00-13:00.Transmisja będzie prowadzona na profilu PCPSI na Facebooku: facebook.com/bezpiecznyintern

# data[].attributes.headline
Kampania społeczne -Domowe Zasady Ekranowe  

# data[].attributes.subject
Kampania społeczne -Domowe Zasady Ekranowe  

# data[].attributes.body
Drodzy rodzice.Coraz więcej dzieci spędza zbyt dużo czas przed ekranami monitorów , telefonów .  Nadużywanie ekranów jest szkodliwe dla wzroku, może obniżać jakość snu, negatywnie wpływa na rozwój mózgu i rozwój mięśni dłoni. Zapraszam do zapoznanie się z kampanią społeczną Domowe Zasady Ekranowe .

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Media ekranowe używane świadomie i z umiarem mogą stanowić atrakcyjny element życia dzieci i młodzieży oraz życia rodzinnego. Jednak nadmiar ekranów może mieć negatywny wpływ na rozwój i zdrowie dzieci. W ostatnich latach na jedno z najpoważniejszych zagrożeń związanych z nowymi technologiami wyrasta właśnie nadużywanie urządzeń ekranowych. Coraz częściej diagnozowane są przypadki regularnego uzależnienia od sieci u coraz młodszych dzieci.

Nadużywanie ekranów jest szkodliwe dla wzroku, może obniżać jakość snu, negatywnie wpływa na rozwój mózgu i rozwój mięśni dłoni. Bezpiecznemu korzystaniu z ekranów poświęcamy naszą najnowsza akcję społeczną „ Domowe Zasady Ekranowe ". Staramy się odpowiedzieć na pytanie, jak regulować korzystanie z ekranów w rodzinie, tak by były one pozytywnym dodatkiem do życia rodzinnego, a nie jego centralnym punktem. Przygotowując kampanię w gronie specjalistów Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę przeanalizowaliśmy dostępne opracowania i rekomendacje, przeprowadziliśmy badania poświęcone nadużywaniu ekranów przez dzieci i młodzież. Do współpracy zaprosiliśmy uznanych ekspertów z zakresu rozwoju dzieci oraz problemu uzależnień, wśród nich: Natalię Fedan - psycholożkę, trenerkę metody Self-Reg, Małgorzatę Musiał - pedagożkę i autorkę bloga „Dobra Relacja", Katarzynę Kalinowską - psycholożkę, trenerkę Fundacji Family Lab Polska, a także Joannę Dulińską - psychoterapeutkę i superwizorkę.

Przekazy kampanii przygotował grafik Paweł Kuczyński.

Akcję wsparli: Fundacja Orange (Główny Partner), Facebook (Partner) oraz liczne podmioty z branży reklamowej i mediowej, wśród nich: Multikino, Cinema City, MZA Warszawa Przekrój, Pismo, Polityka, Interia, Gazeta.pl, Gazeta Wyborcza.

W pozyskiwaniu mediów do kampanii wsparł fundację dom mediowy Zenith.

Zapraszamy do zapoznania się z materiałami towarzyszącymi akcji.
Materiały kampanii: Domowe Zasady Ekranowe - infografika Domowe Zasady Ekranowe  Ustalamy Domowe Zasady Ekranowe Dlaczego rodzice udostępniają dzieciom urządzenia ekranowe? Kiedy zasady nie działają  Rola rodziców w ochronie nastolatków przed problematycznym używaniem internetu Czy moje dziecko nadużywa internetu? Moje dziecko nadużywa sieci - co robić? Wpływ nadużywania sieci na rozwój mózgu dziecka Pokaż dziecku pozytywny internet Najważniejsza jest relacja, czyli jak zapewnić dziecku bezpieczeństwo w sieci
Ustalamy domowe zasady ekranowe - rozmowa z Łukaszem Wojtasikiem

Bycie dobrym rodzicem zaczyna się od bycia dobrym dla siebie - rozmowa z Katarzyną Kalinowską

Rodzicielstwo to najbardziej rozwojowa przygoda życia - rozmowa z Małgorzatą Musiał

Nastolatki przeciążone stresem, szukają ukojenia online - rozmowa z Natalią Fedan

Rodzic potrzebuje być świadomy swojej siły - rozmowa z Joanną Dulińską

Bycie dobrym rodzicem zaczyna się od bycia dobrym dla siebie - rozmowa z Katarzyną Kalinowską

Rodzicielstwo to najbardziej rozwojowa przygoda życia - rozmowa z Małgorzatą Musiał

Nastolatki przeciążone stresem, szukają ukojenia online - rozmowa z Natalia Fedan
Domowe Zasady Ekranowe plakat A2 ze spadami Domowe Zasady Ekranowe plakat A3 ze spadami Domowe Zasady Ekranowe plakat A4 ze spadami Domowe Zasady Ekranowe plakat A2 Domowe Zasady Ekranowe plakat A3 Domowe Zasady Ekranowe plakat A4 Infografika A4

# data[].attributes.attachment_link.description
Media ekranowe używane świadomie i z umiarem mogą stanowić atrakcyjny element życia dzieci i młodzieży oraz życia rodzinnego. Jednak nadmiar ekranów może mieć negatywny wpływ na rozwój i zdrowie dzieci. W ostatnich latach na jedno z najpoważniejszych zagrożeń związanych z nowymi technologiami wyrasta właśnie nadużywanie urządzeń ekranowych.

# data[].attributes.body
20 listopada to wyjątkowy dzień – rocznica uchwalenia Konwencji o prawach dziecka. Jest to moment, w którym uwaga wszystkich kierowana jest na dzieci i ich prawa.

# data[].attributes.attachment_link.title
Kampania „Powiedz co czujesz. Zdemaskuj emocje” - Ministerstwo Zdrowia - Portal Gov.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
“Powiedz co czujesz. Zdemaskuj emocje” to kampania społeczna Ministerstwa Zdrowia, której celem jest zwrócenie uwagi na problemy psychiczne dzieci i młodzieży.

# data[].attributes.headline
10 października Dzień zdrowia psychicznego 

# data[].attributes.subject
10 października Dzień zdrowia psychicznego 

# data[].attributes.attachment_link.title
Dove I Kampania #pieknobezfiltra - odc.1

# data[].attributes.headline
Zachęcam wszystkich do chwili refleksji nad załączonym filmem . 

# data[].attributes.subject
Zachęcam wszystkich do chwili refleksji nad załączonym filmem . 

# data[].attributes.body
Drogie dzieci !
Z okazji Waszego święta życzę
Wam abyście byli zawsze szczęśliwi , aby każdego dnia na waszych buziach pojawiał się uśmiech .  Żyjcie tak, aby każdy kolejny dzień był niesamowity i wyjątkowy.

# data[].attributes.body
Pod zamieszczonym linkiem znajduje się link do kontaktu z Rzecznikiem Praw Dziecka .

# data[].attributes.attachment_link.description
Imię i nazwisko (wymagane) Adres email (wymagane) Temat Telefon Ulica, nr domu, nr mieszkania Kod pocztowy Miejscowość Treść wiadomości Załącznik Nowy adres Biura: Rzecznik Praw Dziecka ul. Chocimska 6 00-791 Warszawa telefon: (22) 583 66 00 fax: (22) 583 66 96 Biuro jest czynne od poniedziałku do piątku w godzinach 08.15-16.15. Adres

# data[].attributes.headline
Tolerancja - wartość o której musimy  pamiętać 

# data[].attributes.subject
Tolerancja - wartość o której musimy  pamiętać 

# data[].attributes.body
Współcześnie rozumiana tolerancja to szacunek dla wolności innych ludzi, ich myśli i opinii oraz sposobu życia. Pamiętajmy ,ża każdy ma prawo do życia po "swojemu" .Film ilustrujący piosenkę "Masz prawo być inny" z repertuaru spektaklu pt."Masz prawo do swych praw" zaśpiewaną przez Łejery.

# data[].attributes.attachment_link.description
Film ilustrujący piosenkę "Masz prawo być inny" z repertuaru spektaklu pt."Masz prawo do swych praw" zaśpiewaną przez Łejery.Tekst do piosenki napisł Marcin ...

# data[].attributes.body
Drodzy uczniowie .Zapraszam do obejrzenia prezentacji dotyczącej Waszych Praw i Obowiązków .Możecie korzystać ze strony Rzecznika Praw Dziecka ,na której w zakładce "Strefa Dziecka" znajdziecie  najważniejsze dla Was informacje .
https://brpd.gov.pl/prawa-dziecka/

# data[].attributes.body
Drodzy uczniowie nie zapominajcie , aby w okresie wakacyjnym pamiętać o zasadach bezpieczeństwa .Postępujcie zgodnie z zasadami o których wielokrotnie rozmawialiście z pedagogiem , wychowawcami oraz rodzicami . Życzę Wam udanego wypoczynku ,jak najwięcej słonecznych dni, radości ale również czujności z zakresie bezpiecznego spędzania czasu wolnego .

# data[].attributes.attachment_link.title
Bezpieczne wakacje. Porady słupeckiej policji. 16.06.2020

# data[].attributes.body
"Mama to miękkie ręce. Mama to melodyjny głos, to chuchanie na uderzone miejsce. Mama to samo dobro i sama przyjemność. Coś, co dobrze jest mieć w każdej chwili życia koło siebie, dookoła siebie, gdzieś na horyzoncie". (M. Wańkowicz)
Wszystkiego najlepszego dla wszystkich mam ...

# data[].attributes.body
Jeśli kciuki trzymają tak zacne postacie, egzamin musi się udać!!!!

🎈 dajcie z siebie wszystko
🎈nie porzucajcie zadań w połowie 🎈wracajcie do tych, które wydawały wam się trudne w pierwszej chwili
🎈czytajcie uważnie polecenia
🎈wykorzystajcie cały dany wam czas

# data[].attributes.body
POWODZENIA :)

# data[].attributes.headline
Ćwiczenia usprawniające percepcję wzrokową - klasa IV-VI 

# data[].attributes.subject
Ćwiczenia usprawniające percepcję wzrokową - klasa IV-VI 

# data[].attributes.body
(autor pani Marlena Beszterda )

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
góra

król

ogórek

kukułka

CHMURA

rurka

stój

wróbel

stół

który

rury

muchomor

parówka

miód

buty

ó emka

kłódka

mój

nóż

pokój

stół

wózek

pokój

koszula

ołówek

guzik

wieczór

mrówka

półka

purpurowy

słój

główka

mucha

ucho

wieczór

mróz

wróżka

luty

słów

ówczesny

dół

Znajdź podpis pasujący do pojawiającego się obrazka. Spośród rozsypanki wyszukaj wyraz i kliknij w niego.Jeśli dobrze sparowałeś obrazek z jego nazwą przejdziesz do kolejnej planszy. Postaraj się zapamiętać wszystkie znalezione wyrazy.

START

Ortograficzna czytanka - wypatrywanka

ortogafia

MARLENA BESZTERDA

góra

król

ogórek

kukułka

CHMURA

rurka

stój

wróbel

stół

który

rury

muchomor

parówka

miód

buty

ósemka

kłódka

mój

nóż

pokój

stół

wózek

pokój

koszula

ołówek

guzik

wieczór

mrówka

półka

purpurowy

słój

główka

mucha

ucho

wieczór

mróz

wróżka

luty

słów

ówczesny

dół

góra

król

ogórek

kukułka

CHMURA

rurka

stój

wróbel

stół

który

rury

muchomor

parówka

miód

buty

ósemka

kłódka

mój

nóż

pokój

stół

wózek

pokój

koszula

ołówek

guzik

wieczór

mrówka

półka

purpurowy

słój

główka

mucha

ucho

wieczór

mróz

wróżka

luty

słów

ówczesny

dół

góra

król

ogórek

kukułka

CHMURA

rurka

stój

wróbel

stół

który

rury

muchomor

parówka

miód

buty

ósemka

kłódka

mój

nóż

pokój

stół

wózek

pokój

koszula

ołówek

guzik

wieczór

mrówka

półka

purpurowy

słój

główka

mucha

ucho

wieczór

mróz

wróżka

luty

słów

ówczesny

dół

góra

król

ogórek

kukułka

CHMURA

rurka

stój

wróbel

stół

który

rury

muchomor

parówka

miód

buty

ósemka

kłódka

mój

nóż

pokój

stół

wózek

pokój

koszula

ołówek

guzik

wieczór

mrówka

półka

purpurowy

słój

główka

mucha

ucho

wieczór

mróz

wróżka

luty

słów

ówczesny

dół

góra

król

ogórek

kukułka

CHMURA

rurka

stój

wróbel

stół

który

rury

muchomor

parówka

miód

buty

kłódka

mój

nóż

pokój

stół

wózek

pokój

koszula

ołówek

guzik

wieczór

mrówka

półka

purpurowy

słój

główka

mucha

ucho

wieczór

mróz

wróżka

luty

słów

ówczesny

dół

ósemka

góra

król

ogórek

kukułka

CHMURA

rurka

stój

wróbel

stół

który

rury

muchomor

parówka

miód

buty

kłódka

mój

nóż

pokój

stół

wózek

pokój

koszula

ołówek

guzik

wieczór

mrówka

półka

purpurowy

słój

główka

mucha

ucho

wieczór

mróz

wróżka

luty

słów

ówczesny

dół

ósemka

góra

król

ogórek

kukułka

CHMURA

rurka

stój

wróbel

stół

który

rury

muchomor

parówka

miód

buty

ósemka

kłódka

mój

nóż

pokój

stół

wózek

pokój

koszula

ołówek

guzik

wieczór

mrówka

półka

purpurowy

słój

główka

mucha

ucho

wieczór

mróz

wróżka

luty

słów

ówczesny

dół

góra

król

ogórek

kukułka

CHMURA

rurka

stój

wróbel

stół

który

rury

muchomor

parówka

miód

buty

ósemka

kłódka

mój

nóż

pokój

stół

wózek

pokój

koszula

ołówek

guzik

wieczór

mrówka

półka

purpurowy

słój

główka

mucha

ucho

wieczór

mróz

wróżka

luty

słów

ówczesny

dół

góra

król

ogórek

kukułka

CHMURA

rurka

stój

wróbel

stół

który

rury

muchomor

parówka

miód

buty

kłódka

mój

nóż

pokój

stół

wózek

pokój

koszula

ołówek

guzik

wieczór

mrówka

półka

purpurowy

słój

główka

mucha

ucho

wieczór

mróz

wróżka

luty

słów

ówczesny

dół

ósemka

góra

król

ogórek

kukułka

CHMURA

rurka

stój

wróbel

stół

który

rury

muchomor

parówka

miód

buty

ósemka

kłódka

mój

nóż

pokój

stół

wózek

pokój

koszula

ołówek

guzik

wieczór

mrówka

półka

purpurowy

słój

główka

mucha

ucho

wieczór

mróz

wróżka

luty

słów

ówczesny

dół

Zadanie - wyzwanie

Przypomnij sobie wyrazy, które udało Ci się znaleźć w rozsypance. Pamiętasz?Zapisz je na kartce.

Sprawdź się!

chmurabutykłódkamrówkaołówekósemkamuchomormiódogórekwózek

chmurabutykłódkamrówkaołówekósemkamuchomormiódogórekwózek

Brawo!

Mistrzortografii !

Marlena Beszterda

# data[].attributes.attachment_link.title
Ortografia by marlenabeszterda on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
góra król ogórek kukułka CHMURA rurka stój wróbel stół który rury muchomor parówka miód buty ó emka kłódka mój nóż pokój stół wózek pokój koszula ołówek guzik wieczór mrówka półka purpurowy słój główka mucha ucho wieczór mróz wróżka luty słów ówczesny dół Znajdź podpis pasujący do pojawiającego się obrazka.

# data[].attributes.body
Polecam skorzystać z porad wspomagających naukę.

# data[].attributes.attachment_link.title
~ JAK SIĘ UCZYĆ, żeby się NAUCZYĆ? ~ Czyli łatwo, szybko i SKUTECZNIE

# data[].attributes.headline
Stres u dzieci. Czym się objawia i jak mu zaradzić !!!!

# data[].attributes.subject
Stres u dzieci. Czym się objawia i jak mu zaradzić !!!!

# data[].attributes.body
Stresujące sytuacje dotykają nas wszystkich. Spotykamy się z nimi w codziennym życiu i znajdujemy różne sposoby, by je ograniczać. Ze stresem borykają się jednak nie tylko dorośli, ale też dzieci. Czym charakteryzuje się stres u dzieci? Czym różni się od stresu doświadczanego przez dorosłych? Dlaczego współcześnie dzieci czują się tak bardzo obciążone? W jaki sposób można zmniejszyć ich poziom stresu? Jak rodzice, wychowawcy i nauczyciele mogą wesprzeć zestresowane dzieci?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
https://podcasts.apple.com/us/podcast/stres-u-dzieci-czym-si%C4%99-objawia-i-jak-mu-zaradzi%C4%87-patrycja/id1437994794?i=1000518975155

https://soundcloud.com/swpspl/rzepecka-sp-stres-u-dzieci-podcast-2021-v3

https://lectonapp.com/pl/audiobook/9d68af87-95b5-4e78-9a88-541df56f5a52?_lst

https://www.empik.com/233-stres-u-dzieci-czym-sie-objawia-i-jak-mu-zaradzic-patrycja-rzepecka-zofia-szynal-strefa-opracowanie-zbiorowe,p1269679554,ebooki-i-mp3-p

Stresujące sytuacje dotykają nas wszystkich. Spotykamy się z nimi w codziennym życiu i znajdujemy różne sposoby, by je ograniczać. Ze stresem borykają się jednak nie tylko dorośli, ale też dzieci. Czym charakteryzuje się stres u dzieci? Czym różni się od stresu doświadczanego przez dorosłych? Dlaczego współcześnie dzieci czują się tak bardzo obciążone? W jaki sposób można zmniejszyć ich poziom stresu? Jak rodzice, wychowawcy i nauczyciele mogą wesprzeć zestresowane dzieci?

Na te pytania odpowiada Patrycja Rzepecka, psycholog zajmującą się diagnozą rozwoju dziecka i rozpoznaniem indywidualnych zasobów oraz obszarów problemowych w funkcjonowaniu młodego człowieka, wykładowczyni na Psychologii Uniwersytetu SWPS. Rozmowę prowadzi Zofia Szynal, psycholog, psychoedukatorka oraz certyfikowana psychoterapeutka.

Podcast jest dostępny m.in. na kanale YouTube Strefy Psyche. Poszczególne sygnatury czasowe przedstawione poniżej przenoszą w opisany fragment nagrania:

00:55 - Czym jest stres?
03:20 - Jakie różnice w przeżywaniu stresu są miedzy dziećmi i dorosłymi?
16:32 - Jakie zagrożenia wiążą się z przewlekłym doświadczaniem nadmiarowego stresu przez dzieci?
21:17 - Z jakimi emocjami wiąże się stres u dzieci?
25:47 - Czy współcześnie dzieci czują się bardziej obciążone stresem niż kiedyś?
31:33 - Jak możemy pomóc dziecku, które doświadcza stresu?
43:07 - Jak na poziom stresu u dzieci wpłynęła pandemia koronawirusa?
Interesujesz się psychologią? Dołącz do innych w grupie Strefa Psyche Uniwersytetu SWPS na Facebooku.

Strefa Psyche Uniwersytetu SWPS to projekt popularyzujący wiedzę psychologiczną na najwyższym merytorycznym poziomie oraz odkrywający możliwości działania, jakie daje psychologia w różnych sferach życia zarówno prywatnego, jak i zawodowego. Projekt obejmuje działania online, których celem jest umożliwienie rozwoju każdemu, kto ma taką potrzebę lub ochotę, niezależnie od miejsca, w którym się znajduje. Więcej o projekcie: psyche.swps.pl.

Gość

Patrycja Rzepecka - psycholog, zajmuje się diagnozą rozwoju dziecka (intelektualnego, emocjonalnego, społecznego) i rozpoznaniem indywidualnych zasobów oraz obszarów problemowych w funkcjonowaniu młodego człowieka. Naukowo interesuje się wspieraniem rozwoju i rozwijaniem kreatywności u dzieci. Członek Polskiego Towarzystwa Psychologicznego (PTP). Prowadzi wykłady oraz warsztaty dla nauczycieli w ramach konferencji organizowanych przez Pase, Polskie Towarzystwo ADHD oraz Instytut Psychologii i Edukacji „Charaktery". Na Uniwersytecie SWPS prowadzi zajęcia z zakresu diagnozy psychologicznej, wywiadu psychologicznego, profilaktyki zdrowia psychicznego, psychologii rozwoju oraz warsztaty psychoedukacyjne.

Prowadząca

Zofia Szynal - psycholog, psychoedukatorka oraz certyfikowana psychoterapeutka. Prowadzi leczenie w metodach terapii poznawczo-behawioralnej oraz terapii schematów. Ukończyła studia psychologiczne na Uniwersytecie SWPS, gdzie odbyła również czteroletnie szkolenie psychoterapeutyczne. Ukończyła studia podyplomowe z zakresu seksuologii klinicznej prowadzone przez UAM w Poznaniu. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczo-Behawioralnej oraz Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego. Prowadzone procesy terapeutyczne poddaje regularnej superwizji, a na co dzień prowadzi prywatną praktykę psychoterapeutyczną „Na lepsze". Pełni również funkcję kierownika zespołu terapeutycznego w Centrum Zdrowia Psychicznego we Wrocławiu. Jest zaangażowana w liczne projekty psychoedukacyjne.

# data[].attributes.attachment_link.title
Stres u dzieci. Czym się objawia i jak mu zaradzić? (podcast)

# data[].attributes.body
"Jak działa mózg? W mózgu znajduje się miliardy komórek nerwowych. Jest ich około 100 miliardów, czyli prawie tyle, co gwiazd w Drodze Mlecznej!" Oglądnij filmik i dowiedz się ciekawostek na temat naszego mózgu

# data[].attributes.body
Drodzy uczniowie . Bardzo się cieszę ,że już niedługo spotkamy się wszyscy w szkole . Wasz powrót do nauczania stacjonarnego ,będzie czasem wspólnej integracji , odnawiania relacji koleżeńskich . Jako pedagog będę starała się ,abyście czuli się bezpieczni.Jeśli będziecie potrzebowali mojej pomocy ,zawsze możecie na mnie liczyć :))

# data[].attributes.headline
Powrót dzieci do szkoły po długiej nieobecności -Poradnik  jak wspierać dziecko 

# data[].attributes.subject
Powrót dzieci do szkoły po długiej nieobecności -Poradnik  jak wspierać dziecko 

# data[].attributes.headline
Harmonogram powrotu do nauczania stacjonarnego w maju 2021.

# data[].attributes.subject
Harmonogram powrotu do nauczania stacjonarnego w maju 2021.

# data[].attributes.body
Ćwiczenia usprawniające myślenie pytajne

Dokończ zdanie: „Dziwi mnie…” na 50 różnych sposobów. Zastanów się, co dziwi Cię w szkole, w domu, w ludziach, w przyrodzie itp. To zadanie może początkowo wydać się czasochłonne, trudne, mozolne, ale mimo to warto wykonać je do końca.

Istotne jest zwrócenie uwagi, że to, co nas dziwi, nie zawsze jest tożsame z tym, czego nie rozumiemy.

# data[].attributes.body
klasa V

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Tabliczka mnożenia do 100 - Tabliczka mnożenia to podstawowa umiejętność, dlatego warto jest wykonywać poniższe ćwiczenia do momentu, aż dojdziemy do perfekcji. Oblicz po kolei każdy z wyświetlonych przykładów i sprawdź swoją odpowiedź. Dasz radę osiągnąć maksymalną liczbę punktów?

Zadania polecane dla Ciebie:

# data[].attributes.attachment_link.description
Tabliczka mnożenia do 100 - Tabliczka mnożenia to podstawowa umiejętność, dlatego warto jest wykonywać poniższe ćwiczenia do momentu, aż dojdziemy do perfekcji. Oblicz po kolei każdy z wyświetlonych przykładów i sprawdź swoją odpowiedź. Dasz radę osiągnąć maksymalną liczbę...

# data[].attributes.body
Zapraszam do wypełniania puzzli , sprawdźcie czy choć trochę znacie siebie i swoją osobowość :)

# data[].attributes.headline
E-uzależnienia – przyczyny, objawy, leczenie (podcast)

# data[].attributes.subject
E-uzależnienia – przyczyny, objawy, leczenie (podcast)

# data[].attributes.body
Zachęcam do obejrzenia podcastu.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
https://podcasts.apple.com/us/podcast/e-uzale%C5%BCnienia-przyczyny-objawy-leczenie-joanna-flis/id1437994794?i=1000513456391

https://soundcloud.com/swpspl/flis-sp-abc-psychoterapii-podcast-2021

https://lectonapp.com/pl/audiobook/fb0b8194-b8a1-487a-b909-e5c9d876bbf4?_lst

Czym są e-uzależnienia i jak je rozpoznawać? Jak sobie radzić z phubbingiem i FOMO? W jaki sposób zadbać o cyfrową higienę? Jak odnaleźć się w analogowym życiu, gdy coraz więcej bodźców pcha nas w stronę świata cyfrowego? Na te i wiele innych pytań odpowiada Joanna Flis - psycholog kliniczny i zdrowia, certyfikowany specjalista psychoterapii uzależnień, absolwentka Uniwersytetu SWPS. Rozmowę prowadzi Joanna Gutral - psycholog z Uniwersytetu SWPS w Warszawie.

Podcast jest dostępny m.in. na kanale YouTube Strefy Psyche. Poszczególne sygnatury czasowe przedstawione poniżej przenoszą w opisany fragment nagrania:

01:35 - Czym są e-uzależnienia?
03:40 - Jakie są różnice między wzmocnieniem pozytywnym a negatywnym?
05:30 - Gdzie leży granica między korzystaniem z przestrzeni cyfrowej a uzależnieniem?
09:20 - Kto najczęściej się e-uzależnia?
14:14 - Czy lockdown wpłynął na wzrost e-uzależnień?
19:20 - W jaki sposób możemy regulować higienę cyfrową od najmłodszych lat? Od jakiego wieku można się e-uzależnić?
26:05 - Jak rozmawiać o e-uzależnieniach?
28:30 - Czy zanurzenie w świat cyfrowy oddziela nas od świata analogowego?
31:20 - Czy możemy obserwować objawy odstawienne przy e-uzależnieniach?
34:30 - Cyfrowy detoks - jak to zrobić?
40:35 - Jak wyważyć i zbalansować korzystanie z social mediów?
45:38 - Czym jest FOMO i phubbing?
51:45 - Gry komputerowe - jaka jest różnica między graniem i spędzaniem czasu wolnego a e-uzależnieniem?
59:40 - Literatura dotycząca e-uzależnień oraz polecenia Joanny Flis
Interesujesz się psychologią? Dołącz do innych w grupie Strefa Psyche Uniwersytetu SWPS na Facebooku.

W cyklu „ABC Psychoterapii" realizowanym w ramach Strefy Psyche Uniwersytetu SWPS wraz z zaproszonymi gośćmi poruszamy tematy dotyczące zdrowia psychicznego.

Gość

Joanna Flis - psycholog kliniczny i zdrowia, certyfikowany specjalista psychoterapii uzależnień, absolwentka Uniwersytetu SWPS. Przez 8 lat pracowała z osobami współuzależnionymi oraz z syndromem DDA w Wojewódzkim Ośrodku Psychoterapii Uzależnień i Współuzależnienia oraz w Poradni Uzależnień w Warszawie. Aktualnie prowadzi pracownię pomocy psychologicznej. Psychoterapeuta systemowy w trakcie certyfikacji. Pedagog. Doktorantka na Uniwersytecie Szczecińskim, gdzie prowadzi badania naukowe na temat funkcjonowania osób uzależnionych. Współpracuje z Fundacją Dbam o Mój Z@się oraz Ośrodkiem Doskonalenia Zawodowego Nauczycieli Empiria, prowadząc szkolenia i warsztaty. Autorka licznych publikacji z zakresu zdrowia psychicznego. www.joannaflis.pl.

Prowadząca

Joanna Gutral - psycholog, doktorantka Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich Uniwersytetu SWPS w Warszawie, psychoterapeutka w trakcie certyfikacji w Podyplomowej Szkole Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej pod kierunkiem dr A. Popiel i dr E. Pragłowskiej na Uniwersytecie SWPS. Od lat zajmuje się psychoedukacją, organizując warsztaty i spotkania, które uświadamiają, że psychoterapia to metoda oparta na dowodach naukowych. Jest współzałożycielką portalu Zdrowa Głowa i organizatorką kampanii społecznej „Mam Terapeutę". Pracuje dydaktycznie na Uniwersytecie SWPS w Warszawie.

Nasze kanały

Sprawdź, gdzie jeszcze możesz się z nami spotkać

# data[].attributes.attachment_link.title
E-uzależnienia - przyczyny, objawy, leczenie (podcast)

# data[].attributes.body
Większość zasad obowiązujących w roku 2021, będzie dotyczyć również roku 2022. Co to oznacza?

Zasady dotyczące egzaminu ósmoklasisty w 2022 r.:

zorganizowany na podstawie wymagań egzaminacyjnych z grudnia 2020 r.,

obowiązują aneksy do informatorów (z grudnia 2020 r.),

obejmuje 3 przedmioty: język polski, matematyka, wybrany język obcy nowożytny,

brak egzaminu z przedmiotu dodatkowego,

arkusze egzaminacyjne będą zawierały mniejszą liczbę zadań w porównaniu z rokiem 2019, przy czym czas na ich rozwiązanie pozostanie bez zmian,

w przypadku egzaminu z języka polskiego zdający będą mieli możliwość wybrania tematu wypracowania (rozprawka lub opowiadanie), w którym będą mogli odnieść się do dowolnej lektury obowiązkowej nawiązującej do tematu pracy,

egzamin z matematyki zostanie pozbawiony zadań dotyczących dowodów geometrycznych, w ograniczonym zakresie będą także sprawdzone wymagania z obszaru działań na pierwiastkach oraz stereometrii,

oczekiwanym średnim poziomem biegłości językowej na egzaminie z języka obcego nowożytnego będzie poziom A2 (według skali Europejskiego Systemu Kształcenia Językowego).

# data[].attributes.headline
Drodzy uczniowie . Serdecznie witam Was w nowym roku szkolnym. Tak jak w poprzednich latach, czekam na wszystkich, którzy chcieliby się ze mną podzielić swoimi troskami i radościami i którzy potrzebują pomocy.

# data[].attributes.subject
Drodzy uczniowie . Serdecznie witam Was w nowym roku szkolnym. Tak jak w poprzednich latach, czekam na wszystkich, którzy chcieliby się ze mną podzielić swoimi troskami i radościami i którzy potrzebują pomocy.

# data[].attributes.body
- Myślenie wizualne to sposób na zapisania własnych lub cudzych myśli , przygotowanie notatek z lekcji czy streszczeń z książek. Jest to  też sposób na opracowanie wiedzy przed egzaminami.

# data[].attributes.body
Pamiętajmy ,że zamiast klapsa  możemy  z szacunkiem i miłością wyznaczać dziecku granice . Nasze pociechy to właśnie od nas uczą się emocji , radzenia sobie w różnych sytuacjach życiowych Często dzieci naśladują nasze zachowania , więc starajmy się dawać im zawsze dobry przykład, choć i nam rodzicom nie raz ciężko kontrolować nasz wewnętrzny stan emocjonalny .Zapraszam na filmik edukacyjny dla rodziców:)

# data[].attributes.body
Połącz sylaby w pary , tak aby powstał wyraz .Ćwiczenie ma na celu usprawnienie techniki czytania oraz percepcji wzrokowej

# data[].attributes.attachment_link.title
2-literowe 2-sylabowce x4 - Słowne zabawy KLASA 2 - PisuPisu.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Połącz sylaby w pary tak, aby powstały wyrazy. Łap za niebieskie klawisze i przesuwaj góra - dół.

# data[].attributes.body
Ortograficzne koło fortuny

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Twórz lepsze zajęcia w krótszym czasie

# data[].attributes.attachment_link.description
Materiał dydaktyczny | s..jka, wiewi..rka, ż..łw, gżegż..łka, b..br, pap..ga, kang..r, str..ś, lem..r, s..wka, ..smy, wąwóz, kł..tnia, wr..żka, pr..chno.

# data[].attributes.body
Usprawnianie percepcji wzrokowej

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
,Sudoku,,,START,Jaki symbol powinien znaleźć się w miejscu znaku zapytania?,Jaki symbol powinien znaleźć się w miejscu znaku zapytania?,Jaki symbol powinien znaleźć się w miejscu znaku zapytania?,Jaki symbol powinien znaleźć się w miejscu znaku zapytania?,Jaki symbol powinien znaleźć się w miejscu znaku zapytania?,Jaki symbol powinien znaleźć się w miejscu znaku zapytania?,Jaki symbol powinien znaleźć się w miejscu znaku zapytania?,,Jaki symbol powinien znaleźć się w miejscu znaku zapytania?,Brawo!

# data[].attributes.attachment_link.title
WIOSENNE SUDOKU by Wiktoria Łę on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Sudoku,,,START,Jaki symbol powinien znaleźć się w miejscu znaku zapytania?,Jaki symbol powinien znaleźć się w miejscu znaku zapytania?,Jaki symbol powinien znaleźć się w miejscu znaku zapytania?,Jaki symbol powinien znaleźć się w miejscu znaku zapytania?,Jaki symbol powinien znaleźć się w miejscu znaku zapytania?,Jaki symbol powinien znaleźć się w miejscu znaku zapytania?,Jaki symbol powinien znaleźć się w miejscu znaku zapytania?,,Jaki symbol powinien znaleźć się w miejscu znaku zapytania?,Brawo!

# data[].attributes.body
Usprawnianie percepcji wzrokowej oraz koncentracji uwagi

# data[].attributes.attachment_link.title
Wykreślanki online dla dzieci o różnej tematyce. Gry online za darmo

# data[].attributes.attachment_link.description
Łatwe wykreślanki dla dzieci, uczniów klas 1-3, młodzieży online - rozwiązywanie wykreślanek bez druku. Wykreślanki dla 5 i 6 latków. Gry słowne.

# data[].attributes.body
Zasady ortograficzne -pisownia RZ przypominajka :)

# data[].attributes.body
W dzisiejszych czasach coraz młodsze dzieci korzystają z interentu .Korzystanie z komputera, Internetu może przynieść dziecku wiele korzyści.  Pamiętajmy jednak ,że musimy kontrolować ile czasu i jakie treści ogląda nasza pociecha .Do  2 roku życia dziecko nie powinno mieć dostępu do ekranów; powyżej 2 roku życia może korzystać z ekranów przez 15 minut dziennie; w wieku przedszkolnym 30 minut dziennie; w wieku wczesnoszkolnym maksymalnie 2 godziny dziennie.Poniżej znajduje się link do strony ,gdzie znajdą państwo bezpieczne gry i zabawy.

# data[].attributes.attachment_link.description
Ciekawe strony www dla dzieci - gry flash, zabawy dla dzieci, edukacja, rozrywka, rozwój dziecka. Strony dla przedszkolaka...