# data[].attributes.body
GRUP
=SLAYT
*Ezgi YILMAZ 525
-Tagul
-Platagon
-Kitap kapağı
-Kitap tanıtım videosu
-Kitap ayracı
-Ercan KESAL 'Neden Yazıyorum?'
-Kitabımızdan 10 anahtar sözcükle paragraf
-Masal
*Öznur ÖKSÜZOĞLU
-Röportaj
-Kitap ayracı
-Tişört
-Kitap hakkında yazı
-Kitabımızdan 10 anahtar sözcükle paragraf
-Masal
*Seher Nur DAĞBAKAN 308
-Anket
-12 Eylül 1980 darbe videosu.
*Hilal ALACATLI
-Pano
-Yazarın sözleri.
-Kitabımızdan 10 anahtar sözcükle paragraf

# data[].attributes.body
Ezgi Yılmaz 525

# data[].attributes.body
Ezgi Yılmaz 525

# data[].attributes.body
Ezgi Yılmaz 525

# data[].attributes.attachment_link.description
Watch ezgoylmz's video, made in Plotagon. Ercan Kesal

# data[].attributes.body
Tişört: Öznur Öksüzoğlu
Kitap ayraçları:Öznur Öksüzoğlu  369- Ezgi Yılmaz 525
Yazarın Sözleri: Hilal Alacatlı 256

# data[].attributes.body
Seher Nur Dağbakan 308

# data[].attributes.attachment_link.title
12 Eylül 1980 Askeri Darbesi   O Gün Neler Yaşandı   TRT Avaz

# data[].attributes.body
Ezgi Yılmaz 525
Öznur Öksüzoğlu 369
Hilal Alacatlı 256

# data[].attributes.body
Öznur Öksüzoğlu 369

# data[].attributes.body
Hilal Alacatlı 256

# data[].attributes.body
İçerik: Ezgi Yılmaz 525
Görünüm: Seher Nur Dağbakan 308

# data[].attributes.body
Seher Nur Dağbakan 308

# data[].attributes.body
Bir varmış bir yokmus evvel zaman içinde Hamdi adında bir tavuk varmış. Hamdi büyük harabeye dönmüş, terk edilmiş bir çiftlikte yaşıyormuş. Hamdi'nin bir gün yiyecek yemeği kalmamış ve çiftlikte yiyecek aramaya karar vermiş. Çiftliğin her tarafına en küçük kayanın altına bile bakmış ama yiyecek hiç bir şey bulamamış. Çiftlikten çıkmış çiftliğin etrafını aramaya başlamış. Hamdi etrafı karış karış arasada hiç bir yerde yiyecek bir şey bulamıyormuş. Sanki bütün yiyecekler toplanıp Hamdi'den kaçmıştı. Hamdi onca arayışın sonunda aç ve çok yorgun bir şekilde çiftliğe geri dönmeye çalışmış ama olmamış. Hamdinin yorgun düşen bedeni bir ağacın altına yığılmış. Uzun bir süre sonra Hamdi gözlerini açtığında karşı çiftliğin köpeği hüsnü Hamdi'nin başındaymış. Hamdi Hüsnü'nün ona zarar verceğini düşünerek korkmuş. Hamdi'nin korktuğunu anlayan Hüsnü Hamdiye 'korkma sana yardım etmeye geldim neyin var?' Diye sormuş. Hamdi korkak bir şekilde 'Çiftilikte hic yiyecek kalmadı açım her ne kadar etrafı arasamda yiyecek bulamadım' demiş. Hüsnü, Hamdi'nin solgun suratını gördüğü için hiç sorgulama gereği duymamış ve Hamdiye 'Sen burda bekle ben sana yiyecek getircem' demiş ve kendi çiftliğine doğru yol almış. Aradan çok fazla geçmeden Hüsnü'nün bedeni uzaktan gözükmüş. Arkasında adı Telli olan atla birlikte geliyorlarmış. Telli, uzun kahverengi saçlı güzel mi güzel bir atmış. Hüsnü uzaktan bağırmış 'bekle dostum sana baya yeticek yiyecek getiriyoruz' demiş. Hamdi'nin yüzünde buruk bir gülümseme oluşmuş. Hüsnü ve Telli geldiğinde Hamdiyide yanlarına alıp karşı çiftliğe yani Hamdi'nin çiftliğine doğru yol almışlar. Telli'nin üstünde 2 çuval buğday ve bir kaç şey daha varmış. Çiftliğe varınca Telli üzerinde ki yükleri bırakmak için ahıra doğru ilerlemiş. Hüsnü ve Hamdi'de Telli'nin arkasından gitmişler. Hamdi, Telli'ye ve Hüsnü'ye çok minnet duyduğunu çok teşekkür ettiğini söylemiş ve sohbet etmeye başlamışlar...

Bugünden sonra Hüsnü ve Hamdi çok yakın arkadaş olmuşlar.

SON

# data[].attributes.headline
KİTABIMIZDAN 10 ANAHTAR SÖZCÜKLE PARAGRAF OLUŞTURMA Hilal Alacatlı 256                           Cin Aynası

# data[].attributes.subject
KİTABIMIZDAN 10 ANAHTAR SÖZCÜKLE PARAGRAF OLUŞTURMA Hilal Alacatlı 256                           Cin Aynası

# data[].attributes.body
-İnsanlık
-küçümseme
-Yardımlaşmak
-Vicdan
-Adalet
-Ölüm
-Ahlak
-Yaşamak
-Kötülük
-Direnmek
İnsanlarımız birbirlerini ezmiş, zulüm etmiş...İnsanlarımız fakirleri, ellerinden hiçbir şey gelmeyenleri herzaman kendinden küçük görmüştür.Yardımlaşma duygusu insanlarda yok denecek kadar azdır. İnsanları yaşatmak yerine onlara yeterli özeni göstermeyip ölümüne göz yumacağımız bir zamanda yaşıyoruz.
Adalet ,ölüm , vicdan , kötülüğe karşı direnmeliyiz elbet ki bir gün ahlak ve vicdan tüm insanlığa yayılacak.
Herkesin yaşama hakkı vardır.

# data[].attributes.body
Öznur Öksüzoğlu 369
Ezgi Yılmaz 525

# data[].attributes.body
UMUT KÖYÜNÜN YETİMLERİ

Evvel zaman içinde kalbur saman içinde, develer tellal iken ,pireler berber iken Kaf Dağı'nın eteğinde küçük şirin bir köy varmış. Yetmiş haneli bu köyün ismi Umut Köyü imiş.Köyde herkes geçimini çiftçilik ve hayvancılıkla sağlarmış.Soğuk bir kış günü ne olduysa olmuş o gece köyün sevilen ailelerinden Rüstemler lakaplı Hüseyin'in evi onlar uyurken yanmış. Alevleri gören köylüler su dolu kovalarla yangını söndürmeye çalışırken alt kattaki odadan evin çocukları olan Yusuf ve Nur kapıyı kırarak kurtulmuşlar. Üst katta çıkan yangın söndürüldükten sonra Yusuf ve Nur'un uykuda dumandan zehirlenerek vefat eden anne ve babası da evden çıkartılmıştı. Onları seven köy halkı ve çocukları hıçkırıklarla ağıtlar yakarak ağlamaya başlamışlar, çaresizlik içinde kalmışlardı. Rüstemlerden Yusuf henüz onbeşine yeni basmış, esmer, siyah saçlı, yuvarlak yüzlü, siyah gözlü, babası gibi ince uzun bir delikanlıymış. Kardeşi Nur ise Yusuf'tan dört yaş ufakmış. Annesi gibi beyaz tenli, ince yüzlü, açık kahverengi saçlı ve yeşil gözlüymüş. Her iki kardeş de anne ve babaları gibi köyde sevilen çocukmış ve her ikisi de kasabada okuyorlarmış. Nur ile ağabeyi Yusuf'un köyde onlara bakacak hiç bir akrabası da yokmuş, olan akrabaları ise uzak illerde oturuyorlarmış. Köy muhtarı Halit de köy halkının sevdiği göbekli muhtar dediği saçları olmadığı için de kel diye sevdikleri biriymiş. Yusuf ile Nur'un anne ve babalarının cenazelerinden sonra köyün ileri gelenlerini köy odasında toplamış.
-Arkadaşlar biliyorum hepimiz üzgünüz ama elden bir şey gelmiyor sevdiğimiz arkadaşımız Hüseyin ve eşi Pınar iki yetim bırakarak aramızdan ayrıldı. Şimdi arkadaşlar elimizi taşın altına koyma vakti bu yetimler bizim de çocuklarımız sayılır. Biliyorsunuz bu çocukların kimseleri yok, olan akrabaları da çok uzaktalar. Evleri de yok dışarıda kar var ve hava çok soğuk. İlk önce yanan evi tekrardan onaracağız. Bu sırada Yusuf ile Nur bizim evde kalacaklar,bizden okullarına gidip gelecekler.
Çoğu kişi Halit muhtarın konuşmasından çok etkilenmişti fakat birkaç kişi itiraz etmiş;
- Muhtarım niye yardım edelim ? Bu çocukların akrabaları var. Onlar gelsin baksın, ne yapılacaksa yapsınlar.
Bu sözün üzerine Muhtar çok şaşırmış.
-Biliyorsunuz ki akrabaları olsa da bu çocukları bu yaşa kadar hiç görmediler. Çocuklar da onları tanımaz. Yangın olayını biliyorlar ama bir kere bile aramadılar,sormadılar. Çocuklar üstümüze kalacak diye korktular. O yüzden komşuluk görevimizi yapmak zorundayız.
Bu konuşmadan sonra muhtara hak vermişler ve yardım etmeye karar vermişler herkes evin yapımına destek için söz vermiş. Ertesi gün eline keser ile testeresini ve evin altında malzeme bulunan malzemelerle,bulunmayanlar da aldıkları tahtalarla Rüstemlerin evin önünde toplanmışlar. Kadını erkeği bir olup evi boşaltıp temizledikten sonra yanan tahtaların yerine yenileri çıkılmış, kiremitler yeniden döşenmiş. Bir yandan da köyün kadınları yandığı için kararan duvarları boyamışlar bu tadilat işi köylünün bir haftasını almış ama sonuçta el birliği ile alınan getirilen eşyalar ile ev eskisinden daha güzel bir hale gelmiş. Nur ve abisi Yusuf ise bu olaydan çok etkilenmeye başlamışlar. Tüm köy halkı el birliğiyle onlara yardım ederken uzak illerde bulunan akrabaları ne arıyor ne de sahipleniyorlarmış. Yusuf kardeşi Nur'u okul dönüşü karşısına alıp;
-Nur, kardeşim köyde komşularımızın sayesinde yanan evimiz yeniden yapıldı.Orada unutamayacağımız hatıralarımız var.Büyük ihtimalle yarın da evimizde, hatıralarımızla dolu odalarımızda kalacağız .Muhtar Halit amca ile konuşup teşekkür edeceğim ve yaptıkları bu iyiliklere karşılık okulun olmadığı günlerde köylünün hayvanlarına çobanlık yapacağımı söyleyeceğim.
Kardeşi Nur da abisinin bu konuda desteklemişti. Evleri yandığından beri kaldıkları muhtarın evine gelmişler ve kendilerine verilen odada üstlerini değiştirdikten sonra oturma odasına geçmişlerdi. Gıcırtı ile açılan kapıdan muhtar amcaları eve girmişti. Çocuklarla oturup onların ihtiyacı olan moral dolu kelimelerle acılarını biraz olsun hafifletmeye çalışıyordu. Muhtar'ın eşi Pınar Hanım sofrayı hazırlarken Nur da yardım ediyor, sofraya tabakları, çatal kaşıkları taşıyordu. Yemek yendikten sonra Halit muhtar çocuklara müjde vermek istiyordu. Tadilat yapılırken bile gitmedikleri evlerini gösterecekti.
-Yusuf, Nur hadi çocuklar ! Gelin bakalım birazdan yeniden yaptığımız evinize gideceğiz. Orası sizin eviniz, artık orada kalıp hanenizin dumanını siz tüttüreceksiniz, siz yaşatacaksınız. Biz göz kulak olmaya devam edeceğiz.
Yusuf muhtar amcasını dinledikten sonra lafını keserek;
-Halit amca köy olarak bize çok yardımcı oldunuz. Bize evinize açtınız, okul harçlığımızı verdiniz, evimizi yeniden yaptınız. Size çok teşekkür ederim ama benim de sizden bir ricam var. Ben her işi yapabilecek yaştayım ve bundan sonra okul olmadığı günlerde köyün hayvanlarına bakmak istiyorum, tarlada çalışıp evimizin ihtiyacını karşılamak ve kardeşime bakmak istiyorum. hazıra alışmak, sizi zora sokmak istemiyorum. Halit muhtar Yusuf'un bu konuşmasından ve teklifinden çok etkilenmiş,hak vermişti. Bunu köylüyle de konuştu. Yusuf okul olmadığı günler çobanlık yapıyor, kendine verilen maaşla evin geçimini sağlıyor ve ayaklarının üzerinde durmaya çalışıyordu.

# data[].attributes.headline
KİTABIMIZDAN 10 ANAHTAR SÖZCÜKLE PARAGRAF OLUŞTURMA Öznur Öksüzoğlu 9/C 369

# data[].attributes.subject
KİTABIMIZDAN 10 ANAHTAR SÖZCÜKLE PARAGRAF OLUŞTURMA Öznur Öksüzoğlu 9/C 369

# data[].attributes.body
Anahtar Kelimeler; Faşizm,işkence,darbe,siyaset,fikir ayrılığı,cesaret,direniş,idam,nefret

Nefret çöktü,sevgi az
İşkencelerin yapıldığı, herkesin herkesle en ufak bir fikir ayrılığında kavga ettiği bir zamandı. Cesaret edip fikrini ortaya koyan insan sayısı o kadar azdı ki idamlara işkencelere rağmen siyaset yapan fikrini savunan insanlarda bitmemişti. Faşizm,darbe,direniş,idam işte geçmişimizin acı gerçekleri..

# data[].attributes.headline
KİTABIMIZDAN 10 ANAHTAR SÖZCÜKLE PARAGRAF OLUŞTURMA Ezgi Yılmaz 9-C 535 Cin Aynası 

# data[].attributes.subject
KİTABIMIZDAN 10 ANAHTAR SÖZCÜKLE PARAGRAF OLUŞTURMA Ezgi Yılmaz 9-C 535 Cin Aynası 

# data[].attributes.body
İdam
Korku
Darbe
Cesaret
Nefret
Ümit
Direnmek
İşkence
Çaresizlik
İnsanlık
Fikir ayrılığı
1986 Nisan ayıydı devre kayıplarının Keşan'daki alaya gelişleri bölük komutanımız gelenlerin arasından birini bölüğümüze almıştı. 35 yaşında cezaevinden çıkmış kır saçlı,gözlüklü Adana doğumlu Baykal Demir isminde biriydi. Baykal abi üniversite mezunu olduğu için onu harita çizim odasına görevlendirmişlerdi. Sık sık olmasa da Baykal abinin sorulara cevap verdiği tek kişiydim. Cezaevine nasıl girdi,neler yaşadı hele hele evli bir kızı varken kızı için korkularını anlatıyordu. Baykal abi siyasi bir partinin gençlik kollarında yıllarca görev yapmış,birçok cezaevinden çıkmış kır saçlı gözlüklü Adana doğumlu Baykal Demir isminde biriydi. Baykal abi üniversite mezunu olduğu için onu harita çizim odasına görevlendirmişlerdi. Sık sık olmasa da Baykal abine sorulara cevap verdiği tek kişiydim.Cezaevi'ne nasıl girdi neler yaşadı hele hele evli bir kızı varken kızı için korkularını anlatıyordu
Baykal abi siyasi bir partinin gençlik kollarına yıllarca görev yapmış, birçok siyasi eyleme katılmış cesareti ve ümitleriyle kendi fikirlerini doğrultusunda yaşamış.12 Eylül 1980 darbesinde arananlar listesinde olduğundan doğup büyüdüğü,sevdiği kız ile evlendiği Adana'dan İstanbul Bakırköy babasının desteği ile kaçmış ve iki katlı ahşap evin giriş katındaki iki odalı yere yerleşmiş.Babasının gönderdiği paralar ile geçiniyormuş.Bir gece kapısı kırılırcasına çalarken eşi korku içinde uyanıp kapıyı açmış. Bir sürü asker içeri girip,ellerini kelepçeleyip karakola götürmüşler.Mahkemeye çıkana kadar 2 ay boyunca kaldığı Emniyet Müdürlüğünde çeşitli işkencelere maruz kalmış, yapmadığı nefret ettiği birçok suçu üstlenmesi için uğraşmışlar. Kabul etmedikçe işkence yapmışlar 2 ay sonra hakim karşısında çıkmış ve hakim 15 yıl ceza vermiş. Bayrampaşa cezaevine göndermişler kendi gibi siyasi suçların koğuşuna koymuşlar.Geçen günler aylar birer yıl gibi,yıllar ise asırlar ibi geçmiş. Çok sıkıntılar yaşamış.Sadece görüş günlerinde gördüğü kızı her seferinde daha da büyüyor, kızı büyüdükçe cezaevindeki Baykal abinin korkuları artıyor yıllar,geçmek bilmiyormuş. Nihayet 15 sene geçmiş 5 aylıkken bıraktığı kızı büyümüş babasını cezaevinin kapısında annesi ile karşılamış.
Cezaevinden çıktıktan 15 gün sonra askere gelmiş. Üniversite mezunu olduğu için yedek subay olacakken cezaevinde kaldığı için askerliğini er olarak yapıyordu. Bir gün askeri gazinoda otururken Baykal abi yanıma geldi gözlüklerinin altından yaşlar akıyordu. Sessizce karşıma oturdu bir şey diyemiyordum.Çayını içti konuşmasını bekliyordum. Cebinden bir kağıt çıkardı bana uzattı,resmi bir kağıttı ve kağıtta sadece mahkemesinin devam edeceği yazıyordu.
-Abi senin cezan kesilmedi mi bu ne bir şey anlamadım ? dedim.
Yıllarca suçu olmadığı halde yattığı cezaevinde cezası bittiği halde Yargıtay tekrar dosyasını açıp mahkeme edilmesini istiyordu.
"Ben ne yapacağım şimdi avukat tutmam lazım sivil mahkeme değil bu yargılanacağım yer ,bu sefer asker olduğum için askeri mahkeme" deyip ağlıyordu. Baykal abiyi teselli etmek kolay değildi, ilk mahkemesinden döndüğünde düşünceliydi.
Sordum ,daha karar verilmedi önümüzdeki ay bir daha gideceğim diyordu."Bunlar ile fikir ayrılığı yaşıyorum,asker oldukları için çaresizlik içindeyim direnemiyorum , kendimi savunamıyorum" diyordu. 2. mahkemesi de aynı geçmiş. 3 mahkemesinde karar vermişler, görüştüğümüzde ağlıyordu. İdamla yargılanmak üzere Baykal Abi tekrar cezaevine götürülmüştü. Giderken bölükteki arkadaşlar ile vedalaşıp ,askeri araca bindirilip gitti. Baykal abiden bir haber alamıyorduk hayata nefretle değil sevgiyle bakan bir insan rüya gibi gelip geçmişti aramızdan.