# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Tim Burton, właśc. Timothy Walter Burton (ur. 25 sierpnia 1958 w Burbank) - amerykański reżyser, producent i scenarzysta filmowy.

Nie ukończył liceum, a mimo to dostał się na wydział animacji do California Institute of the Arts. Swoją karierę rozpoczynał jako animator w studiu Walta Disneya, gdzie pracował m.in. nad kreskówką . Jednym z pierwszych filmów fabularnych wyreżyserowanym przez niego był . Kolejny film () uczynił z Burtona gwiazdę pierwszego formatu.

W 1989 artysta otworzył własną firmę produkcyjną Tim Burton Productions.

W 1997 wydał książkę The Melancholy Death of Oyster Boy & Other Stories, będącą zbiorem 23 historii pełnych czarnego humoru.

Filmografia

Cechy charakterystyczne twórczości

Często pracuje z aktorem Johnnym Deppem, twórcą muzyki filmowej Dannym Elfmanem i Heleną Bonham Carter

Często pokazuje w filmach martwe psy, klaunów, owce, poskręcane drzewa, latarnie z wydrążonej dyni i strachy na wróble

W większości filmów umieszcza scenę przy stole

Jego filmy najczęściej mają gotycki podtekst

Indywidualizuje logo początkowe filmu

W jego filmach można zauważyć wpływ grafik Edwarda Goreya

Często używa cieni, by stworzyć straszny, złowieszczy klimat filmu

Jego dzieła zawierają dość dużo czarno-białych pasków, krętych spiral i zakręconych krawędzi

Postacie z jego filmów często mają długie nogi i małe stopy oraz bladą skórę. Często w jego filmach pojawiają się bohaterowie z podkrążonymi oczami (Miasteczko Halloween, Sweeney Todd: Demoniczny golibroda z Fleet Street, Gnijąca panna młoda Tima Burtona, Edward Nożycoręki, Alicja w krainie czarów, Mroczne cienie).

W swoich filmach pokazuje często głównych bohaterów jako postacie, które nie radzą sobie z otaczającą ich rzeczywistością i z problemami dotyczącymi normalnego życia. Z tego powodu są oni odrzucani i nieakceptowani. Burton potrafi w ten sposób pokazać problemy dręczące też jego

Jego filmy zazwyczaj mają morał lub pouczenie, które można wywnioskować z treści, np.: Edward Nożycoręki - „inność" Edwarda powoduje lęk u ludzi i strach oraz nieakceptowanie takim jakim jest.

Życie prywatne

Związany był z aktorką Heleną Bonham Carter, z którą ma syna Billy'ego Raya (ur. 4 października 2003) oraz córkę Nell (ur. 15 grudnia 2007). Po 13 latach para rozstała się pod koniec 2014.[potrzebny przypis]

Linki zewnętrzne

# data[].attributes.attachment_link.description
Tim Burton, właśc. Timothy Walter Burton (ur. 25 sierpnia 1958 w Burbank) - amerykański reżyser, producent i scenarzysta filmowy. Nie ukończył liceum, a mimo to dostał się na wydział animacji do California Institute of the Arts. Swoją karierę rozpoczynał jako animator w studiu Walta Disneya, gdzie pracował m.in. nad kreskówką .

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Gatunek

czarna komedia, fantasy, horror

Data premiery

30 marca 1988

Kraj produkcji

Stany Zjednoczone

Scenariusz

Michael McDowell, Warren Skaaren, Larry Wilson

Główne role

Alec Baldwin, Geena Davis, Winona Ryder, Michael Keaton, Jeffrey Jones, Catherine O'Hara

Scenografia

Tom Duffield, Catherine Mann, Bo Welch

Produkcja

Michael Bender, Richard Hashimoto, Larry Wilson

Budżet

15 mln USD (41,4 mln PLN)

Nagrody

Oscar 1990 za najlepszą charakteryzację; 5 nominacji i 3 nagrody Saturn w 1990; 2 nominacje do nagród BAFTA w 1989; 35. miejsce w rankingu 100 najśmieszniejszych filmów według amerykańskiej telewizji Bravo

Sok z Żuka ( ang. Beetlejuice) - film fabularny w reżyserii Tima Burtona z 1988 roku.

Film opowiada historię dwóch (od niedawna) duchów: Adama Maitlanda ( Alec Baldwin) i jego żony Barbary ( Geena Davis). Małżeństwo po śmierci zamierza wrócić do swego domku, jednak okazuje się, że został on zajęty przez rodzinę miłośników sztuki, którzy zamienili rezydencję w muzeum, zastawione rzeźbami. Adam i Barbara zwracają się z prośbą o pomoc do tajemniczego i zarazem odpychającego upiora i bioegzorcysty, znanego jako Beetlejuice ( Michael Keaton). Jego zadaniem jest wypędzenie nieznośnej rodzinki z ich domu. Beetlejuice, obdarzony dość osobliwym poczuciem humoru, zaczyna planować, jak pozbyć się niechcianych natrętów.

Słowo "Beetlejuice" oznacza dosłownie "Sok z żuka", ale w oryginale upiór nosił imię Betelgeuse związane z wywodzącą się z języka arabskiego nazwą gwiazdy. W języku angielskim słowa Betelgeuse i Beetlejuice wymawia się tak samo (upiora wywoływało się, wypowiadając trzy razy głośno jego imię): jest to więc nieprzetłumaczalna na język polski gra słów.

# data[].attributes.attachment_link.description
Gatunek czarna komedia, fantasy, horror Data premiery 30 marca 1988 Kraj produkcji Stany Zjednoczone Scenariusz Michael McDowell, Warren Skaaren, Larry Wilson Główne role Alec Baldwin, Geena Davis, Winona Ryder, Michael Keaton, Jeffrey Jones, Catherine O'Hara Scenografia Tom Duffield, Catherine Mann, Bo Welch Produkcja Michael Bender, Richard Hashimoto, Larry Wilson Budżet 15 mln USD (41,4 mln PLN) Nagrody Oscar 1990 za najlepszą charakteryzację; 5 nominacji i 3 nagrody Saturn w 1990; 2 nominacje do nagród BAFTA w 1989; 35.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Edward Nożycoręki - to utrzymany w konwencji dark fantasy amerykański film fabularny w reżyserii Tima Burtona z 1990 roku.

Film otrzymał nagrodę Hugo w kategorii najlepsza prezentacja dramatyczna w 1991 roku.

Opis fabuły

Akwizytorka firmy Avon, Peg Boggs ( Dianne Wiest), nie zdoławszy wiele zarobić w swoim rejonie, udaje się do ponurego zamczyska na wzgórzu, gdzie spotyka Edwarda ( Johnny Depp). Edward to android, największe dzieło niedocenianego za życia wynalazcy ( Vincent Price) mieszkającego kiedyś w zamku. Nagła śmierć przerwała wynalazcy pracę, w związku z czym Edward pozostał z ostrymi jak brzytwa nożycami zamiast dłoni. Pani Boggs zabiera Edwarda do swego domu, gdzie zaczyna się on powoli przystosowywać do życia w małomiasteczkowej społeczności. Zakochuje się w Kim Boggs ( Winona Ryder), która na początku go nie cierpi, ale stopniowo zaczyna odwzajemniać jego uczucie, podczas gdy mieszkańcy miasteczka uprzedzają się do niego coraz bardziej, ze względu na jego niebezpieczne dla innych upośledzenie.

Linki zewnętrzne

# data[].attributes.attachment_link.description
Edward Nożycoręki - to utrzymany w konwencji dark fantasy amerykański film fabularny w reżyserii Tima Burtona z 1990 roku. Film otrzymał nagrodę Hugo w kategorii najlepsza prezentacja dramatyczna w 1991 roku. Akwizytorka firmy Avon, Peg Boggs ( Dianne Wiest), nie zdoławszy wiele zarobić w swoim rejonie, udaje się do ponurego zamczyska na wzgórzu, gdzie spotyka Edwarda ( Johnny Depp).

# data[].attributes.attachment_link.description
Ten artykuł dotyczy amerykańskiego filmu z gatunku horror. Zobacz też: inne znaczenia. Jeździec bez głowy ( ang. Sleepy Hollow) - niemiecko- amerykański film wyreżyserowany przez Tima Burtona, którego scenariusz jest oparty na opowiadaniu Washingtona Irvinga - Legenda o Sennej Kotlinie .

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Planeta Małp - film z roku 2001 w reżyserii Tima Burtona, zrealizowany na podstawie powieści zatytułowanej „ Planeta małp ".

W 2029 roku na stacji kosmicznej Oberon przeprowadzane są eksperymenty genetyczne na małpach, a potem uczy się je np. sterować pojazdami kosmicznymi. Pewnego dnia burza energetyczna zbliża się do stacji. Szympans Perykles zostaje wysłany, by zbadać tajemnicze zjawisko. Małpa jednak nie wraca, więc kapitan Leo Davidson postanawia wyruszyć, aby go odnaleźć. Awaria zmusza go do zmiany kursu, statek kosmiczny kapitana Davidsona wpada w tunel czasoprzestrzenny i rozbija się na planecie rządzonej przez małpy, które wytworzyły cywilizację, a ludzie są traktowani jak niewolnicy. Gdy tylko Leo znalazł się na planecie, od razu został złapany i osadzony w więzieniu z innymi ludźmi. Poznał tam Deanę ( Estella Warren) i jej ojca Karubi ( Kris Kristofferson), którzy chcą przywrócić człowiekowi jego pozycję. W tym celu muszą dostać się do świątyni małpiego bóstwa Semosa. W ucieczce z więzienia pomaga im Ari ( Helena Bonham Carter), szympansica, która uważa, że ludzie i małpy mogą współistnieć w zgodzie. Korzystając z jej pomocy, Leo wraz z garstką współwięźniów ucieka z niewoli, by dołączyć do ludzkich buntowników. Podczas ucieczki ginie Karubi zabity przez Pułkownika Attara ( Michael Clarke Duncan). Uciekinierzy uprowadzają handlarza ludzkich niewolników - Limbo ( Paul Giamatti). Za nimi w pościg ruszają Pułkownik Attar i Generał Thade ( Tim Roth). Ten drugi dowiaduje się od umierającego ojca, że to ludzie niegdyś rządzili małpami i że żadna istota nie dorówna człowiekowi okrucieństwem. Dopiero Semos dał małpom władzę. Tymczasem uciekinierzy wraz z Ari, jej służącym i Limbo docierają do tajemniczych ruin, które są ruinami stacji kosmicznej Oberon, które liczą sobie kilka tysięcy lat. Tam Davidson dowiaduje się prawdy: małpy żyjące na planecie to w rzeczywistości potomkowie małp, na których przeprowadzono eksperymenty na Oberon. Małpy z Oberonu zbuntowały się przeciwko ludziom, pod wodzą samca o imieniu Semos, wylądowały na planecie i przez następnych kilka tysięcy lat wytworzyły własną kulturę tępiąc ludzi. Wkrótce uciekinierzy docierają do kryjówki buntowników. Dochodzi do otwartej walki między armią Thade'a i Attara a buntownikami. Bitwa długo nie może znaleźć rozstrzygnięcia (ginie m.in. służący Ari), aż w końcu na planecie ląduje statek kosmiczny z szympansem Peryklesem w środku. Małpy zaczynają oddawać mu pokłon wierząc że jest Semosem, jedynie Thade domyśla się, że tak nie jest i rzuca się na Davidsona, temu udaje się go jednak pokonać. Davidsonowi udaje się przekonać małpy i ludzi aby odtąd żyły w zgodzie, następnie wsiada do statku kosmicznego, by wpaść do burzy energetycznej i wraca do swoich czasów. Wraca na Ziemię i odkrywa, że jest rządzona przez małpy.

i inni

W epizodycznych rolach wystąpili odtwórcy głównych ról w filmie z 1968 r.: Charlton Heston i Linda Harrison.

# data[].attributes.attachment_link.description
Planeta Małp - film z roku 2001 w reżyserii Tima Burtona, zrealizowany na podstawie powieści zatytułowanej „ Planeta małp ". W 2029 roku na stacji kosmicznej Oberon przeprowadzane są eksperymenty genetyczne na małpach, a potem uczy się je np. sterować pojazdami kosmicznymi. Pewnego dnia burza energetyczna zbliża się do stacji.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Duża ryba ( ang. Big Fish) - amerykański film fabularny z 2003 roku w reżyserii Tima Burtona.

Scenariusz napisał John August na podstawie powieści Daniela Wallace. Film jest ekranizacją powieści Daniela Wallace'a Big Fish: A Novel of Mythic Proportions.

Wspaniała kreacja Alberta Finneya 5-krotnie nominowanego do Oscara dla Najlepszego Aktora i dla Najlepszego Aktora Drugoplanowego. Postać grana przez niego zachwyca swoich słuchaczy nieprawdopodobnymi opowieściami, pełnymi elementów baśniowych i mitycznych, w których prawda miesza się z fikcją.

Film opowiada historię młodego mężczyzny, Williama Blooma, który przed śmiercią swojego ojca Edwarda stara się dowiedzieć więcej na temat jego młodości. Z krótkich historii opowiedzianych przez rodzica oraz plotek zasłyszanych w okolicy próbuje stworzyć biografię ojca, która pełna jest baśniowych i mitycznych zdarzeń. Zbierając razem te wszystkie opowieści, zaczyna rozumieć wielkie wyczyny i niepowodzenia ojca.

# data[].attributes.attachment_link.description
Duża ryba ( ang. Big Fish) - amerykański film fabularny z 2003 roku w reżyserii Tima Burtona. Scenariusz napisał John August na podstawie powieści Daniela Wallace. Film jest ekranizacją powieści Daniela Wallace'a Big Fish: A Novel of Mythic Proportions. Wspaniała kreacja Alberta Finneya 5-krotnie nominowanego do Oscara dla Najlepszego Aktora i dla Najlepszego Aktora Drugoplanowego.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Charlie i fabryka czekolady ( ang. Charlie and the Chocolate Factory) - amerykańsko- brytyjski film fabularny z 2005 roku. Jest to druga ekranizacja książki Roalda Dahla.

Dzieło często współpracującego ze sobą tria: Tim Burton (reżyser), Johnny Depp (aktor) oraz Danny Elfman (autor muzyki).

Opowiada o pochodzącym z bardzo biednego domu chłopcu, który nazywa się Charlie Bucket. Pewnego dnia Charlie - jako jeden z pięciu „szczęściarzy" - zdobywa Złoty Bilet, uprawniający go do zwiedzenia niezwykłej fabryki czekolady Willy'ego Wonki. Udaje się tam wraz ze swoim dziadkiem - byłym pracownikiem fabryki.

Serwis Rotten Tomatoes przyznał filmowi wynik 83%.

Johnny Depp - Willy Wonka, interesujący, ale aspołeczny genialny cukiernik, który zaprasza piątkę dzieci na wycieczkę po swojej fabryce. W trakcie filmu pojawiają się w retrospekcjach jego wspomnienia związane z ojcem. W nich Willy'ego Wonkę gra Blair Dunlop.

AnnaSophia Robb - Violet Beauregarde, dziewczynka owładnięta obsesją na punkcie gumy do żucia oraz udowadnianiem, że zawsze jest we wszystkim najlepsza.
Violet to po angielsku fioletowy, a Violet w czasie zwiedzania fabryki zamienia się w fioletową jagodę

Julia Winter - Veruca Salt, rozpieszczona dziewczynka z bogatej rodziny.
Salt znaczy sól - jej tata wyrabiał orzeszki solone

Philip Wiegratz - Augustus Gloop, niemiecki chłopiec z nadwagą, który ciągle coś je, a najczęściej czekoladę. Jego twarz jest pobrudzona czekoladą nawet, gdy udziela wywiadu w telewizji. Jego ojciec sprzedaje wędliny.
Gloop to po angielsku smalec

- Mike Teavee, lekko hiperaktywny chłopiec uzależniony od telewizji i gier video. Nie znosi czekolady.
Teavee czyta się TV, czyli telewizor. Mike był uzależniony od oglądania telewizji

Geoffrey Holder - narrator, który na końcu filmu okazuje się być jednym z Umpa-Lumpów.

1. „Wonka's Welcome Song"

2. „Augustus Gloop"

3. „Violet Beauregarde"

4. „Veruca Salt"

5. „Mike Teavee"

6. „Main Titles"

7. „Wonka's First Shop"

8. „The Indian Palace"

9. „Wheels in Motion"

10. „Charlie's Birthday Bar"

11. „The Golden Ticket/Factory"

12. „Chocolate Explorers"

13. „Loompa Land"

14. „The Boat Arrives"

15. „The River Cruise"

16. „First Candy"

17. „Up and Out"

18. „The River Cruise - Part 2"

19. „Charlie Declines"

20. „Finale"

21. „End Credit Suite"

Film zdobył nominację do Oscara w kategorii „Najlepsze kostiumy".

Opracowanie wersji polskiej: Start International Polska
Reżyseria: Joanna Wizmur
Dialogi polskie: Joanna Serafińska

Dźwięk i montaż: Michał Skarżyński

Kierownictwo produkcji: Paweł Araszkiewicz
W wersji polskiej udział wzięli:

Linki zewnętrzne

# data[].attributes.attachment_link.description
Charlie i fabryka czekolady ( ang. Charlie and the Chocolate Factory) - amerykańsko- brytyjski film fabularny z 2005 roku. Jest to druga ekranizacja książki Roalda Dahla. Dzieło często współpracującego ze sobą tria: Tim Burton (reżyser), Johnny Depp (aktor) oraz Danny Elfman (autor muzyki). Opowiada o pochodzącym z bardzo biednego domu chłopcu, który nazywa się Charlie Bucket.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Charlie i fabryka czekolady ( ang. Charlie and the Chocolate Factory) - amerykańsko- brytyjski film fabularny z 2005 roku. Jest to druga ekranizacja książki Roalda Dahla.

Dzieło często współpracującego ze sobą tria: Tim Burton (reżyser), Johnny Depp (aktor) oraz Danny Elfman (autor muzyki).

Opowiada o pochodzącym z bardzo biednego domu chłopcu, który nazywa się Charlie Bucket. Pewnego dnia Charlie - jako jeden z pięciu „szczęściarzy" - zdobywa Złoty Bilet, uprawniający go do zwiedzenia niezwykłej fabryki czekolady Willy'ego Wonki. Udaje się tam wraz ze swoim dziadkiem - byłym pracownikiem fabryki.

Serwis Rotten Tomatoes przyznał filmowi wynik 83%.

Johnny Depp - Willy Wonka, interesujący, ale aspołeczny genialny cukiernik, który zaprasza piątkę dzieci na wycieczkę po swojej fabryce. W trakcie filmu pojawiają się w retrospekcjach jego wspomnienia związane z ojcem. W nich Willy'ego Wonkę gra Blair Dunlop.

AnnaSophia Robb - Violet Beauregarde, dziewczynka owładnięta obsesją na punkcie gumy do żucia oraz udowadnianiem, że zawsze jest we wszystkim najlepsza.
Violet to po angielsku fioletowy, a Violet w czasie zwiedzania fabryki zamienia się w fioletową jagodę

Julia Winter - Veruca Salt, rozpieszczona dziewczynka z bogatej rodziny.
Salt znaczy sól - jej tata wyrabiał orzeszki solone

Philip Wiegratz - Augustus Gloop, niemiecki chłopiec z nadwagą, który ciągle coś je, a najczęściej czekoladę. Jego twarz jest pobrudzona czekoladą nawet, gdy udziela wywiadu w telewizji. Jego ojciec sprzedaje wędliny.
Gloop to po angielsku smalec

- Mike Teavee, lekko hiperaktywny chłopiec uzależniony od telewizji i gier video. Nie znosi czekolady.
Teavee czyta się TV, czyli telewizor. Mike był uzależniony od oglądania telewizji

Geoffrey Holder - narrator, który na końcu filmu okazuje się być jednym z Umpa-Lumpów.

1. „Wonka's Welcome Song"

2. „Augustus Gloop"

3. „Violet Beauregarde"

4. „Veruca Salt"

5. „Mike Teavee"

6. „Main Titles"

7. „Wonka's First Shop"

8. „The Indian Palace"

9. „Wheels in Motion"

10. „Charlie's Birthday Bar"

11. „The Golden Ticket/Factory"

12. „Chocolate Explorers"

13. „Loompa Land"

14. „The Boat Arrives"

15. „The River Cruise"

16. „First Candy"

17. „Up and Out"

18. „The River Cruise - Part 2"

19. „Charlie Declines"

20. „Finale"

21. „End Credit Suite"

Film zdobył nominację do Oscara w kategorii „Najlepsze kostiumy".

Opracowanie wersji polskiej: Start International Polska
Reżyseria: Joanna Wizmur
Dialogi polskie: Joanna Serafińska

Dźwięk i montaż: Michał Skarżyński

Kierownictwo produkcji: Paweł Araszkiewicz
W wersji polskiej udział wzięli:

Linki zewnętrzne

# data[].attributes.attachment_link.description
Charlie i fabryka czekolady ( ang. Charlie and the Chocolate Factory) - amerykańsko- brytyjski film fabularny z 2005 roku. Jest to druga ekranizacja książki Roalda Dahla. Dzieło często współpracującego ze sobą tria: Tim Burton (reżyser), Johnny Depp (aktor) oraz Danny Elfman (autor muzyki). Opowiada o pochodzącym z bardzo biednego domu chłopcu, który nazywa się Charlie Bucket.

# data[].attributes.body
Często pracuje z aktorem Johnnym Deppem, twórcą muzyki filmowej Dannym Elfmanem i Heleną Bonham Carter

Często pokazuje w filmach martwe psy, klaunów, owce, poskręcane drzewa, latarnie z wydrążonej dyni i strachy na wróble

W większości filmów umieszcza scenę przy stole

Jego filmy najczęściej mają gotycki podtekst

Indywidualizuje logo początkowe filmu

W jego filmach można zauważyć wpływ grafik Edwarda Goreya

Często używa cieni, by stworzyć straszny, złowieszczy klimat filmu

Jego dzieła zawierają dość dużo czarno-białych pasków, krętych spiral i zakręconych krawędzi

Postacie z jego filmów często mają długie nogi i małe stopy oraz bladą skórę. Często w jego filmach pojawiają się bohaterowie z podkrążonymi oczami (Miasteczko Halloween, Sweeney Todd: Demoniczny golibroda z Fleet Street, Gnijąca panna młoda Tima Burtona, Edward Nożycoręki, Alicja w krainie czarów, Mroczne cienie).

W swoich filmach pokazuje często głównych bohaterów jako postacie, które nie radzą sobie z otaczającą ich rzeczywistością i z problemami dotyczącymi normalnego życia. Z tego powodu są oni odrzucani i nieakceptowani. Burton potrafi w ten sposób pokazać problemy dręczące też jego

Jego filmy zazwyczaj mają morał lub pouczenie, które można wywnioskować z treści, np.: Edward Nożycoręki - „inność” Edwarda powoduje lęk u ludzi i strach oraz nieakceptowanie takim jakim jest.

# data[].attributes.headline
"Sweeney Todd: Demoniczny golibroda z Fleet Street"

# data[].attributes.subject
"Sweeney Todd: Demoniczny golibroda z Fleet Street"

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Sweeney Todd: Demoniczny Golibroda z Fleet Street (ang. Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street) - film kinowy z Johnnym Deppem i Heleną Bonham Carter w rolach głównych, oparty na hitowym brodwayowskim musicalu. Film miał swoją światową premierę 21 grudnia 2007 roku, natomiast w Polsce można było go oglądać od 22 lutego 2008 r.

Benjamin Barker, po latach wygnania, wraca do Londynu. Pragnie zemścić się na okrutnym sędzi Turpinie, który skazał go, by posiąść jego żonę. Spotyka dawną sąsiadkę, Nellie Lovett.

Opowiada ona Bakerowi o tym, że kiedy on był na wygnaniu, Turpin wziął sobie cały jego dobytek i córkę jak swoją własność.

Barker w zemście zmienia nazwisko z Beniamina Barkera na Sweeny Todd (żeby nie narazić się kolejnemu procesowi sądowemu) i w swoim dawnym mieszkaniu nad jej zakładem otwiera nowy zakład fryzjerski, w którym podcina gardła niewinnym klientom, dokonując swej zemsty i przy okazji zaopatrując panią Lovett w nadzienie do pasztecików (bo dawno nie miała klientów). Tymczasem Anthony Hope, marynarz, który pomógł golibrodzie dostać się do Londynu, zakochuje się w Johannie. Jest to córka Benjamina, którą sędzia Turpin „przygarnął". Obiecuje jej, że ją wykradnie. Raz Turpin przyszedł do Todda, żeby on go ogolił. Kiedy jednak zemsta się dopełnia, do pokoju wchodzi Anthony i wszystko idzie na marne. Drugi raz sędzia przychodzi nocą do Todda z wiadomością, że statek, którym sędzia miał właśnie odpłynąć, opóźnił swoją podróż i że chciałby jeszcze raz się ogolić; i właśnie wtedy zemsta się wypełnia.

Autorem libretta i muzyki jest Stephen Sondheim.

1. „Opening Title" - 3:30

2. „No Place Like London" - Jamie Campbell Bower and Johnny Depp - 5:31

3. „The Worst Pies in London" - Helena Bonham Carter - 2:23

4. „Poor Thing" - Helena Bonham Carter - 3:09

5. „My Friends" - Johnny Depp and Helena Bonham Carter - 3:48

6. „Green Finch and Linnett Bird" - Jayne Wisener - 2:16

7. „Alms! Alms!" - Laura Michelle Kelly - 1:16 *

8. „Johanna" - Jamie Campbell Bower - 1:57

9. „Pirelli's Miracle Elixir" - Edward Sanders, Johnny Depp, and Helena Bonham Carter - 2:00

10. „The Contest" - Sacha Baron Cohen - 3:39

11. „Wait" - Helena Bonham Carter - 2:38

12. „Ladies in Their Sensitivities" - Timothy Spall - 1:23

13. „Pretty Women" - Alan Rickman and Johnny Depp - 4:27

14. „Epiphany" - Johnny Depp - 3:16

15. „A Little Priest" - Helena Bonham Carter and Johnny Depp - 5:15

16. „Johanna" (Reprise) - Jamie Campbell Bower, Johnny Depp, and Laura Michelle Kelly - 5:42

17. „God, That's Good!" - Edward Sanders and Helena Bonham Carter - 2:46 *

18. „By the Sea" - Helena Bonham Carter and Johnny Depp - 2:19

19. „Not While I'm Around" - Edward Sanders and Helena Bonham Carter - 4:11

20. „Final Scene" - Helena Bonham Carter, Johnny Depp, Laura Michelle Kelly, and Alan Rickman - 10:21 *

* Została specjalnie napisana lub zmieniona na potrzeby filmu.

Nagrody i nominacje

# data[].attributes.attachment_link.title
Sweeney Todd: Demoniczny golibroda z Fleet Street (film 2007)

# data[].attributes.attachment_link.description
Sweeney Todd: Demoniczny Golibroda z Fleet Street (ang. Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street) - film kinowy z Johnnym Deppem i Heleną Bonham Carter w rolach głównych, oparty na hitowym brodwayowskim musicalu. Film miał swoją światową premierę 21 grudnia 2007 roku, natomiast w Polsce można było go oglądać od 22 lutego 2008 r.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Alicja w Krainie Czarów ( ang. Alice in Wonderland) - amerykański film fantasy z 2010 w reżyserii Tima Burtona, stanowiący filmową adaptację powieści Alicja w Krainie Czarów i Po drugiej stronie lustra Lewisa Carrolla. W roli tytułowej wystąpiła Mia Wasikowska, Johnny Depp jako Szalony Kapelusznik, Helena Bonham Carter jako Czerwona Królowa, Anne Hathaway jako Biała Królowa oraz Alan Rickman jako Absolem.

Premiera filmu w Polsce odbyła się 5 marca 2010. Film w wybranych kinach był dostępny w wersji Disney Digital 3D, IMAX 3D oraz RealD 3D. Postacie dubbingowali m.in. Cezary Pazura, Małgorzata Kożuchowska, Katarzyna Figura, Bartłomiej Topa, Jan Peszek czy Małgorzata Braunek. Głos Alicji podłożyła Marta Wierzbicka.

2 marca 2010 odbyła się premiera albumu promującego film Tima Burtona, Almost Alice, m.in. z singlem autorstwa Avril Lavigne.

Serwis Rotten Tomatoes przyznał filmowi wynik 51%.

Sequel filmu, zatytułowany Alicja po drugiej stronie lustra, miał premierę 10 maja 2016 roku.

Kiedy Alicja była małą dziewczynką, pobiegła za Białym Królikiem, wpadła do jego nory i znalazła się w fantastycznym i nieco dziwacznym świecie zwanym Krainą Czarów, gdzie żyją bajkowe stwory, mówiące zwierzęta i śpiewające kwiaty, a mieszkańcy obchodzą nieurodziny. Teraz Alicja ma już 19 lat i powraca do tej niezwykłej krainy, nic nie pamiętając z poprzedniej wizyty. Dochodzi do tego, gdy Alicja ucieka tuż przed swoimi zaręczynami. Biegnąc przez las zauważa głęboką norkę, zagląda w jej głąb i wpada do magicznej krainy. Okazuje się jednak, że Kraina Czarów również się zmieniła. Pod jej nieobecność Czerwona Królowa umocniła swoją władzę i nadal sprawuje rządy silną ręką; sprawuje również kontrolę nad smokiem Żaberzwłokiem. Natomiast klasyczny już Biały Królik nadal się spieszy myśląc, że się już dawno spóźnił.

Postacie ze świata rzeczywistego

Postacie z Krainy Czarów

Tłumaczenie

Chociaż w momencie premiery filmu książkowa Alicja w krainie czarów dostępna była w przekładach dziewięciu tłumaczy, odpowiedzialny za polskie dialogi Jan Jakub Wecsile nie opierał się na żadnym z nich, sam tłumacząc wymyślone przez Carrolla nazwy. Przykładowo vorpal sword, w najpopularniejszym polskim przekładzie autorstwa Macieja Słomczyńskiego nazywany migbłystalnym mieczem, w filmie nazywany jest turpim koncerzem, a Jabberwocky - Żaberzwłokiem (Dżabbersmokiem u Słomczyńskiego).

Obsada wersji polskiej

Postacie ze świata rzeczywistego:

Postacie z Krainy Czarów:

Podczas oficjalnej premiery Alicji w Krainie Czarów 5 marca 2010 film zarobił ponad 116 mln dolarów amerykańskich, co dało mu najlepszy wynik wiosny wszech czasów. Wpływy z tytułu sprzedanych biletów w sumie wyniosły 1 024 299 224 dolarów, co dało mu drugie miejsce (po ) spośród najbardziej kasowych filmów 2010 roku, i 6. pozycję na liście najbardziej dochodowych filmów w historii kina. Należy do produkcji wytwórni Walt Disney Pictures z dochodem ponad miliarda dolarów, obok filmów Piraci z Karaibów: Skrzynia umarlaka (2006) i Toy Story 3 (2010).

Alice in Wonderland Original Motion Picture Soundtrack

1. „Alice's Theme"

2. „Little Alice"

3. „Proposal/Down the Hole"

4. „Doors"

5. „Drink Me"

6. „Into the Garden"

7. „Alice Reprise #1"

8. „Bandersnatched"

9. „Finding Absolem"

10. „Alice Reprise #2"

11. „The Cheshire Cat"

12. „Alice and Bayard's Journey"

13. „Alice Reprise #3"

14. „Alice Escapes"

15. „The White Queen"

16. „Only a Dream"

17. „The Dungeon"

18. „Alice Decides"

19. „Alice Reprise #4"

20. „Going to Battle"

21. „The Final Confrontation"

22. „Blood of the Jabberwocky"

23. „Alice Returns"

24. „Alice Reprise #5"

Almost Alice

Osobny artykuł: Almost Alice.

Oscary 2010

najlepsza scenografia i dekoracja wnętrz - Robert Stromberg (scenografia) i Karen O'Hara (dekoracja wnętrz) (nagroda)

najlepsze kostiumy - Colleen Atwood (nagroda)

najlepsze efekty specjalne - Ken Ralston, David Schaub, Carey Villegas i Sean Phillips (nominacja)

Złote Globy 2010

BAFTA 2010

najlepsze kostiumy - Colleen Atwood (nagroda)

najlepsza charakteryzacja i fryzury - Valli O'Reilly i Paul Gooch (nagroda)

najlepsza muzyka - Danny Elfman (nominacja)

najlepsze efekty specjalne - Ken Ralston, David Schaub, Sean Phillips i Carey Villegas (nominacja)

najlepsza scenografia - Robert Stromberg i Karen O'Hara (nominacja)

Satelita 2010

najlepsze kostiumy - Colleen Atwood (nagroda)

najlepsze efekty specjalne - Ken Ralston, Dave Schaub, Carey Villegas i Sean Phillips (nagroda)

najlepsza scenografia i dekoracje wnętrz - Robert Stromberg i Stefan Dechant (nominacja)

najlepszy film animowany lub produkcja wykorzystująca live-action (nominacja)

najlepsza piosenka - Avril Lavigne, (nominacja)

# data[].attributes.attachment_link.description
Alicja w Krainie Czarów ( ang. Alice in Wonderland) - amerykański film fantasy z 2010 w reżyserii Tima Burtona, stanowiący filmową adaptację powieści Alicja w Krainie Czarów i Po drugiej stronie lustra Lewisa Carrolla. W roli tytułowej wystąpiła Mia Wasikowska, Johnny Depp jako Szalony Kapelusznik, Helena Bonham Carter jako Czerwona Królowa, Anne Hathaway jako Biała Królowa oraz Alan Rickman jako Absolem.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Miasteczko Halloween ( ang. The Nightmare Before Christmas) - film animowany Tima Burtona powstały w 1993 roku, reżyserem filmu był Henry Selick. Zdjęcia do filmu wykonał Pete Kozachik, muzykę Danny Elfman.

Opis fabuły

Szare Miasteczko Halloween pełne jest potworów i umarlaków. Jack Skellington, Dyniowy Król jest już znudzony sławą najstraszniejszego upiora. Czuje, że rutyna nie daje mu się rozwinąć. Po kolejnym wielkim Halloween wyrusza przed siebie. W końcu trafia do nieznanego mu miejsca w lesie, gdzie znajduje szereg drzwi w pniach drzew. Nie zważając na ostrzeżenia swego psa Zero otwiera drzwi w kształcie świątecznej choinki i trafia do kolorowego Gwiazdkowego Miasteczka. Tymczasem Sally, która została stworzona przez doktora Finklesteina nie chce być już dłużej jego własnością, aby moc się wyrwać na miasto musi za każdym razem otruć swego stwórcę. Podoba się jej Jack, ale jest zbyt nieśmiała aby mu o tym powiedzieć. Nazajutrz wszyscy mieszkańcy Halloween poszukują Jacka. Ten jednak powraca i nakazuje zwołanie zebrania mieszkańców, na którym opowiada im o tym co zobaczył. Jednak potwory z jego miasta nie potrafią zrozumieć co go tak naprawdę zafascynowało. W końcu Jack zwraca się do doktora, który właśnie zamknął niesforną Sally, o udzielenie pomocy we własnych eksperymentach nad istotą świąt. W końcu postanawia urządzić we własnym mieście Gwiazdkę. Zaniepokojona Sally ponownie ucieka od doktora i doświadcza strasznej wizji. Ostrzega Jacka przed organizowaniem świąt, ten jednak jest tak szczęśliwy, że nawet nie chce jej słuchać. Dla niego, rozwiązanie jego złego nastroju jest proste - musi porwać Świętego Mikołaja i przechwycić święta!

Jack Skellington, czyli Jack Szkieleton, król Miasteczka Halloween, zafascynowany Świętami Bożego Narodzenia postanawia stworzyć własną wersję tego święta i przenieść jego bożonarodzeniową radość na cały świat. W tym celu porywa Świętego Mikołaja i sam wyręcza go w jego zadaniu rozdania prezentów, co powoduje jednak zamiast radości bożonarodzeniowy koszmar.

Wersja polska

Opracowanie wersji polskiej: START INTERNATIONAL POLSKA na zlecenie DISNEY CHARACTER VOICES INTERNATIONAL
Reżyseria: Marek Robaczewski
Dialogi polskie: Joanna Serafińska
Dźwięk i montaż: Michał Skarżyński
Kierownictwo produkcji: Paweł Araszkiewicz
Kierownictwo muzyczne: Marek Klimczuk
Teksty piosenek: Filip Łobodziński
Piosenki nagrano w: STUDIO BUFFO
Realizacja nagrań muzycznych: Jarosław Regulski
Opieka artystyczna: Michał Wojnarowski
Udział wzięli:

oraz

i inni

Chór: Anita Steciuk, Jakub Szydłowski, Wojciech Socha, Wojciech Dmochowski, Izabella Bujniewicz, Krzysztof Cybiński, Grzegorz Pierczyński, Małgorzata Augustynów, Anna Sztejner i Magdalena Krylik

Linki zewnętrzne

# data[].attributes.attachment_link.description
Miasteczko Halloween ( ang. The Nightmare Before Christmas) - film animowany Tima Burtona powstały w 1993 roku, reżyserem filmu był Henry Selick. Zdjęcia do filmu wykonał Pete Kozachik, muzykę Danny Elfman. Szare Miasteczko Halloween pełne jest potworów i umarlaków. Jack Skellington, Dyniowy Król jest już znudzony sławą najstraszniejszego upiora.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Frankenweenie - amerykański, czarno-biały film animowany w reżyserii Tima Burtona, długometrażowa adaptacja filmu krótkometrażowego Burtona z 1984 roku, którego premierę zaplanowano na 2012 rok. Film zrealizowano w wersji 3D przy użyciu techniki animacji poklatkowej. Jest jednocześnie parodią i hołdem złożonym powieści Mary Shelley pt. Frankenstein.

W październiku 2011 roku pojawiły się pierwsze fotosy z filmu Premiera filmu w Stanach Zjednoczonych odbyła się 5 października 2012.

Opis fabuły

Kiedy pies Sparky zostaje potrącony przez samochód, jego właściciel, Victor, postanawia przywrócić go do życia. Eksperyment się udaje i ożywione zwierzę pomimo swego wyglądu, nadal jest psiakiem, którego kochał. Chłopak stara się utrzymać sekret ożywiania zwierząt w tajemnicy, lecz mu się nie udaje, co ma groźne konsekwencje.

Linki zewnętrzne

# data[].attributes.attachment_link.description
Frankenweenie - amerykański, czarno-biały film animowany w reżyserii Tima Burtona, długometrażowa adaptacja filmu krótkometrażowego Burtona z 1984 roku, którego premierę zaplanowano na 2012 rok. Film zrealizowano w wersji 3D przy użyciu techniki animacji poklatkowej. Jest jednocześnie parodią i hołdem złożonym powieści Mary Shelley pt. Frankenstein .

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Mroczne cienie ( ang. Dark Shadows) - amerykański horror komediowy z 2012 roku w reżyserii Tima Burtona.

Film zrealizowano na podstawie amerykańskiego serialu telewizyjnego Dark Shadows z lat 1966-1971.

W 1760 roku Joshua ( Ivan Kaye) i Naomi ( Susanna Cappellaro) Collins razem z synem Barnabasem ( Johnny Depp) wyruszyli w rejs z Liverpoolu do Ameryki, aby zacząć nowe życie. Ale nawet przemierzenie oceanu nie wystarczyło, żeby uwolnić się od tajemniczej klątwy, która prześladowała ich rodzinę. Po dwudziestu latach Barnabas dorobił się w stanie Maine posiadłości Collinwood Manor, bogactwa i sławy notorycznego podrywacza. Popełnia jednak straszny błąd, łamiąc serce Angelique Bouchard ( Eva Green), czarownicy, która zmienia go w wampira, a następnie chowa żywcem.

Dwa wieki później Barnabas zostaje przypadkowo uwolniony ze swojego grobowca. Zaskoczony na nowo odkrywa bardzo zmieniony świat. Powraca do Collinwood Manor i swój niegdyś wspaniały majątek zastaje w ruinie. Głowa rodu, Elizabeth Collins Stoddard ( Michelle Pfeiffer), zwróciła się o pomoc w rozwiązaniu rodzinnych problemów do psychiatry, doktor Julii Hoffman ( Helena Bonham Carter), która zamieszkała w rodzinnej posiadłości. Każdy z członków rodziny skrywa bowiem swój mroczny sekret.

W Collinswood Manor mieszka również wiecznie zmagający się z przeciwnościami losu brat Elizabeth, Roger Collins ( Jonny Lee Miller), zbuntowana nastoletnia córka Carolyn Stoddard ( Chloë Grace Moretz) oraz nad wiek dojrzały dziesięcioletni syn Rogera, David Collins ( Gulliver McGrath). Mroczne sekrety dotyczą nie tylko członków rodziny, ale również opiekującego się posiadłością Williego Loomisa ( Jackie Earle Haley) oraz nowej niani Davida, Victorii Winters ( Bella Heathcote).

# data[].attributes.attachment_link.description
Mroczne cienie ( ang. Dark Shadows) - amerykański horror komediowy z 2012 roku w reżyserii Tima Burtona. Film zrealizowano na podstawie amerykańskiego serialu telewizyjnego Dark Shadows z lat 1966-1971. W 1760 roku Joshua ( Ivan Kaye) i Naomi ( Susanna Cappellaro) Collins razem z synem Barnabasem ( Johnny Depp) wyruszyli w rejs z Liverpoolu do Ameryki, aby zacząć nowe życie.

# data[].attributes.attachment_link.description
Osobliwy dom pani Peregrine ( ang. Miss Peregrine's Home for Peculiar Children) - amerykański film fantastyczny z 2016 roku w reżyserii Tima Burtona, na podstawie powieści pod tym samym tytułem autorstwa Ransoma Riggsa, scenariusz na jej podstawie napisała Jane Goldman.

# data[].attributes.attachment_link.title
Wielkie oczy - Wikipedia, wolna encyklopedia

# data[].attributes.attachment_link.description
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Wielkie oczy ( ang. Big Eyes) - amerykański film biograficzny z 2014 roku w reżyserii Tima Burtona o życiu amerykańskiej malarki Margaret Keane. Scenariusz opracowali Scott Alexander i Larry Karaszewski. W głosowaniu na forum internetowego serwisu Movie Database film zdobył 7 na 10 gwiazdek.