# data[].attributes.attachment_link.readable_text
O estudo analizou a 9.751 residentes e os investigadores calcularon as receitas de antidepresivos en lugar de autoinformes para medir a saúde mental das comunidades, e logo cotexaron estas estatísticas coa cantidade de árbores na rúa en cada área.
A ansiedade e a depresión medraron coa pandemia da Covid-19, o que supón un risco para a saúde da poboación. De feito, un recente estudo revela que

Informaron que máis árbores dentro dun espazo de 100 metros da casa está asociado cunha menor probabilidade de que se receiten antidepresivos , achados que poderían ser moi útiles para os planificadores urbanos, os profesionais da saúde e os gobernos. a depresión multiplica por 6 a probabilidade de morrer en homes adultos . Pero hai xeitos de mitigar estas situacións, sen acudir á farmacoloxía. E un deles é tan sinxelo como ter máis contacto con espazos naturais e encher as cidades de árbores. Así o asegura a investigación publicada esta semana na revista Scientific Reports do grupo Naure por investigadores de Leipzig, en Alemaña.

A redución no uso de antidepresivos relacionado coas árbores da rúa foi particularmente prominente nos grupos socioeconómicamente desfavorecidos. Aínda que é importante non levar estes achados demasiado lonxe, os resultados suxiren que as árbores urbanas poderían actuar como unha forma simple e alcanzable de impulsar a saúde mental e axudar a pechar as brechas de desigualdade en saúde na sociedade.

# data[].attributes.attachment_link.title
E ti sabías que as árbores axudan a reducir o índice de depresión?

# data[].attributes.attachment_link.description
O estudo analizou a 9.751 residentes e os investigadores calcularon as receitas de antidepresivos en lugar de autoinformes para medir a saúde mental das comunidades, e logo cotexaron estas estatísticas coa cantidade de árbores na rúa en cada área.A ansiedade e a depresión medraron coa pandemia da Covid-19, o que supón un risco para a saúde da poboación.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Meses antes de que se producise a chegada do rover Perseverance a Marte, a Axencia Espacial Europea (ESA) xa evidenciara o seu interese en emprender un proxecto que, de levarse a cabo, volvería situar o foco de atención na Lúa. Co obxectivo de levar a cabo unha misión de exploración das covas do satélite terrestre, a ESA lanzou a mediados de 2019 un chamamento para a presentación de proxectos, dos que a Axencia Espacial Europea seleccionou cinco e dos que logo de seis meses, unicamente dous, RoboCrane (un consorcio integrado pola Universidad de Oviedo, Universidade de Vigo e Alén Space) e Daedalus (promovido pola Universidade de Würzburg), foron elixidos para un estudo de viabilidade CDF (Concurrent Design Facility) ou Lunar Caves.

"O obxectivo científico é estudar o interior dun destes tubos ocos de decenas de metros de diámetro e uns 50 metros de profundidade, que presumiblemente se formaron despois do arrefriamento da capa máis exterior dos ríos de lava hai millóns de anos", explica Fermín Navarro, docente e investigador da Escola de Enxeñaría Aeronáutica e do Espazo do campus de Ourense e integrante da Agrupación Aeroespacial da UVigo, que xunto ao seu responsable, Fernando Aguado, e ao investigador contratado Alejandro Camanzo, integran o equipo da UVigo que participa en RoboCrane.

"Preténdese estudar a composición do regolito no interior, a contorna de radiación e térmica, a morfoloxía da cova, a composición das paredes da apertura, segundo descendan os rovers coa grúa, etc. ", explica Navarro, que tamén sinala que outro obxectivo da misión é determinar as condicións que se dan no interior para posibles asentamentos humanos, posto que permitirían unha contorna cunha radiación mellor ca da superficie e con temperaturas medias moito máis moderadas que na superficie, onde os cambios son moi grandes.

"A mellor candidata é unha das covas que ten unha entrada aberta na rexión de Marius Hills", concreta o investigador, que sinala que, dependendo de como resulte o estudo de viabilidade, e da prioridade que a ESA lle dea ás distintas misións sobre a Lúa, continuaríase adiante, pero xa mediante unha convocatoria competitiva da Axencia

A Universidad de Oviedo encárgase do deseño conceptual do sistema de grúa que fai posible descender rovers máis pequenos ao interior das covas, ademais de proporcionarlle no interior soporte de comunicacións e de potencia eléctrica, xerada nos paneis solares do rover grande que se situará na superficie. Pola súa banda, a achega da Agrupación Aeroespacial da UVigo céntrase na enxeñaría de sistemas, "que se encarga de establecer un concepto de operacións, de análise das funcións que debe cumprir o sistema, dos requisitos que se impoñen na misión, da análise a nivel sistema dos elementos que compoñen a misión (centrándonos na grúa), e das relacións que existen entre estes elementos", detalla Fermín Navarro. No caso de Alén Space, "nós dámos soporte para a análise e deseño do sistema de comunicacións cos elementos que teñen que explorar na cova", explica Diego Nodar, COO e cofundador da spin-off da UVigo.

Logo dos seis meses iniciais do proxecto nos que os enxeñeiros de RoboCrane desenvolveron un modelo propio, a partir de agora cómpre adaptalo aos requisitos do rover Daedalus e ao software que utiliza a ESA para estes estudos, "contribuíndo con expertos equivalentes do proxecto da Universidade de Würzburg e da Axencia nos campos de enxeñaría de sistemas e control térmico, a estudar a misión a nivel conceptual e de xeito conxunto, e a implementar un modelo que amose se a misión é ou non é viable", aclara o docente e investigador da Escola de Enxeñaría Aeronáutica e do Espazo do campus de Ourense.

Agrupación Aeroespacial da UVigo

Despois de case doce anos traballando no sector aeroespacial, a agrupación que lidera Fernando Aguado enfronta unha nova experiencia no ámbito das misións con rovers, na que, o investigador asegura que "a nosa experiencia no uso de estándares da ESA (ECSS) de enxeñaría de sistemas foi determinante para poder desenvolver de modo axeitado o proxecto é unha mostra de que o traballo que se realizou desde o ano 2008 con Xatcobeo serviu para permitir abordar novos proxectos no sector espacial, non só no campo dos pequenos satélites", explica Aguado.

Precisamente a experiencia acadada durante estes anos pola Agrupación Aeroespacial en enxeñaría de sistemas e en sistemas de comunicacións fixo que a Universidad de Oviedo contactase con eles para este proxecto, na que é a primeira colaboración neste ámbito das dúas institucións académicas. No caso da UVigo, Navarro considera que a súa participación é unha mostra da consolidación da Agrupación "e cómpre sinalar a importancia do traballo multidisciplinar, incluíndo a participación do profesorado da área de Enxeñaría Aeroespacial que dá clase no Grao de Enxeñaría Aeroespacial no campus de Ourense, que comezou hai catro anos e medio". Ademais de ser un proxecto que, asegura o investigador, lles permite seguir gañando experiencia en misións espaciais, "que é o obxectivo do grupo, tamén é un reto moi grande, ao ser un proxecto nun ámbito novo, aínda que herdamos a experiencia de UVigo de 12 anos en satélites pequenos", afirma Navarro.

# data[].attributes.attachment_link.title
E ti sabes en qué novo proxecto vai participar a Universidade de Vigo?

# data[].attributes.attachment_link.description
Meses antes de que se producise a chegada do rover Perseverance a Marte, a Axencia Espacial Europea (ESA) xa evidenciara o seu interese en emprender un proxecto que, de levarse a cabo, volvería situar o foco de atención na Lúa.

# data[].attributes.attachment_link.title
A xogar con preguntas sobre os ecosistemas!!!

# data[].attributes.attachment_link.description
Queres saber máis da bioloxía? E pasandóo ben á vez? Xoga a este test sobre os ecosistemas. Moita sorte e moitas grazas por participar!!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
A campaña de vacinación fronte ao virus causante da Covid-19 está en marcha. Pero a eficacia das vacinas non depende unicamente dos científicos. Tamén depende de nós. Por que me vou a vacinar?

1. Polas persoas que me rodean: mulleres embarazadas, nenos pequenos e o 7% dos adultos (inmunodeprimidos) que non se poderán vacinar antes. Se non me vacino, estou a poñer en perigo a todas esas persoas. Contan connosco para diminuír ou evitar un perigo real.

2. Porque no ensaio clínico de fase 3, esta vacina foi xeralmente ben tolerada e o comité independente de seguimento de datos non atopou problemas graves de seguridade. No ensaio participaron 44.000 persoas. Nestes ensaios clínicos determinouse que as vacinas tiñan un 90% de efectividade.

3. Porque non queremos que sigan falecendo moitas persoas queridas, que a economía siga a escachar e que a pobreza siga a medrar. Dous millóns de persoas falecidas son moitísimas. Temos que parar esta tolemia. Vacínate

4. Porque prefiro a ciencia ás trolas. Síntoo, non estou disposto a permitir que a xente enferme e faleza ou teñan secuelas porque algún famoso ou influencer pense que hai algo secreto tras a vacina.

5. Porque gozo nadando no mar e na piscina. Quedando con amigos, véndonos as caras. Quero que este verán sexa o máis normal posible e recuperar o ano perdido.

6. Porque na Axencia Europea e na Axencia Española do Medicamento traballan profesionais que non teñen ningún interese en enganar a ninguén e si en evitar o maior número de casos desta enfermidade canto antes.

7. Porque as vacinas son un dos maiores logros da humanidade. Os virus non van desaparecer pero as vacinas son as nosas aliadas. Antes da vacina contra o sarampelo, esa enfermidade mataba a millóns de nenos cada ano.

8. Porque será unha experiencia comunitaria e solidaria: esperar a nosa quenda, asegurarnos de que as persoas que máis o necesitan a reciban primeiro, facer algo como país dunha vez, ver como construímos a inmunidade colectiva entre todos.

9. Porque seremos a primeira xeración en darlle unha boa puñada á Covid-19 para que outras xeracións o teñan máis doado en pandemias futuras. Loitemos para que o futuro non teña que preocuparse por isto.

10. Porque os médicos e enfermeiras estiveron soportando unha carga moi dura. Porque se está a abusar dos "traballadores esenciais". Porque cada momento que nos atrasamos pon en risco a outras persoas.

11. Porque a evidencia proporcionada polos datos dos ensaios clínicos suxire con solidez que as vacinas reducirán os contaxios.

12. Porque os efectos secundarios mais comúns non son nada que non experimentemos nas nosas vidas. Incluirán algunha dor leve, un pouco de inchazo na zona da inxección.

13. Porque a aparición de reaccións alérxicas foi un dos factores controlados no ensaio clínico de fase 3 desta vacina Pfizer / BioNTech Covid-19. Segundo eses datos houbo un número moi pequeno de reaccións alérxicas, tanto nos grupos vacinados como tratados con placebo (0,63% e 0,51%). O único contraindicado con esta vacina (non se debe recibila) é a hipersensibilidade á vacina ou calquera dos excipientes (outros compoñentes da vacina). O prudente, é que calquera persoa que tivese unha reacción anterior alérxica grave ou que necesite levar un EpiPen, pospoña a vacinación.

14. Porque o plan de farmacovixilancia para as vacinas Covid-19 establece como a Axencia Europea e as autoridades nacionais competentes dos Estados membros da UE identifican e avalían con prontitude calquera información nova que xurda, incluídos os sinais de seguridade que sexan relevantes para o balance beneficio-risco destas vacinas

Se estes candidatos a vacinas fallasen, estariamos nunha situación extremadamente complicada. Se as vacinas tivesen unha efectividade do 50%, como as da gripe, estaríamos desanimados e frustrados. Tardariamos máis en alcanzar o nivel de inmunidade necesario para volver á normalidade.

Non esquezamos que a humanidade somos todos. Non só os países ricos. Tanto por solidariedade como por seguridade hai que asegurar que se vacinan canto antes todos os países, ricos ou pobres. Por iso, non é dabondo coas vacinas que xa están aprobadas. Fan falta máis.

Se queres obter máis información sobre a vacina pincha aquí

# data[].attributes.attachment_link.title
Por qué razóns tes que vacinarte contra a covid-19?

# data[].attributes.attachment_link.description
A campaña de vacinación fronte ao virus causante da Covid-19 está en marcha. Pero a eficacia das vacinas non depende unicamente dos científicos. Tamén depende de nós. Por que me vou a vacinar? Polas persoas que me rodean: mulleres embarazadas, nenos pequenos e o 7% dos adultos (inmunodeprimidos) que non se poderán vacinar antes.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
A auga é o recurso máis importante que temos en todo o planeta, na nosa cidade temos moitos ríos, e ti queres saber algúns datos sobre os ríos máis importantes de Ourense? Eiquí deixémosche unha presentación do Miño, do Sil, so Arnoia, e moitos máis!

E agora, despois de ver a presentación, queres saber qué podes facer para axudar a combatir á contaminación? Tamén temos un mural interactivo con algunhas pautas para axudar aos ríos.

E xa sabes, é moi importante que lle fagas caso a estas pautas, é o futuro!

# data[].attributes.attachment_link.title
Temos que deixar de contaminar os nosos ríos!

# data[].attributes.attachment_link.description
A auga é o recurso máis importante que temos en todo o planeta, na nosa cidade temos moitos ríos, e ti queres saber algúns datos sobre os ríos máis importantes de Ourense? Eiquí deixémosche unha presentación do Miño, do Sil, so Arnoia, e moitos máis!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Científicos galegos deseñan un kit para o diagnóstico precoz da artrose de xeonllo, a fiabilidade lograda é a máis alta a nivel mundial. O reumatólogo ceense Francisco Blanco está á fronte.

Francisco Blanco "La artrosis ya no es una enfermedad de ancianos, es un problema de jóvenes"

O Grupo de Investigación de reumatoloxía (GIR) do Inibic da Coruña, que dirixe o reumatólogo ceense Francisco Blanco, desenvolveu un kit que serve para facer un diagnóstico temperán da artrose de xeonllo sen necesidade de realizar radiografías. En concreto, tómase unha mostra de sangue na que se determinan unha serie de proteínas (algo similar á detección de glicosa, o colesterol, ou o antígeno prostático específico nos homes).Esta proba, que é o resultado duns 20 anos de desenvolvemento, nesta liña e noutras, está plenamente definida, pero aínda non implementado en todos os niveis asistenciais. Aos poucos. Co tempo, a idea é que se poida comercializar en toda a atención primaria, estando xa accesible a nivel especialista. E a súa utilidade é crucial, porque, por exemplo, #predicir o risco de que un paciente necesite prótese. Non é só o diagnóstico da artrose, senón predicir o risco de tela nos próximos anos, e cunha altísima fiabilidade, en torno ao 80 %. Por suposto, non é o único grupo de investigación que traballa neste tema no mundo, pero si o que maior precisión logrou, xa que outros investigadores, con outros métodos, están en torno ao 60 ou o 70 % como moito.

Así o explica Francisco Blanco, que entre o venres e onte coordinou as xornadas da liga Reumatolóxica Galega que se celebraron en Corcubión, con relatorios dirixidos tanto aos médicos de atención primaria como aos pacientes. E, nunha das intervencións, aproveitou para presentar este avance que, por certo, denomínase DITObA, que vén ser un acrónimo de diagnóstico temperán da OA, dúas letras que son o termo científico da artrose. Nada casual, xa que así consegue unha referencia directa a Toba, unha das parroquias do municipio de Cee, a pouca distancia da casa natal de Blanco.

Non só iso: o grupo de Blanco tamén desenvolveu outro kit denominado RES-Toba, que serve para predicir que pacientes responden a un tratamento determinado para a artrose.O xogo de letras é similar ao caso anterior: resposta terapéutica na OA, na artrose. E tamén vai ter un efecto crucial en moitos pacientes, xa que axuda a predicir que tipo de fármaco váiselle a administrar aos pacientes para, por exemplo, evitar a dor.

Máis info. da entrevista a Francisco Blanco.

# data[].attributes.attachment_link.description
Científicos galegos deseñan un kit para o diagnóstico precoz da artrose de xeonllo, a fiabilidade lograda é a máis alta a nivel mundial. O reumatólogo ceense Francisco Blanco está á fronte.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
En datas recentes observáronse mareas vermellas non tóxicas nas Rías de Vigo e Pontevedra cun ton alaranxado intenso, que resulta moi espectacular cando se acumulan na beira das praias. O organismo responsable destas mareas é un dinoflaxelado heterótrofo inocuo, Noctiluca scintillans, que posúe unha limitada capacidade de movemento e desenvolve proliferacións de forma habitual durante o verán nas rías galegas, especialmente entre xullo e setembro.

Estes organismos dispérsanse coas correntes superficiais e durante esta época as condicións ambientais (estabilidade e maior temperatura) e a abundancia de alimento (plancto) producen que as súas poboacións medren ata o punto de tinguir a auga de mar.

O seu tamaño adoita roldar entre 0,5-1 mm e poden verse a primeira ollada como bolitas diminutas que flotan na auga. Posúen un único flaxelo de gran tamaño e no interior aprécianse a miúdo os restos de presas das que se alimenta: toda clase de microorganismos planctónicos, incluíndo fitoplancto (diatomeas, outros dinoflaxelados, etc) e microzooplancton. Non é tóxica nin realiza fotosíntese, pero si contén compostos alaranxados (carotenoides) que dan cor ás súas proliferacións.

Noctiluca scintillans é unha especie cosmopolita en latitudes baixas e medias. Noutras rexións do mundo as proliferacións de Noctiluca poden ter cores rosáceas e mesmo verdes, debidas estas últimas a microalgas verdes que viven no seu interior.

"Noctiluca non expón ningún risco para a saúde pública", sinala Francisco Rodríguez, investigador do Departamento de Fitoplancto Tóxico e Mareas Vermellas do Centro Oceanográfico de Vigo, "aínda que nalgún caso describiuse sensación de proído leve na pel asociado á liberación de amonio na auga durante as súas proliferacións".

Pulsa no peixe para máis info. 🐟

# data[].attributes.attachment_link.title
Unha marea vermella tingue a ría de Vigo!

# data[].attributes.attachment_link.description
En datas recentes observáronse mareas vermellas non tóxicas nas Rías de Vigo e Pontevedra cun ton alaranxado intenso, que resulta moi espectacular cando se acumulan na beira das praias. O organismo responsable destas mareas é un dinoflaxelado heterótrofo inocuo, Noctiluca scintillans, que posúe unha limitada capacidade de movemento e desenvolve proliferacións de forma habitual durante o verán nas rías galegas, especialmente entre xullo e setembro.

# data[].attributes.attachment_link.description
Aquí tedes un Educaplay sobre as ciencias da Terra e do Medioambiente, xa podedes xogar e aprender ao mesmo tempo! Moita sorte, a ver cantas...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Nos últimos anos houbo novos avances no diagnóstico e tratamento do cancro de mama. As taxas de supervivencia do cancro de mama aumentaron, e o número de mortes asociadas con esta enfermidade está a diminuír constantemente.

>Cómo se crea o cancro de mama?<

O cancro de mama pode comezar en distintas partes da mama. As mamas constan de tres partes principais: lobulillos, condutos e tecido conectivo. Os lobulillos son as glándulas que producen leite. Os condutos son os tubos que transportan o leite á mamila. O tecido conectivo (formado por tecido fibroso e adiposo) rodea e sostén todas as partes da mama. A maioría dos cancros de mama comezan nos condutos ou nos lobulillos.

Este pode diseminarse fóra da mama a través dos vasos sanguíneos e os vasos linfáticos. Cando o cancro de mama se disemina a outras partes do corpo, dise que fixo metástase.

>Tipos comúns de cancro de mama<

Os tipos máis comúns de cancro de mama son:

Carcinoma ductal infiltrante= As células cancerosas multiplícanse fóra dos condutos e invaden outras partes do tecido mamario. Estas células cancerosas invasoras tamén poden diseminarse, ou formar metástases, noutras partes do corpo.

Carcinoma lobulillar infiltrante= As células cancerosas se diseminan dos lobulillos aos tecidos mamarios próximos. Estas células cancerosas invasoras tamén poden diseminarse a outras partes do corpo.

Agora, déixovos cun vídeo explicativo sobre o cancro de mama, acompañado dunha ligazón para saber moita máis información. Esperamos que vos guste!

# data[].attributes.attachment_link.title
19 de outubro- Día internacional do cancro de mama!

# data[].attributes.attachment_link.description
Nos últimos anos houbo novos avances no diagnóstico e tratamento do cancro de mama. As taxas de supervivencia do cancro de mama aumentaron, e o número de mortes asociadas con esta enfermidade está a diminuír constantemente. >Cómo se crea o cancro de mama?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Emerxencia no río Eume pola contaminación na auga. Augas de Galicia declarou a situación de alerta para analizar o episodio, que levou a prohibir o consumo de auga da traída en Pontedeume. Augas de Galicia, organismo dependente da Consellería de Infraestruturas e Mobilidade da Xunta, realizou este mércores a declaración de emerxencia por mor do episodio de contaminación que ten lugar desde hai semanas no río Eume, dentro da área do Parque Natural, onde a finais de setembro se detectou un episodio de turbidez que levou a prohibir o consumo de auga da traída no Concello de Pontedeume desde o pasado sábado 10.

A situación, denunciada por entidades como Colectivo Terra e Adega, prodúcese na contorna do encoro da Capela, baixo concesión da empresa Endesa. Estas asociacións ecoloxistas atribúen o episodio á persistencia de lodos procedentes da explotación mineira das Pontes, "resultado das verteduras da mina e dos arrastres e escorrentías arredor do enorme oco mineiro", que agora pasa augas abaixo do encoro, segundo Adega. O Colectivo Terra, pola súa banda, documentou a situación desde finais de setembro, e ten en marcha análises para indagar a composición dos lodos atopados.

Foi o día 10 cando o concello eumés anunciou a prohibición do consumo da auga potable, despois dunha análise da empresa concesionaria "na que se constata que o nivel de turbidez aumentou dende onte ata superar o máximo establecido" pola lexislación. Posteriormente, acometeuse un tratamento provisional na zona de captación da traída e instaláronse barreiras para reducir a turbidez e permitir a potabilización da auga, aínda que na tarde do mércores, o Concello mantiña vixente a prohibición no consumo.

Coa declaración da emerxencia, Augas de Galicia prevé adoptar "as medidas necesarias para reducir os niveis de turbidez" e "permitirá acometer as actuacións de emerxencia necesarias na estación de tratamento de auga potable para conseguir, á maior brevidade posible, que a auga volva ser apta para o seu consumo e se poida restablecer o servizo de abastecemento á poboación".

Do mesmo xeito, o organismo da Xunta anuncia a creación dunha comisión técnica "na que estarán representados os técnicos de Calidade das Augas da Administración autonómica, a empresa responsable da xestión do encoro, o Concello de Pontedeume e a concesionaria do sistema de abastecemento municipal". Xa traballaron na zona especialistas en emerxencias ambientais acompañados de técnicos de Calidade das Augas da Xunta co obxectivo de analizar en detalle a situación a valorar as medidas que se poden adoptar para mellorala.

A propia conselleira de Infraestruturas e Mobilidade, Ethel Vázquez, desprazouse o martes a Pontedeume para supervisar os traballos. Explicou que, desde un primeiro momento a Xunta deu instrucións á empresa explotadora para que adoptase as medidas pertinentes para acabar o antes posible coa situación de turbidez xerada e adiantou que a Xunta abriu unha investigación co obxectivo de esclarecer as causas da turbidez do río e adoptar as medidas que correspondan.

⏩E así é como debería de estar o Río Eume, temos que coidar a natureza galega. Todo vai ir a peor se non nos esforamos un pouco!‼️

# data[].attributes.attachment_link.description
Emerxencia no río Eume pola contaminación na auga. Augas de Galicia declarou a situación de alerta para analizar o episodio, que levou a prohibir o consumo de auga da traída en Pontedeume.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Aínda que este elemento é o segundo máis abundante no universo, na Terra ten forma de gas e adoita escaparse da atmosfera con facilidade. Polo cal, de acordo ás estimacións, temos reservas para só 25 anos se o seguimos consumindo a este ritmo.

Na actualidade o helio ten usos que van desde os simples e divertidos globos para festas, ata os imáns que están a moi baixas temperaturas nas máquinas de MRI. Lamentablemente é pouco o que podemos facer os cidadáns de pé para que se esgote.

Se estás a ler este artigo nunha pantalla, entón é probable que esteas a usar indio en forma de óxido de indio e estaño. Isto débese a que este elemento é un compoñente vital para as pantallas táctiles. De feito, o 45% de todo o indio extraído ten un uso que involucra o óxido de indio e estaño.

O problema co indio é que non se produce en concentracións o suficientemente altas nos minerais como para ser extraídos de forma rendible aos prezos actuais. E a maior parte da subministración provén da extracción de zinc.

O proceso utilizado para aplicar as películas de óxido de indio e estaño é tamén bastante ineficiente, polo que outra forma de ampliar as nosas subministracións viables de indio podería ser refinar aínda máis este proceso. Outra alternativa máis é eliminar a película de óxido de indio e estaño, e usar outro material como o grafeno, como substituto.

Ademais do indio, outros elementos que tamén corren o risco de sufrir unha alza de prezos son o galio, prata, germanio e arsénico, os cales tamén se usan en dispositivos electrónicos.

Aínda que teñan ese nome, en realidade son bastante comúns no planeta. O nome débese a que é moi difícil separalos doutros elementos con quen comparte propiedades químicas similares.

Estes materiais úsanse en dispositivos electrónicos. O neodimio, destacado na táboa do ACS, úsase para facer imáns pequenos pero potentes como os que usan actualmente nos audífonos ou nos discos duros de computadoras. Outro elemento comunmente utilizado nos imáns de terras raras é disprosio.

O problema con estes elementos é que se están usando a unha alta velocidade e só algunhas nacións como China teñen minas dedicadas á súa extracción, polo cal teñen un monopolio de facto.

Ademais dos mencionados alá arriba existen outros elementos que se inclúen neste cadro do ACS. Estes son o hafnio (usado en superaleaciones para motores a reacción e como barras de arrefriado en reactores nucleares), o paladio e o radio (usado como catalizadores nos autos para reducir a contaminación).

Neste último punto, o da contaminación producida polos automóbiles, é onde as nacións xa están a realizar avances. Por exemplo China xa anunciou que prohibirá os motores con contaminación interna.

# data[].attributes.attachment_link.title
Sabías que hai moitos elementos da taboa periódica en perigo de extinción?

# data[].attributes.attachment_link.description
Aínda que este elemento é o segundo máis abundante no universo, na Terra ten forma de gas e adoita escaparse da atmosfera con facilidade. Polo cal, de acordo ás estimacións, temos reservas para só 25 anos se o seguimos consumindo a este ritmo.