# data[].attributes.body
De reis van Emmi was vreselijk. Ik zou zelf nooit in zo’n situatie terecht willen komen omdat het mij zo ongelofelijk slopend lijkt. Eerst iedereen kwijt zijn, enkele dagen alleen in huis van je diepvries leven, dan één vriendin “vinden” waarmee je alles meemaakt en vervolgens naar de hoofdstad rijden van je eigen land en alle hoeken ervan onderzoekt en dan nog steeds niemand kan vinden. Tenslotte ook nog een gemeenschap vinden waarmee het eerst zo goed gaat maar die je uiteindelijk letterlijk zo gek maakt dat je een vriend vermoord… Ik zou deze reis dus zeker niet aan mijn klasgenoten aanraden. Ik gun niemand zo’n eenzaam en onbegrijpelijk bestaan op een wereld waar niets is wat het is.

Emmi laat zich leiden door sprookjes die haar dingen laat doen die heel bizar zijn.

Mijn algehele indruk van dit boek is dat ik niets van het verhaal begrijp. Op het eind gaat Emmi mee met haar vriend Atro op een bootreis naar Tallinn. Ze wilde weg van het eiland, ze wilde niet op 1 plek blijven leven totdat iemand hun zou vinden. Ze gaat even slapen. Ze wordt wakker en Atro is van koers veranderd, een richting waar Emmi niet naartoe wilde gaan. Emmi vindt een mes met een briefje op het nachtkastje naast het bed. Op dat briefje staat: “We hebben ons haar aan de heks gegeven, zodat jij niet hoefde te sterven, en zij heeft ons op haar beurt dit mes gegeven – kijk! Voordat de zon opkomt, moet je het in het hart van de prins steken. Als zijn warme bloed over jouw voeten vloeit, zullen die weer in een vissenstaart veranderen. Dan ben je weer een zeemeermin, dan kun je terug nar ons afdalen en zul je driehonderd jaar leven voordat je oplost tot zout zeeschuim.” Toen ze deze brief gelezen had, liep ze naar Atro en stak hem in zijn hart.

Ik heb geen idee waarom Emmi dit heeft gedaan en het boek geeft daar ook geen antwoord op. Het verhaal roept eigenlijk meer vragen op dan antwoorden. Het advies: lees het tweede deel van dit verhaal “Een andere wereld”. Dit staat ook op de kaft van het boek. Blijkbaar staan daar de antwoorden in die ik niet heb.

Mijn grootste vraag is nu: Zal Emmi daadwerkelijk alleen op de wereld overblijven?

# data[].attributes.body
Mas Fehmers 2H2

# data[].attributes.body
Tampere is de stad waar Emmi woont, naar school gaat en waar ze Onerva en Atro heeft ontmoet. Als ik aan Tampere denk, lijkt mij het een stad waar een school is, een winkelcentrum, een treinstation gewoon alles wat een normale stad ook zou hebben.

Toen Emmi naar huis kwam en merkte dat iedereen weg was was ze heel kwetsbaar, alles kon haar beïnvloeden. Ze heeft dagenlang van haar diepvries geleefd en ze durfde niet uit haar huis. Op een gegeven moment durfde ze naar het treinstation te gaan. Ze wachten 2 uur en ze moest huilen. Uit het niets hoorde ze een stem. Ze dacht dat ze gek was. Totdat de stem nog iets zei. Ze riep: “hallo”. Het meisje rende naar Emmi toe. Ze tilde Emmi meteen van de grond, het was Onerva: “En nu is het godverdomme afgelopen met dat gejank!” Vanaf dit moment werden ze vriendinnen. Onerva is 16 jaar oud en Emmi 14 maar toch merkte ze geen verschil. Ze trekken weken met elkaar op en ze kunnen doen wat ze willen. Ze krijgen op een dag ruzie. Onerva gaat naar het dak om even af te koelen. Emmi blijft zitten want ze denkt dat het wel even goed voor haar is maar na een half uur gaat ze toch maar even een kijkje nemen. Onerva ligt gewoon rustig te zonnen. Emmi gaat naast haar liggen. Opeens horen ze allebei een geluid. Ze springen allebei gelijk op. Daar stond Atro, een rood harige jongen die 18 jaar oud is.

# data[].attributes.body
Finlandfort is zeer belangrijk in het boek. Deze locatie verandert haar manier van denken. Ze voelt zich geen loser meer, ze is niet meer onzichtbaar want iedereen is gelijk. Ze heeft eindelijk vrienden. Ze komt samen met haar vrienden die ze net heeft ontmoet, Onerva en Atro. Finlandfort is gevestigd in Helsinki, net zoals in Tampere was er niemand meer. Nu is er een gemeenschap van 12 kinderen.

Emmi, Onerva en Atro komen aan in Helsinki, allemaal in shock kijken ze hoe leeg de stad is. Ze rijden naar het duurste hotel in Helsinki en gaan naar binnen. Ze gaan meteen naar de mooiste kamer, de wolkensuite. Ze slapen daar een nachtje. Emmi wordt vroeg wakker en gaat meteen naar buiten voor wat frisse lucht. Ze doet de deuren open naar het balkon. Ze hapte adem en ze zag rook, ze realiseerde dat rook, vuur was en dat vuur, mensen waren. Ze rende meteen terug naar Onerva en Atro. Binnen een halfuur zitten ze op een boot richting het eilandje, Finlandfort.
Op dit eiland moet Emmi voornamelijk denken aan haar favorite sprookje, de kleine zeemeermin.

# data[].attributes.body
Emmi woont thuis met haar zusje, broer en ouders. Ze voelt zich onzichtbaar thuis; ze heeft geen vriendinnen en krijgt weinig aandacht van haar ouders. “Eigenlijk interesseerde het haar moeder nauwelijks of Emmi at of niet. Ze moest het alleen zeggen omdat het bij haar rol van goede moeder hoorde.”

Het huis is ook het begin van haar “nieuwe wereld”. Omdat Emmi zich eenzaam voelde thuis, heeft zij haar spullen gepakt om in het tuinhuisje van een meisje te gaan slapen die op vakantie is. Ze wordt wakker en ze merkt meteen dat er iets raars aan de hand is. Alles is stil, vreemd stil. Ze loopt naar buiten en hoort niks, geen auto’s, geen fietsers die bellen niks. Verward loopt ze naar haar huis. Ze doet de deur open en alles is hetzelfde maar haar familie is weg, geen spoor meer te bekennen. Haar "nieuwe wereld" is nu ontstaan: geen mensen en sprookjes. Emmi is verslaafd aan haar sprookjes boek, zinnen uit sprookjes komen constant in haar gedachten maar ze weet niet wat ze er mee moet. Toen ik dit allemaal las was ik ook verward, wat is er gebeurd?

# data[].attributes.body
Spoorloos - Salla Simmuka, Uitgegeven in 2012 door FILI (Finnish Literature Information Centre) en het boek is vertaald door Sophie Kuiper 2013  - Het indrukwekkende verhaal gaat over een meisje, Emmi. Ze is niet gelukkig omdat ze denkt dat er niemand is die om haar geeft, zelfs haar eigen familie niet. Ze besluit weg te lopen om in een klein tuinhuisje van een vriendin die op vakantie is, te gaan overnachten. ''Wat ziet je rugzak er zwaar uit." zei haar moeder toen Emmi die ochtend naar school ging. Maar in plaats van naar school ging ze naar het tuinhuisje om zich klaar te maken voor de komende nachten. De volgende ochtend wordt ze wakker en alles is stil, vreemd stil. Ze loopt alle straten langs en hoort niemand niet eens de vogels. Ze komt thuis en alle meubels, kamers zelfs de keuken waren allemaal nog steeds op zijn originele plek. ''Waarom was niemand komen kijken of Emmi misschien thuis was gekomen?". Haar familie was weg. Iedereen was weg, ze had helemaal niemand meer... Een bizarre toch volgt.