# data[].attributes.headline
"εἰ δὲ θανόντων περ 

# data[].attributes.body
"εἰ δὲ θανόντων περ καταλήθοντ' εἰν Ἀΐδαο

αὐτὰρ ἐγὼ καὶ κεῖθι φίλου μεμνήσομ' ἑταίρου."
Μα και στον Άδη αν όσοι βρίσκουνται ξεχνούν τους πεθαμένους,

εγώ κι εκεί θα συλλογίζομαι τον γκαρδιακό μου ακράνη.
Χ  389-390

# data[].attributes.headline
Τὴν δ' ἀπαμειβόμενος

# data[].attributes.body
Τὴν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
«Χρὴ μὲν σφωΐτερόν γε θεὰ ἔπος εἰρύσσασθαι
καὶ μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον· ὧς γὰρ ἄμεινον·
ὅς κε θεοῖς ἐπιπείθηται μάλα τ' ἔκλυον αὐτοῦ.»
Τότε ο Αχιλλέας ο φτεροπόδαρος απηλογιά της δίνει:
«Δεν πρέπει αλήθεια την ορμήνια σας, θεά, να παρακούσω,
κι ας πνίγει η οργή βαθιά τα σπλάχνα μου· το πιο συφέρο αυτό 'ναι.
Που τους θεούς γρικάει, με προθυμία τον συνακούν κι εκείνοι.»   Α 215-218

# data[].attributes.headline
"βάλλεαι· ἀλλά σ' ἔγ

# data[].attributes.body
"βάλλεαι· ἀλλά σ' ἔγωγ' ἀναχωρήσαντα κελεύω
ἐς πληθὺν ἰέναι, μηδ' ἀντίος ἵστασ' ἐμεῖο,
πρίν τι κακὸν παθέειν· ῥεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω."
Άκουσε ωστόσο και τη γνώμη μου: μέσα στο κάστρο πίσω
γυρνώντας τρέχα, και μη στέκεσαι μπροστά μου, πριν σου τύχει
κακό κανένα· τι κι ο ανέμυαλος σαν πάθει βάζει γνώση.»
Υ 196-198

# data[].attributes.headline
"οὐ μέν πως πάντες β

# data[].attributes.body
"οὐ μέν πως πάντες βασιλεύσομεν ἐνθάδ' Ἀχαιοί·
οὐκ ἀγαθὸν πολυκοιρανίη· εἷς κοίρανος ἔστω,

εἷς βασιλεύς, ᾧ δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω
σκῆπτρόν τ' ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσι."
Όλοι οι Αχαιοί μαθές θα κάνουμε τους αφεντάδες τώρα;
Το πολυβασιλίκι είναι άσκημο! Ένας ας είναι ο αφέντης,
ένας ο ρήγας, σ' όποιον έδωκε του πονηρού του Κρόνου
ο γιος ραβδί και νόμους, πάνω τους σα βασιλιάς να ορίζει.»
Β  203-206

# data[].attributes.headline
"ὡς γὰρ ἐπεκλώσαντο 

# data[].attributes.body
"ὡς γὰρ ἐπεκλώσαντο θεοὶ δειλοῖσι βροτοῖσι
ζώειν ἀχνυμένοις· αὐτοὶ δέ τ' ἀκηδέες εἰσί."
Τέτοια οι θεοί μαθές στους άμοιρους θνητούς εκλώσαν μοίρα,
να ζουν με πίκρες και με βάσανα, κι αυτοί περνούν ανέγνοιοι.
Ω 525-526

# data[].attributes.headline
"αὐτὰρ ἐπεί κε φάλαγ

# data[].attributes.body
"αὐτὰρ ἐπεί κε φάλαγγας ἐποτρύνητον ἁπάσας,
ἡμεῖς μὲν Δαναοῖσι μαχησόμεθ' αὖθι μένοντες,

καὶ μάλα τειρόμενοί περ· ἀναγκαίη γὰρ ἐπείγει·"
Κι αφού τους λόχους δυναμώσετε και στυλωθεί η καρδιά τους,
εμείς οι επίλοιποι, κι ας είμαστε του κόπου αφανισμένοι,
με τους Αργίτες θα παλέψουμε· βαριά μας σφίγγει ανάγκη.
Ζ 83-85

# data[].attributes.headline
"ἀνδρὶ δὲ κεκμηῶτι μ

# data[].attributes.body
"ἀνδρὶ δὲ κεκμηῶτι μένος μέγα οἶνος ἀέξει,
ὡς τύνη κέκμηκας ἀμύνων σοῖσιν ἔτῃσι."
Πληθαίνει το κρασί τη δύναμη μαθές του κουρασμένου·
και τώρα εσύ πολύ κουράστηκες βοηθώντας τους δικούς σου.»   Ζ 261-262

# data[].attributes.headline
"δὸς νῦν μοι φιλότητ

# data[].attributes.body
"δὸς νῦν μοι φιλότητα καὶ ἵμερον, ᾧ τε σὺ πάντας
δαμνᾷ ἀθανάτους ἠδὲ θνητοὺς ἀνθρώπους."
«Τον πόθο δώσ' μου και τον έρωτα, που εσύ μ' αυτά, σα θέλεις,
όλους δαμάζεις τους αθάνατους και τους θνητούς ανθρώπους.  Ξ  198-199

# data[].attributes.headline
"Τὸν δ' ἠμείβετ' ἔπε

# data[].attributes.body
"Τὸν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις·
οὕτω γὰρ δή τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα
τόνδε φέρω Διὶ μῦθον ἀπηνέα τε κρατερόν τε,
ἦ τι μεταστρέψεις; στρεπταὶ μέν τε φρένες ἐσθλῶν.
οἶσθ' ὡς πρεσβυτέροισιν Ἐρινύες αἰὲν ἕπονται."
«Της Γης αφέντη γαλαζόχαιτε, τα λόγια τούτα αλήθεια
στο Δία να φέρω, τόσο αράθυμα, πεισματωμένα που 'ναι;
Για να τ' αλλάξεις θες; τι οι φρόνιμοι μπορεί κι αλλάζουν γνώμη.
Το ξέρεις, πάντα τους πρωτόγεννους συντρέχουν οι Ερινύες.»    Ο 201-204

# data[].attributes.headline
"δακρυόεν γελάσασα· 

# data[].attributes.body
"δακρυόεν γελάσασα· πόσις δ' ἐλέησε νοήσας,

χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ' ἔφατ' ἔκ τ' ὀνόμαζε·
δαιμονίη μή μοί τι λίην ἀκαχίζεο θυμῷ·
οὐ γάρ τίς μ' ὑπὲρ αἶσαν ἀνὴρ Ἄϊδι προϊάψει·
μοῖραν δ' οὔ τινά φημι πεφυγμένον ἔμμεναι ἀνδρῶν."
δακρυογελώντας· την επόνεσε καθώς την είδε εκείνος,
και με το χέρι του τη χάιδεψε κι αυτά της λέει τα λόγια:
«Άμοιρη εσύ, μη μου πικραίνεσαι μες στην καρδιά σου τόσο·
κανείς, αν δεν το στρέγει η μοίρα μου, στον Άδη δε με στέλνει·
το ξέρω, απ' το γραφτό κανένας μας, κιοτής για παλικάρι
Ζ 484-488

# data[].attributes.headline
"Νέστορι, τόν ῥα μάλ

# data[].attributes.body
"Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖ' Ἀγαμέμνων·
τῷ μιν ἐεισάμενος προσεφώνεε θεῖος ὄνειρος·
εὕδεις Ἀτρέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο·
οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα

ᾧ λαοί τ' ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·
νῦν δ' ἐμέθεν ξύνες ὦκα· Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι."
Στάθηκε πάνω απ' το κεφάλι του, και την ειδή είχε πάρει
του Νέστορα, που απ' όλους πιότερο τιμούσε τους γερόντους
ο γιος του Ατρέα· με τέτοιαν ο Όνειρος ο θείος ειδή του εμίλα:
«Κοιμάσαι, υγιέ του Ατρέα του αντρόκαρδου, του γαύρου αλογατάρη;
Όλη τη νύχτα ένας πρωτόγερος δεν πρέπει να κοιμάται,
που τόσο ασκέρι του μπιστεύτηκαν κι έγνοιες πολλές τον ζώνουν.  Β 20-25

# data[].attributes.headline
"ἄξετε δὲ Πριάμοιο β

# data[].attributes.body
"ἄξετε δὲ Πριάμοιο βίην, ὄφρ' ὅρκια τάμνῃ
αὐτός, ἐπεί οἱ παῖδες ὑπερφίαλοι καὶ ἄπιστοι,
μή τις ὑπερβασίῃ Διὸς ὅρκια δηλήσηται.
αἰεὶ δ' ὁπλοτέρων ἀνδρῶν φρένες ἠερέθονται·"
Πέστε κι ο Πρίαμος να 'ρθει ο ρήγας σας, να κάνει αυτός τον όρκο,
κανένας άλλος· τι είναι πίβουλοι και δίχως πίστη οι γιοι του·
μπας και του Δία τους όρκους κάποιος τους πατήσει και χαλάσει.
Πάντα είν' οι νιότεροι αλαφρόμυαλοι κι ο νους τους παίρνει αγέρα·   Γ 105-108

# data[].attributes.headline
"αἶψά τε φυλόπιδος π

# data[].attributes.body
"αἶψά τε φυλόπιδος πέλεται κόρος ἀνθρώποισιν,
ἧς τε πλείστην μὲν καλάμην χθονὶ χαλκὸς ἔχευεν,
ἄμητος δ' ὀλίγιστος, ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα
Ζεύς, ὅς τ' ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται.

γαστέρι δ' οὔ πως ἔστι νέκυν πενθῆσαι Ἀχαιούς·"
Γοργά μπουχτίζεις απ' τον πόλεμο, που πλήθια απά στο χώμα
σκορπίζει γύρα το δρεπάνι του τα θερισμένα αστάχυα·
κι είναι η σοδειά σου κακορίζικη, τη ζυγαριά σαν κλίνει
ο Δίας, που κυβερνάει τον πόλεμο στης γης το ανθρωπολόγι.
Οι Αργίτες το νεκρό δε γίνεται με την κοιλιά να κλάψουν,
Τ 221-225

# data[].attributes.headline
"ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν 

# data[].attributes.body
"ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τ' ἀνθρώπων ἀπόλοιτο
καὶ χόλος, ὅς τ' ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι,
ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο

ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός·
ὡς ἐμὲ νῦν ἐχόλωσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.
ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ,
θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ· "
να 'τανε λέει η διχόνοια να 'λειπε κι από θεούς κι ανθρώπους
κι η μάνητα, συχνά που εκόρωσε και γνωστικούς ακόμα,
και πιο γλυκιά απ' το μέλι μέσα μας το σταλαχτό ανεβαίνει,

σαν τον καπνό γοργά φουντώνοντας στα στήθη των ανθρώπων!
Έτσι με θύμωσε ο Αγαμέμνονας ο πρωταφέντης τώρα.
Μα ό,τι έγινε έγινε, ας τ' αφήσουμε, κι ας μας βαραίνει ο πόνος,
κι εντός μας την καρδιά ας δαμάσουμε, σφιγμένοι απ' την ανάγκη.    Σ 107-113

# data[].attributes.headline
"εἷς οἰωνὸς ἄριστος 

# data[].attributes.body
"εἷς οἰωνὸς ἄριστος ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης."
Να διαφεντεύεις την πατρίδα σου το πιο καλό σημάδι!  Μ 243

# data[].attributes.headline
"Ζεῦ πάτερ ἦ τέ σέ φ

# data[].attributes.body
"Ζεῦ πάτερ ἦ τέ σέ φασι περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων
ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν· σέο δ' ἐκ τάδε πάντα πέλονται·
οἷον δὴ ἄνδρεσσι χαρίζεαι ὑβριστῇσι
Τρωσίν, τῶν μένος αἰὲν ἀτάσθαλον, οὐδὲ δύνανται

Ν635

φυλόπιδος κορέσασθαι ὁμοιΐου πτολέμοιο.
πάντων μὲν κόρος ἐστὶ καὶ ὕπνου καὶ φιλότητος
μολπῆς τε γλυκερῆς καὶ ἀμύμονος ὀρχηθμοῖο,
τῶν πέρ τις καὶ μᾶλλον ἐέλδεται ἐξ ἔρον εἷναι
ἢ πολέμου· Τρῶες δὲ μάχης ἀκόρητοι ἔασιν."
Πατέρα Δία, στη γνώση ακούγεσαι πως ξεπερνάς τους άλλους,
θεούς κι ανθρώπους, κι όμως γίνουνται τούτα από σένα τώρα.
Μα πώς σε ανθρώπους θέλεις άνομους να κάνεις το χατίρι,
στους Τρώες, που ο πόθος τους πάντα άσεβος, κι ουδέ μπορούν τον άγριο
του φοβερού πολέμου τάραχο ποτέ τους να χορτάσουν;
Όλα στο τέλος τα μπουχτίζουμε, τον ύπνο, την αγκάλη,
και το χορό μαθές τον όμορφο, και το γλυκό τραγούδι·
κι όμως αυτά είναι που ο καθένας μας να τα χαρεί γυρεύει,
κι όχι τον πόλεμο· ανεχόρταγοι για μάχες μόνο οι Τρώες!»
Ν 631-639

# data[].attributes.headline
"ἰητρὸς γὰρ ἀνὴρ πολ

# data[].attributes.body
"ἰητρὸς γὰρ ἀνὴρ πολλῶν ἀντάξιος ἄλλων

ἰούς τ' ἐκτάμνειν ἐπί τ' ἤπια φάρμακα πάσσειν·"

τι ένας γιατρός αξίζει σίγουρα πολλούς ανθρώπους άλλους·
σαγίτες ανασπάει και βότανα μαλαχτικά απιθώνει.»
Λ 514 - 518

# data[].attributes.headline
"ἀλλ' ἄνα εἰ μέμονάς

# data[].attributes.body
"ἀλλ' ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν
τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.
αὐτῷ τοι μετόπισθ' ἄχος ἔσσεται, οὐδέ τι μῆχος

ῥεχθέντος κακοῦ ἔστ' ἄκος εὑρεῖν· ἀλλὰ πολὺ πρὶν
φράζευ ὅπως Δαναοῖσιν ἀλεξήσεις κακὸν ἦμαρ."
Για σήκω, αργά κι ας είναι, απόφαση να πάρεις, τους Αργίτες,
που βασανίζουνται απ' τον τάραχο των Τρώων, να τους γλιτώσεις.
Ατός σου κάποτε θα θλίβεσαι και πια δε θα 'ναι τρόπος

στο κακό που 'γινε θαράπαψη να βρεις· πιο πριν στοχάσου
τους Δαναούς πώς θα τους γλίτωνες απ' την κακιά την ώρα. Ι 247-251

# data[].attributes.headline
"(Τυδεύς) τοι μι

# data[].attributes.body
"(Τυδεύς) τοι μικρός μεν έην δέμας, αλλά μαχητής."
...μικρός ήταν ως προς το κορμί, αλλά (υπήρξε) μαχητής.  Ε 801

# data[].attributes.body
"…Έρις άμοτον μεμαυία… η τ’ ολίγη μεν πρώτα κορύσσεται, αυτάρ έπειτα ουρανώ εστήριξε κάρη και επί χθονί βαίνει".

...Έριδα λυσσασμένη… που στην αρχή μικρή ξεσηκώνεται και γρήγορα μετά αγγίζει τον ουρανό με την κορυφή και τη γη με τα πόδια.  Δ 442-444

# data[].attributes.body
"Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης".

Ένας είναι ο καλύτερος οιωνός, ν’ αγωνιζόμαστε για την πατρίδα.  Μ 243

# data[].attributes.body
"Ως γαρ επεκλώσαντο θεοί δειλοίσι βροτοίσιν, ζώειν αχνυμένοις. Αυτοί δε τ’ ακηδέες εισίν".

Γιατί για τους δυστυχείς θνητούς αυτά έχουν οι θεοί κλωσμένα, να ζουν με λύπες. Μα καημός το τι είναι αυτοί δεν γνωρίζουν. Ω 525-526

# data[].attributes.headline
"Αλλ’ ούπως άμα 

# data[].attributes.body
"Αλλ’ ούπως άμα πάντα θεοί δόσαν ανθρώποισιν".

Αλλά οι θεοί δεν τα έδωσαν όλα συγχρόνως στους ανθρώπους.  Η 102

# data[].attributes.headline
"Αιέν αριστεύειν

# data[].attributes.body
"Αιέν αριστεύειν και υπείροχον έμμεναι άλλων, μηδέ γένος πατέρων αισχυνέμεν."

Πάντα να είσαι πρώτος και ανώτερος από τους άλλους και να μην ντροπιάζεις τη γενιά των προγόνων.  Ζ 208

# data[].attributes.headline
"Αλλ’ ου Ζευς άνδρεσ

# data[].attributes.body
"Αλλ’ ου Ζευς άνδρεσσι νοήματα πάντα τελευτά."
Αλλά ο θεός δεν πραγματοποιεί όλες τις σκέψεις των ανθρώπων. Π’ 777

# data[].attributes.headline
"Ταύτα θεών εν γούνα

# data[].attributes.body
"Ταύτα θεών εν γούνασι κείται."
Αυτά εξαρτώνται από τη θέληση των θεών. Υ’ 435

# data[].attributes.headline
"Ώλετο μεν μοι νόστο

# data[].attributes.body
"Ώλετο μεν μοι νόστος, ατάρ κλέος άφθιτον έστα."
Δεν υπάρχει για εμένα επιστροφή, μα αιώνια θα είναι η δόξα.  Ι’ 13

# data[].attributes.headline
"Ποίον σε έπος φύγεν

# data[].attributes.body
"Ποίον σε έπος φύγεν έρκος οδόντων;"
Τι λόγος ξέφυγε από την οδοντοστοιχία σου;  Δ’ 360

# data[].attributes.headline
"Άχθος αρούρης."

# data[].attributes.body
"Άχθος αρούρης."
βάρος πάνω στη γη.  Σ’ 104

# data[].attributes.headline
"Θαύμα ιδέσθαι."

# data[].attributes.body
"Θαύμα ιδέσθαι."
Θαύμα να τα βλέπεις.
Σ 83 &  Σ 377

# data[].attributes.headline
"Εξ απαλών ονύχων." 

# data[].attributes.body
"Εξ απαλών ονύχων."
Με απαλά νύχια. Α 201

# data[].attributes.headline
"Επί ξυρού ακμής."&n

# data[].attributes.body
"Επί ξυρού ακμής."

Στην κόψη του ξυραφιού  Κ 173

# data[].attributes.headline
"ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτ

# data[].attributes.body
"ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης,τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐν πολέμῳ."
..στες πρύμνες κάθομαι της γης χαμένο  βάρος,εγώ των άλλων Αχαιών στον πόλεμον ο πρώτος    Σ 104-105

# data[].attributes.headline
"Ώλετο μεν μοι νόστο

# data[].attributes.body
"Ώλετο μεν μοι νόστος, ατάρ κλέος άφθιτον έστα."

Δεν υπάρχει για εμένα επιστροφή, μα αιώνια θα είναι η δόξα.   Ι’ 13

# data[].attributes.headline
"Έπεα πτερόεντα." 

# data[].attributes.body
"Έπεα πτερόεντα."
Λόγια που πετάνε (και δεν έχουν καμιά αξία).   Ε’ 871

# data[].attributes.headline
"Δημοβόρος βασιλεύς,

# data[].attributes.body
"Δημοβόρος βασιλεύς, επεί ουτιδανοίσιν ανάσσεις."

Λαοφάγε βασιλιά, κυβερνάς "ουτιδανούς"   Α’ 231

# data[].attributes.headline
"Αλλ’ ου Ζευς άνδρεσ

# data[].attributes.body
"Αλλ’ ου Ζευς άνδρεσσι νοήματα πάντα τελευτά."

Αλλά ο θεός δεν πραγματοποιεί όλες τις σκέψεις των ανθρώπων. Π’ 777

# data[].attributes.headline
"Υπνο και θανάτω διδ

# data[].attributes.body
"Υπνο και θανάτω διδυμάοσι."

Ο ύπνος και ο θάνατος δίδυμα αδέλφια Π'673

# data[].attributes.headline
"Αιέν αριστεύειν και

# data[].attributes.body
"Αιέν αριστεύειν και υπείροχον έμμεναι άλλων, μηδέ γένος πατέρων αισχυνέμεν."
Πάντα να είσαι πρώτος και ανώτερος από τους άλλους και να μην ντροπιάζεις τη γενιά των προγόνων.  Ζ 208

# data[].attributes.headline
"Πριν τι κακόν παθέε

# data[].attributes.body
"Πριν τι κακόν παθέειν. Ρεχθέν δε τε νήπιος έγνω."
Πάντα ο φρόνιμος πριν πάθει λογαριάζει. Ρ

# data[].attributes.headline
"Χόλος νόον οιδάνει.

# data[].attributes.body
"Χόλος νόον οιδάνει."
Ο θυμός φουσκώνει το μυαλό.  Ι'549

# data[].attributes.headline
"Ανδρί δε κεκμηώ

# data[].attributes.body
"Ανδρί δε κεκμηώτι μένος μέγα οίνος αέξει."
Τον κουρασμένο άνδρα γρήγορα το κρασί θα ξεσηκώσει. Ζ’ 261

# data[].attributes.headline
"Ουκ αγαθόν πολυκαιρ

# data[].attributes.body
"Ουκ αγαθόν πολυκαιρανίη,Εις κοίρανος έστω εις βασιλεύς."
Δεν είναι καλό να υπάρχει πολυαρχία.Πρέπει να υπάρχει ένας αρχηγός , ένας βασιλιάς.   Β'204

# data[].attributes.headline
«Εις οιωνός άρισ

# data[].attributes.body
«Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης».

Ένας είναι ο καλύτερος οιωνός, ν’ αγωνιζόμαστε για την πατρίδα.  Μ 243

# data[].attributes.headline
"Και γαρ τ'όναρ εκ Δ

# data[].attributes.body
"Και γαρ τ'όναρ εκ Διός έστιν."
Διότι τα όνειρα τα στέλνει ο Δίας .

# data[].attributes.headline
"Έσσεται  ήμαρ 

# data[].attributes.body
"Έσσεται  ήμαρ ..."
Θα έρθει η μέρα που...    Δ '164

# data[].attributes.body
"νῦν γὰρ δὴ πάντεσσιν ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς ἢ μάλα λυγρὸς ὄλεθρος Ἀχαιοῖς ἠὲ βιῶναι."
Ότι από τρίχα κρέμεται στην ώραν που μιλούμε όλ' οι Αχαιοί ν' αφανισθούν ή να βρουν σωτηρίαν.  Κ 173-174

# data[].attributes.headline
"αἰδὼς Ἀργεῖοι κάκ' 

# data[].attributes.body
"αἰδὼς Ἀργεῖοι κάκ' ἐλέγχεα εἶδος ἀγητοί"
Αίσχος, Αργείοι θαυμαστοί στην όψιν, αλλ' αχρείοι· E787