# data[].attributes.headline
Δεξιότητες 21ου αιώνα

# data[].attributes.subject
Δεξιότητες 21ου αιώνα

# data[].attributes.body
ΚΥΡΙΑΚΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑ
http://www.moec.gov.cy/dde/anaptyxi_veltiosi_scholeiou/tomeis_drasis/poiotita_didaskalias_mathisis/parousiaseis/dexiotites_21_aiona.pdf

# data[].attributes.headline
ΚΥΡΙΑΚΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑ
Οι δεξιότητες του 21ου αιώνα είναι, σύμφωνα με διεθνείς οργανισμούς, οι εξής:

# data[].attributes.subject
ΚΥΡΙΑΚΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑ
Οι δεξιότητες του 21ου αιώνα είναι, σύμφωνα με διεθνείς οργανισμούς, οι εξής:

# data[].attributes.body
Δεξιότητες μάθησης και καινοτομίας (4C: κριτική σκέψη και  επίλυση προβλήματος,  επικοινωνία,  συνεργασία,  δημιουργικότητα και  καινοτομία). Δεξιότητες πληροφόρησης, μέσων και τεχνολογίας (πληροφοριακός και ψηφιακός γραμματισμός).  Δεξιότητες  ζωής και σταδιοδρομίας (ευελιξία, προσαρμοστικότητα, αυτοκαθοδήγηση, παραγωγικότητα, ευθύνη, ηγεσία , υπευθυνότητα)
Προκειμένου να επιτευχθούν αυτές οι δεξιότητες είναι σημαντικό να διδαχθούν και να αποκτήσουν οι σύγχρονοι μαθητές στα σχολεία τα εξής:
α) τη μητρική τους γλώσσα άριστα και ξένες γλώσσες σε ικανοποιητικό επίπεδο επικοινωνίας, καθώς η πληροφόρηση είναι πλουραλιστική και προέρχεται από ποικίλους κρουνούς
β) δεξιότητες χρήσης του η/υ και των εργαλείων του, προκειμένου να μπορεί να λαμβάνει κάθε είδους πληροφορία, κατά τη διδασκαλία του μαθήματος της Πληροφορικής
γ) θετική σκέψη μέσα από τις θετικές επιστήμες, που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υποβαθμίζονται, καθώς με τον τρόπο αυτό αποκτούν οι αυριανοί πολίτες δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων, πράγμα που θα κάνουν καθημερινά σε όλη την υπόλοιπη ζωή τους
δ) κοινωνικοποιητικές δεξιότητες (συνεργασία, τρόπους συμπεριφοράς και αλληλόδρασης με τους ανθρώπους γύρω τους, ενσυναίσθηση, εκμάθηση κοινωνικών κανόνων) μέσα από συμμετοχή σε προγράμματα κάθε είδους (πολιτιστικά, περιβαλλοντικά, ευρωπαϊκά κ.ά.)
ε) δεξιότητες για ανάληψη πρωτοβουλίών, καθοδήγησης άλλων με σκοπό την επίτευξη έργου, επινοητικότητα προς επίλυση σύνθετων προβλημάτων κ.ά.
<iframe width="600" height="500" src="https://www.youtube.com/embed/BXT2STtm_54" frameborder="0" allow="a

# data[].attributes.headline
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΠΟΥΦΑΣ

# data[].attributes.body
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΠΟΥΦΑΣ

# data[].attributes.headline
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΠΟΥΦΑΣ
Κατά τη

# data[].attributes.body
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΠΟΥΦΑΣ
Κατά την γνώμη μου οι βασικές δεξιότητες που πρέπει να αναπτύξουν οι σημερινοί μαθητές ώστε να μπο-ρέσουν να ανταπεξέλθουν  στην σύγχρονη κοινωνία της πληροφορίας είναι οι παρακάτω
1. Ικανοποιητική επικοινωνία στη μητρική γλώσσα. Έτσι θα μπορούν να επικοινωνούν με το οικείο περι-βάλλον και πάνω στην επικοινωνία αυτή θα δομηθούν οι όλες οι δεξιότητες
2.  Επικοινωνία στις ξένες γλώσσες. Σήμερα που η διακίνηση γνώσεων και αγαθών είναι ελεύθερη ανά το παγκόσμιο και η επικοινωνία είναι εφικτή και γρήγορη με οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη, είναι απαραίτητη η  γνώση της Αγγλικής τουλάχιστον γλώσσας, η οποία ακόμη είναι και η πλέον διαδεδομένη, αλλα εξίσου αναγκαία κρίνεται και η γνώση άλλων γλωσσών καθώς το παγκοσμιοποιημένο  πεδίο διαρκώς μεταβάλλεται ως προς την προέλευση γνώσεων και αγαθών, πράγμα που καθιστά την επικοινωνία άκρως απαραίτητη. και σε άλλες γλώσσες
3.Ικανοποιητική  μαθηματική ικανότητα και βασικές ικανότητες στις επιστήμες και στην τεχνολογία. Οι ι-κανότητες αυτές θεωρούνται βασικές στην σημερινή αναπτυσσόμενη κοινωνία και απ΄ότι παρατηρούμε  αποτελούν και τις βασικές κατευθυντήριες γραμμές που υποδεικνύονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση όσον αφορά τα  υποδεικνυόμενα προγράμματα εκπαίδευσης των χωρών μελών. .Σήμερα αναλφάβητος θεωρεί-ται αυτός που ξέρει να γράφει και να διαβάζει αλλά δεν μπορεί να χειριστεί με ευκολία τα τεχνολογικά εργαλεία.
4. Ψηφιακή ικανότητα .Είναι η βασική ικανότητα να χειρίζεται την ψηφιακή τεχνολογία ώστε να μπορεί να μαθαίνει κάθε τι που τον αφορά
5. Μεταγνωστικές ικανότητες (να μαθαίνει  δηλ. ο μελλοντικός πολίτης του 21ου αιώνα  πως να μαθαίνει γιατί ο όγκος των δεδομένων είναι τεράστιος αλλά και για να μπορεί να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρό-βλημα παρουσιαστεί)
6. Κοινωνικές ικανότητες και ικανότητες που σχετίζονται με την ιδιότητα του πολίτη (ο άνθρωπος πρέπει να μαθαίνει τρόπους συμπεριφοράς και επίσης να μαθαίνει πως ν΄ αλληλεπιδρά με άλλους ανθρώπους γιατί εί-ναι κοινωνικό ον)
7. Αίσθημα πρωτοβουλίας και επιχειρηματικότητα. Απαραίτητες δεξιότητες για την ανάπτυξη καινοτόμων ιδεών και προώθηση τους 
8. Πολιτιστική γνώση και έκφραση. Απαραίτητη προϋπόθεση για την ολοκλήρωση της κουλτούρας ως αν-θρώπινου όντος

# data[].attributes.headline
Δημήτριος Καρδακάς

# data[].attributes.subject
Δημήτριος Καρδακάς

# data[].attributes.body
http://www.teachers4europe.gr/files/t4ekits/Karafotia_Tzovla_Thoma.pdf
Άρθρο με τίτλο : Ανάπτυξη δεξιοτήτων 21ου αιώνα.
Συγγραφείς : Θωμά Ράλια, Καραφωτιά Μαρία, Τζοβλά Ειρήνη

# data[].attributes.body
XdAhWQUlAKHUOkDZ0Q_AUICigB&biw=1920&bih=938#imgrc=1ZG5KiXqnIXU1M:
Μιχαήλ Φλατσούσης
Μιχαήλ Φλατσούσης
Μία από τις δεξιότητες, η οποία πρέπει να αποκτήσουν οι μαθητές του 21ου αιώνα είναι η χρήση των ηλεκτρονικών συσκευών όπως υπολογιστές, τάμπλετ και έξυπνων κινητών τηλεφώνων, τα οποία θα τους είναι απαραίτητα στην καθημερινότητα τους, τόσο στην εργασία τους όσο και στην προσωπική τους ζωή όταν μεγαλώσουν. Ένα παράδειγμα είναι το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο τόσο της εργασίας όσο και το προσωπικό. Δηλαδή, δεν μπορεί κάποιος να είναι διευθυντής σχολείου χωρίς να μπορεί να χειρίζεται το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του σχολείου. Πως θα ενημερώνεται από τους ανωτέρους του αλλά και πως θα ενημερώνει τους υφιστάμενους του άμεσα για ότι προκύπτει. Όσον αφορά την προσωπική ζωή, χωρίς ηλεκτρονικό ταχυδρομείο δεν μπορεί να έχει κάποιος πρόσβαση σε εφαρμογές όπως το taxisnet, οι οποίες είναι απαραίτητες για ενημέρωση. Βέβαια, μπορεί κανείς να μην μπορεί να διαχειριστεί το ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο και να είναι υποχρεωμένος να ζητάει βοήθεια από κάποιον άλλον, το οποίο θα του κοστίζει σε χρόνο και σε χρήμα.

Μία ακόμα δεξιότητα είναι ότι πρέπει οι μαθητές να μπορούν να  βάζουν όρια στην χρήση αυτών των συσκευών, πράγμα δύσκολο γιατί οι συσκευές αυτές προκαλούν εθισμό. Πολλοί νέοι/ες ασχολούνται πάρα πολλές ώρες την ημέρα με τις ηλεκτρονικές συσκευές κυρίως το κινητό τους τηλέφωνο. Περνάει η ζωή τους μπροστά από μία οθόνη και δεν ζουν τη στιγμή, το τώρα.

Πηγή εικόνας:  http://city.sigmalive.com/article/13759/pos-peitheis-tin-parea-se-ena-trapezi-na-min-kratane-synehos-ta-kinita

# data[].attributes.headline
Δημήτριος Καρδακάς

# data[].attributes.subject
Δημήτριος Καρδακάς

# data[].attributes.body
Άρθρο του

Therapon Fakas που δημoσιεύτηκε στις 27 Μαρτίου 2017, στο Linkedin

Οι απαραίτητες δεξιότητες για την αγορά εργασίας του 21ου αιώνα

Η Παγκόσμια οικονομία δε σε πληρώνει πλέον για αυτά που ξέρεις. Η Google ξέρει τα πάντα. Η παγκόσμια οικονομία σε πληρώνει για το τι μπορείς να κάνεις με αυτά που ξέρεις", Andreas Schleicher, Διευθυντής Εκπαίδευσης και δεξιοτήτων του Οργανισμού για την Οικονομική συνεργασία και Ανάπτυξη (OECD).

Η παραπάνω δήλωση παρουσιάζει με τον πιο παραστατικό τρόπο τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί τα τελευταία χρόνια στην αγορά εργασίας. Το κλασσικό μοντέλο της απόλυτης στόχευσης και εξειδίκευσης στις τεχνικές και τεχνολογικές δεξιότητες φαίνεται να μην είναι αρκετό για να εξασφαλίσει την επαγγελματική αποκατάσταση στη σημερινή εποχή και ακόμα περισσότερο στο εγγύς μέλλον.

Με άλλα λόγια η ύπαρξη τεχνικών και τεχνολογικών δεξιοτήτων είναι μεν αναγκαία συνθήκη αλλά όχι και ικανή για να μας εξασφαλίσει την επαγγελματική αποκατάσταση και επιτυχία στο μέλλον. Το συμπέρασμα αυτό έρχεται να επιβεβαιώσει και μια μελέτη του Παγκόσμιου Οικονομικού Οργανισμού (WEF), σύμφωνα με την οποία τις πρώτες 10 θέσεις των δεξιοτήτων που θα ζητούν οι εργοδότες το 2020 καταλαμβάνουν κυρίως κοινωνικές και συναισθηματικές δεξιότητες.

Την 1η θέση καταλαμβάνει η δυνατότητα επίλυσης σύνθετων προβλημάτων και ακολουθούν η κριτική σκέψη (2η θέση), η δημιουργικότητα (3η θέση), η ικανότητα διαχείρισης ανθρώπων (4η θέση) και φτάνει μέχρι τη συναισθηματική νοημοσύνη και την ικανότητα λήψης άμεσων αποφάσεων.

Την αλλαγή του τοπίου στην αγορά εργασίας έρχονται να επιβεβαιώσουν και 2 ακόμα μελέτες.

Σύμφωνα με την 1η , το 65% των παιδιών που είναι σήμερα στο δημοτικό σχολείο θα κάνουν δουλειές που δεν έχουν ανακαλυφθεί ακόμα !

Μια άλλη έρευνα μεταξύ του προσωπικού της εταιρίας Google έδειξε πως οι καλύτεροι μεταξύ αυτών που κατείχαν διευθυντικές θέσεις δεν είναι οι ικανότεροι και οι καλύτεροι στον προγραμματισμό ή στις τεχνικές γνώσεις αλλά αντιθέτως , είναι οι διευθυντές που διαθέτουν χρόνο για να βοηθούν τους υφισταμένους τους, δείχνουν ενδιαφέρον για τη ζωή αυτών και βρίσκουν χρόνο για να τους συναντούν ξεχωριστά.

Και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Είναι απολύτως φυσιολογικό οι νέες γενεές και οι νέες τεχνολογίες να στηρίζονται στις βάσεις του παρελθόντος αλλά παράλληλα να "απαιτούν" και νέες δεξιότητες. Είναι όπως σε μια ανακαίνιση κτιρίου. Ο δομικός σκελετός παραμένει ο ίδιος , σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί να ενισχυθεί κιόλας , αλλά από εκεί και πέρα όλα τα υπόλοιπα είναι καινούργια και συμβαδίζουν με τις απαιτήσεις και τις τάσεις τις εποχής.

Για να μπορέσουμε λοιπόν να αντεπεξέλθουμε σε αυτές τις προκλήσεις ο οργανισμός Partnership for the 21st Century (P21) έχει αναγνωρίσει 3 τύπους δεξιοτήτων που όλοι χρειαζόμαστε να δουλεύουμε και να αναπτύσσουμε διαρκώς :

Δεξιότητες μάθησης
Κριτική σκέψη

Δημιουργική σκέψη (Επεξεργασία πληροφορίας και συνδυασμό αυτής)

Συνεργασία

Επικοινωνία

Δεξιότητες γραμματισμού
( Η ικανότητα αναγνώρισης ψευδούς πληροφορίας στο διαδίκτυο και η ικανότητα να μοιραζόμαστε την ιστορία μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης )

Πληροφορία

Μέσα ενημέρωσης (media)

Τεχνολογία

Δεξιότητες ζωής
Προσαρμοστικότητα-Ευελιξία

Πρωτοβουλία

Αυτοκαθοδήγηση

Ευθύνη

Παραγωγικότητα

Ηγεσία

Εδώ θα πρέπει να τονιστεί ότι οι παραπάνω δεξιότητες όχι μόνο πρέπει να αποκτηθούν αλλά και να καλλιεργούνται και να εξελίσσονται διαρκώς αν θέλουμε να ανταπεξέλθουμε με επιτυχία στις προκλήσεις που βρίσκονται μπροστά μας.

# data[].attributes.headline
Δημήτριος Καρδακάς

# data[].attributes.subject
Δημήτριος Καρδακάς

# data[].attributes.body
Πράγματα που δεν πρέπει να έχει κανείς (μεταξύ άλλων) κατά τον Μαχάτμαν Γκάντι είναι "Γνώση χωρίς χαρακτήρα, Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά".
Να τα δύο πρώτα που πρέπει να έχει ο σημερινός μαθητής για να επιβιώσει, όχι ο ίδιος αλλά η ανθρωπότητα στην Κοινωνία της Πληροφορίας. Ο χαρακτήρας και η ανθρωπιά είναι βασικά προσόντα που πρέπει να έχουμε όλοι, και όχι μόνο οι μαθητές, για να  οικοδομήσουμε μια κοινωνία ανθρώπινη, δημιουργική και για το όφελος όλων, δυνατών και αδυνάτων.
Για την συνέχεια θα έλεγα ότι οι νέοι μας θα πρέπει να αποκτήσουν ικανότητα για αναλυτική, συνθετική και κριτική σκέψη για να μπορούν να αναλύουν κριτικά τις πληροφορίες που δέχονται και κατόπιν να μπορούν με σύνθεση να επιλύουν τα προβλήματα που ανακύπτουν. Στην κοινωνία τις πληροφορίας θα γίνονται δέκτες άπειρων πληροφοριών και θα πρέπει να μπορούν να ξεχωρίζουν τις σημαντικές από τις άχρηστες και να αξιοποιούν κατάλληλα όσες χρειάζονται. Φυσικά, η ικανότητα στην επίλυση προβλημάτων είναι μια από τις βασικές δεξιότητες που πρέπει να έχει κάποιος.
Υπευθυνότητα στην χρήση της τεχνολογίας με σεβασμό στην ιδιωτικότητα και προσωπικότητα των άλλων είναι άλλη μία δεξιότητα που είναι αναγκαία.
Φυσικά καλή γνώση στην χρήση των διαφόρων εργαλείων που θα κληθεί να χρησιμοποιήσει, εργαλεία από την τεχνολογία και την πληροφορική.
Δεξιότητα απαραίτητη είναι η ικανότητα του στην αποτελεσματική έρευνα, πράγμα που θα τον βοηθήσει να ερευνά το περιβάλλον για να μπορεί εύκολα να βρίσκει εκείνα τα στοιχεία που θα τον βοηθήσουν στην επίτευξη των στόχων του.
Η ικανότητα για συνεργασία με τους άλλους είναι μια δεξιότητα απαραίτητη που πρέπει να αποκτήσει ο νέος άνθρωπος, (και γενικά όλοι μας) αφού αυτό είναι απαραίτητο εργαλείο για την επίλυση προβλημάτων . Κανείς δεν τα ξέρει όλα και ο συνδυασμός γνώσεων των μελών της ομάδας συνεργασίας σε διάφορους τομείς θα βοηθήσουν στην επίλυση προβλημάτων.
Τελειώνοντας, θα επισημάνω ότι όλα τα προηγούμενα εμείς οι εκπαιδευτικοί είμαστε υποχρεωμένοι να τα διδάξουμε, να τα εμφυσήσουμε στους μαθητές μας και φυσικά πρώτοι εμείς να τα κάνουμε καθημερινή μας πρακτική.

# data[].attributes.headline
Η εκπαίδευση του 21ου αιώνα - learning world - YouTubehttps://www.youtube.com/watch?v=JkKT-iESHkAΠαρακολουθήστε το παραπάνω video είναι μεταγλωτισμένο.

# data[].attributes.subject
Η εκπαίδευση του 21ου αιώνα - learning world - YouTubehttps://www.youtube.com/watch?v=JkKT-iESHkAΠαρακολουθήστε το παραπάνω video είναι μεταγλωτισμένο.

# data[].attributes.body
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΟΥΛΗΣ

# data[].attributes.headline
ΔΗΜΗΤΡΗΣ  ΠΑΠΟΥΛΗΣ

# data[].attributes.subject
ΔΗΜΗΤΡΗΣ  ΠΑΠΟΥΛΗΣ

# data[].attributes.body
.Ποιες οι δεξιότητες του 21ου αιώνα;
Εδώ και δεκαετίες γίνεται λόγος για τις δεξιότητες του σύγχρονου ανθρώπου του 21ου αιώνα και ήδη βρισκόμαστε στο κατώφλι της τρίτης δεκαετίας του.

Η σύγχρονη εποχή διαφέρει από οποιαδήποτε άλλη στον ρυθμό με τον οποίο πραγματοποιούνται οι τεχνολογικές αλλαγές. Παλαιότερα, οι αλλαγές αυτές  επηρέαζαν πολύ λίγο την ατομική ζωή, αφού απαιτήθηκε πολύς χρόνος μέχρι  να εξαπλωθούν αρκετά, να επηρεάσουν   την εξέλιξη και να αναγνωριστεί η επιρροή τους. Σήμερα,  οι τεχνολογικές και κοινωνικές αλλαγές είναι ταχύτατες και επηρεάζουν άμεσα τη ζωή του  σύγχρονου ανθρώπου, για τον λόγο αυτό θα πρέπει να τον διακρίνουν κάποιες δεξιότητες.

Οι βασικές δεξιότητες περιγράφονται συχνά με τον όρο 4C, από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων creativity (δημιουργικότητα), critical thinking (κριτική σκέψη), communication (επικοινωνία) και collaboration (συνεργασία). Σ’ αυτές προστίθενται και άλλες όπως ο ψηφιακός γραμματισμός, η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, η υπευθυνότητα, η προσωπική ευθύνη.

Γι’ αυτό, σ΄ ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο, η εκπαίδευση πρέπει να προετοιμάσει τους μαθητές για μια κοινωνία στην οποία η εκπαίδευση δε θα σταματά μετά την αποφοίτηση.

Η χρήση των ΤΠΕ στο σχολείο εισάγει τους μαθητές σ’ ένα περιβάλλον όπου μπορούν να βοηθήσουν ο ένας τον άλλο, να συνεργαστούν, να δημιουργήσουν (Κομνηνός, 2005). Σε μια εποχή που απαιτεί λιγότερη απομνημόνευση, λιγότερη δουλειά ρουτίνας και ενίσχυση ικανοτήτων, όπως  κριτική ικανότητα,  δημιουργικότητα,  συνεργατική μάθηση και  μεταφορά γνώσης, οι εκπαιδευτικοί στόχοι πρέπει να αλλάξουν. Ως πρωταρχικό στόχος και ως πρώτη δεξιότητα είναι αναγκαίο να θεωρηθεί η άριστη χρήση των ΤΠΕ.

Στον αιώνα της επικοινωνίας μέσω της τεχνολογίας θεωρώ ότι πρέπει να αναπτυχθεί στο σχολικό περιβάλλον μια επιπλέον δεξιότητα. Ο εκπαιδευτικός πρέπει να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση στις συναντήσεις του με τους μαθητές του. Να τους εμφυσήσει την ανάγκη για συνεργασία, καθώς η απομόνωση δεν ταιριάζει  στη φύση του ανθρώπου. Με αυτό τον τρόπο θα αναπτυχθεί κλίμα αρμονικής συνύπαρξης.

Μια άλλη δεξιότητα που είναι αναγκαία  στην καθημερινότητα του σύγχρονου ανθρώπου είναι η ικανότητα  επίλυσης  προβλημάτων. Η διαχείριση των προβλημάτων  σε καθημερινή βάση δίνει αυτοπεποίθηση και ικανοποίηση  στον  άνθρωπο και τη σιγουριά ότι είναι ικανός να αντιμετωπίζει τους σκοπέλους της ζωής και ότι δεν αφήνει τα όποια προβλήματα να γιγαντωθούν  και να γίνονται εμπόδια  στην ποιότητα της ζωής του.

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=BXT2STtm_54

# data[].attributes.body
Κριτική σκέψη, επικοινωνία, συνεργασία, δημιουργικότητα. Αυτές είναι τέσσερις βασικές δεξιότητες που θα πρέπει να αναπτύξουν οι σημερινοί μαθητές, ανταποκρινόμενοι στις ανάγκες της κοινωνίας της πληροφορίας. Οι δεξιότητες αυτές θα τους βοηθήσουν ευρύτερα στη ζωή τους αλλά και στην ακαδημαική τους εξέλιξη. Η κριτική σκέψη είναι απαραίτητη για κάθε σκεπτόμενο άτομο ωστε να μπορεί να διαχειριστεί και να κατανέμει τις πληροφορίες που δέχεται. Η επικοινωνία είναι ανθρώπινη ανάγκη η οποία στις μέρες μας γίνεται σε μεγάλο ποσοστό χρησιμοποιώντας τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η συνεργασία είναι ούτως ή άλλως απαραίτητη για την συνοχή μιας τάξης και για την ανάπτυξη ισχυρών δεσμών μεταξύ των μαθητών. Η δημιουργικότητα είναι η δεξιότητα που έμφυτα υπάρχει στα παιδιά μικρής ηλικίας και είναι υποχρέωση των εκπαιδευτικών να την καλλιεργήσουν προς όφελος των μαθητών.

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=FROIoaXJldw

# data[].attributes.headline
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΦΑΣΟΥΛΑΑπλό , σύντομο και περιεκτικό

# data[].attributes.subject
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΦΑΣΟΥΛΑΑπλό , σύντομο και περιεκτικό

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=BXT2STtm_54&index=2&list=PLJpyVZbiJrdgchTvnqyXXMd9oSHnibhh-

# data[].attributes.body
Η ενσωμάτωση της τεχνολογίας στην μαθησιακή διαδικασία πρέπει να είναι στην πρώτη προτεραιότητα του αυριανού ηγέτη της σχολικής μονάδας.
Οι βασικές  δεξιότητες που στηρίζεται η εκπαίδευση του 21ου αιώνα τόσο για τους μαθητές όσο και για τους εκπαιδευτικούς είναι: critical thinking, collaboration , creativity, commumication
https://lh4.googleusercontent.com/EOCOdx8dSOIgMCnAg4ploYDgNlyLcO_J1_45yuft1oa-zhlEbpmjSZrZYIH_kL-fZnYRpxHAYG4HQbNhV4rYq5k1-kCkdsLtuHQ=w3072-h1494

# data[].attributes.headline
ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΚΑΛΑΝΤΖΗ

# data[].attributes.subject
ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΚΑΛΑΝΤΖΗ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΕΛΙΚΗ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

# data[].attributes.headline
ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΚΑΛΑΝΤΖΗ 

# data[].attributes.subject
ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΚΑΛΑΝΤΖΗ 

# data[].attributes.body
Επίσης και ένα video ως παράδειγμα εφαρμογής των δεξιοτήτων

# data[].attributes.headline
ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΚΑΛΑΝΤΖΗ

# data[].attributes.subject
ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΚΑΛΑΝΤΖΗ

# data[].attributes.body
Ποιές είναι οι δεξιότητες που πρέπει να αναπτύξουν οι εκπαιδευόμενοι του 21ου αι.;  Μία αφίσα ...

# data[].attributes.attachment_link.description
As the pioneers in this movement, champions of the 4Cs (Critical Thinking, Communication, Collaboration, and Creativity), and creators of the Framework for 21st Century Learning, P21 is the premier organization ensuring every child-without exception-experiences 21st century learning. And now, as a part of Battelle for Kids, P21 has even greater ability to make tangible and immediate impacts.

# data[].attributes.headline
Ελένη Σακελλάρη

# data[].attributes.subject
Ελένη Σακελλάρη

# data[].attributes.body
Ποιες οι δεξιότητες του 21ου αιώνα;

Στο άρθρο αναφέρονται τόσο οι τεχνολογικές δεξιότητες, όσο και οι κοινωνικές και συναισθηματικές δεξιότητες (soft skills), που βοηθούν για καλύτερη καριέρα και πιο ολοκληρωμένη προσωπικότητα.
Σας παραθέτω άποψη διατυπωμένη στο άρθρο που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, "ότι από μία πρόσφατη μελέτη του Παγκοσμίου Οικονομικού Φόρουμ προκύπτει, μάλιστα, πως στις πρώτες δέκα θέσεις των δεξιοτήτων που θα ζητούν οι εργοδότες το 2020 περιλαμβάνονται κυρίως κοινωνικές και συναισθηματικές. Ξεκινούν από τη δυνατότητα επίλυσης σύνθετων προβλημάτων (στην πρώτη θέση), την κριτική σκέψη (στη δεύτερη θέση), τη δημιουργικότητα (3η), την ικανότητα διαχείρισης ανθρώπων (4η) και φτάνουν μέχρι την συναισθηματική νοημοσύνη (emotional intelligence) και την ικανότητα λήψης γρήγορων αποφάσεων! "

# data[].attributes.headline
Ελένη Σακελλάρη

# data[].attributes.subject
Ελένη Σακελλάρη

# data[].attributes.body
Η πρώτη μου προσπάθεια για διάβασμα για τις περίφημες δεξιότητες του 21ου αιώνα.
Αυτές είναι:

κριτική σκέψη (critical thinking),

επικοινωνία (communication),

συνεργασία (collaboration),

και δημιουργικότητα (creativity).

Οι βασικές δεξιότητες περιγράφονται συχνά με τον όρο 4C, από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων creativity (δημιουργικότητα), critical thinking (κριτική σκέψη), communication (επικοινωνία) και collaboration (συνεργασία). Σ’ αυτές προστίθενται και δεξιότητες όπως η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, η παραγωγικότητα, η καινοτομία, η υπευθυνότητα, η προσωπική και κοινωνική ευθύνη (Voogt et al, 2013; Kaufman, 2013).

Ο σύνδεσμος στο youtube για να παρακολουθήσουμε το σχετικό  βίντεο:
https://www.youtube.com/watchv=BXT2STtm_54&index=2&list=PLJpyVZbiJrdgchTvnqyXXMd9oSHnibhh-
ή κάνοντας κλικ στην παρακάτω εικόνα

# data[].attributes.headline
Ελένη Σακελλάρη

# data[].attributes.subject
Ελένη Σακελλάρη

# data[].attributes.body
Στόχος της εκπαίδευσης είναι να προσφέρει μόρφωση και παιδεία και να συντελεί στη διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων, που διαθέτουν κριτική ικανότητα και σκέψη, αρχές αξίες, ιδανικά.

Στη σημερινή εποχή, με την απελευθέρωση και παγκοσμιοποίηση των αγορών και την ανάπτυξη Νέων Τεχνολογιών, η εκπαίδευση προσπαθεί να ανταποκριθεί στις συνεχείς και ραγδαίες μεταβολές που συντελούνται στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης.Το μεγάλο λοιπόν μειονέκτημα της εκπαιδευτικής πολιτικής στη σύγχρονη εποχή είναι ότι δεν συμβάλλει στη ολόπλευρη καλλιέργεια του ανθρώπου αλλά  περιορίζεται στο να αναδείξει επαγγελματίες. Η εκπαίδευση είναι συνυφασμένη με την επαγγελματική αποκατάσταση και δεν δημιουργεί κριτικά σκεπτόμενους και υπεύθυνους πολίτες.

Στον παρακάτω Πίνακα 1.1 απεικονίζονται οι δεξιότητες που πρέπει να αναπτύξουν οι εκπαιδευόμενοι στο πλαίσιο της εκπαίδευσης (με βάση το μοντέλο των Binkley et al., 2012), προκειμένου να είναι σε θέση να ανταποκριθούν με επιτυχία  στην παγκοσμιοποιημένη αγορά εργασίας.

Σημαντική παρατήρηση:

Οι δεξιότητες του 21ου αιώνα για να πραγματωθούν απαιτούν σύγχρονα περιβάλλοντα μάθησης που θα εδράζονται σε καινοτόμες παιδαγωγικές προσεγγίσεις (π.χ. συνεργατική, διερευνητική μάθηση, επίλυση προβλημάτων)

# data[].attributes.attachment_link.title
δεξιότητες 21ος αι.JPG

# data[].attributes.headline
Σιβένας Κωσταλέκος

# data[].attributes.subject
Σιβένας Κωσταλέκος

# data[].attributes.body
Και ένα παράδειγμα εφαρμογής αυτών των δεξιοτήτων

# data[].attributes.headline
Σιβένας Κωσταλέκος

# data[].attributes.subject
Σιβένας Κωσταλέκος

# data[].attributes.headline
Σιβένας Κωσταλέκος

# data[].attributes.subject
Σιβένας Κωσταλέκος

# data[].attributes.body
Ένα ενδιαφέρον link για την Ψηφιακή Ικανότητα, αλλά και το πως αυτή μπορεί να προαχθεί μέσα στην τάξη.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η ψηφιακή ικανότητα είναι ουσιώδης για τη μάθηση, την εργασία και την ενεργό συμμετοχή στην κοινωνία. Για τη σχολική εκπαίδευση, εξίσου σημαντική με την ικανότητα καθαυτήν είναι και η γνώση του τρόπου ανάπτυξής της. Μάθετε πώς με αυτόν τον οδηγό!

Τι σημαίνει ψηφιακή ικανότητα;

Η ψηφιακή ικανότητα είναι μία από τις οχτώ βασικές ικανότητες και αναφέρεται στην πλήρη αξιοποίηση της γκάμας των ψηφιακών τεχνολογιών με σκοπό την πληροφόρηση, την επικοινωνία και την επίλυση βασικών προβλημάτων σε όλες τις πτυχές της ζωής με σιγουριά και κριτικό τρόπο. Μπορεί να ακούγεται απλό σε πολλούς από εμάς, αλλά σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ψηφιακή Ατζέντα 2015 (Digital Agenda Scoreboard 2015), το επίπεδο της ψηφιακής ικανότητας του 40% του πληθυσμού της ΕΕ είναι ανεπαρκές, ενώ το 22% του ποσοστού αυτού δεν χρησιμοποιεί το διαδίκτυο.

Είναι επίσης πολύ σημαντικό να αντιλαμβανόμαστε ότι "ως εγκάρσια ικανότητα, η ψηφιακή ικανότητα μας βοηθάει επίσης να κατακτήσουμε άλλες βασικές ικανότητες, όπως της επικοινωνίας, γλωσσικές δεξιότητες ή βασικές δεξιότητες στα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες", όπως σημειώνει η Riina Vuorikari στο άρθρο της ως ειδικού.

Για να κατανοήσετε τη φύση της ικανότητας αυτής καλύτερα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει συστήσει το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Ψηφιακών Ικανοτήτων για τους Πολίτες (DigComp) το οποίο χωρίζεται σε πέντε τομείς: πληροφοριακός γραμματισμός και γραμματισμός ανάλυσης δεδομένων (information and data literacy), επικοινωνία και συνεργασία, δημιουργία ψηφιακού περιεχομένου, ασφάλεια και επίλυση προβλημάτων. Από κοινού περιλαμβάνουν 21 ικανότητες - πατήστε στην παρακάτω εικόνα και δείτε στο πληροφοριακό γράφημα πόσες από αυτές κατέχετε ήδη!

Στο προσεχές μέλλον, οι παιδαγωγοί θα έχουν το δικό του πλαίσιο, με το όνομα DigCompEdu. Στο προτεινόμενο προσχέδιο βρίσκουμε έξι τομείς ανάπτυξης στους οποίους περιλαμβάνονται το επαγγελματικό περιβάλλον, η δημιουργία και ο διαμοιρασμός ψηφιακών πόρων, η διαχείριση της χρήσης ψηφιακών εργαλείων, η αξιολόγηση, η ενδυνάμωση των μαθητών και τέλος η διευκόλυνση των ψηφιακών ικανοτήτων των μαθητών. Παρακολουθήστε τα τελευταία νέα σχετικά με την εν λόγω πρωτοβουλία!

Πώς καλλιεργούνται οι ψηφιακές ικανότητες στην Ευρώπη;

Η έκθεση του δικτύου Ευρυδίκη (2012) μας δείχνει ότι σχεδόν όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες διαθέτουν μια συγκεκριμένη εθνική στρατηγική σε σχέση με την ψηφιακή ικανότητα. Κατά τον χρόνο διεξαγωγής της μελέτης, η ψηφιακή ικανότητα διδασκόταν μέσω μιας διαθεματικής προσέγγισης σε όλες τις χώρες της ΕΕ εκτός από δύο σε επίπεδο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και σε όλες τις χώρες σε επίπεδο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης - παράλληλα με άλλες προσεγγίσεις που χρησιμοποιούνταν σε αρκετές χώρες, όπως την ενσωμάτωση των ΤΠΕ σε συγκεκριμένα διδακτικά αντικείμενα ή τη διδασκαλία τους ως ξεχωριστό διδακτικό αντικείμενο.

Ο εφοδιασμός των εκπαιδευτικών με επαρκείς ψηφιακές ικανότητες αποτελεί παράγοντα-κλειδί: η πιο πρόσφατη μελέτη TALIS του ΟΟΣΑ (2013) έδειξε ότι το 18% των εκπαιδευτών και των παιδαγωγών πιστεύουν ότι χρειάζονται να αναπτύξουν περαιτέρω τις δεξιότητές τους στις ΤΠΕ για τη διδασκαλία και το 16% στη χρήση των νέων τεχνολογιών στον χώρο εργασίας.

Το μεγαλύτερο δίκτυο εκπαιδευτικών στην Ευρώπη, το eTwinning, προσφέρει στους εκπαιδευτικούς ένα καλό περιβάλλον για να συνεργάζονται με συναδέλφους και να μαθαίνουν νέους τρόπους αξιοποίησης των ΤΠΕ για τη διδασκαλία. Η μελέτη του eTwinning (2015) έδειξε ότι το 29% των εκπαιδευτικών θεωρεί πώς το eTwinning έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τις τεχνολογικές τους δεξιότητες και το 37% θεωρεί ότι η επίδρασή του ήταν το λιγότερο μέτρια. Τα μέλη του eTwinning επίσης ανέφεραν αύξηση των ψηφιακών πρακτικών διδασκαλίας και μάθησης που χρησιμοποιούν, όπως συμμετοχή σε μαθήματα μέσω διαδικτύου (78%), δημιουργία υλικών σε συνεργασία με τους μαθητές (77%) ή χρήση των κοινωνικών δικτύων με τους μαθητές τους (76%).

Πώς μπορώ να προάγω την ψηφιακή ικανότητα στην τάξη μου;

Είναι ευρέως διαδεδομένη η πεποίθηση ότι η ανάπτυξη της ψηφιακής ικανότητας πρέπει να ξεκινάει σε μικρή ηλικία, αλλά οι αποφάσεις αναφορικά με τα είδη των τεχνολογιών και τον χρόνο που θα διατίθεται σε αυτές θα πρέπει να εξετάζονται προσεκτικά. Για παράδειγμα, η διδασκαλία των αρχών του προγραμματισμού μπορεί να γίνει χρησιμοποιώντας χάρτινα ποτηράκια ή κύβους. Το άρθρο στο Ευρωπαϊκό περιοδικό Science in School εξηγεί πώς.

Το Talking Pictures είναι ένα βραβευμένο έργο eTwinning μέσω του οποίου οι μαθητές των μικρότερων τάξεων του δημοτικού χρησιμοποιούσαν τις φωτογραφίες και τα βίντεο ως γλώσσα αφήγησης και ερμηνείας των ιστοριών που ήθελαν να πουν. Τα παιδιά έμαθαν ότι τα πράγματα δεν είναι πάντα αυτό που φαίνονται - μπορούμε να επεξεργαστούμε τις φωτογραφίες προκειμένου να αναδείξουμε διαφορετικές οπτικές γωνίες.

Αν ενδιαφέρεστε να μάθετε σχετικά με μια αποτελεσματική προσέγγιση των ψηφιακών εργαλείων σε όλο το εύρος του σχολείου, διαβάστε το άρθρο του ειδικού του Luis Fernandes, ενός Πορτογάλου διευθυντή σχολείου.
Στο παρακάτω βίντεο των "Education Talks", η Esther Wojcicki μοιράζεται τις ιδέες της σχετικά με τους τρόπους εφαρμογής της μάθησης μέσω συνθετικών εργασιών και ψηφιακών εργαλείων στην τάξη.

Οι παιδαγωγοί που ενδιαφέρονται για επιμόρφωση μέσω διαδικτύου μπορούν να βρουν ενδιαφέροντα υλικά μαθημάτων στο διαδίκτυο στην Ακαδημία (Academy) του European Schoolnet. Παρακαλούμε σημειώστε ότι τα μαθήματα που αναφέρονται παρακάτω έχουν τελειώσει, αλλά όλα τα υλικά παραμένουν στη διάθεση όσων επιθυμούν να τα μελετήσουν μόνοι τους. Επίσης, μείνετε συντονισμένοι για τυχόν επαναλήψεις των ίδιων μαθημάτων ή για την διοργάνωση καινούργιων!

Introducing Technology-Enhanced Teaching: μάθετε τι είναι η ικανότητα Υποβοηθούμενης από την Τεχνολογία Διδασκαλίας (TET), δε ποιον βαθμό την διαθέτετε και πώς να την καλλιεργήσετε περισσότερο. (Δημιουργήθηκε από το έργο MENTEP με χρηματοδότηση από την ΕΕ)

Developing Digital Skills in your Classroom: μάθετε πώς να αναπτύξετε μια μεγάλη γκάμα ψηφιακών δεξιοτήτων και ανακαλύψτε εργαλεία και πόρους για να το κάνετε. (Δημιουργήθηκε από την εκστρατεία eSkills for Jobs της Ευρωπαϊκής Επιτροπής)

Online Safety Course: μάθετε σχετικά με την ασφάλεια στο διαδίκτυο, ένα ουσιαστικό κομμάτι της ψηφιακής ικανότητας. (Δημιουργήθηκε από την πύλη Better Internet for Kids (BIK) με τη χρηματοδότηση της ΕΕ)

# data[].attributes.attachment_link.title
Ψηφιακή ικανότητα: η ζωτικής σημασίας δεξιότητα του 21ου αιώνα για εκπαιδευτικούς και μαθητές

# data[].attributes.attachment_link.description
Η ψηφιακή ικανότητα είναι ουσιώδης για τη μάθηση, την εργασία και την ενεργό συμμετοχή στην κοινωνία. Για τη σχολική εκπαίδευση, εξίσου σημαντική με την ικανότητα καθαυτήν είναι και η γνώση του τρόπου ανάπτυξής της. Μάθετε πώς με αυτόν τον οδηγό!

# data[].attributes.headline
Σιβένας Κωσταλέκος

# data[].attributes.subject
Σιβένας Κωσταλέκος

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ο όρος "δεξιότητα" ή αλλιώς "competence" χρησιμοποιήθηκε αρχικά στο επαγγελματικό πλαίσιο στη Γαλλία κατά τη δεκαετία του '70 για να αναφερθεί στις ικανότητες που οι εργαζόμενοι χρειάζονταν πέρα ​​από τα τυπικά προσόντα τους για να ενεργούν αποτελεσματικά σε μια σειρά εργασιακών καταστάσεων.

Στη δεκαετία του 1980 άρχισαν να αναπτύσσονται προσεγγίσεις βασισμένες στις ικανότητες αυτές που αφορούν κυρίως την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση σε διάφορες χώρες. Έκτοτε, η αυξανόμενη σημασία των δεξιοτήτων σήμαινε ότι η μάθηση βασισμένη στις ικανότητες έχει πλέον επεκταθεί και στη γενική σχολική εκπαίδευση, η οποία αποτελεί το επίκεντρο της πορείας των ατόμων.

Οι ικανότητες εκφράζονται, κατανοούνται και εφαρμόζονται σε κάθε εκπαιδευτικό σύστημα με διαφορετικούς τρόπους ανάλογα με το εθνικό πλαίσιο, ανάλογα με τις εκπαιδευτικές φιλοσοφίες, ιστορικές και πολιτικές παραδόσεις, καθώς και τις εξωτερικές επιρροές. Ως εκ τούτου, οι χώρες έχουν αναπτύξει τους δικούς τους εθνικούς ορισμούς και πλαίσια δεξιοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των θεματικών αλλά και των εγκάρσιων αρμοδιοτήτων. Εκτός από αυτό το φάσμα των εθνικών πλαισίων, ορισμένα από τα οποία θα εξετάσουμε αργότερα σε αυτή την ενότητα, αναπτύχθηκαν διάφορα διεθνή πλαίσια δεξιοτήτων τα τελευταία 20 χρόνια.

Συνολικά, οι βασικές δεξιότητες του 21ου αιώνα μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ως εξής:

1. Δημιουργικότητα και καινοτομία

2. Κρίσιμη σκέψη, επίλυση προβλημάτων, λήψη αποφάσεων

3. Μάθηση για μάθηση, Μεταγνώση

Τρόποι Εργασίας (Ways of Working)

2. Συνεργασία (ομαδική εργασία)

Εργαλεία για εργασία (Tools for working)

Ζώντας στον κόσμο (Living in the world)

1. Ιθαγένεια - τοπική και παγκόσμια

3. Προσωπική και κοινωνική ευθύνη - συμπεριλαμβανομένης της πολιτιστικής συνειδητοποίησης και ικανότητας.

Επομένως, η ανάγκη για τους μαθητές να αναπτύξουν ικανότητες, γνωστές και ως "βασικές ικανότητες" ή "δεξιότητες του 21ου αιώνα", έχει αποκτήσει όλο και μεγαλύτερη σημασία και έχει πρόσφατα κατακτήσει εξέχουσα θέση στα εκπαιδευτικά συστήματα παγκοσμίως. Η ανάπτυξη αυτών φαίνεται να μη σχετίζεται πλέον αποκλειστικά με οικονομικά κίνητρα αλλά με την ενίσχυση της κριτικής και ανοικτής σκέψης των μαθητών ώστε να μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο προς το καλύτερο.

Καπατσούλια Χ. και Σιαμαντά Β. (2017). Ανάπτυξη δεξιοτήτων 21ου αιώνα μέσω Ενταξιακών Εκπαιδευτικών πρακτικών και Μιντιακού Εγγραμματισμού: Μελέτη Περίπτωσης, 24ο Πανελλήνιο Συνέδριο "Κοινωνική Παιδαγωγική, Διαπολιτισμικότητα, Συμβουλευτική και Ειδική Αγωγή", Πάτρα, 8-10 Δεκεμβρίου 2017

# data[].attributes.attachment_link.title
ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ 21ΟΥ ΑΙΩΝΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο όρος "δεξιότητα" ή αλλιώς "competence" χρησιμοποιήθηκε αρχικά στο επαγγελματικό πλαίσιο στη Γαλλία κατά τη δεκαετία του '70 για να αναφερθεί στις ικανότητες που οι εργαζόμενοι χρειάζονταν πέρα ​​από τα τυπικά προσόντα τους για να ενεργούν αποτελεσματικά σε μια σειρά εργασιακών καταστάσεων.

# data[].attributes.headline
Αλεξάνδρα Τσόδουλου

# data[].attributes.subject
Αλεξάνδρα Τσόδουλου

# data[].attributes.headline
Γκιώργκη Ελπίδα

# data[].attributes.subject
Γκιώργκη Ελπίδα

# data[].attributes.body
Κατά τη διάρκεια του 21ου αιώνα η κοινωνία έχει υποστεί έναν επιταχυνόμενο ρυθμό αλλαγών στην οικονομία και την τεχνολογία. Οι συνέπειες στο χώρο εργασίας και συνεπώς στις απαιτήσεις του εκπαιδευτικού συστήματος για την προετοιμασία των σπουδαστών για το εργατικό δυναμικό, ήταν σημαντικές με διαφόρους τρόπους. Προς την ικανοποίηση λοιπόν, των απαιτήσεων αυτών εκδόθηκαν κάποιες δεξιότητες και στρατηγικές εφαρμογής ώστε να κατευθύνουν τους σπουδαστές και τους εργαζομένους στο μεταβαλλόμενο αυτό περιβάλλον. Οι δεξιότητες που θα πρέπει να αναπτύξουν μαθητές του 21 αιώνα κατά την άποψη μου με βάση πάντα τους ακαδημαϊκούς και κυβερνητικούς οργανισμούς είναι οι εξής :

- κριτική σκέψη
- παιδεία στα μέσα επικοινωνίας
- επικοινωνία
- συνεργασία
- πληροφοριακή παιδεία
- δημιουργικότητα/καινοτομία

# data[].attributes.headline
Στη σύγχρονη εποχή ο

# data[].attributes.body
Στη σύγχρονη εποχή οι ραγδαίες κοινωνικές, οικονομικές και πολιτιστικές αλλαγές που λαμβάνουν χώρα, σχετίζονται άμεσα με τις αλλαγές στον τεχνολογικό τομέα, την κατακόρυφη αλλά και καθολική χρήση των νέων τεχνολογιών σε όλες, σχεδόν, τις πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης. Στο χώρο της εκπαίδευσης η χρήση των νέων τεχνολογιών  έφερε πολλές ανακατατάξεις και φαίνεται να επηρεάζει τον τρόπο που μαθαίνουν οι μαθητές, τον τρόπο που χειρίζονται και αξιοποιούν τη γνώση, τον τρόπο με τον οποίο παράγεται και διαχέεται η γνώση στους μαθητές.

# data[].attributes.headline
Ελευθερία Λιοκάτη

# data[].attributes.subject
Ελευθερία Λιοκάτη

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=BXT2STtm_54&index=2&list=PLJpyVZbiJrdgchTvnqyXXMd9oSHnibhh-

Παραθέτω και εγώ ένα βίντεο, το οποίο το ανέβασαν και κάποιοι συμφοιτητές και θεωρώ πως παρά το ότι είναι συνοπτικό δίνει με αρκετά περιγραφικό τρόπο τις βασικές δεξιότητες που πρέπει να διαθέτει κανείς τον 21ο αιώνα

# data[].attributes.headline
Πλακιάς Ευάγγελος

# data[].attributes.subject
Πλακιάς Ευάγγελος

# data[].attributes.attachment_link.title
Οι δεξιότητες του 21ου  αιώνα

# data[].attributes.headline
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ  ΛΙΟΚΑΤΗ

# data[].attributes.subject
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ  ΛΙΟΚΑΤΗ

# data[].attributes.body
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
κοινωνια της πληροφοριας

# data[].attributes.headline
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ  ΛΙΟΚΑΤΗ

# data[].attributes.subject
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ  ΛΙΟΚΑΤΗ

# data[].attributes.attachment_link.title
Βασικές Ψηφιακές Δεξιότητες

# data[].attributes.headline
Παπαεμμανουή

# data[].attributes.body
Παπαεμμανουήλ Δημήτριος

21st Century Skills Don’t Exist. So Why Do We Need Them?

Τροφή για σκέψη ,πολύ ωραίο άρθρο που στην ουσία είναι αντίλογος- διαφορετική πραγματιστική άποψη πάνω στις δεξιότητες του 21ου αιώνα

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
If you Google "21 st century skills", you'll get about 425,000 hits. Impressive, but: What are those 21 st century skills? What's so "21 st century" about them? And why do education and business people shout from the rooftops that we need these so-called 21 st century skills?

What are 21st century skills?

The glossary of education reform defines 21 st century skills as "a broad set of knowledge, skills, work habits, and character traits that are believed ... to be critically important to success in today's world, particularly in collegiate programs and contemporary careers and workplaces."

Andreas Schleicher, from the OECD Education Directorate, states in a blog on 21 st century skills:

Education today is much more about ways of thinking which involve creative and critical approaches to problem-solving and decision-making. It is also about ways of working, including communication and collaboration, as well as the tools they require, such as the capacity to recognise and exploit the potential of new technologies, or indeed, to avert their risks.

So, in summary problem-solving, decision-making, communication, and collaboration are examples of 21 st century skills. This list is confirmed by several others (Hodge & Lear, 2011, Voogt & Roblin, 2010, and Robles, 2012). Top of the list are communication and collaboration/teamwork. Critical thinking and problem-solving score high as well, and then there's a bunch of other ones, such as creativity, innovation, integrity, ICT literacy, leadership, entrepreneurship, and so the list goes on and on and.... The image below[1] paints the picture.

OK. We now know what they are (just about everything), but are these skills really new?

What is so "21st century" about 21st century skills?

Rotherham and Willingham state that there's nothing new about 21 st century skills (also see Paul's blog). This is a very good point and even if you don't agree at first, we encourage you to chew, swallow, and then slowly digest it. Listen up (confession: all examples here are stolen from Rotherham and Willingham). Do you really think that in the 'old days' - whenever they were - we didn't need to think critically and solve problems? What about the development of tools, agricultural advancements, discovery of vaccines, or land and sea explorations? And don't you think the lads and gals back in the old days would have to communicate and collaborate to progress?

However, many business leaders, politicians, and educators alike seem to agree that we're dealing with a "21 st century skills" shortage as a barrier to economic growth and business success. So why is this? Why do we all seem to believe that these skills are suddenly so critical that we need to discuss them explicitly?

Why are 21st century skills needed?

First, those advocating the necessity of 21 st century skills point to a gap between the skills that new graduates have and the skills that employers need (see for example this article in Forbes). This is not new. Government policy and education have always lagged behind business. Institutions confirm society as it stands; they aren't game-changers. They don't start trends, they might or might not follow them.

Another stated reason is that the meaning of knowledge has changed. For example, this blog claims that in pre-industrial times most people only needed "know-how", in the 20 th century (the "industrial age") people mostly needed "know-what" and now, in the 21 st century we not only need to "know-what", but we also (sit tight now as you might fall of your chair) need "to be able to do things with this knowledge, to use it to create new knowledge". Seriously? Are we living in an ultra-revolutionary era? Didn't people in previous times need knowledge to think with? That is an absolutely ridiculous thing to believe. How in heavens name can you think without knowledge? The need for mastery of different kinds of knowledge, ranging from facts to complex analysis is not new at all. Plato already wrote about four distinct levels of intellect. Rotherham and Willingham joke: "Perhaps at the time, these were considered "3 rd century BCE skills?" (p 17).

Schleicher's argument for the need of 21 st century skills is also a popular one:

We live in a fast-changing world, and producing more of the same knowledge and skills will not suffice to address the challenges of the future. A generation ago, teachers could expect that what they taught would last their students a lifetime. Today, because of rapid economic and social change, schools have to prepare students for jobs that have not yet been created, technologies that have not yet been invented and problems that we don't yet know will arise.

Patti Shank is way more nuanced. She explains in her blog from August 2016 that "The problem is that conventional middle-class jobs are declining and what is left are the two ends: highly technical jobs and low-paid, low-skilled jobs. So while employment numbers may look OK, the middle is being hollowed out" and "What is different in [the current industrial revolution]..., is that only those with the right skills appear to be benefiting. In past industrial revolutions, benefits eventually spread to all, or at least most. Today, it appears that those with the niche skill sets that match growing needs are benefiting." According to Rotherham and Willingham "What's actually new is the extent to which changes in our economy and the world mean that collective and individual success depends on having such [21 st century] skills." (p 17).

So these skills are not new yet important and we need to find ways to teach them more explicitly and intentionally. But how?

Now what?

Back to the term "21 st century skills". The definition is awkward. We call something a skill and then define it as skills + knowledge + work habits + character traits.

A skill is the ability to do something well, such as a certain task. It's something quite specific and narrow. While, if we look at what we consider to be 21 st century skills, they seem to be far from that. These "skills" aren't applicable to one specific task, they're broader, like competencies. In general, a competency is the combination of knowledge, skills and attitudes and, as such, consists of expertise and behavioural elements. Expertise refers to someone's knowledge, skills, experience, and insight given the fixed characteristics of a problem or task. The behavioural repertoire is about the individual's types of behaviour that are necessary given the changing circumstances in which a task must be performed (Hoekstra and Van Sluijs, 2003). This is influenced by for example personality, intelligence, and motivation.

It's important to make this distinction because it influences how we look at this type of competencies from an instructional and assessment perspective. Some, such as critical thinking and problem-solving, are more knowledge-based while communication and collaboration depend more on behavioural aspects. Rotherham and Willingham give some excellent examples to show that it makes no sense whatsoever to divide knowledge and skills. We would like to add that it also doesn't make sense to ignore the behavioural aspects of a competency.

For example, we need domain knowledge to help us recognise a problem or to come up with a possible solution, in other words, to think critically and solve problems. We also need a behavioural repertoire to be able to adapt our behaviour to a specific context. Let's say we need to collaborate with other people to solve a problem. Collaboration might require some knowledge on "how to collaborate effectively", however behavioural repertoire plays a much bigger role. For example, personality and motivation come into play as well as the ability to self-, co- and socially share the regulation of our behaviours. A personality trait such as agreeableness correlates positively with collaboration (Bartram, 2005) and how motivated you are to solve a complex problem might influence your willingness to collaborate as well (also see F. Kirschner, Paas, and P.A. Kirschner on task complexity as a driver for collaborative learning efficiency).

Rotherham and Willingham identify three things that need to happen so that we can support learners in developing this type of competencies. First, the instructional program needs to be all-inclusive, (not just for the elite), complete and content should not be skimmed because of the incorrect idea that we no longer need to acquire knowledge. Second, teachers need to be properly trained, for example to understand how knowledge and skills are intertwined and how to design more complex learning tasks that allow learners to practice with knowledge and skills in an integrated fashion. Third, we need assessments that can accurately measure more complex learning tasks. We would like to add that we need a better understanding on the building blocks for each competency and ideally we would also be able to identify how they influence each other. Because in all fairness, just to give one example, who can effectively collaborate without proper communication?

It goes without saying that everyone wants learners to think and work better, and for them to be able to deal with today's information overload (also see our blog on Lost in the Information Jungle). But the worst thing that we can do is to think that we should skip the knowledge and focus on the skills and that we're bridging the gap that way. Just remember past education reform failures and put your critical thinking hats on. There is a gigantic challenge ahead.

References

Bartram, D., (2005). The great eight competencies: A criterion-centric approach to validation. Journal of Applied Psychology, 90, 1185-1203

Hodge, K.A., & Lear, J.L. (2011). Employment skills for 21 st century workplace: The gap between faculty and student perceptions. Journal of Career and Technical Education, 26, 1-9

Hoekstra, H.A. & Van Sluijs, E. (2003). Managing competencies: Implementing human resource management. Assen: Koninklijke Van Gorcum

Kirschner, F., Paas, F., and Kirschner, P.A., (2011). Task complexity as a drive for collaborative learning efficiency: The collective working-memory effect. Applied Cognitive Psychology, 25, 615-624. Retrieved from http://dspace.ou.nl/bitstream/1820/2879/1/Task%20Complexity%20as%20a%20Driver%20for%20Collaborative%20Learning%20Efficiency.pdf

Robles, M.M. (2012). Executive perceptions of the top 10 soft skills needed in today's workplace. Business Communication Quarterly, 75, 453-465

Rotherham, A.J., & Willingham, D.T., (2010). "21 st-Century" skillls. Not new, but a worthy challenge. American Educator, 17-20. Retrieved from https://www.aft.org/sites/default/files/periodicals/RotherhamWillingham.pdf

Schleicher, A., (2016, October 9). The case for 21st century learning [Blog post]. Retrieved from http://www.oecd.org/general/thecasefor21st-centurylearning.htm

Voogt, J., & Roblin, N. P. (2010). 21 st century skills. Discussienota. Zoetermeer: The Netherlands: Kennisnet

[1] https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/originals/c5/36/93/c536934184353bee036f3f18ea478d39.png

# data[].attributes.attachment_link.title
21st Century Skills Don't Exist. So Why Do We Need Them?

# data[].attributes.attachment_link.description
Mirjam Neelen & Paul A. Kirschner If you Google "21st century skills", you'll get about 425,000 hits. Impressive, but: What are those 21st century skills? What's so "21st century" about them? And why do education and business people shout from the rooftops that we need these so-called 21st century skills?

# data[].attributes.headline
Ζαφείρης Βαγγέλης

# data[].attributes.subject
Ζαφείρης Βαγγέλης

# data[].attributes.body
Η τεχνολογία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μας, είτε αυτό αφορά την δουλειά μας είτε την προσωπική χρήση είτε την ψυχαγωγία. Σήμερα, στην κοινωνία της πληροφορίας, όπου η πληροφορία διακινείται μέσω υπολογιστών, όποιος δεν γνωρίζει τη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών και διαδικτύου θεωρείτε τεχνολογικά αναλφάβητος. Το σημαντικότερο αποτέλεσμα του φαινομένου αυτού είναι η δημιουργία ανισοτήτων στον χώρο της εύρεσης εργασίας όπου οι περισσότερο εξοικειωμένοι έχουν ένα πλεονέκτημα. Ένας τρόπος για να λυθεί αυτό το πρόβλημα περνάει μέσα από την εκπαίδευση, η οποία έχει τον ρόλο προετοιμασίας των παιδιών για την αγορά εργασίας, με την εφαρμογή κάποιων εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Έτσι τα παιδιά θα μπορούν να είναι κατάλληλα προετοιμασμένα για την χρήση του Η/Υ και του διαδικτύου αλλά θα μπορούν να μάθουν και το πως να προφυλάσσονται από αυτά, καθώς ενέχουν και πολλούς κινδύνους.

# data[].attributes.attachment_link.title
Καταγραφή.JPG

# data[].attributes.headline
Ζαφείρης Βαγγέλης

# data[].attributes.subject
Ζαφείρης Βαγγέλης

# data[].attributes.body
Η παρακάτω παρουσίαση σε μορφή Power Point αναλύει και περιγράφει τις τέσσερις βασικές δεξιότητες του 21ου αιώνα, που πρέπει να αποκτήσουν οι σημερινοί μαθητές και αυριανοί πολίτες. Αναφέρει με συνοπτικό αλλά ουσιαστικό τρόπο τι είναι και τι δεν είναι καθεμία από τις δεξιότητες: συνεργασία, οικοδόμηση της γνώσης, χρήση ΤΠΕ, λύση προβλήματος.

# data[].attributes.headline
Μαρία Τονονίδου

# data[].attributes.subject
Μαρία Τονονίδου

# data[].attributes.body
Συμφωνώντας  και συγχαίροντας τους προλαλήσαντες με τα εξαιρετικά βιντεάκια και όχι μόνο,  θα ήθελα να καταθέσω και την προσωπική μου γνώμη ως προς τις δεξιότητες που θα πρέπει να αναπτύξουν οι σημερινοί μαθητές και μελλοντικοί πολίτες.
Θα ήταν κοινοτοπία κοινοτοπιών ,αν επαναλαμβάναμε πόσο λίγη ουσιαστική πρόοδο μας χάρισε ο χωρίς μέτρο  και στόχο τεχνολογικός παροξυσμός, αφού οι πολίτες της σημερινής Ελλάδας μοιάζουν ανίκανοι να κρίνουν -διακρίνουν -συγκρίνουν ποιότητες ή να ξεχωρίσουν τι  τους συμφέρει ή τι τους βλάπτει ή ακόμα να διαβαθμίσουν την επικινδυνότητα μιας απειλής ή την ωφελιμότητα μιας ευκαιρίας.Και επειδή έχει μειωθεί εντυπωσιακά η ικανότητά μας να αξιο-λογούμε ,γινόμαστε πολίτες που περιμένουν τις λύσεις των προβλημάτων τους έτοιμες.
Έτσι το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να κάνει το σχολείο  είναι  να ελευ-θερώσει την κρίση του μαθητή-μελλοντικού πολίτη μέσω της κατάργησης της δασκαλοκεντρικής διδασκαλίας αλλά και της αναμόρφωσης των αναλυτικών προγραμμάτων στα οποία η διδασκαλία των Η/Υ  και του μαθήματος της πληρο-φορικής θα γίνεται από άρτια καταρτισμένους εκπ/κούς, που θα αναβαθμίσουν την ποιότητα του μαθήματος και  θα καταστήσουν την διδασκαλία πιο παραστα-τική ,προσελκύοντας τόσο το ενδιαφέρον του μαθητή να συγκεντρώνει πληρο-φορίες από πολλές πηγές ,όσο και καλλιεργώντας  την συνθετική σκέψη τους και ενισχύοντας  την κριτική  τους ικανότητα.  Πρέπει να προσέξουμε ότι το διαδίκτυο από μόνο του δεν ενεργοποιεί την κριτική σκέψη ,απεναντίας είναι απαραίτητο να κατανοήσουν τα παιδιά τον όρο
"διαχείριση της πληροφορίας",ώστε να αποφύγουν επερχόμενους κινδύνους.Η διαχείριση της πληροφορίας απαιτεί έρευνα, συλλογή και επεξεργασία δεδομέ-νων, κρίση, ανάλυση των δεδομένων και εξαγωγή συμπερασμάτων.
Δεύτερη δεξιότητα ζωής θεωρώ την καλλιέργεια της δημιουργικότητας και καινοτομίας καθώς η ύπαρξη πολλαπλών οδών πλοήγησης και οι εφαρμο-γές που δίνουν στο χρήστη τη δυνατότητα να καθορίζει πολλά είδη επιλογών, ενθαρρύνουν την ενεργό ,δημιουργική και υπεύθυνη συμμετοχή.
Τρίτη εξίσου σημαντική δεξιότητα  ψηφιακού γραμματισμού είναι ο τεχνο-λογικός και ψηφιακός γραμματισμός  που οι δάσκαλοι θα πρέπει να διδάξουν στους μαθητές τους ,ώστε να κατακτήσουν την ικανότητα οργάνωσης ,κατανό-ησης,αξιολόγησης και ανάλυσης πληροφοριών μέσω της χρήσης της ψηφιακής τεχνολογίας.
Έτσι ,οι νέοι θα  καθίστανται αυτόνομοι ,κριτικά σκεπτόμενοι,δημιουργι-κοί  και ανεξάρτητοι  μόνο αν λάβουν την κατάλληλη εκπαίδευση.Οι φορείς αγωγής δηλαδή το σχολείο και η οικογένεια,οφείλουν να ενημερώσουν και να εκπαιδεύσουν τους  νέους στον ψηφιακό και πραγματικό κόσμο,στην κοινωνία της Πληροφορίας και στον κόσμο του Διαδικτύου. Είναι λοιπόν απαιτητική η ανάγκη για ποιοτική καθοδήγηση από τη μεριά των γονιών και των εκπαιδευτι-κών αξιοποιώντας την εμπειρία τους και δημιουργώντας κατάλληλα πρότυ-πα.Τέλος ας σταθούμε στα λόγια του B.Franklin "Τα παιδιά μιμούνται καταπλη-κτικά. Ας τους δώσουμε κάτι εξαιρετικό για να μιμηθούν".
'

# data[].attributes.headline
Λεωνίδας Μαλισόβας

# data[].attributes.body
Λεωνίδας Μαλισόβας
Συμφωνώντας απόλυτα με τα όσα αναφέρθηκαν για τις δεξιότητες του αιώνα μας θα ήθελα να προσθέσω και δεξιότητες που έχουν διαχρονική αξία και τις οποίες δεν θα πρέπει να αγνοήσουμε και στο μέλλον, ως εκπαιδευτικοί και ως γονείς που θέλουμε να βλέπουμε ευτυχισμένη τη νέα γενιά. Για να σπάσει και λίγο η μονοτονία της τεχνολογίας...
Φυσικά, οι παρακάτω δεξιότητες μπορούν να βοηθήσουν τους μαθητές ώστε να αναπτύξουν την συνεργατικότητά τους, την επικοινωνία τους, την κριτική και δημιουργική τους σκέψης!

# data[].attributes.headline
Ελευθερία Λιοκάτη

# data[].attributes.subject
Ελευθερία Λιοκάτη

# data[].attributes.body
Οι συνεχείς πολιτικο-κοινωνικές ανακατατάξεις, η εκρηκτική εξέλιξη των επιστημών, αλλά και η αναθεώρηση των κεκτημένων γνώσεων, δημιουργούν την αδήριτη ανάγκη ενός δυναμικού εκπαιδευτικού συστήματος, που θα καλύπτει το σύνολο των απαιτήσεων ενός σύγχρονου μαθητή-πολίτη του 21ου αιώνα. Ο 21ος αιώνας απαιτεί μια σειρά δεξιοτήτων οι οποίες θα πρέπει πολλές φορές να συνδυάζονται μεταξύ τους εάν θέλει κάποιος να πορευτεί ορθά στην καθημερινότητα του. Αλλά ας ξεκινήσουμε την ανάλυση του θέματος. Αρχικά πιστεύω πως σημαντικότερη δεξιότητα είναι η κριτική σκέψη. Αυτό επειδή βρισκόμαστε στην εποχή του διαδικτύου. Ο άνθρωπος καθημερινά βομβαρδίζεται από πληθώρα πληροφοριών. Πολλές από αυτές που δέχεται είναι λανθασμένες και αν δε δώσει την απαιτούμενη προσοχή θα οδηγηθεί στην παραπληροφόρηση. Άρα λοιπόν ο σημερινός άνθρωπος πρέπει να είναι σε θέση να αξιολογεί το καθετί που διαβάζει έτσι ώστε να αποφασίζει σωστά. Ας μην ξεχνάμε πως η κριτική ικανότητα συμβάλλει ουσιαστικά στην επίλυση προβλημάτων. Εν συνεχεία, έρχεται η ψηφιακή εκπαίδευση που έχει κάποιος καθότι ζούμε σε μια εποχή ραγδαίας τεχνολογικής ανάπτυξης. Η καθημερινότητα επιβάλλει ποικίλες γνώσεις στις νέες τεχνολογίες και στους υπολογιστές εάν επιθυμεί κάποιος να αναδειχθεί κοινωνικά. Πέρα από όλα αυτά δεν θα πρέπει να παραληφθεί και η δημιουργικότητα. Να μπορεί κάποιος να καινοτομεί χρησιμοποιώντας επιστημονικές γνώσεις και παράλληλα την φαντασία του. Είναι σπουδαίο κάποιος να μην ακολουθεί το κατεστημένο και να χαράζει πολλές φορές τη δική του πορεία. Να έχει έναν ακέραιο και παράλληλα ισορροπημένο χαρακτήρα. Άλλωστε με το να έχει κανείς καινοτομία μπορεί να προσαρμόζεται ευκολότερα στα νέα δεδομένα. Εξίσου σημαντική δεξιότητα είναι η συνεργατικότητα και η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων. Είναι σημαντικό ο μελλοντικός πολίτης να διαθέτει την ικανότητα επίλυσης σύνθετων προβλημάτων σε πραγματικό χρόνο με χρήση ορθά σχεδιασμένων πρακτικών σε ψηφιακό και μη περιβάλλον. Στο σύγχρονο περιβάλλον που θα ζήσει ο νέος, θα κληθεί καθημερινά να έρθει αντιμέτωπος με ποικίλα προβλήματα (στην οικογένεια, στο χώρο εργασίας). Επιπλέον, ας μην ξεχνάμε ότι η σύγχρονη εποχή απαιτεί σε όλους τους τομείς πνεύμα ομαδικότητας, προκειμένου να επιτευχθούν κοινοί στόχοι.

# data[].attributes.headline
Κατερίνα Ψαράκη

# data[].attributes.subject
Κατερίνα Ψαράκη

# data[].attributes.body
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ

# data[].attributes.headline
Κατερίνα Ψαράκη

# data[].attributes.subject
Κατερίνα Ψαράκη

# data[].attributes.body
Δεξιότητες 21ου αιώνα

# data[].attributes.attachment_link.title
Δεξιότητες 21ου αιώνα

# data[].attributes.headline
Κατερίνα Ψαράκη

# data[].attributes.subject
Κατερίνα Ψαράκη

# data[].attributes.body
Ένα βιντεάκι για τις δεξιότητες του 21ου αιώνα

# data[].attributes.headline
Βικτωρία Καλαντζή

# data[].attributes.subject
Βικτωρία Καλαντζή

# data[].attributes.body
Αξίζει να διαβάσουμε το ενδιαφέρον και επίκαιρο άρθρο της κ. Αρετής Αποστολίδου για τις δεξιότητες που πρέπει να αναπτύξουν οι μαθητές τον 21ο αιώνα...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Αποστολίδου Αρετή
Εισαγωγή
Βρισκόμαστε ήδη στο κατώφλι της τρίτης δεκαετίας του 21ου αιώνα. Εδώ και δεκαετίες γίνεται λόγος για τις δεξιότητες του 21ου αιώνα και την Κοινωνία της Πληροφορίας. Στο παρόν άρθρο παρουσιάζονται σε αδρές γραμμές τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της Κοινωνίας και οι βασικές δεξιότητες τις οποίες πρέπει να κατακτήσει ο σύγχρονος άνθρωπος. Διερευνώνται η επίδραση των τεχνολογικών εξελίξεων στην εκπαίδευση και η αναγκαιότητα ενσωμάτωσης των δεξιοτήτων του 21ου αιώνα στα εκπαιδευτικά προγράμματα.
Κοινωνία της Πληροφορίας και Δεξιότητες του 21ου αιώνα
Η σύγχρονη εποχή διαφέρει από οποιαδήποτε άλλη στο ρυθμό με τον οποίο πραγματοποιούνται οι τεχνολογικές και κοινωνικές αλλαγές. Οι προγενέστερες τεχνολογικές και κοινωνικές αλλαγές επηρέαζαν πολύ λίγο την ατομική ζωή του κάθε ανθρώπου, αφού απαιτήθηκε πολύς χρόνος για να εξαπλωθούν αρκετά, ώστε να επηρεάσουν την εξέλιξη και να αναγνωριστεί η επιρροή τους. Για παράδειγμα, η πλειοψηφία των ανθρώπων της εποχής που εφευρέθηκε ο τηλέγραφος δεν έστειλε ούτε έλαβε ποτέ τηλεγράφημα. Σήμερα, όμως, συμβαίνουν αλλαγές που επηρεάζουν άμεσα τον κάθε άνθρωπο. Σε αντίθεση με την περίπτωση του τηλέγραφου που αναφέρθηκε παραπάνω, η πλειοψηφία των ανθρώπων της γενιάς που εφευρέθηκε η κινητή τηλεφωνία έχει χρησιμοποιήσει κινητό τηλέφωνο (Χατζηλάκος, 2005). Η παγκοσμιοποίηση και η διεθνοποίηση των εθνικών οικονομιών, σε συνδυασμό με τη ραγδαία ανάπτυξη των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνίας (ΤΠΕ) μεταβάλλουν διαρκώς τον τρόπο με τον οποίο ζούμε, εργαζόμαστε και μαθαίνουμε (Anderson, 2008, σε Voogt et al., 2013). Ποιες είναι, λοιπόν, οι δεξιότητες που θα επιτρέψουν στον σύγχρονο άνθρωπο να παρακολουθήσει αυτές τις μεταβολές και να αντεπεξέλθει με επιτυχία στις προκλήσεις του μέλλοντος;
Τα 4C
Οι βασικές δεξιότητες περιγράφονται συχνά με τον όρο 4C, από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων creativity (δημιουργικότητα), critical thinking (κριτική σκέψη), communication (επικοινωνία) και collaboration (συνεργασία). Σ' αυτές προστίθενται και δεξιότητες όπως ο ψηφιακός γραμματισμός, η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, η παραγωγικότητα, η καινοτομία, η ανάπτυξη ικανότητας ηγεσίας, η δεοντολογία, η υπευθυνότητα, η προσωπική και κοινωνική ευθύνη (Voogt et al, 2013; Kaufman, 2013). Οι Mishra & Kereluik, 2011 (σε Voogt et al., 2013) παρατηρούν ότι γνωστικές ικανότητες όπως η κριτική σκέψη και η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων δεν είναι καινοφανείς, είναι διαχρονικές. Έχουν μακρά ιστορία και συνδέονται με την επιτυχή μάθηση και τα ακαδημαϊκά επιτεύγματα. Επίσης, δεξιότητες όπως η επικοινωνία, η συνεργασία και η υπευθυνότητα εξασφαλίζουν επιτυχείς διαπροσωπικές σχέσεις εδώ και αιώνες. Αντίθετα, η σύγχρονη αντίληψη για την καινοτομία ξεφεύγει από την παλαιότερη, ρομαντική ιδέα του δημιουργικού ατόμου (creative individual), του οποίου οι δεξιότητες δεν είναι σαφώς προσδιορισμένες (Banaji & Burn, 2007 σε Voogt et al., 2013). Η παραγωγικότητα, τέλος, συνδέεται με την επιχειρηματικότητα και αφορά στην ικανότητα της παραγωγής ιδεών και στον σχεδιασμό και την οργάνωση των προγραμμάτων με βάση τα οποία θα επιτευχθούν οι στόχοι (Voogt et al., 2013).

Βασικό χαρακτηριστικό της Κοινωνίας της Πληροφορίας είναι ο ψηφιακός γραμματισμός. Η παραδοσιακή έννοια του γραμματισμού είναι η ικανότητα γραφής και ανάγνωσης. Ο ψηφιακός γραμματισμός σχετίζεται όχι μόνο με την ικανότητα χρήσης ψηφιακών μέσων, αλλά και με πιο προηγμένες δεξιότητες. Η Kathleen Tyner στο βιβλίο της Literacy in a digital world (1998) διακρίνει τον "εργαλειακό γραμματισμό" (tool literacies), δηλαδή την ικανότητα χρήσης της τεχνολογίας, από τον "γραμματισμό αναπαράστασης" (literacies of representation), δηλαδή τη γνώση να εκμεταλλεύεται ο χρήστης τις ποικίλες δυνατότητες που προσφέρουν οι ΤΠΕ (σε Voogt et al., 2013). Για την απόκτηση του ψηφιακού γραμματισμού είναι γενικά αποδεκτό ότι επιβάλλεται η αναμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών.
Είναι αναγκαία η αναμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών και εισαγωγή των ΤΠΕ στα σχολεία;
Σύμφωνα με τον Dewey (1920) βασικός σκοπός της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι να εκπαιδευτούν οι μαθητές έτσι ώστε να συμμετέχουν ενεργά στην κοινωνία στην οποία ζουν. Με βάση αυτήν την θέση, οι μαθητές που τελειώνουν το σχολείο στην ψηφιακή εποχή πρέπει να είναι σίγουροι για την ικανότητά τους να κάνουν συνδέσεις, να κατανοούν έννοιες, να έχουν κριτική σκέψη, να δημιουργούν και να μοιράζονται τη γνώση (Starkey, 2011). Η βασική επίπτωση της Κοινωνίας της Πληροφορίας στην εκπαίδευση είναι ότι σήμερα εκπαιδεύεται η πρώτη γενιά ανθρώπων που θα εργαστούν σε μια κοινωνία πολύ διαφορετική από αυτή στην οποία εκπαιδεύτηκαν (Χατζηλάκος, 2005). Πώς μπορούν οι απαιτούμενες για την Κοινωνία της Πληροφορίας δεξιότητες να εισαχθούν στα εκπαιδευτικά συστήματα και ποιος ο ρόλος των ΤΠΕ; Καταρχάς πρέπει να επισημανθεί ότι υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις για τον τρόπο εισαγωγής των δεξιοτήτων του 21ου αιώνα στα διάφορα εκπαιδευτικά συστήματα. Μία επιλογή είναι η προσθήκη νέων μαθημάτων ή η προσθήκη νέου περιεχομένου στα παραδοσιακά μαθήματα του προγράμματος σπουδών. Άλλη επιλογή είναι η διεπιστημονική ενσωμάτωση των δεξιοτήτων στα προγράμματα σπουδών με τρόπο που να υποστηρίζεται το περιεχόμενο των σχολικών μαθημάτων, αλλά και να αποκτώνται ευρύτερες δεξιότητες. Τέλος, μπορεί να επιλεγεί η εισαγωγή ενός νέου προγράμματος σπουδών, το οποίο μετασχηματίζει την παραδοσιακή δομή των σχολικών μαθημάτων και μετατρέπει τα σχολεία σε οργανισμούς μάθησης (Voogt et al., 2013). Όποια προσέγγιση κι αν επιλεγεί, η ένταξη των δεξιοτήτων του 21ου αιώνα στην εκπαίδευση αποτελεί εκπαιδευτική προτεραιότητα διεθνώς.
Στις ΗΠΑ η σχετική συζήτηση είχε ξεκινήσει από τη δεκαετία του '80, με σειρές αναφορών όπως το "A Nation Prepared: Teachers for the 21st century" (Carnegie Forum on Education and the Economy, 1986) και το "Turning Points: Preparing American Youth for the 21st century" (Carnegie Council on Adolescent Development, 1989) (σε Kaufman, 2013). Η συνεργασία για τη μάθηση του 21ου αιώνα P21 (Partnership for 21st Century Learning, πρώην Partnership for the 21st Century Skills) ιδρύθηκε το 2002 με σκοπό να συνενώσει επιχειρηματίες, ηγέτες της εκπαίδευσης και υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, ώστε να γίνει εθνική προτεραιότητα η ένταξη των δεξιοτήτων του 21ου αιώνα στην υποχρεωτική εκπαίδευση (Κ-12) και να ξεκινήσει εθνικός διάλογος για τη σημασία τους για όλους τους μαθητές. Όπως σημειώνεται στην ιστοσελίδα τους, "όταν η P21 ξεκίνησε πριν από μια δεκαετία, το όνομα 21st Century Skills ήταν φιλοδοξία. Ωστόσο, οι ταχείες αλλαγές στην τεχνολογία και η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας έχουν εξασφαλίσει ότι πρέπει να κάνουμε καλύτερη δουλειά για να εκπαιδεύσουμε όλους τους μαθητές μας προκειμένου να τους προετοιμάσουμε για επιτυχία. Οι δεξιότητες του 21ου αιώνα δεν είναι πλέον μόνο για την ανώτερη βαθμίδα, ή μόνο για εκείνους τους μαθητές που κατευθύνονται προς το κολέγιο, αλλά είναι απαραίτητες για όλους τους μαθητές" (http://www.p21.org/). Ο Πρόεδρος Ομπάμα ανακοίνωσε το 2010 ένα Εθνικό Σχέδιο Τεχνολογίας της Εκπαίδευσης, το οποίο επικεντρώνεται στην ενσωμάτωση των ΤΠΕ σε εκπαιδευτικά περιβάλλοντα, με στόχο να εξακολουθήσει η Αμερική να έχει το υψηλότερο ποσοστό πτυχιούχων πανεπιστημίου στον κόσμο. Στην Αυστραλία το 2008, η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση, στο πλαίσιο της Επανάστασης της Ψηφιακής Εκπαίδευσης (Digital Education Revolution) επένδυσε περισσότερα από 386 εκατομμύρια δολάρια για να προμηθεύσει με laptops όλους τους μαθητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Orlando, 2013). Στο ιρλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα, που χαρακτηρίζεται από άκαμπτες δομές και παραδοσιακή μάθηση, μετά από τα αποτελέσματα ερευνών, υπήρξε δημόσια και πολιτική συναίνεση για ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση της προσχολικής εκπαίδευσης. Ο ΟΟΣΑ με το πρόγραμμα "Ορισμός και Επιλογή Δεξιοτήτων" (DeSeCo) και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο της Ευρώπης με την πρόταση για υιοθέτηση οκτώ βασικών δεξιοτήτων στο πλαίσιο της δια βίου μάθησης τονίζουν τη σημασία της ενσωμάτωσης των δεξιοτήτων του 21ου αιώνα στα εκπαιδευτικά συστήματα (Johnston et al., 2014). Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα, ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), εναρμονίζει την εκπαιδευτική της πολιτική με τις αποφάσεις της ΕΕ και ήδη από το 2002 προχώρησε σε επιμορφώσεις εκπαιδευτικών στη χρήση ΤΠΕ και στην αναμόρφωση των αναλυτικών προγραμμάτων με έμφαση στη διαθεματικότητα και στη χρήση ψηφιακού εκπαιδευτικού υλικού, η εκπαιδευτική πραγματικότητα μέσα στην τάξη έχει αλλάξει ελάχιστα. Υπάρχουν νησίδες πολύ καλών εκπαιδευτικών παραδειγμάτων και πρακτικών, αλλά εξακολουθεί να είναι κυρίαρχη η "παραδοσιακή" αντίληψη για τους ρόλους εκπαιδευτικών - μαθητών και τις εκπαιδευτικές πρακτικές (Τζιμογιάννης, 2015).
Οι Mishra & Kereluik (2011), αφού ερεύνησαν διάφορα πλαίσια, προσδιόρισαν τρία βασικά πεδία που πρέπει να περιλαμβάνονται σε κάθε αναλυτικό πρόγραμμα του 21ου αιώνα: i) Θεμελιώδεις γνώσεις (ή τι πρέπει να ξέρουμε), ii) Μετα-γνώση (ή πώς διαχειριζόμαστε αυτή τη γνώση) και iii) Ανθρωπιστική γνώση (τι έχει αξία;). Πολύ σημαντική είναι, όμως, η διαπίστωση που προκύπτει από τη βιβλιογραφία ότι υπάρχει ένα κενό ανάμεσα στις ιδέες που περιλαμβάνονται στα προγράμματα σπουδών και στην εκπαιδευτική πράξη. Επίσης, ως ικανότητα χρήσης ΤΠΕ στην εκπαιδευτική πράξη μπορεί να νοείται απλά η ικανότητα χειρισμού προγραμμάτων και λογισμικών (Voogt et al., 2013). Είναι, λοιπόν, πολύ σημαντικό να γίνουν αντιληπτά τα σημαντικά οφέλη που προκύπτουν από την μάθηση μέσω των ΤΠΕ.
Οι ΤΠΕ θεωρούνται εργαλείο μετασχηματισμού του σχολείου, υποστήριξης και ενίσχυσης της διδασκαλίας και της μάθησης. Στο σχολείο του 21ου αιώνα εκπαιδευτικά λογισμικά, συνεργατικά και διαδικτυακά εργαλεία μπορούν να ενταχθούν σε όλα τα διδακτικά αντικείμενα για να υποστηριχθεί η ενεργός συμμετοχή όλων των μαθητών μέσω νέων παιδαγωγικών προσεγγίσεων. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να ξεπεράσουν την αντίληψη ότι οι ΤΠΕ είναι ένα απλό μέσο πληροφόρησης, να ενισχύσουν την παιδαγωγική τους σκέψη και να αναπτύξουν ικανότητες εκπαιδευτικού σχεδιασμού (Τζιμογιάννης, 2015). Οι Watkins & Mortimore, 1999 (σε Loveless, 2011) ορίζουν την παιδαγωγική ως συνειδητή δραστηριότητα ενός προσώπου που σχεδιάζεται για να ενισχύσει τη μάθηση ενός άλλου. Η παιδαγωγική θα πρέπει να γίνει αντιληπτή ως σχέση, διάλογος, αντανάκλαση και δράση μεταξύ διδασκόντων, μαθητών, διδακτικών αντικειμένων και εργαλείων (Loveless, 2011). Δύο βασικά ερωτήματα που προκύπτουν είναι το πώς πρέπει να σχεδιάζονται τα προγράμματα και οι δράσεις ηλεκτρονικής μάθησης και ποιες παιδαγωγικές στρατηγικές συμβάλλουν στην διεύρυνση της συμμετοχής και την ενίσχυση του εκπαιδευτικού αποτελέσματος (Τζιμογιάννης, 2017). Είναι προφανές πως, για να καταστεί εφικτή η επιτυχής ένταξη των ΤΠΕ στη διδακτική διαδικασία, χρειάζεται εκπαίδευση των εκπαιδευτικών ώστε να μάθουν πώς να χειρίζονται τις ΤΠΕ για να βοηθήσουν τους μαθητές τους να μάθουν τις δεξιότητες του 21ου αιώνα και αναμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών (Voogt et al., 2013). Ακόμα κι αν δεν υπάρξει κρατική πρωτοβουλία για επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, οι εκπαιδευτικοί δεν είναι μόνοι. Στο διαδίκτυο υπάρχουν υπηρεσίες που προσφέρουν σημαντικές δυνατότητες για συλλογική σκέψη, συνεργατική οικοδόμηση γνώσης και συνεχή δια βίου επαγγελματική ανάπτυξη. Κατά την τελευταία δεκαετία αυξανόμενο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η συμμετοχή των εκπαιδευτικών σε Ηλεκτρονικές Κοινότητες (Τζιμογιάννης, 2015).
Συμπεράσματα

Στον ταχύτατα μεταβαλλόμενο κόσμο του 21ου αιώνα, η εκπαίδευση πρέπει να προετοιμάσει τους μαθητές για μια κοινωνία στην οποία η εκπαίδευση δε σταματά μετά την αποφοίτηση. Η χρήση των ΤΠΕ στο σχολείο εισάγει τους μαθητές σ' ένα περιβάλλον όπου μπορούν να βοηθήσουν ο ένας τον άλλο, να συνεργαστούν, να δημιουργήσουν (Κομνηνός, 2005). Σε μια εποχή που απαιτεί λιγότερη απομνημόνευση, λιγότερη δουλειά ρουτίνας και ενίσχυση ικανοτήτων, όπως η κριτική ικανότητα, η δημιουργικότητα, η συνεργατική μάθηση και η μεταφορά γνώσης, οι εκπαιδευτικοί στόχοι πρέπει να αλλάξουν (Τζιμογιάννης, 2015). Οι αλλαγές δεν αφορούν μόνο τους εκπαιδευτικούς στόχους και τους μαθητές. Το νέο εκπαιδευτικό πλαίσιο απαιτεί νέες δεξιότητες και για τους εκπαιδευτικούς. Σύμφωνα με τον Berge, 1995 (σε Τζιμογιάννης, 2017) οι διδάσκοντες - εκπαιδευτές αναλαμβάνουν τέσσερις διαφορετικούς ρόλους κατά την υλοποίηση και υποστήριξη μαθημάτων και δράσεων ηλεκτρονικής μάθησης: παιδαγωγικό, κοινωνικό, διαχειριστικό και τεχνικό. Ο εκπαιδευτικός είναι ο διευκολυντής της μάθησης, παρέχει ανατροφοδότηση, συνοψίζει συμπεράσματα, παρέχει πληροφορίες και παραπομπές σε εξωτερικές πηγές. Ενδιαφέρεται για την πορεία των μαθητών του και αξιοποιεί τις επικοινωνιακές του δεξιότητες, με στόχο την ανάπτυξη μιας δημιουργικής κοινότητας μάθησης. Οργανώνει το μάθημα, ορίζει τις μορφές και τους τρόπους συμμετοχής των μαθητών, αναπτύσσει τα εργαλεία αξιολόγησης, παρακολουθεί και συντονίζει τη διαδικασία. Τέλος, καθιερώνει καλές πρακτικές χρήσης των ηλεκτρονικών συζητήσεων με στόχο την ενίσχυση της αλληλεπίδρασης των συμμετεχόντων και δίνει κατευθύνσεις για την επίλυση τεχνικών προβλημάτων μέχρι να φτάσει η τάξη σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο αυτόνομης λειτουργίας (Τζιμογιάννης, 2017). Στην ψηφιακή κοινωνία του 21ου αιώνα το σχολείο - αν θέλει να ανταποκριθεί στον κοινωνικό του ρόλο και να προετοιμάσει τους μαθητές για την κοινωνία της δια βίου εκπαίδευσης - πρέπει να γίνει μία κοινότητα όπου όλοι οι συμμετέχοντες διαρκώς μαθαίνουν πώς να μαθαίνουν και πώς να δημιουργούν. Η παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ είναι το εργαλείο για την επίτευξη αυτού του στόχου.

Βιβλιογραφία
Johnston, K., Conneely, C., Murchan, D. & Tangney, B. (2015). Enacting key skills-based curricula in secondary education: lessons from a technologymediated, group-based learning initiative. Technology, Pedagogy and Education, 24:4, 423-442.

Kaufman, K. J. (2013). 21 Ways to 21st Century Skills: Why Students Need Them and Ideas for Practical Implementation. Kappa Delta Pi Record, 49, 78-83. (ανακτημένο από την ηλεκτρονική πλατφόρμα του μαθήματος ΤΠΕ και Πολιτικές Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού 17-18).

Κομνηνός, Θ. (2005). Επιλέγοντας τον κατάλληλο εξοπλισμό για τα εργαστήρια υπολογιστών στα σχολεία. Στο: Θ. Χατζηλάκος, Π. Σπυράκης & Γ. Φιλοκύπρου, Θα μας κρίνει τελικά όλους το μέλλον. Οι Τεχνολογίες της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας στη σχολική πραγματικότητα. Η εμπειρία του ΕΑΙΤΥ. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Loveless, A. (2011). Technology, pedagogy and education: reflections on the accomplishment of what teachers know, do and believe in a digital age. Technology, Pedagogy and Education, 20:3, 301-316.

Orlando, J. (2013). ICT-mediated practice and constructivist practices: is this still the best plan for teachers' uses of ICT?. Technology, Pedagogy and Education, 22:2, 231-246.

Starkey, L. (2011). Evaluating learning in the 21st century: a digital age learning matrix. Technology, Pedagogy and Education, 20:1, 19-39.

Τζιμογιάννης, Α. (2015). Οι ΤΠΕ στο σχολείο του 21ου αιώνα: Από τα προγράμματα επιμόρφωσης στις κοινότητες μάθησης εκπαιδευτικών. Στο: Γ. Μπαγάκης (επιμ.), Μεθοδολογία, πολιτικές, πρακτικές επιμόρφωσης και επαγγελματικής ανάπτυξης του εκπαιδευτικού που βασίζονται στο σχολείο (σελ. 116-126). Αθήνα: Εκδόσεις Γρηγόρη.

Τζιμογιάννης, Α. (2017). Ηλεκτρονική Μάθηση, Θεωρητικές προσεγγίσεις και εκπαιδευτικοί σχεδιασμοί. Αθήνα: Κριτική.

Voogt, J., Erstad, O., Dede, C. & Mishra, P. (2013). Challenges to learning and schooling in the digital networked world of the 21st century. Journal of Computer Assisted Learning, 29, 403-413. (ανακτημένο από την ηλεκτρονική πλατφόρμα του μαθήματος ΤΠΕ και Πολιτικές Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού 17-18)

Χατζηλάκος, Θ. (2005). Τι τους κάνουμε τους υπολογιστές στα σχολεία. Πρακτικός οδηγός για μη βολεμένους εκπαιδευτικούς. Στο: Θ. Χατζηλάκος, Π. Σπυράκης & Γ. Φιλοκύπρου, Θα μας κρίνει τελικά όλους το μέλλον. Οι Τεχνολογίες της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας στη σχολική πραγματικότητα. Η εμπειρία του ΕΑΙΤΥ. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

http://www.p21.org/

# data[].attributes.attachment_link.title
Αναζητώντας τις δεξιότητες του 21ου αιώνα στο εκπαιδευτικό σύστημα

# data[].attributes.attachment_link.description
Αποστολίδου Αρετή Εισαγωγή Βρισκόμαστε ήδη στο κατώφλι της τρίτης δεκαετίας του 21ου αιώνα. Εδώ και δεκαετίες γίνεται λόγος για τις δεξιότητες του 21ου αιώνα και την Κοινωνία της Πληροφορίας. Στο παρόν άρθρο παρουσιάζονται σε αδρές γραμμές τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της Κοινωνίας και οι βασικές δεξιότητες τις οποίες πρέπει να κατακτήσει ο σύγχρονος άνθρωπος.

# data[].attributes.headline
Μιχαήλ Φλατσούσης

# data[].attributes.subject
Μιχαήλ Φλατσούσης

# data[].attributes.body
Οι δεξιότητες, οι οποίες πρέπει να αναπτύξουν οι μαθητές είναι η επικοινωνία, η δημιουργικότητα και η κριτική σκέψη έτσι ώστε να είναι σε θέση να επιλύουν προβλήματα.

# data[].attributes.attachment_link.title
Skills for a changing world: The global movement to prepare students for the 21st century

# data[].attributes.headline
Μιχαήλ Φλατσούσης

# data[].attributes.subject
Μιχαήλ Φλατσούσης

# data[].attributes.body
Ένα ενδιαφέρον βίντεο για τον τρόπο, με τον οποίο πρέπει να μαθαίνουν οι μαθητές. Ο τρόπος αυτός πρέπει να είναι βασισμένος στην έρευνα, στην επικοινωνία μεταξύ των μαθητών, στην ανταλλαγή πληροφοριών και στην κριτική κριτική σκέψη που πρέπει να αναπτύξουν.

# data[].attributes.headline
Παπαεμμανουήλ Δημήτρης

# data[].attributes.subject
Παπαεμμανουήλ Δημήτρης

# data[].attributes.body
Ενδιαφέρον βίντεο που εξηγεί πολύ απλά τις 4 βασικές δεξιότητες μάθησης και πως συνδιάζονται μεταξύ τους(είναι στα αγγλικά)

# data[].attributes.attachment_link.title
Preparing Students for College and Career

# data[].attributes.headline
Παπαεμμανουή

# data[].attributes.body
Παπαεμμανουήλ Δημήτρης - Πίνακας των δεξιοτήτων 21 αιώνα

# data[].attributes.headline
Παπαεμμανουήλ Δημήτρης

# data[].attributes.subject
Παπαεμμανουήλ Δημήτρης

# data[].attributes.body
Σύμφωνα με την P21's Framework for 21st Century Learning, οι δεξιότητες του 21ου αιώνα αποτελούν ένα σύνολο ικανοτήτων που οι μαθητές πρέπει να αναπτύξουν προκειμένου να πετύχουν στην εποχή της πληροφορίας. Χωρίζονται σε 3 κατηγορίες:

Δεξιότητες μάθησης

Κριτική σκέψη
Δημιουργική σκέψη
Συνεργασία
Επικοινωνία

Δεξιότητες  ψηφιακού γραμματισμού

Ψηφιακός Αλφαβητισμός
Αλφαβητισμός ψηφιακού περιεχομένου
Ψηφιακή επικοινωνία και Λογοτεχνία

Δεξιότητες ζωής

Ευελιξία
Πρωτοβουλία
Κοινωνικές δεξιότητες
Παραγωγικότητα
Ηγεσία

Παλαιότερα οι άνθρωποι επικεντρώνονταν στο να αποθηκεύουν γνώσεις γλώσσας και μαθηματικών και ακολουθώντας οδηγίες ,να εργάζονται σκληρά μέσω της επικοινωνίας και της αμεσότητας για να ολοκληρώσουν το έργο τους, ιδιαίτερα όταν η εκπαίδευση ήταν τόσο άμεσα συνδεδεμένη με την οικονομία.

Πλέον όμως  οι συνεχόμενες εναλλαγές στον κόσμο της τεχνολογίας και ο τεράστιος όγκος της πληροφορίας που υπάρχει  φέρνει στο προσκήνιο άλλες δεξιότητες όπως η συνεργασία ,η εποικοδομητική και αμφίδρομη επικοινωνία, η ευελιξία και η πρωτοβουλία ώστε με τον συνδυασμό όλων αυτό να οδηγηθούν στην επίλυση ενός προβλήματος ,στην εύρεση καινοτομιών και στην παραγωγή χρήσιμων πραγμάτων.

Έτσι, συνδιάζοντας τις δεξιότητες μάθησης και παράλληλα τις δεξιότητες ζωής τα τελευταία χρόνια φαίνεται πόσο σημαντικό και καίριο είναι από μικρές ηλικίες οι μαθητές να μπορέσουν να εξασκήσουν και να αναπτύξουν τις δεξιότητες ψηφιακού γραμματισμού για τις συγχρονες απαιτήσεις στην  κοινωνίας της Πληροφορίας.

# data[].attributes.headline
Βικτωρία Καλαντζή

# data[].attributes.subject
Βικτωρία Καλαντζή

# data[].attributes.body
Οι δεξιότητες που οι σημερινοί μαθητές πρέπει να αναπτύξουν  περιγράφονται με τον όρο 4c, ο οποίος, προέρχεται από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων creativity (δημιουργικότητα), collaboration(συνεργασία), criting thinking(κριτική σκέψη),communication(επικοινωνία).

# data[].attributes.headline
Βικτωρία  Κόνδη

# data[].attributes.subject
Βικτωρία  Κόνδη

# data[].attributes.body
Δεξιότητες  του 21ου αιώνα

Πλησιάζοντας στη τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα συνειδητοποιούμε ότι θα πρέπει να πραγματοποιηθούν έντονες αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα έτσι ώστε οι νέοι πολίτες να μπορέσουν να ενταχθούν στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία.

Η αναδιοργάνωση των εκπαιδευτικών συστημάτων είναι αναγκαία για τη  δημιουργία και καλλιέργεια κοινωνικών και πολιτισμικών ικανοτήτων / δεξιοτήτων των μαθητών, έτσι ώστε να θεωρηθούν ικανοί να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις συμμετέχοντας ενεργά στην πολιτισμική εξέλιξη.

Σημαντικές δεξιότητες του 21ου αιώνα που πρέπει να αναπτύξουν οι μαθητές, αποτελούν οι εξής:

·         Κριτική σκέψη στην επίλυση προβλημάτων

Η καλλιέργεια της κριτικής σκέψης καθιστά ικανούς τους μαθητές να αναγνωρίζουν τα προβλήματα και να ανακαλύπτουν τη λύση τους συνθέτοντας τα δεδομένα.

·         Συνεργατικότητα

Η ανάπτυξη δεξιοτήτων συνεργατικής μάθησης που στηρίζεται σε μικρές ομάδες εργασίας στοχεύει στη βελτίωση της προσωπικής και συλλογικής μαθησιακής διαδικασίας.

·         Ευελιξία και προσαρμοστικότητα

Στη ραγδαία εξέλιξη και αλλαγή ο ενεργός πολίτης πρέπει να αναπτύσσει τους κατάλληλους ευέλικτους προσαρμοστικούς μηχανισμούς.

·         Δημιουργικότητα και καινοτομία

Οι μαθητές μέσα από δημιουργική καλλιέργεια γνώσεων και δεξιοτήτων μπορούν να δεχτούν και να αξιοποιήσουν μελλοντικές εξελισσόμενες καινοτομίες.

·         Επικοινωνία

Βιωματικές δράσεις βοηθούν στην ανάπτυξη της δεξιότητας αυτής, διευκολύνοντας τις διαπροσωπικές σχέσεις των ανθρώπων.

·         Οικοδόμηση της γνώσης

Το χτίσιμο της γνώσης απαιτεί από τους μαθητές δημιουργία καινούριων ιδεών και συμπερασμάτων και όχι απλή αναπαραγωγή της πληροφορίας που τους δίνεται.

·         Τεχνολογικός αλφαβητισμός

Η εκπαίδευση για να αντιμετωπίσει τεχνολογικές, επικοινωνιακές και οικονομικές αλλαγές, πρέπει να υιοθετήσει ελκυστικές και δραστικές χρήσεις της τεχνολογίας.

·         Κοινωνική και πολιτιστική επίγνωση

Η ικανότητα ενός ατόμου να συμμετέχει στα κοινά σε παγκόσμιο και τοπικό επίπεδο σε οποιοδήποτε πολιτιστικό περιβάλλον, οριοθετεί τα δικαιώματα του πολίτη.

Με την καλλιέργεια των βασικών δεξιοτήτων του 21ου αιώνα, οι μελλοντικοί ενεργοί πολίτες θα είναι ικανοί να ανταποκριθούν στα ανάγκες του σύγχρονου κόσμου.

# data[].attributes.headline
Βικτωρία  Κόνδη

# data[].attributes.subject
Βικτωρία  Κόνδη

# data[].attributes.headline
Βικτωρία  Κόνδη

# data[].attributes.subject
Βικτωρία  Κόνδη

# data[].attributes.body
Αναζητώντας τις δεξιότητες του 21ου αιώνα πρέπει να σταθούμε και να τονίσουμε τον όρο 4c (THE  4CS  OF  EDUCATION ):creativity (δημιουργικότητα),  critical thinking (κριτική σκέψη), communication (επικοινωνία) και collaboration (συνεργασία). Οδηγούν σε ιδιαίτερα επιτυχή μαθησιακά αποτελέσματα, που προβάλλονται με επιστημονική ακαδημαϊκή γνώση.

# data[].attributes.headline
Ζαφείρης Βαγγέλης

# data[].attributes.subject
Ζαφείρης Βαγγέλης

# data[].attributes.body
Προσθέτω ένα πολύ ενδιαφέρων βίντεο, σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης, για το πως διδάσκονται στο εξωτερικό οι δεξιότητες. Εγώ πάντως προβληματίστηκα αρκετά. Πιστεύω πάντως ότι υπάρχει ακόμα ελπίδα. Δεν είναι βαρετό. Δείτε το μέχρι το τέλος!!!

# data[].attributes.attachment_link.description
Uploaded by TEACH California Video Channel on 2016-08-09.

# data[].attributes.headline
ΜΑΡΙΑ ΧΡΙΣΤΟΦΥΛΑΚΟΥ

# data[].attributes.subject
ΜΑΡΙΑ ΧΡΙΣΤΟΦΥΛΑΚΟΥ

# data[].attributes.body
Από τις αρχές του 21ου αιώνα έχει διαπιστωθεί η αναγκαιότητα για αλλαγή στο εκπαιδευτικό σύστημα ώστε να μπορέσει να επιβιώσει και να ισορροπήσει στις ραγδαίες και παγκόσμιες εξελίξεις. Ο μαθητής μέσα από τις μαθησιακές διαδικασίες πρέπει να αναπτύξει δεξιότητες οι οποίες θα τον βοηθήσουν και κατά τη διάρκεια της μαθητικής ζωής του αλλά κυρίως αργότερα στη ζωή του ως πολίτη και ως επαγγελματία. Οι διεθνείς εκπαιδευτικοί οργανισμοί  έχουν συντάξει πλαίσια με πολλές και διαφορετικές  τέτοιες δεξιότητες. Από τη βιβλιογραφική ανασκόπηση (Dede, 2009 ·Voogt & Robin, 2010· Saavadera & Opfer, 2012) φαίνεται να υπάρχουν οι παρακάτω  κοινές δεξιότητες :

• Κριτική σκέψη

• Επίλυση προβλήματος

• Συνεργατικότητα

• Προσαρμοστικότητα και ευελιξία

• Δημιουργικότητα και καινοτομία

• Επικοινωνία

• Οικοδόμηση / κατασκευή της γνώσης

• Τεχνολογικός αλφαβητισμός

• Κοινωνική και πολιτιστική επίγνωση

Από αυτές ξεχωρίζω την κριτική σκέψη, τη συνεργατικότητα και την επίλυση του προβλήματος.

ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ

Παραθέτω το άρθρο του Δρος Κυπρανού Λούη. Στο άρθρο αυτό πέρα από την ανάλυση και την αξία της δεξιότητας της κριτικής σκέψης δίνονται συμβουλές σε μας τους εκπαιδευτικούς για το πως θα καλλιεργήσουμε  στους μαθητές μας αυτή την δεξιότητα http://www.paideia-news.com/index.php?id=109&hid=20647&url=%CE%97-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CF%81%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CF%83%CE%BA%CE%AD%CF%88%CE%B7%CF%82

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑ - ΕΠΙΛΥΣΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

Αναφέρομαι σε αυτές τις δεξιότητες σε προηγούμενο post μου

# data[].attributes.headline
Παπαδημητρίου Λάμπρος

# data[].attributes.subject
Παπαδημητρίου Λάμπρος

# data[].attributes.body
Η καλλιέργεια των δεξιοτήτων του 21ου αιώνα είναι αναγκαία προκειμένου οι σημερινοί μαθητές και μελλοντικοί πολίτες να μπορούν να ανταποκριθούν στις επαγγελματικές, οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες που αναμένονται έχοντας υιοθετήσει την στάση του ενεργού πολίτη.  Οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται αντιμέτωποι με τις νέες προκλήσεις για αυτό πρέπει να αντιληφθούν και να αποδεχθούν την πολύτιμη αξία της τεχνολογίας και πληροφορίας, με την συνεχή επιμόρφωση τους, για την εξάλειψη του τεχνολογικού χάσματος μεταξύ αυτών και των μαθητών.

http://www.teachers4europe.gr/files/t4ekits/Karafotia_Tzovla_Thoma.pdf

http://2pek.att.sch.gr/DHMOSIEYSEIS_ARTHRA/Texnologies_Plhroforias_kai_Epikoinonion.pdf
https://www.youtube.com/watch?v=LXKEPQ_PlYU

# data[].attributes.headline
Παπαδημητρίου Λάμπρος

# data[].attributes.subject
Παπαδημητρίου Λάμπρος

# data[].attributes.body
Η δύναμη της συνεργασίας

https://www.youtube.com/watch?v=LXKEPQ_PlYU

# data[].attributes.headline
Παπαδημητρίου Λάμπρος

# data[].attributes.subject
Παπαδημητρίου Λάμπρος

# data[].attributes.body
Απαιτούμενες κοινωνικές δεξιότητες στον 21ο αιώνα

Σε μια κοινωνία που συνεχώς αλλάζει είναι προφανές πως και η εκπαίδευση, η οποία αποτελεί έναν βασικό πυλώνα της κοινωνικής ζωής, καλείται να προσαρμοστεί και να ανταποκριθεί στις νέες ανάγκες που προκύπτουν.
Κατά τον 21ο αιώνα η κοινωνία αλλάζει και μετατρέπεται σε Κοινωνία Πληροφορίας. Συνεπώς οι δεξιότητες που καλούνται οι σημερινοί μαθητές και μελλοντικοί πολίτες να κατέχουν, είναι διαφορετικές συγκριτικά με την έως τώρα προσφερόμενη εκπαιδευτική πράξη.
Οι δεξιότητες του 21ου αι. όπως περιγράφονται και στην εικόνα είναι:
1. Κριτική Σκέψη
2. Δημιουργικότητα
3. Συνεργασία
4. Επικοινωνία

Ουσιαστικά είναι τα 4C:
1. Critical thinking
2. Creativity
3. Collaboration
4. Communication

Οι παραπάνω δεξιότητες αποτελούν 4 μεγάλες ομάδες δεξιοτήτων και επιμέρους χαρακτηριστικών που τις διαμορφώνουν.
Έτσι η κριτική σκέψη αφορά στην ικανότητα επίλυσης προβλήματος, στους τρόπους λήψης απόφασης, στην οικοδόμηση της γνώσης με επίγνωση της διαδικασίας αυτής (μεταγνωστικές δεξιότητες).
Η δημιουργικότητα αφορά στην εξάσκηση της φαντασίας και στην εφαρμογή καινοτόμων ιδεών.
Η συνεργασία σημαίνει εργάζομαι μαζί με άλλους, μοιράζομαι ιδέες και λύσεις με στόχο το καλό της ομάδας, το καλό του συνόλου.
Η επικοινωνία αναφέρεται στην επαρκή ικανότητα γραφής, ανάγνωσης, παρουσίασης και αντίληψης / κατανόησης ιδεών από διάφορα μέσα και σε διαφορετικού είδους κοινό.

Ο δεξιότητες αυτές είναι σημαντικό να καλλιεργηθούν μέσα στο σύγχρονο σχολείο, έτσι ώστε οι μαθητές να προετοιμαστούν σωστά για την σύγχρονη κοινωνία. Ωστόσο, στις παραπάνω δεξιότητες πρέπει να προστεθεί και να γίνει ξεχωριστή μνεία και σε μία 5η. Η οποία αποτελεί, θα λέγαμε, ένα από τα εργαλεία μέσω των οποίων αναπτύσσονται οι άλλες 4. Ο Ψηφιακός/Τεχνολογικός Αλφαβητισμός. Είναι πολύ σημαντικό στην Κοινωνία της Πληροφορίας ο μαθητής να είναι σε θέση να χρησιμοποιεί την τεχνολογία και την πληροφορική με επάρκεια, σύνεση και γνώσεις. Μέσα από τον Ψηφιακό Αλφαβητισμό οι ορίζοντες της μάθησης διευρύνονται και οι πηγές πληροφόρησης πολλαπλασιάζονται.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Tag: δεξιότητες 21ου αιώνα

Αποστολίδου Αρετή
Εισαγωγή
Βρισκόμαστε ήδη στο κατώφλι της τρίτης δεκαετίας του 21ου αιώνα. Εδώ και δεκαετίες γίνεται λόγος για τις δεξιότητες του 21ου αιώνα και την Κοινωνία της Πληροφορίας. Στο παρόν άρθρο παρουσιάζονται σε αδρές γραμμές τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της Κοινωνίας και οι βασικές δεξιότητες τις οποίες πρέπει να κατακτήσει ο σύγχρονος άνθρωπος. Διερευνώνται η επίδραση των τεχνολογικών εξελίξεων στην εκπαίδευση και η αναγκαιότητα ενσωμάτωσης των δεξιοτήτων του 21ου αιώνα στα εκπαιδευτικά προγράμματα.
Κοινωνία της Πληροφορίας και Δεξιότητες του 21ου αιώνα
Η σύγχρονη εποχή διαφέρει από οποιαδήποτε άλλη στο ρυθμό με τον οποίο πραγματοποιούνται οι τεχνολογικές και κοινωνικές αλλαγές. Οι προγενέστερες τεχνολογικές και κοινωνικές αλλαγές επηρέαζαν πολύ λίγο την ατομική ζωή του κάθε ανθρώπου, αφού απαιτήθηκε πολύς χρόνος για να εξαπλωθούν αρκετά, ώστε να επηρεάσουν την εξέλιξη και να αναγνωριστεί η επιρροή τους. Για παράδειγμα, η πλειοψηφία των ανθρώπων της εποχής που εφευρέθηκε ο τηλέγραφος δεν έστειλε ούτε έλαβε ποτέ τηλεγράφημα. Σήμερα, όμως, συμβαίνουν αλλαγές που επηρεάζουν άμεσα τον κάθε άνθρωπο. Σε αντίθεση με την περίπτωση του τηλέγραφου που αναφέρθηκε παραπάνω, η πλειοψηφία των ανθρώπων της γενιάς που εφευρέθηκε η κινητή τηλεφωνία έχει χρησιμοποιήσει κινητό τηλέφωνο (Χατζηλάκος, 2005). Η παγκοσμιοποίηση και η διεθνοποίηση των εθνικών οικονομιών, σε συνδυασμό με τη ραγδαία ανάπτυξη των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνίας (ΤΠΕ) μεταβάλλουν διαρκώς τον τρόπο με τον οποίο ζούμε, εργαζόμαστε και μαθαίνουμε (Anderson, 2008, σε Voogt et al., 2013). Ποιες είναι, λοιπόν, οι δεξιότητες που θα επιτρέψουν στον σύγχρονο άνθρωπο να παρακολουθήσει αυτές τις μεταβολές και να αντεπεξέλθει με επιτυχία στις προκλήσεις του μέλλοντος;
Τα 4C
Οι βασικές δεξιότητες περιγράφονται συχνά με τον όρο 4C, από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων creativity (δημιουργικότητα), critical thinking (κριτική σκέψη), communication (επικοινωνία) και collaboration (συνεργασία). Σ' αυτές προστίθενται και δεξιότητες όπως ο ψηφιακός γραμματισμός, η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, η παραγωγικότητα, η καινοτομία, η ανάπτυξη ικανότητας ηγεσίας, η δεοντολογία, η υπευθυνότητα, η προσωπική και κοινωνική ευθύνη (Voogt et al, 2013; Kaufman, 2013). Οι Mishra & Kereluik, 2011 (σε Voogt et al., 2013) παρατηρούν ότι γνωστικές ικανότητες όπως η κριτική σκέψη και η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων δεν είναι καινοφανείς, είναι διαχρονικές. Έχουν μακρά ιστορία και συνδέονται με την επιτυχή μάθηση και τα ακαδημαϊκά επιτεύγματα. Επίσης, δεξιότητες όπως η επικοινωνία, η συνεργασία και η υπευθυνότητα εξασφαλίζουν επιτυχείς διαπροσωπικές σχέσεις εδώ και αιώνες. Αντίθετα, η σύγχρονη αντίληψη για την καινοτομία ξεφεύγει από την παλαιότερη, ρομαντική ιδέα του δημιουργικού ατόμου (creative individual), του οποίου οι δεξιότητες δεν είναι σαφώς προσδιορισμένες (Banaji & Burn, 2007 σε Voogt et al., 2013). Η παραγωγικότητα, τέλος, συνδέεται με την επιχειρηματικότητα και αφορά στην ικανότητα της παραγωγής ιδεών και στον σχεδιασμό και την οργάνωση των προγραμμάτων με βάση τα οποία θα επιτευχθούν οι στόχοι (Voogt et al., 2013).

Βασικό χαρακτηριστικό της Κοινωνίας της Πληροφορίας είναι ο ψηφιακός γραμματισμός. Η παραδοσιακή έννοια του γραμματισμού είναι η ικανότητα γραφής και ανάγνωσης. Ο ψηφιακός γραμματισμός σχετίζεται όχι μόνο με την ικανότητα χρήσης ψηφιακών μέσων, αλλά και με πιο προηγμένες δεξιότητες. Η Kathleen Tyner στο βιβλίο της Literacy in a digital world (1998) διακρίνει τον "εργαλειακό γραμματισμό" (tool literacies), δηλαδή την ικανότητα χρήσης της τεχνολογίας, από τον "γραμματισμό αναπαράστασης" (literacies of representation), δηλαδή τη γνώση να εκμεταλλεύεται ο χρήστης τις ποικίλες δυνατότητες που προσφέρουν οι ΤΠΕ (σε Voogt et al., 2013). Για την απόκτηση του ψηφιακού γραμματισμού είναι γενικά αποδεκτό ότι επιβάλλεται η αναμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών.
Είναι αναγκαία η αναμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών και εισαγωγή των ΤΠΕ στα σχολεία; Read the full article "
'In a very real sense we have two minds, one that thinks and one that feels'.
Εισαγωγή
Στις μέρες μας η "έκρηξη γνώσεων", που συντελείται σε παγκόσμια κλίμακα, έχει οδηγήσει τους ιθύνοντες της εκπαίδευσης στην αναζήτηση και εφαρμογή των πλέον καινοτόμων παιδαγωγικών προσεγγίσεων και μεθόδων, με απώτερο στόχο τη βέλτιστη γνωστική ανάπτυξη των νέων ανθρώπων. Παράλληλα η ανάγκη καλλιέργειας δεξιοτήτων καθίσταται εντονότερη από ποτέ, προκειμένου ο τωρινός μαθητής και αυριανός πολίτης να μπορέσει να αναπτύξει ολόπλευρα την προσωπικότητά του. Εντούτοις οι μαθητές του 21 ου αιώνα εμφανίζουν έντονα σημάδια κόπωσης, απροθυμίας και πλήξης όσον αφορά στην πρόσληψη γνώσεων. Επίσης, ενώ χειρίζονται άρτια τα πλείστα τεχνολογικά εργαλεία, που έχουν στη διάθεσή τους, μοιάζουν αδύναμοι να εκφράσουν τα συναισθήματά τους και ανίσχυροι να επιλύσουν μία δύσκολη προσωπική τους κατάσταση, αφού η συναισθηματική τους ανάπτυξη έχει παραμεληθεί. Σκοπός του άρθρου είναι η παρουσίαση της έννοιας της συναισθηματικής νοημοσύνης και η ανάδειξη της αξίας τής ουσιαστικής ένταξής της στη σχολική ζωή. Read the full article "

Η ψηφιακή αφήγηση ως εκπαιδευτικό εργαλείο.

Εισαγωγή

Η χρήση των ΤΠΕ στις τάξεις του μέλλοντος και η αξιοποίηση και εισαγωγή καινοτόμων τρόπων διδασκαλίας και μάθησης αποτελεί προτεραιότητα της σύγχρονης εκπαιδευτικής πραγματικότητας. Οι εκπαιδευτικοί αξιοποιούν έτσι την τεχνολογία θέτοντας ταυτόχρονα τα θεμέλια για την απόκτηση και ανάπτυξη δεξιοτήτων απαραίτητων, προκειμένου να μπορέσουν οι μαθητές να ανταποκριθούν στις προκλήσεις του 21 ου αιώνα. Ειδικότερα μέσω της εισαγωγής πολυμέσων και της γενικότερης ανάπτυξης της τεχνολογίας ευνοήθηκε η δημιουργία μιας νέας μορφής αφήγησης, η οποία εισήλθε τα τελευταία χρόνια στο χώρο της παιδαγωγικής πρακτικής και αποτελεί ένα καινοτόμο διδακτικό μέσο, αυτή της ψηφιακής αφήγησης (digital storytelling). Read the full article "

Η λέξη "post-truth" (μετα-αλήθεια) επελέγη το 2016 ως η λέξη της χρονιάς από το βρετανικό λεξικό Oxford, καθώς αντικατοπτρίζει καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη την εποχή μας, μία περίοδο στην οποία τα γεγονότα μετρούν λιγότερο από το συναίσθημα και η αλήθεια διαστρεβλώνεται από μυθοπλασίες και τη διασπορά ψευδών ειδήσεων. Οι αλλαγές που έχουν παρατηρηθεί τις τελευταίες δεκαετίες στις κοινωνίες οφείλονται στην απελευθέρωση των παγκόσμιων αγορών, την πρόοδο στον τομέα της επικοινωνίας, την ελεύθερη μετακίνηση των ανθρώπων καθώς και των δυνατοτήτων που παρέχει η ανάπτυξη του διαδικτύου. Οι συνεχώς μεταβαλλόμενες παγκόσμιες συνθήκες απαιτούν ένα νέο είδος πολίτη ο οποίος είναι συμμέτοχος, ενεργός, με γνώση και εμπλοκή στις κοινοτικές και παγκόσμιες δράσεις. Η νέα μορφή πολιτειότητας ακολουθεί τις επιταγές της ψηφιακής εποχής, διαμορφώνοντας ένα εξελιγμένο πλαίσιο εννοιολογήσεων εντός του οποίου καλείται ο σύγχρονος πολίτης, με την εκπαίδευση ως το πιο ενδεδειγμένο μέσο πολιτικού εγγραμματισμού και διαμόρφωσης της σύγχρονης ταυτότητάς του, να βρει το δρόμο του μέσα από τις πολύπλοκες και ενίοτε αποπροσανατολιστικές ατραπούς που ορίζει η τεχνολογική πρόοδος και εξέλιξη.

Read the full article "
Περίληψη
Σκοπός του άρθρου είναι να αναδείξει πώς η υπολογιστική σκέψη των μαθητών, η οποία αποτελεί μια δεξιότητα της κριτικής σκέψης, μπορεί να αναπτυχθεί μέσω της εκπαιδευτικής ρομποτικής. Πρόκειται για μια διασκεδαστική και ενδιαφέρουσα εκπαιδευτική δραστηριότητα που ενθαρρύνει τους μαθητές να συνεργαστούν, να εμβαθύνουν σε ένα πρόβλημα, να κατασκευάσουν την γνώση και να καλλιεργήσουν την κριτική τους ικανότητα. Για τις ανάγκες της παρούσας εργασίας επιλέχθηκε ένα άρθρο από το διαδικτυακό τόπο της Ελληνικής Επιστημονικής Ένωσης Τεχνολογιών και Επικοινωνιών στην Εκπαίδευση - ΕΤΠΕ ( http://www.etpe.gr/).

Λέξεις κλειδιά: Εκπαιδευτική ρομποτική, Υπολογιστική σκέψη, Επίλυση προβλήματος

Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισαβόνας τον Μάρτη του 2001 κατέστη σαφές πως "κάθε πολίτης οφείλει να διαθέτει δεξιότητες για την ζωή και την εργασία στη σημερινή και στη μελλοντική Κοινωνία της Πληροφορίας". Προς την επίτευξη αυτού του στόχου υποστηρίχθηκε πως πρέπει να παραχωρηθούν στον κόσμο της εκπαίδευσης όλα εκείνα τα μέσα που θα επιτρέψουν στους νέους να έχουν τον πλήρη έλεγχο των νέων εργαλείων της γνώσης και της επικοινωνίας ώστε να καταφέρουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της ταχύτατης εξέλιξης της τεχνολογίας (Καστής, 2001).

Η εκπαιδευτική ρομποτική λοιπόν αποτελεί ένα καινοτόμο διδακτικό εργαλείο, το οποίο συμβάλλει προς την επίτευξη του παραπάνω στόχου και ακολουθεί τις αρχές της οικοδόμησης και συγκεκριμένα της κατασκευής της γνώσης (Μικρόπουλος & Μπέλλου, 2010). Αναπτύσσει την κριτική σκέψη των μαθητών, ενισχύει τα νοητικά τους μοντέλα και ενεργοποιεί τους γνωστικούς μαθησιακούς μηχανισμούς οδηγώντας τους σε ένα βαθύτερο επίπεδο κατανόησης και αφομοίωσης της γνώσης, το οποίο δεν μπορεί να επιτευχθεί με τις παραδοσιακές διδακτικές μεθοδολογίες. Επίσης έχει αποδειχθεί πως είναι ικανή να βοηθήσει τους μαθητές στην επίλυση σύνθετων προβλημάτων καθώς και να συντελέσει στην ανάπτυξη δεξιοτήτων υπολογιστικής σκέψης (Atmatzidou & Demetriadis, 2014), η οποία πρέπει να χαρακτηρίζει όλον τον εγγράμματο πληθυσμό και να συμπληρώνει τις άλλες τρεις βασικές δεξιότητες της ανάγνωσης, της γραφής και των μαθηματικών (Μαυρουδή, Πέτρου & Φεσάκης, 2014). Read the full article "
ΕΙΡΗΝΗ ΖΕΡΒΑ- STE(A)M & ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΡΟΜΠΟΤΙΚΗ
(Το άρθρο έχει αναρτηθεί και σε pdf. Επιλέγετε "προβολή άρθρου" και κατόπιν αριστερό κλικ στον κόκκινο μίνι τίτλο για να ανοίξει).
Τίτλος: Η εισαγωγή προγραμμάτων STEM Περίληψη /STE Εισαγωγή (A)M και προγραμμάτων εκπαιδευτικής ρομποτικής στην ελληνική εκπαίδευση
Ειρήνη Ζέρβα[1]

Η εισαγωγή προγραμμάτων που σχετίζονται με τις ΤΠΕ, τη ρομποτική και τις επονομαζόμενες "θετικές" επιστήμες έχει αρχίσει να κάνει την εμφάνισή της και στην ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα. Οι ανάγκες που αναδύονται από τις εκθέσεις ευρωπαϊκών θεσμών, όπως ο ΟΟΣΑ, αντιμετωπίζονται τόσο σε παγκόσμιο, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο με την εισαγωγή τέτοιων εκπαιδευτικών προγραμμάτων σε δομές της τυπικής εκπαίδευσης. Η σύνδεση της εκπαίδευσης με την παγκόσμια αγορά εργασίας και την παγκόσμια οικονομία επιτάσσει περισσότερο από ποτέ τον προσανατολισμό της εκπαίδευσης στις νέες τεχνολογίες και στις επιστήμες, με απώτερο πάντα στόχο την καινοτομία και την εξέλιξη, δεξιότητες απαραίτητες για τον 21 ο αιώνα.

Λέξεις κλειδιά: STE(A)M, TΠΕ, εκπαιδευτική ρομποτική, δεξιότητες 21 ου αιώνα

Η σύνδεση της εκπαίδευσης με την ανάπτυξη και την εξέλιξη της τεχνολογίας είναι πλέον γεγονός και διαρκώς αναμορφούμενο ζητούμενο παγκοσμίως. Στην Ευρώπη από τις πρώτες κιόλας, μεταξύ άλλων, σαφείς διατυπώσεις των γενικών εκπαιδευτικών στόχων των μελών της Ε.Ε. που διατυπώθηκαν στη Συνθήκη του Μάαστριχτ (Τίτλος VIII, άρθρα 117-127) είναι: Read the full article "

# data[].attributes.attachment_link.description
Tag: δεξιότητες 21ου αιώνα Αποστολίδου Αρετή Εισαγωγή Βρισκόμαστε ήδη στο κατώφλι της τρίτης δεκαετίας του 21ου αιώνα. Εδώ και δεκαετίες γίνεται λόγος για τις δεξιότητες του 21ου αιώνα και την Κοινωνία της Πληροφορίας. Στο παρόν άρθρο παρουσιάζονται σε αδρές γραμμές τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της Κοινωνίας και οι βασικές δεξιότητες τις οποίες πρέπει να κατακτήσει ο σύγχρονος άνθρωπος.

# data[].attributes.headline
Λεωνίδας Μαλισόβας

# data[].attributes.subject
Λεωνίδας Μαλισόβας

# data[].attributes.body
Η μεταγνώση αναφέρεται στη γνώση που έχει το ίδιο το άτομο για τις δικές του γνωστικές λειτουργίες. Συνεπώς, μέσω αυτής, μπορεί να οδηγηθεί στην αυτορύθμιση, δηλαδή στην αυτοδιαχείριση της γνώσης: να βάζει μαθησιακούς στόχους σύμφωνα με τα ενδιαφέροντά του, να μαθαίνει με τη μέθοδο και τον τρόπο που ταιριάζει στην ιδιαίτερη περίπτωσή του και ανάλογα με τον χρόνο που διαθέτει.
Ο εκπαιδευτικός οφείλει να υιοθετήσει στρατηγικές ώστε να διδάξει στους μαθητές δεξιότητες για το πώς να μαθαίνουν, πώς να οργανώνουν τα δεδομένα, πώς να θυμούνται και πώς να ελέγχουν τη γνώση τους. Βασικός στόχος είναι να βοηθήσει το παιδί να φτάσει στη γνώση χωρίς την παρουσία δασκάλου, κάτι που θα του είναι χρήσιμο σε όλη του τη ζωή.

# data[].attributes.headline
ΜΑΡΙΑ ΧΡΙΣΤΟΦΥΛΑΚΟΥ<

# data[].attributes.body
ΜΑΡΙΑ ΧΡΙΣΤΟΦΥΛΑΚΟΥ

Στην παρακάτω παρουσίαση εστιάζω στις δεξιότητες της συνεργασίας και της επίλυσης του προβλήματος και είναι αξιοσημείωτο ότι παρουσιάζει και την λανθασμένη αντίληψη για τις παραπάνω δεξιότητες βοηθώντας τους εκπαιδευτικούς(ιδιαίτερα αυτούς της "παλιάς σχολής") να μην ακολουθούν λανθασμένα μονοπάτια.

# data[].attributes.headline
Λεωνίδας Μαλισόβας

# data[].attributes.subject
Λεωνίδας Μαλισόβας

# data[].attributes.body
Στην πλειοψηφία τους τα σημερινά σχολεία λειτουργούν ως μηχανισμοί μετάδοσης γνώσεων. Αυτό όμως δεν είναι πια το σημαντικότερο,γιατί αφενός νέα γνώση και πληροφορία γεννιέται καθημερινά και αφετέρου γιατί το σχολείο και ο δάσκαλος δεν είναι αποκλειστικός φορέας τους, αντίθετα μπορούν να προσληφθούν από διαφορετικές πηγές. Απαιτείται, λοιπόν, μια στροφή στη στοχοθεσία της εκπαίδευσης ώστε οι μαθητές να διδάσκονται κυρίως τις δεξιότητες που θα τους είναι απαραίτητες για την πρόσληψη των πληροφοριών, και μάλιστα για όλη τος τη ζωή. Τέτοιες είναι:
- ικανότητα χρήσης των νέων τεχνολογιών, εφόσον ο μεγάλος όγκος των πληροφοριών στο μέλλον θα διαχέεται μέσα απ' αυτές.
- ανάπτυξη κριτικής σκέψης των μαθητών. Τα ερεθίσματα/πληροφορίες που δέχονται οι άνθρωποι είναι πολλά. Πρέπει να είναι σε θέση να τα φιλτράρουν και να μην τα απορροφούν χωρίς προβληματισμό. Επίσης, να είναι σε θέση να αντιστέκονται σε παραπλανητικά ή προπαγανδιστικά μηνύματα. Μ' αυτόν τον τρόπο θα αξιολογούν σωστά και αντικειμενικά την πληροφορία που δέχονται.
- μεταγνωστικές δεξιότητες

# data[].attributes.headline
Ηρακλής Ν. Δαφέρμος                                                                                                        Δεξιότητες 21ου αιώνα

# data[].attributes.subject
Ηρακλής Ν. Δαφέρμος                                                                                                        Δεξιότητες 21ου αιώνα

# data[].attributes.body
Και ένας σύνδεσμος για τις δεξιότητες του 21ου αιώνα στα ελληνικά

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Tag: δεξιότητες 21ου αιώνα

Αποστολίδου Αρετή
Εισαγωγή
Βρισκόμαστε ήδη στο κατώφλι της τρίτης δεκαετίας του 21ου αιώνα. Εδώ και δεκαετίες γίνεται λόγος για τις δεξιότητες του 21ου αιώνα και την Κοινωνία της Πληροφορίας. Στο παρόν άρθρο παρουσιάζονται σε αδρές γραμμές τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της Κοινωνίας και οι βασικές δεξιότητες τις οποίες πρέπει να κατακτήσει ο σύγχρονος άνθρωπος. Διερευνώνται η επίδραση των τεχνολογικών εξελίξεων στην εκπαίδευση και η αναγκαιότητα ενσωμάτωσης των δεξιοτήτων του 21ου αιώνα στα εκπαιδευτικά προγράμματα.
Κοινωνία της Πληροφορίας και Δεξιότητες του 21ου αιώνα
Η σύγχρονη εποχή διαφέρει από οποιαδήποτε άλλη στο ρυθμό με τον οποίο πραγματοποιούνται οι τεχνολογικές και κοινωνικές αλλαγές. Οι προγενέστερες τεχνολογικές και κοινωνικές αλλαγές επηρέαζαν πολύ λίγο την ατομική ζωή του κάθε ανθρώπου, αφού απαιτήθηκε πολύς χρόνος για να εξαπλωθούν αρκετά, ώστε να επηρεάσουν την εξέλιξη και να αναγνωριστεί η επιρροή τους. Για παράδειγμα, η πλειοψηφία των ανθρώπων της εποχής που εφευρέθηκε ο τηλέγραφος δεν έστειλε ούτε έλαβε ποτέ τηλεγράφημα. Σήμερα, όμως, συμβαίνουν αλλαγές που επηρεάζουν άμεσα τον κάθε άνθρωπο. Σε αντίθεση με την περίπτωση του τηλέγραφου που αναφέρθηκε παραπάνω, η πλειοψηφία των ανθρώπων της γενιάς που εφευρέθηκε η κινητή τηλεφωνία έχει χρησιμοποιήσει κινητό τηλέφωνο (Χατζηλάκος, 2005). Η παγκοσμιοποίηση και η διεθνοποίηση των εθνικών οικονομιών, σε συνδυασμό με τη ραγδαία ανάπτυξη των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνίας (ΤΠΕ) μεταβάλλουν διαρκώς τον τρόπο με τον οποίο ζούμε, εργαζόμαστε και μαθαίνουμε (Anderson, 2008, σε Voogt et al., 2013). Ποιες είναι, λοιπόν, οι δεξιότητες που θα επιτρέψουν στον σύγχρονο άνθρωπο να παρακολουθήσει αυτές τις μεταβολές και να αντεπεξέλθει με επιτυχία στις προκλήσεις του μέλλοντος;
Τα 4C
Οι βασικές δεξιότητες περιγράφονται συχνά με τον όρο 4C, από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων creativity (δημιουργικότητα), critical thinking (κριτική σκέψη), communication (επικοινωνία) και collaboration (συνεργασία). Σ' αυτές προστίθενται και δεξιότητες όπως ο ψηφιακός γραμματισμός, η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, η παραγωγικότητα, η καινοτομία, η ανάπτυξη ικανότητας ηγεσίας, η δεοντολογία, η υπευθυνότητα, η προσωπική και κοινωνική ευθύνη (Voogt et al, 2013; Kaufman, 2013). Οι Mishra & Kereluik, 2011 (σε Voogt et al., 2013) παρατηρούν ότι γνωστικές ικανότητες όπως η κριτική σκέψη και η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων δεν είναι καινοφανείς, είναι διαχρονικές. Έχουν μακρά ιστορία και συνδέονται με την επιτυχή μάθηση και τα ακαδημαϊκά επιτεύγματα. Επίσης, δεξιότητες όπως η επικοινωνία, η συνεργασία και η υπευθυνότητα εξασφαλίζουν επιτυχείς διαπροσωπικές σχέσεις εδώ και αιώνες. Αντίθετα, η σύγχρονη αντίληψη για την καινοτομία ξεφεύγει από την παλαιότερη, ρομαντική ιδέα του δημιουργικού ατόμου (creative individual), του οποίου οι δεξιότητες δεν είναι σαφώς προσδιορισμένες (Banaji & Burn, 2007 σε Voogt et al., 2013). Η παραγωγικότητα, τέλος, συνδέεται με την επιχειρηματικότητα και αφορά στην ικανότητα της παραγωγής ιδεών και στον σχεδιασμό και την οργάνωση των προγραμμάτων με βάση τα οποία θα επιτευχθούν οι στόχοι (Voogt et al., 2013).

Βασικό χαρακτηριστικό της Κοινωνίας της Πληροφορίας είναι ο ψηφιακός γραμματισμός. Η παραδοσιακή έννοια του γραμματισμού είναι η ικανότητα γραφής και ανάγνωσης. Ο ψηφιακός γραμματισμός σχετίζεται όχι μόνο με την ικανότητα χρήσης ψηφιακών μέσων, αλλά και με πιο προηγμένες δεξιότητες. Η Kathleen Tyner στο βιβλίο της Literacy in a digital world (1998) διακρίνει τον "εργαλειακό γραμματισμό" (tool literacies), δηλαδή την ικανότητα χρήσης της τεχνολογίας, από τον "γραμματισμό αναπαράστασης" (literacies of representation), δηλαδή τη γνώση να εκμεταλλεύεται ο χρήστης τις ποικίλες δυνατότητες που προσφέρουν οι ΤΠΕ (σε Voogt et al., 2013). Για την απόκτηση του ψηφιακού γραμματισμού είναι γενικά αποδεκτό ότι επιβάλλεται η αναμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών.
Είναι αναγκαία η αναμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών και εισαγωγή των ΤΠΕ στα σχολεία; Read the full article "
'In a very real sense we have two minds, one that thinks and one that feels'.
Εισαγωγή
Στις μέρες μας η "έκρηξη γνώσεων", που συντελείται σε παγκόσμια κλίμακα, έχει οδηγήσει τους ιθύνοντες της εκπαίδευσης στην αναζήτηση και εφαρμογή των πλέον καινοτόμων παιδαγωγικών προσεγγίσεων και μεθόδων, με απώτερο στόχο τη βέλτιστη γνωστική ανάπτυξη των νέων ανθρώπων. Παράλληλα η ανάγκη καλλιέργειας δεξιοτήτων καθίσταται εντονότερη από ποτέ, προκειμένου ο τωρινός μαθητής και αυριανός πολίτης να μπορέσει να αναπτύξει ολόπλευρα την προσωπικότητά του. Εντούτοις οι μαθητές του 21 ου αιώνα εμφανίζουν έντονα σημάδια κόπωσης, απροθυμίας και πλήξης όσον αφορά στην πρόσληψη γνώσεων. Επίσης, ενώ χειρίζονται άρτια τα πλείστα τεχνολογικά εργαλεία, που έχουν στη διάθεσή τους, μοιάζουν αδύναμοι να εκφράσουν τα συναισθήματά τους και ανίσχυροι να επιλύσουν μία δύσκολη προσωπική τους κατάσταση, αφού η συναισθηματική τους ανάπτυξη έχει παραμεληθεί. Σκοπός του άρθρου είναι η παρουσίαση της έννοιας της συναισθηματικής νοημοσύνης και η ανάδειξη της αξίας τής ουσιαστικής ένταξής της στη σχολική ζωή. Read the full article "

Η ψηφιακή αφήγηση ως εκπαιδευτικό εργαλείο.

Εισαγωγή

Η χρήση των ΤΠΕ στις τάξεις του μέλλοντος και η αξιοποίηση και εισαγωγή καινοτόμων τρόπων διδασκαλίας και μάθησης αποτελεί προτεραιότητα της σύγχρονης εκπαιδευτικής πραγματικότητας. Οι εκπαιδευτικοί αξιοποιούν έτσι την τεχνολογία θέτοντας ταυτόχρονα τα θεμέλια για την απόκτηση και ανάπτυξη δεξιοτήτων απαραίτητων, προκειμένου να μπορέσουν οι μαθητές να ανταποκριθούν στις προκλήσεις του 21 ου αιώνα. Ειδικότερα μέσω της εισαγωγής πολυμέσων και της γενικότερης ανάπτυξης της τεχνολογίας ευνοήθηκε η δημιουργία μιας νέας μορφής αφήγησης, η οποία εισήλθε τα τελευταία χρόνια στο χώρο της παιδαγωγικής πρακτικής και αποτελεί ένα καινοτόμο διδακτικό μέσο, αυτή της ψηφιακής αφήγησης (digital storytelling). Read the full article "

Η λέξη "post-truth" (μετα-αλήθεια) επελέγη το 2016 ως η λέξη της χρονιάς από το βρετανικό λεξικό Oxford, καθώς αντικατοπτρίζει καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη την εποχή μας, μία περίοδο στην οποία τα γεγονότα μετρούν λιγότερο από το συναίσθημα και η αλήθεια διαστρεβλώνεται από μυθοπλασίες και τη διασπορά ψευδών ειδήσεων. Οι αλλαγές που έχουν παρατηρηθεί τις τελευταίες δεκαετίες στις κοινωνίες οφείλονται στην απελευθέρωση των παγκόσμιων αγορών, την πρόοδο στον τομέα της επικοινωνίας, την ελεύθερη μετακίνηση των ανθρώπων καθώς και των δυνατοτήτων που παρέχει η ανάπτυξη του διαδικτύου. Οι συνεχώς μεταβαλλόμενες παγκόσμιες συνθήκες απαιτούν ένα νέο είδος πολίτη ο οποίος είναι συμμέτοχος, ενεργός, με γνώση και εμπλοκή στις κοινοτικές και παγκόσμιες δράσεις. Η νέα μορφή πολιτειότητας ακολουθεί τις επιταγές της ψηφιακής εποχής, διαμορφώνοντας ένα εξελιγμένο πλαίσιο εννοιολογήσεων εντός του οποίου καλείται ο σύγχρονος πολίτης, με την εκπαίδευση ως το πιο ενδεδειγμένο μέσο πολιτικού εγγραμματισμού και διαμόρφωσης της σύγχρονης ταυτότητάς του, να βρει το δρόμο του μέσα από τις πολύπλοκες και ενίοτε αποπροσανατολιστικές ατραπούς που ορίζει η τεχνολογική πρόοδος και εξέλιξη.

Read the full article "
Περίληψη
Σκοπός του άρθρου είναι να αναδείξει πώς η υπολογιστική σκέψη των μαθητών, η οποία αποτελεί μια δεξιότητα της κριτικής σκέψης, μπορεί να αναπτυχθεί μέσω της εκπαιδευτικής ρομποτικής. Πρόκειται για μια διασκεδαστική και ενδιαφέρουσα εκπαιδευτική δραστηριότητα που ενθαρρύνει τους μαθητές να συνεργαστούν, να εμβαθύνουν σε ένα πρόβλημα, να κατασκευάσουν την γνώση και να καλλιεργήσουν την κριτική τους ικανότητα. Για τις ανάγκες της παρούσας εργασίας επιλέχθηκε ένα άρθρο από το διαδικτυακό τόπο της Ελληνικής Επιστημονικής Ένωσης Τεχνολογιών και Επικοινωνιών στην Εκπαίδευση - ΕΤΠΕ ( http://www.etpe.gr/).

Λέξεις κλειδιά: Εκπαιδευτική ρομποτική, Υπολογιστική σκέψη, Επίλυση προβλήματος

Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισαβόνας τον Μάρτη του 2001 κατέστη σαφές πως "κάθε πολίτης οφείλει να διαθέτει δεξιότητες για την ζωή και την εργασία στη σημερινή και στη μελλοντική Κοινωνία της Πληροφορίας". Προς την επίτευξη αυτού του στόχου υποστηρίχθηκε πως πρέπει να παραχωρηθούν στον κόσμο της εκπαίδευσης όλα εκείνα τα μέσα που θα επιτρέψουν στους νέους να έχουν τον πλήρη έλεγχο των νέων εργαλείων της γνώσης και της επικοινωνίας ώστε να καταφέρουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της ταχύτατης εξέλιξης της τεχνολογίας (Καστής, 2001).

Η εκπαιδευτική ρομποτική λοιπόν αποτελεί ένα καινοτόμο διδακτικό εργαλείο, το οποίο συμβάλλει προς την επίτευξη του παραπάνω στόχου και ακολουθεί τις αρχές της οικοδόμησης και συγκεκριμένα της κατασκευής της γνώσης (Μικρόπουλος & Μπέλλου, 2010). Αναπτύσσει την κριτική σκέψη των μαθητών, ενισχύει τα νοητικά τους μοντέλα και ενεργοποιεί τους γνωστικούς μαθησιακούς μηχανισμούς οδηγώντας τους σε ένα βαθύτερο επίπεδο κατανόησης και αφομοίωσης της γνώσης, το οποίο δεν μπορεί να επιτευχθεί με τις παραδοσιακές διδακτικές μεθοδολογίες. Επίσης έχει αποδειχθεί πως είναι ικανή να βοηθήσει τους μαθητές στην επίλυση σύνθετων προβλημάτων καθώς και να συντελέσει στην ανάπτυξη δεξιοτήτων υπολογιστικής σκέψης (Atmatzidou & Demetriadis, 2014), η οποία πρέπει να χαρακτηρίζει όλον τον εγγράμματο πληθυσμό και να συμπληρώνει τις άλλες τρεις βασικές δεξιότητες της ανάγνωσης, της γραφής και των μαθηματικών (Μαυρουδή, Πέτρου & Φεσάκης, 2014). Read the full article "
ΕΙΡΗΝΗ ΖΕΡΒΑ- STE(A)M & ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΡΟΜΠΟΤΙΚΗ
(Το άρθρο έχει αναρτηθεί και σε pdf. Επιλέγετε "προβολή άρθρου" και κατόπιν αριστερό κλικ στον κόκκινο μίνι τίτλο για να ανοίξει).
Τίτλος: Η εισαγωγή προγραμμάτων STEM Περίληψη /STE Εισαγωγή (A)M και προγραμμάτων εκπαιδευτικής ρομποτικής στην ελληνική εκπαίδευση
Ειρήνη Ζέρβα[1]

Η εισαγωγή προγραμμάτων που σχετίζονται με τις ΤΠΕ, τη ρομποτική και τις επονομαζόμενες "θετικές" επιστήμες έχει αρχίσει να κάνει την εμφάνισή της και στην ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα. Οι ανάγκες που αναδύονται από τις εκθέσεις ευρωπαϊκών θεσμών, όπως ο ΟΟΣΑ, αντιμετωπίζονται τόσο σε παγκόσμιο, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο με την εισαγωγή τέτοιων εκπαιδευτικών προγραμμάτων σε δομές της τυπικής εκπαίδευσης. Η σύνδεση της εκπαίδευσης με την παγκόσμια αγορά εργασίας και την παγκόσμια οικονομία επιτάσσει περισσότερο από ποτέ τον προσανατολισμό της εκπαίδευσης στις νέες τεχνολογίες και στις επιστήμες, με απώτερο πάντα στόχο την καινοτομία και την εξέλιξη, δεξιότητες απαραίτητες για τον 21 ο αιώνα.

Λέξεις κλειδιά: STE(A)M, TΠΕ, εκπαιδευτική ρομποτική, δεξιότητες 21 ου αιώνα

Η σύνδεση της εκπαίδευσης με την ανάπτυξη και την εξέλιξη της τεχνολογίας είναι πλέον γεγονός και διαρκώς αναμορφούμενο ζητούμενο παγκοσμίως. Στην Ευρώπη από τις πρώτες κιόλας, μεταξύ άλλων, σαφείς διατυπώσεις των γενικών εκπαιδευτικών στόχων των μελών της Ε.Ε. που διατυπώθηκαν στη Συνθήκη του Μάαστριχτ (Τίτλος VIII, άρθρα 117-127) είναι: Read the full article "

# data[].attributes.attachment_link.description
Tag: δεξιότητες 21ου αιώνα Αποστολίδου Αρετή Εισαγωγή Βρισκόμαστε ήδη στο κατώφλι της τρίτης δεκαετίας του 21ου αιώνα. Εδώ και δεκαετίες γίνεται λόγος για τις δεξιότητες του 21ου αιώνα και την Κοινωνία της Πληροφορίας. Στο παρόν άρθρο παρουσιάζονται σε αδρές γραμμές τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της Κοινωνίας και οι βασικές δεξιότητες τις οποίες πρέπει να κατακτήσει ο σύγχρονος άνθρωπος.

# data[].attributes.headline
Ηρακλής Ν. Δαφέρμος                                                                                                        Δεξιότητες 21ου αιώνα

# data[].attributes.subject
Ηρακλής Ν. Δαφέρμος                                                                                                        Δεξιότητες 21ου αιώνα

# data[].attributes.body
Για να μπορέσουμε να έχουμε μια εικόνα του ποιες είναι οι δεξιότητες που πρέπει να έχει ο πολίτης του 21ου αίώνα δείτε τον παρακάτω πίνακα που δείχνει τις δεξιότητες το 2015 και το 2020 και θα καταλάβετε ότι οι απαιτούμενες δεξιότητες αλλάζουν με γοργούς ρυθμούς, τίποτα δεν είναι σταθερό ή μόνιμο και συνεχώς πρέπει να είμαστε μέσα στις εξελίξεις και την συνεχή ανάπτυξη των ικανοτήτων και των δεξιοτήτων μας γιατί οι αλλαγές στην σύγχρονη εποχή είναι ραγδαίες και ταχύτατες. Παρόλα αυτά υπάρχουν όμως μερικές ικανότητες που μπορεί να τις χαρακτηρίσουμε «διαχρονικές» και μας βοηθούν τόσο στην αναζήτηση εργασίας όσο και στην προσωπική μας ζωή.

# data[].attributes.headline
Ηρακλής Ν. Δαφέρμος                                                                                               The 4c's in education 

# data[].attributes.subject
Ηρακλής Ν. Δαφέρμος                                                                                               The 4c's in education 

# data[].attributes.body
Πραγματικά οι 4 αυτές δεξιότητες είναι από τις βασικότερες που πρέπει να έχουν οι πολίτες του 21ου αιώνα αν θέλουν να συνυπάρξουν τόσο στον εργασιακό τομέα όσο και στην προσωπική τους ζωή. Συνεργασία, Επικοινωνία, Κριτική σκέψη και Λύση προβλήματος. Παρακολουθήστε το παρακάτω βίντεο αν και θα προτιμούσα να ήταν με εληνικούς υπότιτλους για να είναι κατανοητό και σε όσους δεν γνωρίζουν την αγγλική γλώσσα. Συνεργασία:  Όσο καλός και να είσαι σε ατομικό επίπεδο είναι σίγουρο  ότι η συνεργασία είναι απαραίτητη επειδή η σημερινή γνώση είναι τόσο ευρεία και τόσο πλατιά που δεν μπορεί κάποιος να είναι εξειδικευμένος σε όλα τα πεδία ώστε να μπορέσει να έχει σημαντικά αποτελέσματα στον τομέα που θέλει να αναπτύξει. Επικοινωνία: Για να μπορέσεις να συνεργαστείς ή πολλές φορές ακόμα και για να επιβιώσεις, είναι απαραίτητο να μπορείς να επικοινωνήσεις με τους συνανθρώπους σου ή με τους συνεργάτες σου, άρα είναι από τις βασικότερες δεξιότητες. Κριτική Σκέψη: Χωρίς σωστή κρίση τότε είσαι έρμαιο της κάθε πρότασης και κάθε ιδεοληψίας και δεν μπορείς να ακολουθήσεις τον σωστό δρόμο που θα σε οδηγήσει στα επιθυμητά αποτελέσματα. Λύση προβλήματος: Σε κάθε πτυχή της ζωής και της καθημερινότητας του ανθρώπου παρουσιάζονται καθημερινά διάφορα προβλήματα και είναι αναγκαίο να αποκτήσουμε την ικανότητα να τα αντιμετωπίζουμε κασι να βρίσκουμε την πιο κατάλληλη λύση. Παρακολυθήστε και το παρακάτω βίντεο για να δείτε πιο αναλυτικά τις παραπάνω έννοιες.

# data[].attributes.headline
Πλακιάς Ευάγγελος

# data[].attributes.body
Πλακιάς Ευάγγελος

# data[].attributes.attachment_link.title
Πλακιάς Ευάγγελος

# data[].attributes.headline
Μισσελής Μιχαήλ

# data[].attributes.subject
Μισσελής Μιχαήλ

# data[].attributes.body
Μια πολύ καλή δεξιότητα για τον 21ο αιώνα είναι και η γνώση προγραμματισμού. Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό όμως είναι ένας καλός τρόπος να κατανοήσεις καλύτερα τη νέα τεχνολογία και να εκμεταλλευτείς στο έπακρο αυτά που σου προσφέρει. Δεν είναι ανάγκη να ακολουθήσεις το επάγγελμα του προγραμματιστή. (Όταν μαθαίνεις Αγγλικά δεν γίνεσαι κατ΄ ανάγκη διερμηνέας ή ακολουθείς την Αγγλική φιλολογία). Δείτε παρακάτω 6 διάσημους που φυσικά δεν είναι προγραμματιστές…

https://generalassemb.ly/blog/6-surprising-celebrities-who-know-how-to-code/

# data[].attributes.headline
Μισσελής Μιχαήλ

# data[].attributes.subject
Μισσελής Μιχαήλ

# data[].attributes.body
Θα συμφωνήσω με τον συνονόματο Φλατσούση για τη χρήση των νέων τεχνολογιών και ειδικά του του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μια από τις πρώτες υπηρεσίες του διαδικτύου. Μια υπηρεσία που δεν είναι μόνο μέσο ανταλλαγής μνημάτων , αλλά και η «ταυτότητά» για τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσεις εφαρμογές, υπηρεσίες, να κάνεις αγορές κλπ. Ενδεικτικά: Taxisnet, e-banking, ψηφιακή υπογραφή, αγορές σε e-shops, blogs, play store, App store, αποθηκευτικούς χώρους στο σύννεφο κα.

Επίσης η χρήση των νέων τεχνολογιών θα πρέπει να γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να μας βοηθάει και να μας διευκολύνει και όχι… Βλέπε φωτογραφία (κωμικό)

# data[].attributes.headline
Ζαφείρης Βαγγέλης

# data[].attributes.subject
Ζαφείρης Βαγγέλης

# data[].attributes.body
Η σημερινή εποχή διαφέρει από οποιαδήποτε άλλη στο ρυθμό με τον οποίο πραγματοποιούνται οι τεχνολογικές και κοινωνικές αλλαγές. Οι  προγενέστερες αλλαγές επηρέαζαν πολύ λίγο την ατομική ζωή του κάθε ανθρώπου, αφού απαιτήθηκε πολύς χρόνος για να εξαπλωθούν αρκετά, ώστε να επηρεάσουν την εξέλιξη και να αναγνωριστεί η επιρροή τους.

Η παγκοσμιοποίηση και η διεθνοποίηση των εθνικών οικονομιών, σε συνδυασμό με τη ραγδαία ανάπτυξη των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνίας (ΤΠΕ) μεταβάλλουν διαρκώς τον τρόπο με τον οποίο ζούμε, εργαζόμαστε και μαθαίνουμε (Anderson, 2008, σε Voogt et al., 2013). Οι δεξιότητες που θα επιτρέψουν στον σύγχρονο άνθρωπο να παρακολουθήσει αυτές τις μεταβολές και να ανταπεξέλθει με επιτυχία στις προκλήσεις του μέλλοντος είναι :

·         Creativity (δημιουργικότητα)

·         Critical thinking (κριτική σκέψη)

·         Communication (επικοινωνία)

·         Collaboration (συνεργασία)

Οι παραπάνω δεξιότητες περιγράφονται συχνά με τον όρο 4C από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων. Σ’ αυτές προστίθενται και δεξιότητες όπως ο ψηφιακός γραμματισμός, η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, η παραγωγικότητα, η καινοτομία, η ανάπτυξη ικανότητας ηγεσίας, η δεοντολογία, η υπευθυνότητα, η προσωπική και κοινωνική ευθύνη (Voogt et al, 2013; Kaufman, 2013). Οι Mishra & Kereluik, 2011 (σε Voogt et al., 2013) παρατηρούν ότι γνωστικές ικανότητες όπως η κριτική σκέψη και η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων δεν είναι καινοφανείς, είναι διαχρονικές.

Στο παρακάτω video μπορούμε να δούμε απλά και παραστατικά τις δεξιότητες που προαναφερθήκαμε.

# data[].attributes.headline
Τσορτανίδης Χαράλαμπος

# data[].attributes.subject
Τσορτανίδης Χαράλαμπος

# data[].attributes.body
Κι ένα ακόμη ενδιαφέρον βίντεο του euronews (στα ελληνικά) επικεντρωμένο στις απαιτήσεις που τίθενται από τα εκπαιδευτικά συστήματα, σε συνέχεια των προηγούμενων αναρτήσεών μου (παρακολουθήστε το με προσοχή μέχρι το τέλος, προβληματιστείτε και αναρωτηθείτε μαζί μου εάν εμείς στην χώρα μας προετοιμάζουμε το μέλλον μας (;) και, αναλόγως, ποια θα είναι η τύχη μας (...) :

# data[].attributes.attachment_link.title
Η εκπαίδευση του 21ου αιώνα - learning world

# data[].attributes.headline
Πλακιάς Ευάγγελος

# data[].attributes.subject
Πλακιάς Ευάγγελος

# data[].attributes.body
Δεξιότητες για τον 21ο αιώνα.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ποιες είναι οι 7 δεξιότητες για τη ζωή τον 21ο αιώνα

# data[].attributes.headline
Μισσελής Μιχαήλ

# data[].attributes.subject
Μισσελής Μιχαήλ

# data[].attributes.body
Μια πολύ ωραία και ενδιαφέρουσα παρουσίαση που μας πληροφορεί για τους οργανισμούς που χαράζουν τις κατευθυντήριες γραμμές των δεξιοτήτων του 21ου αιώνα.( ΚΕΣΥΠ ΛΑΜΙΑΣ 2015 Ε.ΚΑΤΣΙΓΙΑΝΝΗ)

Κατά την άποψη μου μια από τις πιο χρήσιμες δεξιότητες που πρέπει να αποκτήσει ένας σημερινός μαθητής είναι η μεταγνωστική ικανότητα δηλαδή να μάθει να μαθαίνει. Αυτό κυρίως το επιτυγχάνει εν μέρη στη τριτοβάθμια εκπαίδευση , όμως θεωρώ ότι είναι πια αναγκαίο να ξεκινήσει από πολύ νωρίτερα. Η ικανότητα αυτή θα τον βοηθήσει να ξεδιπλώσει καλύτερα και σε μεγαλύτερο φάσμα τις δυνατότητες των νέων τεχνολογιών για να τις χρησιμοποιήσει προς όφελός του, εκμηδενίζοντας τις αρνητικές παρενέργειες που μπορεί να έχει η τεχνολογία.

# data[].attributes.headline
Τσορτανίδης 

# data[].attributes.body
Τσορτανίδης Χαράλαμπος

21st century skills (ένα περιεκτικό βίντεο):

# data[].attributes.headline
Τσορτανίδης 

# data[].attributes.body
Τσορτανίδης Χαράλαμπος

“Τα πάντα ρει”. Και μάλιστα, στην εποχή μας, η “αλλαγή” σε όλα τα επίπεδα είναι διαρκώς επιταχυνόμενη, σε βαθμό που, πλέον, οι ελλιπώς προετοιμασμένοι άνθρωποι και λαοί δεν μπορούν να την παρακολουθήσουν, πόσο μάλιστα να την προκαθορίσουν.

Στη διάρκεια του 21ου αιώνα πάρα πολλά πράγματα θα είναι τελείως διαφορετικά σε σχέση με την σημερινή πραγματικότητα που βιώνουμε. Όπως η σημερινή πραγματικότητα είναι τόσο διαφορετική σε σχέση με εκείνην της δεκαετίας του 1930 ή του 1960. Αναλογιζόμενος τα απειράριθμα δεδομένα που μεταβλήθηκαν κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, είμαι βέβαιος ότι πολύ περισσότερες θα είναι οι αλλαγές που θα επισυμβούν στη διάρκεια του 21ου αιώνα.

Βέβαια, κατά τη γνώμη μου, οι βασικές ιδιότητες της ανθρώπινης υπόστασης, κατά βάθος, δεν αλλάζουν, ούτε εύκολα, ούτε τόσο γρήγορα. Αυτά που αλλάζουν είναι οι διαδικασίες, οι τρόποι και τα μέσα επίτευξης των εκάστοτε επιδιώξεων των ανθρώπων: οι άνθρωποι, για παράδειγμα, πιστεύω, ότι θα συνεχίσουν να αναζητούν κατά περίπτωση π.χ. την αγάπη ή την κυριαρχία ή την αναγνώριση, αλλά μέσα από διαφορετικές ατραπούς και μεθοδολογίες.

Αν και είναι παρακινδυνευμένη, ίσως, μία πρόβλεψη σε ότι αφορά τις δεξιότητες που θα απαιτείται να διαθέτει ένας άνθρωπος μετά από 50 ή 100 χρόνια, ορισμένες από τις τάσεις είναι, κατά τη γνώμη μου, εμφανώς διαφαινόμενες και προδιαγεγραμμένες. Ενδεικτικά, μόνον, και τελείως τηλεγραφικά για την οικονομία της συζήτησης, ορισμένες από αυτές τις δεξιότητες, πιστεύω ότι θα είναι ...:

Η ανάγκη για σύγχρονη και συνεχώς εξελισσόμενη επιστημονική γνώση και η διάθεση για αδιάλειπτη καινοτομία. Κατά  συνέπεια και η ανάγκη για αποτελεσματική εκπαίδευση που θα καλλιεργεί την υπάρχουσα γνώση και παράλληλα θα ενθαρρύνει την καινοτομία. Εκπαίδευση που θα είναι ικανή να προηγείται και να καθοδηγεί την κοινωνία και όχι να έπεται διστακτικά και αναποτελεσματικά των εξελίξεων. Η τεχνολογική εξέλιξη θα είναι τόσο γρήγορη και καθοριστική για την ζωή μας που θα προκύπτουν από αυτήν – πρόσωπα και λαοί – "πρωτοπόροι" και "ουραγοί", όπως γινόταν και παλαιότερα: οι πρώτοι θα επιβάλλουν την εξουσία τους, οι δεύτεροι θα υποκύπτουν ως χειραγωγημένα υποζύγια. Γι αυτό η Κίνα με τα 100 εκατομμύρια και πλέον φοιτητές της πρωτοπορεί και γι αυτό οι βορειοευρωπαϊκές χώρες αλλά και οι ΗΠΑ αγωνιούν τα τελευταία χρόνια τόσο πολύ για το μέλλον των εκπαιδευτικών τους συστημάτων και για την μέγιστη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού τους. Ας σκεφτούμε τι θα γίνει όταν κάποιος λαός για παράδειγμα καταφέρει, κάποια στιγμή, με την υψηλή τεχνολογία του να απεξαρτηθεί από τις δεδομένες πηγές ενέργειας (πετυχαίνοντας π.χ. την πυρηνική σύντηξη) ή καταφέρει να “ξανοιχθεί” αποφασιστικά στο αχανές διάστημα ...

Η ευελιξία και η ικανότητα δια βίου προσαρμογής στα νέα δεδομένα που θα προκύπτουν στην αγορά εργασίας, στις παραγωγικές δομές, στους όρους προσφοράς και ζήτησης προϊόντων, στις απαιτήσεις για εκπαίδευση και επιμόρφωση κ.α..

Η ικανότητα να συνεργάζεσαι στα πλαίσια ολοένα και ευρύτερων ομάδων πέρα από γεωγραφικά και πολιτιστικά όρια καθώς και η επικοινωνιακή δεινότητα προκειμένου να μπορείς να συνδιαλέγεσαι με τα μέλη αυτών, προκειμένου να επιτυγχάνεις μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στην εκπαίδευσή σου ή στην εργασία σου. Το διαδίκτυο, ήδη, μας ωθεί προς αυτή την κατεύθυνση.

Η ανεκτικότητα και η ικανότητα σεβασμού της διαφορετικότητας στα πλαίσια των πολυπολιτισμικών κοινωνιών που, ήδη, έχουν αρχίσει να διαμορφώνονται από τις μαζικές μετακινήσεις των ανθρώπων: τα όσα συμβαίνουν στην χώρα μας τα τελευταία 10-20 χρόνια είναι ενδεικτικά.

Η γλωσσομάθεια, απολύτως απαραίτητη δεξιότητα, πλέον, για την επιβίωσή μας στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον.

Η δεξιότητα να επιλύεις τα ολοένα και συνθετότερα προβλήματα που θα αναφύονται μεταξύ των λαών και εντός των κοινωνιών τους. Η ζωή μας (σχέσεις, εργασία, παραγωγή, επικοινωνία) γίνεται ολοένα και πιο πολύπλοκη και χρειάζεται αυξημένη αναλυτική ικανότητα και ικανότητα αξιολόγησης διαφορετικών παραμέτρων καθώς και ικανότητα διαμόρφωσης στέρεων επιχειρημάτων και επιτυχημένων προβλέψεων και εφαρμογών.

Η ικανότητα να διαμορφώσουμε μια ορθολογικότερη αλληλεπίδραση με το φυσικό περιβάλλον μας, προστατεύοντάς το περισσότερο από την αλόγιστη ανθρωπογενή επίδραση, προκειμένου να διασφαλίσουμε ένα υγιεινό και ασφαλές πλαίσιο διαβίωσής μας για το μέλλον.

Ο τεχνολογικός και ψηφιακός αλφαβητισμός αλλά και η θέσπιση και ο σεβασμός συγκεκριμένων ορίων και κανόνων ως προς την χρήση των τεχνολογικών μέσων.

Η ικανότητα να μπορέσουμε να ανακαλύψουμε νέες μορφές κοινωνικής και πολιτειακής οργάνωσης, καθώς η συνεχής “τριβή” με άτομα διαφορετικού πολιτισμικού υπόβαθρου προκαλεί ποικίλα προβλήματα, ενώ τα σύγχρονα δημοκρατικά συστήματα διακυβέρνησης, όπως τα γνωρίζουμε, αδυνατούν, σίγουρα, να ανταποκριθούν στην υπηρέτηση των αναγκών των ανθρώπων, καθώς εύκολα χειραγωγούνται από διαφόρων ειδών συμφέροντα.

Η φαντασία, αυτή η τόσο δημιουργική λειτουργία του ανθρώπινου μυαλού, που, δυστυχώς, συχνά, η εκπαίδευσή μας την ευνουχίζει με στείρες τεχνικές και επιδιώξεις, καθώς και η ικανότητα αυτόνομης δράσης σε έντονα ανταγωνιστικά περιβάλλοντα, χωρίς προστατευτισμούς και ύψωση τειχών.

Πηγή εικόνας:  https://www.google.gr/search?q=skills+of+21+century&rlz=1C1GGRV_enGR751GR751&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0ahUKEwjs09bYq-XdAhWQUlAKHUOkDZ0Q_AUICigB&biw=1920&bih=938#imgrc=1ZG5KiXqnIXU1M:

# data[].attributes.headline
Μιχαήλ Φλατσούσης

# data[].attributes.subject
Μιχαήλ Φλατσούσης

# data[].attributes.body
Μία από τις δεξιότητες, η οποία πρέπει να αποκτήσουν οι μαθητές του 21ου αιώνα είναι η χρήση των ηλεκτρονικών συσκευών όπως υπολογιστές, τάμπλετ και έξυπνων κινητών τηλεφώνων, τα οποία θα τους είναι απαραίτητα στην καθημερινότητα τους, τόσο στην εργασία τους όσο και στην προσωπική τους ζωή όταν μεγαλώσουν. Ένα παράδειγμα είναι το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο τόσο της εργασίας όσο και το προσωπικό. Δηλαδή, δεν μπορεί κάποιος να είναι διευθυντής σχολείου χωρίς να μπορεί να χειρίζεται το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του σχολείου. Πως θα ενημερώνεται από τους ανωτέρους του αλλά και πως θα ενημερώνει τους υφιστάμενους του άμεσα για ότι προκύπτει. Όσον αφορά την προσωπική ζωή, χωρίς ηλεκτρονικό ταχυδρομείο δεν μπορεί να έχει κάποιος πρόσβαση σε εφαρμογές όπως το taxisnet, οι οποίες είναι απαραίτητες για ενημέρωση. Βέβαια, μπορεί κανείς να μην μπορεί να διαχειριστεί το ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο και να είναι υποχρεωμένος να ζητάει βοήθεια από κάποιον άλλον, το οποίο θα του κοστίζει σε χρόνο και σε χρήμα.

Μία ακόμα δεξιότητα είναι ότι πρέπει οι μαθητές να μπορούν να  βάζουν όρια στην χρήση αυτών των συσκευών, πράγμα δύσκολο γιατί οι συσκευές αυτές προκαλούν εθισμό. Πολλοί νέοι/ες ασχολούνται πάρα πολλές ώρες την ημέρα με τις ηλεκτρονικές συσκευές κυρίως το κινητό τους τηλέφωνο. Περνάει η ζωή τους μπροστά από μία οθόνη και δεν ζουν τη στιγμή, το τώρα.

Πηγή εικόνας:  http://city.sigmalive.com/article/13759/pos-peitheis-tin-parea-se-ena-trapezi-na-min-kratane-synehos-ta-kinita