# data[].attributes.body
De fragmenten zijn inderdaad saai om te lezen. Hij wil niet meedoen aan de wederopbouw, hij heeft geen intellectuele interesses of doelen voor ogen. Hij is onbewust zoekende naar zingeving en liefde, maar daarnaast doet hij het liefste niks. Vooral de uren op de klok houdt hij bij in het niks doen, alleen in de avonden gaat hij naar vrienden om daar pessimistische gesprekken te voeren over andere mensen of over de samenleving.

# data[].attributes.body
De fragmenten geven de gedachten en gevoelens weer van Frits. Hij is gedesillusioneerd door de tweede oorlog. Hoe moet het leven nu verder? Hij voelt zich eenzaam, ongelukkig, verveelt zich en is eigenlijk op zoek naar zingeving en liefde. Doordat hij deze laatste begrippen niet kent, voelt hij angst voor lichamelijk verval en de dood. Zijn band met zijn ouders is slecht, hij observeert kleine details van andere personen en maakt anderen belachelijk.

Anouk Gustin

# data[].attributes.body
Grappig, ik had juist daardoor de drang om het hele boek te gaan lezen. In de hoop dat er iets onverwachts plaatsvindt, ofzo.. (Ik heb het boek dus ook gekocht) Tamara s1118797

# data[].attributes.body
Applaus voor Van 't Reve voor De Avonden. Alles in het verhaal werkt. De ruimtes, de personen, de gebeurtenissen die er niet zijn.. Alles is beklemmend, saai, levenloos, leeg.. Goed gekozen.

Naoorloogs is duidelijk, mensen zijn gedesillusioneerd, er is weinig ruimte voor uitzinnigheid of vernieuwing. Wederopbouw van land en leven staat centraal..

# data[].attributes.body
Het fragment dat we voor literatuur 3 hebben moeten lezen, nodigt niet uit om het boek te lezen. In het fragment volg je een hoofdpersoon genaamd 'Frits'. Frits heeft een compleet andere kijk op de wereld dan zijn ouders. Zwaarmoedig en deprimerend. Hoewel ik aanvankelijk niets met 'Frits' had en ik mijzelf onmogelijk kon inleven in hem. Na het lezen van de verschillende artikelen over deze naoorlogse generatie, heb ik meer begrip voor zijn gedrag. Het was een erg moeilijke tijd en als je opgroeit zit je sowieso met tal van onzekerheden. In dat opzicht was het wel een eye-opener. Toch ben ik niet van plan dit boek ooit te openen............. behalve als dit gebeurt onder dwang. ;)

Joost Steggerda
S1123805

# data[].attributes.body
In De Avonden wordt een zeer mistroostig beeld geschept van het leven in de jaren vijftig. Van 't Reve doet dat zo goed, dat ik de beklemming voel, op mijn borst. De ruimtes zijn benauwd, de tijd gaat tergend langzaam, het is buiten donker en koud, winter. De gesprekken tussen de personages gaan nergens over, ook een soort gelatenheid. Ik vind het geweldig knap geschreven.

Ilse
S1119195

# data[].attributes.body
Ik heb het fragment van De Avonden gelezen en ik vond het enorm langdradig en saai. Er wordt veel verteld, maar er gebeurt eigenlijk helemaal niets. Het fragment nodigt mij totaal niet uit om het boek helemaal te lezen. De neerslachtigheid van Frits helpt daarbij niet mee. Je wilt hem als lezer bijna door elkaar schudden: 'Ga iets nuttigs doen!'

Lizet
S281704

# data[].attributes.body
Aan het literatuuronderwijs op de middelbare school bewaar ik best goede herinneringen. Ik had naast Nederlands en Engels ook Duits en Frans in mijn pakket en daardoor heb ik behoorlijk veel boeken gelezen. Dat deed ik ook braaf. Alleen een samenvatting lezen durfde ik niet aan. De leeslijst werd in een mondeling examen getoetst. Het idee dat je als leerling te dom zou zijn voor literatuur heb ik toen niet meegekregen. Het hoorde er gewoon bij. Het kostte alleen erg veel tijd. Op de mbo-school waar ik stage loop wordt nauwelijks gelezen door de leerlingen. Jammer, maar tegelijkertijd denk ik dat het bij deze leerlingen niet af te dwingen is om ze te laten lezen. Een idee zou kunnen zijn om te kiezen voor korte verhalen of novelles en om deze gezamenlijk te lezen. Wie weet leg je dan toch een basis en gaan ze uiteindelijk zelf ook lezen.

Anke E.

# data[].attributes.body
Het fragment uit De Avonden ademt wat mij betreft een sfeer uit van schraalheid, zuinigheid en van 'doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg'. Wanneer je je probeert te verplaatsen in de situatie van vlak na de oorlog, is het begrijpelijk dat de sfeer toen zo was. Veel mensen waren getraumatiseerd door de periode van oorlog. Het land was in de fase van wederopbouw. Het contrast met de huidige tijd is enorm.
Frits zelf komt op mij over als een onsympathieke, maar ook als een tragische, figuur. Lamlendig, weinig initiatieven nemend. Wat mij als hondenliefhebber opviel was dat een van de personages zijn hond erg naar behandelt. Grappig dat dit me bijbleef. Desondanks neem ik mij voor om het boek nog eens helemaal te lezen!
Anke E.

# data[].attributes.body
In De Avonden merk je duidelijk dat de idealen van Frits en zijn ouders tegenover elkaar staan. Ook is het fragment zeer saai. Zeer kenmerkend inderdaad. Daarnaast wordt het lichamelijke ook beschreven. Kijk bijvoorbeeld naar de beschrijving van het lijk.

Sanne Klein
s1109161

# data[].attributes.body
De avonden vond ik een treurig boek. De hoofdpersoon heeft een saai leven en is geobsedeerd door verval. Het lezen van zijn gedachten maakt dat je zelf ook treurige gedachten krijgt. Knap hoe de schrijver dit met je kan doen, maar als lezer is het ook knap als je dit boek uit krijgt.

Femke

# data[].attributes.body
Ik kan me helemaal vinden in jullie commentaar op Frits. Ik vond hem eerste een enorme slappeling maar door het lezen van het artikel ging ik toch anders naar hem kijken. Hij is ook een 'oorlogsslachtoffer'. Maar toch blijft bij mij ook het gevoel van 'geef die jongen eens een schop onder zijn kont'. Als de wederopbouw van Nederland na de oorlog volledig afhankelijk was van types zoals Frits, was het niets geworden.

Vivian

# data[].attributes.body
Belangrijke voorwaarden zijn voor mij:
-het plezier in het lezen moet niet ontnomen worden (dit was bij mij tijdens het lezen voor de lijst wel het geval door de hoeveelheid boeken die ik moest lezen en de beperkte keuze. Boeken als Jan, Jannetje en hun jongste kind deden mij echt de das om.
-geen verplicht boekverslag, maar gebruik maken van aantrekkelijke verwerkingsvormen.
-Probeer leerlingen wel te stimuleren iets te lezen wat ze normaal niet zouden lezen. Ik praat er juist niet altijd positief over, omdat leerlingen de vrijheid moeten voelen om ook te mogen benoemen waarom ze een boek saai of het onderwerp of de schrijfstijl onaantrekkelijk vonden. De discussie hierover is namelijk niet alleen erg interessant, maar kan het in eerste instantie 'onaantrekkelijke boek'  alsnog aantrekkelijk maken.

Mirjam

# data[].attributes.body
Frits dient in dit geval als voorbeeld voor vele andere jongeren, die na WO-II kampen met dezelfde struggles.  In eerste instantie verafschuwde ik Frits, door de literatuur van deze week is dat een stukje verschoven richting medelijden. Dat maakt het boek er helaas niet aantrekkelijker op, maar ik begrijp het verhaal wel beter nu ik meer achtergrondinformatie heb.
Marjolein

# data[].attributes.body
In de periode na WO-II had men vooral aandacht voor de wederopbouw. Dat ging voor de eigen idealen. De oorlog heeft de jeugd van alle illusies beroofd. Dit is heel duidelijk terug te zien in 'De Avonden': Frits heeft in dit fragment geen grote gevoelens, geen geloof, geen liefde, geen wetenschappelijke, politieke of artistieke belangstelling. Zijn interesses zijn vlak. Hij neemt niet actief deel aan de wederopbouw, waardoor hij weinig beleeft: de lezer kan dit ervaren als 'saai'.
Marjolein

# data[].attributes.body
Dat zijn precies de woorden die het boek De avonden goed beschrijven. Ik vind Frits een onsympathieke figuur, maar misschien heb ik bij literatuur 3 te hard over hem geoordeeld. Het moet ook niet makkelijk zijn geweest. De oorlog heeft diepe wonden nagelaten en heeft Frits cynisch gemaakt. Wat inderdaad ook opvalt is de fascinatie voor het lichamelijke. Ook de vrouwonvriendelijkheid viel mij op. Dat zag ik ook terug in Kort Amerikaans van Jan Wolkers.

katrineke

# data[].attributes.body
Ik vond literatuur op het VO vreselijk. Er lag een grote druk op de leeslijst: 'Als je dit niet leest en er een verslag van maakt, dan moet je nakomen en maak je twee verslagen..' Het was streng, totaal niet positief en ik begreep er niets van. Mijn leerlingen probeer ik daarom geen druk op te leggen als het gaat om een leeslijst. Ik link 'oude' werken aan de moderne tijd en situaties die nu gebeuren. Ik daag leerlingen uit om te ontdekken wat de verschillen zijn tussen vroeger en nu en ik laat hen lezen wat zij leuk vinden: ik wil ze tenslotte aan het lezen houden. De ene leerling leest een duck en de andere kan niet stoppen met het lezen van de boeken Helen Vreeswijk. Ik vind het belangrijker dat ik leerlingen aan het lezen heb en zo mijn doel bereik, dan dat alle leerlingen met tegenzin een boek MOETEN lenen bij de mediatheek. Ik praat altijd positief over literatuur en over wat de leerlingen lezen. Ik nodig hen uit over de gelezen werken te praten en mij over te halen het ook te gaan lezen.

# data[].attributes.body
Na de oorlog was er geen tijd voor experimenteren. Men probeerde het leven weer op te pakken. De oorlog heeft toekomstdromen weggevaagd en men heeft geen belangstelling voor politiek, wetenschap of artistiek. Dit alles is terug te lezen in de literatuur die net na de Tweede Wereldoorlog verscheen. In De Avonden van Gerard Reve wordt het leven, zoals dat na de oorlog werd ervaren, weergegeven. Frits heeft geen toekomstdroom en ervaart het leven als uitzichtloos.
De idealen die afwezig zijn, beschrijf Reve door de langzaam verstrijkende tijd  aan de keukentafel die Frits samen meemaakt met zijn ouders.

Annemiek Fix
S1048523

# data[].attributes.headline
De fascinatie voor het lichamelijke komt in De avonden inderdaad erg duidelijk naar voren. Veel van de tekst in het fragment bestaat uit observaties en beschrijvingen van alledaagse dingen (bijvoorbeeld hoe zijn ouders eten

# data[].attributes.subject
De fascinatie voor het lichamelijke komt in De avonden inderdaad erg duidelijk naar voren. Veel van de tekst in het fragment bestaat uit observaties en beschrijvingen van alledaagse dingen (bijvoorbeeld hoe zijn ouders eten

# data[].attributes.body
Sharon

# data[].attributes.body
Het fragment uit De avonden vond ik erg saai om te lezen. Het is geschreven in de jaren vijftig, waar een soort tegenbeweging tegen de degelijkheid ontstond. Frits haat die degelijkheid, maar tegelijkertijd doet hij niets om die degelijkheid tegen te gaan. Als lezer wil je hem wel een schop onder zijn kont geven: maak wat van je leven! Ook dit is kenmerkend uit de romans uit de jaren vijftig. Het ontbreken van een intellect en idealen, maken dat het verhaal vrij saai is en dat is ook hoe men naar de jaren vijftig kijkt. De levenslust die de jongere generatie voelt, komt maar moeizaam tot uiting. De romans (en ook de poëzie en kunst) vormen een tegenbeweging die lijkt te zeggen: maak er wat van!

Sharon

# data[].attributes.body
Het saaie en huiselijke wordt ook benadrukt door het feit dat ze niets doen en dat de tijd langzaam verstrijkt zonder dat er iets gebeurt. Lege uren.
Maaike

# data[].attributes.body
Ik had het fragment nog niet gelezen, omdat ik Literatuur 3 vorig jaar al heb afgerond. Wat mij opviel, naast wat al genoemd is, is de fascinatie voor het lichamelijke tegenover de desinteresse voor het intellectuele. Zo worden in het fragment omschrijvingen gegeven van het lijk in de droom van Frits dat in ontbindende staat raakt, maar ook van zijn ouders, zoals de wratten van zijn vader.
Maaike

# data[].attributes.headline
In de Avonden wordt het gezinsleven inderdaad erg liefdeloos omschreven. Frits lijkt andere ideeën en idealen te hebben dan zijn ouders. 

# data[].attributes.subject
In de Avonden wordt het gezinsleven inderdaad erg liefdeloos omschreven. Frits lijkt andere ideeën en idealen te hebben dan zijn ouders. 

# data[].attributes.body
Karin

# data[].attributes.headline
Het fragment uit de Avonden is vrij saai. Naast het huiselijke gebeurt er weinig. Er zijn geen uitspattingen, er wordt nauwelijks met elkaar gesproken. Het fragment past goed bij het cynisme van na de Tweede Wereldoorlog. Frits heeft commentaar op alles wat zijn ouders doen en zeggen. Niks is goed genoeg. Frits lijkt geen gevoel te hebben en nergens interesse in te hebben. Hij lijkt gehard van binnen.

# data[].attributes.subject
Het fragment uit de Avonden is vrij saai. Naast het huiselijke gebeurt er weinig. Er zijn geen uitspattingen, er wordt nauwelijks met elkaar gesproken. Het fragment past goed bij het cynisme van na de Tweede Wereldoorlog. Frits heeft commentaar op alles wat zijn ouders doen en zeggen. Niks is goed genoeg. Frits lijkt geen gevoel te hebben en nergens interesse in te hebben. Hij lijkt gehard van binnen.

# data[].attributes.body
Karin

# data[].attributes.headline
De afwezigheid van idealen of ‘grote gevoelens’: er is geen geloof meer en zelfs geen liefde. Dit zie ik terug in De Avonden. De Tweede Wereldoorlog heeft het hoofdpersonage een desillusie bezorgd. En dat geldt voor meer mensen uit zijn generatie.

# data[].attributes.subject
De afwezigheid van idealen of ‘grote gevoelens’: er is geen geloof meer en zelfs geen liefde. Dit zie ik terug in De Avonden. De Tweede Wereldoorlog heeft het hoofdpersonage een desillusie bezorgd. En dat geldt voor meer mensen uit zijn generatie.