# data[].attributes.attachment_link.description
Drodzy!
Żyjemy w trudnych czasach. Coraz częściej do mojego gabinetu trafiają dzieci i młodzież z bólem kręgosłupa. Niestety brak ruchu sieje spustoszenie również w młodym ciele.
To nie sama pozycja...

# data[].attributes.attachment_link.title
Wpływ pandemii na rodzinę z cyklu "Daltońska dziupla - wychowawcze Q&A"

# data[].attributes.body
ciekawostki dla dzieci

# data[].attributes.attachment_link.title
Krótki film o koronawirusie dla dzieci - video explainer by DINKSY

# data[].attributes.body
Prostym językiem dla dzieci

# data[].attributes.headline
Jak wspierać dzieci w tym trudnym czasie?

# data[].attributes.subject
Jak wspierać dzieci w tym trudnym czasie?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Przymusowy pobyt w domu i wiadomości ze świata budzą niepokój zarówno w nas dorosłych, jak i w dzieciach. Poza zorganizowaniem dzieciom ciekawych zajęć w domu, powinniśmy zadbać o ich emocje i poczucie bezpieczeństwa, pomóc im zrozumieć całą tę sytuację. Co pomoże poradzić sobie z emocjami - dzieci i własnymi - podpowiadamy kilka sposobów.
Po pierwsze - rozmawiajmy!

Dzieci w różny sposób przeżywają trwający teraz trudny okres. Jedne bardzo się boją, inne - przeciwnie. Niektóre martwią się o dziadków, inne cieszą się, że nie muszą chodzić do szkoły, jeszcze inne... budują bazę i bawią się w apokalipsę. A więc jak rozmawiać z dziećmi o koronawirusie? Niezależnie od tego, jakich emocji doświadczają - dajmy im do tego prawo, nie oceniajmy. Zachęcajmy do tego, by dzieliły się z nami swoimi przemyśleniami. Rolą dorosłego jest przede wszystkim umożliwić dziecku wyrażanie uczuć, przegadanie ich. Wystarczy być przy nim, starając się je zrozumieć i wesprzeć.

Pamiętajmy przy tym, że zdarza się, że dzieci - szczególnie te młodsze - mają trudności z nazwaniem swoich emocji. Nawet jeśli nie do końca rozumieją sytuację, mogą odczuwać lęk. Szum informacyjny, zmiana rytmu dnia, niepokój dorosłych - bywa, że to wszystko rzutuje na ich samopoczucie i zachowanie. Bacznie je obserwujmy, bądźmy wyczuleni na subtelne zmiany w ich funkcjonowaniu - nastroje, problemy ze snem, zmiany apetytu. Można też podpytać dziecko o to, jak się czuje i razem spróbować nazwać towarzyszące mu uczucia. Świetnym pretekstem do tej rozmowy może być wspólne obejrzenie filmu animowanego „W głowie się nie mieści". Ta urocza historia o dziewczynce imieniem Riley pozwala nauczyć się lepiej rozumieć i rozpoznawać emocje. Uwaga, wbrew pozorom to propozycja nie tylko dla najmłodszych! Może się okazać, że wy też się w niej trochę zakochacie.

Więcej o filmie „W głowie się nie mieści" przeczytaj w recenzji Juniorowa: https://www.juniorowo.pl/w-glowie-sie-nie-miesci-inside-out/

Film można obejrzeć na:

platformie HBOgo: https://hbogo.pl/filmy/w-glowie-sie-nie-miesci

VOD.pl: https://vod.pl/filmy/w-glowie-sie-nie-miesci-caly-film-online/6p0w149

Bez czarnych scenariuszy

Możemy też opowiedzieć dziecku o tym, co sami przeżywamy. Nie bójmy się przyznać do strachu, złości czy niewiedzy. Powstrzymajmy się jednak w obecności najmłodszych od gdybania czy snucia czarnych scenariuszy. Dozujmy latorośli informacje stosownie do wieku, trzymając się faktów, nie powtarzajmy plotek czy niesprawdzonych informacji. A przede wszystkim dajmy dziecku jasny przekaz, że chociaż wszystkim jest trudno, to my, dorośli jesteśmy odpowiedzialni za opanowanie sytuacji i zrobimy wszystko, co w naszej mocy, żeby się poprawiła. Oraz że będziemy je chronić i być przy nim cokolwiek by się nie działo.

Oddzielić ziarna od plew

Z zalewu wiadomości - szczególnie tych krążących w Internecie - trudno czasem wyłowić te prawdziwe. Poszukajmy więc razem z dzieckiem odpowiedzi na nurtujące je pytania. Wspólnie zastanówmy się, jakie strony są godne zaufania. Czy lepiej wierzyć w to, co napisane jest na stronach instytucji rządowych lub prowadzonych przez poważanych naukowców, czy w to, co ktoś pod pseudonimem wypisuje na forum internetowym? Warto wyjaśnić dzieciom, że ludziom zdarza się czasem przekazywać nieprawdziwe informacje tylko po to, aby zwrócić na siebie uwagę lub wywołać zamęt.

Uzbrojenie dziecka w rzetelną wiedzę może zmniejszyć jego lęk i lepiej pozwolić mu zrozumieć sens wszechobecnych teraz obostrzeń - zakazu widywania dziadków, spotkań z rówieśnikami czy konieczności dokładnego mycia rąk. Potężną dawkę przystępnych informacji - w sam raz dla młodzieży i dorosłych - na temat koronawirusa znajdziemy np. na kanale Tomasza Rożka - fizyka, popularyzatora nauki, autora wielu książek i artykułów. https://www.youtube.com/channel/UCtcUMxUSMWUNBfOaKUv5cjg

Z młodszymi dziećmi warto porozmawiać o tym, czym są wirusy, jak wyglądają, jak może dojść do infekcji i co możemy zrobić, by nie dać się zarazkom. Jeśli nie czujemy się pewnie w roli nauczyciela i z trudem przychodzi nam wyjaśnianie dzieciom tych skomplikowanych mechanizmów, zawsze możemy sięgnąć po niezawodny serial „Było sobie życie" - na platformie Netflix znajdziemy między innymi odcinek o układzie odpornościowym: https://www.netflix.com/watch/80206198?trackId=200257859

Inspirująca może okazać się też wydana przez Włochów książeczka informacyjna na temat koronawirusa - dostępna po włosku i angielsku: https://www.mdbr.it/wp-content/uploads/2020/03/Guida-Galattica-al-Corona-Virus-A-curious-Guide-for-courageous-kids.pdf

I chociaż zgłębianie wiedzy jest szalenie ważne, zadbajmy by koronawirus nie stał się jedynym tematem rozmów w domu. Wyznaczmy godzinę, kiedy wyłączamy radio i telewizor, odciągnijmy dzieci od Internetu. Zagrajmy w grę planszową, poczytajmy książki, zbudujmy wieżę z klocków. Ciągłe słuchanie medialnego zgiełku nie pomaga w zachowaniu spokoju - ani dzieciom, ani dorosłym.

Twórcze odreagowywanie

A gdyby tak narysować komiks o walce układu odpornościowego z wirusem? Albo obrazkowy kodeks higieny? Lub zacząć spisywać dla potomnych swoje wspomnienia z czasu epidemii? Dzieci na pewno same wymyślą jeszcze mnóstwo innych sposobów na to, by oswoić trudne emocje za pomocą twórczych środków wyrazu. Niektórzy zaczęli już nawet nagrywać piosenki o walce z koronawirusem.

Jak przeżyć izolację?

Unikanie wychodzenia z domu i spotkań towarzyskich może być dla wszystkich dużym wyzwaniem. Szczególnie nastolatki mogą czuć się uwięzione w domu i buntować się przeciwko takiemu stanowi rzeczy. Szczęśliwie i tu z pomocą przychodzi Internet i komunikatory z funkcją videokonferencji. Zaaranżujmy takie spotkania na odległość z dziadkami, zachęcajmy dziecko do kontaktów z rówieśnikami. Są już nawet dostępne platformy umożliwiające wspólne oglądanie filmów na odległość.

Warto też pamiętać, że przebywanie całej rodziny na zamkniętej przestrzeni przez długi czas może generować więcej, niż zwykle, napięć czy konfliktów. Dlatego lepiej uzbroić się w dużą dozę cierpliwości i uważności. Szczególnie, że - jeśli tylko o to zadbamy - ten wspólnie spędzony czas, którego na co dzień tak bardzo nam brakuje, może okazać się błogosławieństwem. Postarajmy się wykorzystać go jak najlepiej - bawmy się, wygłupiajmy i po prostu bądźmy z naszymi dziećmi.

Ruch, ruch, ruch!

Na koniec banał, ale jakże ważny. Siedząc w domu łatwo zapomnieć o odpowiedniej ilości ruchu. Jeśli tylko możemy, zabierzmy dzieci do lasu, aby miały okazję się wybiegać i poobcować z naturą. Wysiłek fizyczny redukuje stres, wzmacnia system odpornościowy i sprawia, że mózg zalewa dobroczynna fala endorfin. Jeżeli nie możemy udać się na łono przyrody, zadbajmy o to, żeby dzieci poruszały się w domu.Nieważne, czy poskaczą do ulubionej piosenki, czy zrobią trening z Chodakowską - oby wstały z kanapy! A może gdzieś w czeluściach szafy kurzą się skakanki, guma lub hula-hop z czasów waszego dzieciństwa? Wyciągnijcie je i nauczcie dzieci zabaw, które was pochłaniały, gdy byliście w ich wieku.
Autorka: Magda Malicka - życie zawodowe dzieli pomiędzy pracę w oświacie - obecnie jako pedagożka i nauczycielka terapii pedagogicznej w Publicznej SP Nr 1 STO im. rot. W. Pileckiego w Warszawie - a pisanie. Była związana między innymi z internetowym wydaniem magazynu KUKBUK, jest autorką kilkudziesięciu publikacji dla najmłodszych. Jeśli akurat nie pracuje z młodzieżą, ani nie pisze, to zapewne je, gotuje albo uczy się kolejnych technik rękodzieła, z których najbardziej ukochała sobie ceramikę.

# data[].attributes.attachment_link.title
Dzieci też martwią się epidemią - jak z nimi rozmawiać i wspierać - Juniorowo

# data[].attributes.attachment_link.description
Przymusowy pobyt w domu i wiadomości ze świata budzą niepokój zarówno w nas dorosłych, jak i w dzieciach. Poza zorganizowaniem dzieciom ciekawych zajęć w domu, powinniśmy zadbać o ich emocje i poczucie bezpieczeństwa, pomóc im zrozumieć całą tę sytuację. Co pomoże poradzić sobie z emocjami - dzieci i własnymi - podpowiadamy kilka sposobów.

# data[].attributes.headline
Koronawirus a dzieci. Jak o tym mądrze rozmawiać?

# data[].attributes.subject
Koronawirus a dzieci. Jak o tym mądrze rozmawiać?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
W dobie lęku związanego z pandemią nie zapominajmy o dzieciach i młodzieży. W tym trudnym dla wszystkich okresie zwłaszcza one potrzebują wsparcia dorosłego - pisze wykładowczyni Szkoły Edukacji, psycholog Magdalena Śniegulska.
Oczywiście, różnimy się między sobą i różnią się też nasze dzieci. Są takie (i mam nadzieję, że jest ich większość), które w obecnej sytuacji czują pewne podekscytowanie, ciekawość, a nawet radość (w końcu nie trzeba chodzić do szkoły i tyle nowych ciekawych rzeczy dzieje się wokół). Są jednak i takie, które z dużym niepokojem i lękiem stale sprawdzają portale informacyjne, dopytują dorosłych, poszukują informacji o zagrożeniu. Jeszcze inne, mówią: dość! - już nie mogą oglądać, słuchać, czytać i rozmawiać na temat zagrożenia koronawirusem. Wszystkie, nawet te szczęśliwe, z różnym natężeniem i częstotliwością odczuwają nieprzyjemne uczucia. Boją się... Ten strach, zupełnie zrozumiały w obecnej sytuacji i wymaga zaopiekowania przez nas, dorosłych!

Koronawirus a dzieci. Jak mądrze działać?

Pomyślałam, że być może kilka ogólnych wskazówek komuś pomoże, coś ułatwi lub upewni go w postępowaniu.

1. OBSERWUJMY

Siebie i nasze dzieci. Nie tylko pod kątem infekcji, ale i tego, jak emocjonalnie radzimy sobie z otaczającą rzeczywistością. Jakie jest nasze dziecko, jak reaguje na tę sytuację, jak reaguje na nas? Czy dopytuje? Unika rozmów? Sądzi, że musi nas chronić i robi dobrą minę do złej gry? Czy może (przynajmniej na razie) wygląda na to, że sytuacja go nie przeciąża? A jak my się zachowujemy? Epidemia, zagrożenie jest stale obecne w naszych rozmowach? Czy nieustannie sprawdzam wiadomości? Może unikam tematu i nie chcę o tym rozmawiać? Jak nasza postawa działa na syna czy córkę?

2. BĄDŹMY GOTOWI DO ROZMOWY

Przygotujmy sobie zestaw 3-4 rzetelnych faktów, którymi możemy się z naszym dzieckiem podzielić. Czasem trzeba będzie powtórzyć je wielokrotnie - dzieci lubią upewniać się, że nie „ściemniamy" i wiemy, co mówimy. Bądźmy gotowi na konfrontację z fake newsami („Tato, a Marcin powiedział..."). Nie warto jednak przekazywać dzieciom niesprawdzonych treści, niezliczonych supertajnych informacji, czy dramatycznych nowin (np. „Jest kolejna ofiara!"). Bądźmy w tych rozmowach spokojni, opanowani i rzeczowi.

Jeśli sami jesteśmy kłębkiem nerwów i mimo szczerych chęci nie udaje się nam zachować spokoju, zastanówmy się, kto z naszego otoczenia mógłby taką rozmowę przeprowadzić? Może wujek ratownik, pielęgniarz, ciocia lekarka czy nauczycielka biologii? Ustalmy z nimi wcześniej, czego potrzebujemy i jak chcielibyśmy, aby taka rozmowa wyglądała. Fajnie, jeśli jest to bliska dla naszego dziecka osoba, do której ma zaufanie, którą lubi. Naprawdę psycholog jest ostatnią osobą w tej kolejce! Wizyta u specjalisty może tylko nasilić różne lęki!

3. MÓWMY SZCZERZE „NIE WIEM"

„Ile to będzie trwało?", „czy wszyscy zachorujemy?", „kto pierwszy umrze z naszej rodziny?" Takie pytania mogą szokować, złościć. Po pierwsze, zachęcam do tego by cieszyć się, że dzieci traktują nas jako ważne źródło informacji, mają do nas zaufanie. Czasem możemy ostudzić różne niepokoje, jednak na niektóre pytania nie znamy przecież odpowiedzi (nikt z nas nie wie, ile będzie trwała ta sytuacja). I o tej swojej niewiedzy warto szczerze mówić. Choć część rodziców/nauczycieli/opiekunów się tego obawia, ta szczerość buduje zaufanie!

4. ROZMAWIAJMY, JAK RADZIĆ SOBIE Z LĘKIEM

To bardzo ważna wiedza! Opowiedzmy dzieciom, co my robimy, żeby trudne myśli nie zapanowały niepodzielnie w naszej głowie (czytanie książek, oglądanie komedii, gry). Pytajmy, co im pomaga - dzieci są w tym bardzo kreatywne i mogą nas zaskoczyć superpomysłami, z których i my możemy korzystać. Sprawdzimy też, czego potrzebują w tej sytuacji. Zastanówmy się, co możemy wspólnie robić, aby zachować dobry nastrój.

Umówmy się na jakiś kod - sygnał, kiedy ktoś z członków rodziny poczuje, że ten smutek go dopada. Ustalmy, kiedy potrzebujemy samotności, a kiedy towarzystwa innych ludzi. Szczerze rozmawiajmy o tym, że i my, dorośli, przeżywamy trudne emocje, ale znamy sposoby, aby z nimi sobie radzić! W tych rozmowach ważne jest zachęcanie do tropienia lęków niewypowiedzianych - czasem to co dzieci mają w głowie jest duuużo straszniejsze od rzeczywistości! Kiedy taki lęk ujrzy światło dzienne, traci na swojej mocy, no i można się nim zaopiekować (to trochę jak z koszmarami sennymi). Jeśli to jest możliwe, dajmy dziecku czas na płacz, złość i inne trudne emocje.

5. WSKAZUJMY NA CZASOWOŚĆ PEWNYCH OGRANICZEŃ CZY ROZWIĄZAŃ

Szczególnie dla nastolatków obecna sytuacja może być bardzo trudna. Mogą mieć poczucie zamachu na ich podstawowe prawa i ograniczanie wolności. Rozmawiajmy z nimi o tym. Pokazujmy terminowość tych rozwiązań i to, czemu one mają służyć.

6. BĄDŹMY ODPOWIEDZIALNI

Ta sytuacja może być świetną lekcją empatii, wrażliwości i właśnie odpowiedzialności za wspólnotę: rodzinną, klasową, sąsiedzką... Nasze zachowania przecież przekładają się bezpośrednio na rozprzestrzenianie wirusa, a więc na życie i zdrowie innych ludzi. Rozmawiajmy o tym z naszymi dziećmi!

7. NIE OSZUKUJMY

Starajmy się być spokojni - nie panikujmy. Jednak kiedy rozmawiamy o rzeczach trudnych, ulegamy emocjom, a przyłapuje nas na tym młody człowiek i zadaje pytanie, co się stało?, to nie odpowiadajmy NIC! Takie ucinanie rozmowy, tworzenie tajemnic, jest pożywką do karmienia lęków. Ochłońmy i nawet jeśli nie od razu, wyjaśnimy dziecku, co się stało, czego było świadkiem. Czasem wystarczy ogólnie: np. „ta stała obecność informacji o wirusie mnie złości, martwi, niepokoi".

8. ZADBAJMY O POTRZEBY DZIECI

Tak jak my potrzebujemy porozmawiać z bliskimi, koleżanką czy kolegą, nasze dzieci również tego kontaktu potrzebują! Zadbajmy o to, rówieśnicy są ważni! Pamiętajmy o nowych technologiach - to dobry moment, żeby z nich również korzystać.

9. UCZMY SIĘ RAZEM ZDROWYCH NAWYKÓW

Bądźmy wzorem do naśladowania. Pokażmy i przećwiczmy, jak myć ręce, jak zasłaniać usta, jak dbać o wypoczynek, odpowiedni sen i dobry nastrój. Rozmawiajmy o tym co trudne, o potknięciach i zagrożeniach, i co z nimi robić.

10. ZADBAJMY O INNYCH

Może w tej trudnej sytuacji spróbujemy zająć się czymś użytecznym? Może razem z dzieckiem wesprzemy słabszych, którzy potrzebują naszej pomocy?

Czego unikać?

Słuchania własnych lęków! To nie są najlepsi doradcy. Pewnie nie da się tego zupełnie uniknąć, ale przynajmniej ważnych decyzji nie podejmujmy pod wpływem silnych emocji. One na ogół utrudniają nam dostęp do racjonalnego działania. We „mgle emocjonalnej" trudno bezpiecznie „wylądować"

Utożsamiania własnych emocji z emocjami syna czy córki. Dzieci są odrębnymi istotami! Mogą się wprawdzie zachowywać dokładnie jak my, ale powód tego zachowania czy emocja, która za tym stoi, może być już zupełnie inna ! (Np. płakać można nie tylko ze smutku, ale i z radości, wzruszenia czy alergii w końcu - a to cały czas ten sam płacz). Bądźmy więc wrażliwi na ich odrębność i nie zakładajmy z góry tej emocjonalnej syntonii.

Zmuszania dziecka do opowiadania o tym, co czuje w tej trudnej sytuacji. To wprawdzie dla nas ważna wiedza, ale nie zawsze i nie dla każdego dostępna. Jeśli dziecko stawia opór - nie zmuszamy! Przypominamy, że jesteśmy, że jesteśmy na tę rozmowę gotowi, ale czekamy na jego sygnał. Możemy też dopytać, czy jest coś, co ułatwiłoby taką rozmowę.

Mówienia: „Wszystko będzie OK" jeśli sami w to nie wierzymy!

Sugerowania, co dziecko powinno czuć w podobnej sytuacji.

Składania obietnic, których nie można dotrzymać.

Kiedy niepokoić się o dziecko?

Jeśli dziecko:

c zęsto przeżywa uczucie lęku

boi się rzeczy, które do tej pory nie budziły niepokoju

skarży się na ból głowy i dolegliwości ze strony żołądka, czasem przechodzące w rozwolnienie, wymioty, zawroty głowy i omdlenia, kołatania serca, nadmiernego pocenie lub inne objawy somatyczne

jest apatyczne, osowiałe, nie może zasnąć

ze snu budzą go koszmary

zgrzyta zębami, co może świadczyć o silnym napięciu mięśniowym w okolicach żuchwy

łatwo przechodzi w skrajne emocje - od śmiechu do płaczu

łatwo się męczy

nie ma apetytu lub ma wzmożony apetyt jak nigdy wcześniej

a wymienione objawy nie zaczynają się zmniejszać, a wręcz nabierają na sile i wyraźnie utrudniają dziecku codzienne życie - niewykluczone, że Twoje dziecko i Ty potrzebujecie profesjonalnej pomocy psychologicznej.

Dbajmy o siebie

I na zakończenie, ku pokrzepieniu serc! Nawet najtrudniejsza sytuacja może dodać nam i naszym dzieciom skrzydeł. Dzieje się tak wtedy, kiedy będąc w trudnej sytuacji doświadczamy (MY I ONE) wsparcia od innych, kiedy mimo trudnych doświadczeń mamy wpływ na różne obszary własnego życia, nawet z pozoru błahe (to nadal ja decyduję, co zjem na śniadanie ) i w końcu mam poczucie, że mimo trudności radze sobie z życiem. Silniejsi będziemy też wtedy, kiedy dbamy o innych!

Fakty o koronawirusie

należy bezwzględnie myć ręce; zwłaszcza po dotknięciu innych osób oraz często dotykanych przedmiotów znajdujących się w miejscach publicznych.

bezwzględnie nie należy dotykać nieumytymi dłońmi oczu, nosa i ust.

należy bezwzględnie kichać i kaszleć w chusteczkę jednorazową (którą od razu wyrzucamy) lub w zgięcie łokciowe.

należy bezwzględnie pozostać w domu, jeżeli czujemy się chorzy.

W przypadku wysokiej gorączki, kaszlu i trudności w oddychaniu należy natychmiast skontaktować się z infolinią 800-190-590

Warto unikać zgromadzeń i miejsc publicznych

Należy ograniczyć teraz podróżowanie transportem publicznym

Dowiedz się więcej TUTAJ.

Dr Magdalena Śniegulska - psycholog z dwudziestoletnim doświadczeniem. W Szkole Edukacji wykłada przedmioty psychologiczne. KADRA.

# data[].attributes.attachment_link.title
Koronawirus a dzieci. Jak o tym rozmawiać?

# data[].attributes.attachment_link.description
W dobie lęku związanego z pandemią nie zapominajmy o dzieciach i młodzieży. W tym trudnym dla wszystkich okresie zwłaszcza one potrzebują wsparcia dorosłego - pisze wykładowczyni Szkoły Edukacji, psycholog Magdalena Śniegulska. Oczywiście, różnimy się między sobą i różnią się też nasze dzieci.

# data[].attributes.body
Lekcja dla dorosłych i dla dzieci

# data[].attributes.attachment_link.title
COVID -19 - dlaczego reagujemy właśnie tak i co powinniśmy zrobić, by pokonać epidemię

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zabawy dla dzieci w domu to zbiór najlepszych pomysłów, które urozmaicą Wam czas w jesienno-zimowe wieczory, czy też podczas choroby dziecka i przymusowego siedzenia w domu bez kontaktu z rówieśnikami. Wszystko pokazane w zachęcający i prosty sposób na 30 filmach zobaczcie sami i wybierzcie najciekawsze propozycje dla siebie.

Do dziś pamiętam te dni, gdy moi chłopcy byli w przedszkolu i co kilka tygodni mieliśmy przymusową dwutygodniowa przerwę w postaci choroby i siedzenia w domu. Przez ostanie kilka lat zebraliśmy na blogu mnóstwo inspiracji, a kilka najlepszych zebraliśmy w jednym miejscu. Sama jestem ciekawa co się Wam najbardziej spodoba. Zdjęcia są podlinkowane i po kliknięciu na wybraną zabawę przejdziecie do jej dokładnego opisu oraz filmu.

Jeśli szukacie kolejnych pomysłów to wszystkie filmy znajdziecie na naszym kanale YouTube podzielone tematycznie według Waszych zainteresowań o tu: YouTube Ewa Wojtan

Zapraszam do oglądania filmów

To doskonała zabawa sensoryczna, która sprawia wiele radości, a przy okazji dmuchając wielkie balony wykonujemy ćwiczenia logopedyczne.

Samodzielne wykonanie gniotka to wielka frajda, a taki wypełniony brokatem lub cekinami dostarcza wielu doznań sensorycznych. Zobaczcie na naszym filmie ile było zabawy.

Ta zabawa zainteresuje każdego malucha czy to w domu, przedszkolu lub podczas choroby. My nie tylko bawimy się w sortownie i przemieszczanie kuleczek w żelu, ale również pokonujemy rozmaite labirynty.

Kamienne litery, to ciekawy pomysł na zabawę i naukę z wykorzystaniem naturalnych elementów przyrody dla młodszych dzieci. Można w ten sposób wprowadzić dziecko w świat samogłosek i sylab. Układnie literek z kamyków to świetna zabawa sensoryczna i twórcza. Dodatkowo możecie pobrać bezpłatnie cały polski alfabet do druku.

To bardzo ciekawa propozycja na zabawę logopedyczną, a także pomysł na wspólny czas dla rodzeństwa. U nas były prawdziwe rozgrywki w poławianiu fasoli.

Farby, które możecie samodzielnie przygotować, a po podgrzaniu w piekarniku lub mikrofali rosną tworząc niesamowitą strukturę. Jeśli jeszcze nie korzystaliście z tego przepisu to polecam. U nas zawsze rosnące farby robią furorę i tworzymy cudowne prace.

Zabawa piankoliną według domowego przepisu zawsze sprawia dużo radości. Zabawy dla dzieci w domu oparte o doznania sensoryczne niezwykle pobudzają wyobraźnię i rozwijają twórcze myślenie.

Sztuczny śnieg z pianki do golenia i w dodatku dający prawdziwe poczucie zimna? Pewnie! To przepis, który warto sprawdzić szczególnie, gdy choroba zatrzyma Was w domu, a za oknem biały puch. Taka alternatywa to świetny pomysł na zabawy dla dzieci w domu.

Czy to słońce, czy światło z lampki każdy punkt świetlny sprawia, że nasze ukochane zabawki rzucają cień. A gdyby tak z odrysowanych cieni naszych ulubionych zabawek stworzyć wspólnie z dzieckiem rysunek? Zobacz jak fajnie się bawiliśmy na naszym filmie.

Kilka plastikowych łyżek, zmazywalne pisaki (suchościeralne ) i kilka opcji zabaw edukacyjnych, wszystko zobaczycie po kliknięciu na zdjęcie. Jestem pewna, że ta propozycja Was zainteresuje.

To jedna z naszych ulubionych zabaw dla dzieci w domu. Wystarczy do mąki ziemniaczanej dodać odrobinę wody, aby powstała niesamowita w dotyku ciecz nienewtonowska. To zdecydowanie numer jeden jeśli chodzi o zabawy sensoryczne i chyba większość dzieci uwielbia takie aktywności i eksperymenty.

Zabawy edukacyjne na tacy wstęp do metody "Dobrego startu"

Zabawy wspierające rozwój małej motoryki

Zabawy z piaskiem kinetycznym

Pozbierajcie w domu ulubione przedmioty i zabawki ale takie, które mają swoje identyczne odpowiedniki. Na środku kartki lub stołu wyznaczamy za pomocą taśmy lub sznurka granicę, a teraz możemy zaczynać zabawę. Pełen opis po kliknięciu na tytuł lub zdjęcie.

Który maluch nie kocha majsterkowania, śrubek i śrubokrętów? Ja od zawsze pamiętam jak chłopcy podbierali tacie śrubokręty i chcieli wkręcać i wykręcać każdą śrubkę. Świetnym pomysłem okazało się samodzielnie wykonane pudełko do wkręcania śrubek i nakrętek. Zobacz koniecznie na naszym filmie, ale było przy tym radochy.

Zabawa manipulacyjna z labiryntem DIY na kawałku kartonu

Zabawy ze słomkami do napojów

Zabawy w tworzenie labiryntu

Zabawa dla dzieci w domu w "Cymbergaja"

Makaronowe rybki zabawa plastyczna

Prosta zabawa zręcznościowa, a to wszystko z kilku bransoletek, kreatywnych drucików i kawałka styropianu. Niby proste, a jednak wymaga odrobiny uwagi i skupienia. Zobacz jak się bawiliśmy na naszym filmie. Michał był nie raz lepszy niż ja, chyba się za bardzo śpieszyła, a tu pośpiech nie zawsze sprzyja.

Takie wydrapywaniki na pewno pamiętacie z dzieciństwa, a jeśli nie to koniecznie zajrzyjcie do tego wpisu i zobaczcie film. Tam dziej się prawdziwa magia 🙂

Co może się stać gdy połączymy dwa magnesy z labiryntem wyklejonym na kartoniku? Nic innego jak fantastyczna manualna zabawa. Tworzenie licznych labiryntów i pokonywanie ich na czas, to coś co uwielbia większość kilkulatków.

Dwa koszyczki, ulubione zabawki zebrane w całym domu i prosta zabawa w odgadywanie gotowa. To świetna propozycja na zabawę dla jednego dziecka jak i rodzeństwa. Po kliknięciu na zdjęcie przejdziesz do dalszego opisu oraz filmu z naszej zabawy.

Kolorowa woda, barwniki, pipety i sól...tylko tyle wystarczy, żeby dziecko tworzyło eksperymentowało i odkrywało jak pięknie łączą się i przenikają kolory.

Wystarczy odrobina waty, kolorowej bibuły, woda i spryskiwacz, aby nawet najbardziej deszczowy dzień spędzony w domu przemienić w udaną zabawę.

Jeśli podobają Ci się nasze zabawy zobacz podobne wpisy
Prace plastyczne 50 inspiracji
Zabawy dla 2-3 latka ponad 50 pomysłów

Wpieranie edukacji matematycznej dzieci

Jeżeli chcesz być z nami na bieżąco i obserwować kolejne wpisy:
Dołącz do Facebooka - Moje Dzieci Kreatywnie

Zaglądaj do nas na Instagram - mojedziecikreatywnie.pl

Subskrybuj nasz kanał YouTube - Ewa Wojtan blog rodzinny

# data[].attributes.attachment_link.title
Zabawy dla dzieci w domu 30 propozycji - Moje Dzieci Kreatywnie

# data[].attributes.attachment_link.description
Zabawy dla dzieci w domu to zbiór najlepszych pomysłów, które urozmaicą Wam czas w jesienno-zimowe wieczory, czy też podczas choroby dziecka i przymusowego siedzenia w domu bez kontaktu z rówieśnikami. Wszystko pokazane w zachęcający i prosty sposób na 30 filmach zobaczcie sami i wybierzcie najciekawsze propozycje dla siebie.