# data[].attributes.body
SEVGİDİR; ALEMİ,ALEM KILAN

# data[].attributes.body
ZEYTİN DALI

# data[].attributes.headline
İHTİYAR
MİSAFİR

 (Sevgi Konulu Bir Öykü)
                                                                                                                                        
Bir kadın, kapıdan dışarı çıktığında, bembeyaz sakallı üç ihtiyarın kendi
evinin önünde oturduklarını görür.                                                           
'Ben sizi hiç tanımıyorum, der... 
Ama aç ve susuz olmalısınız...                  Lütfen içeriye gelin de sizlere bir şeyler ikram
edeyim...'
                      'Evin erkeği içerde mi?' Diye sorar adamlar.                                                                                                                                                                                                                                                     
'Hayır, der kadın. Şu an evin dışında.'
'O evde olmadığı sürece bizim bu eve girmemiz mümkün değil...' diye cevap
verirler.                                
Akşam olup kocası eve döndüğünde kadın olanları anlatır. 
'Peki, onlara söyleyebilir misin, der adam. Ben evdeyim artık, bu eve
gelebilirler...'
                                                                                                                                      Kadın dışarı çıkıp bu kişileri içeri davet eder. 
Ama bu defa da; 
'Hepimiz aynı anda içeri girmeyiz' der yaşlı adamlar. 
Kadın öğrenmek ister; 
'Niye giremezsiniz?..'
İhtiyarlardan biri açıklar: 
'Onun adı ZENGİN, der bir arkadaşını göstererek. 
Diğeri BAŞARI... 
Ben ise SEVGİ...'                                                                                                                                                                                                                                                                
Sonra ekler; 'Şimdi içeri gir ve kocanla konuş. Hangimizi evinizde
istersiniz?..'
Kadın içeri girip söylenenleri kocasına anlatır. Adam duyduklarıyla
neşelenerek; 
'Ne güzel, der.                                                                                                                                                                                                                                                                      Madem öyle, Zengin'i içeri çağıralım ve evimizi zenginlikle
doldursun...'
Karısı itiraz eder; 
'Canım, niçin Başarı'yı çağırmıyoruz?'
Bu sırada, evin diğer köşesinde bulunan gelinleri konuştuklarını duyar.                   Koşarak
gelir ve kendi fikrini söyler;                                                                                                            
                                                                                                                         'Sevgi'yi çağırsak daha iyi olmaz mı? Evimiz sevgiyle dolar!..'
'Gelinimizin teklifini dikkate alalım, der adam karısına... Dışarı çık ve bizim
misafirimiz olması için Sevgi'yi davet et.'
Kadın dışarı çıkar ve yaşlı adamlara sorar; 
'Hanginiz Sevgi idi? Lütfen içeri gel ve misafirimiz ol...'
Sevgi ayağa kalkar ve eve doğru yürümeye başlar.
                                                                                                                              Fakat diğer iki yaşlı adam da onu takip ederler...
Kadın şaşırmış bir halde Zengin ve Başarıya sorar;
'Ben sadece Sevgi'yi davet ettim, siz niye geliyorsunuz?'                                                                                      
                                                                                                                              Zengin ve Başarı bir ağızdan cevap verirler:
'Eğer Zengin'i ya da Başarı'yı davet etmiş olsaydın diğer ikisi dışarıda
kalırdı.
Ama sen Sevgi'yi davet ettin...
O nereye giderse biz de ardından oraya gideriz.
Çünkü nerede Sevgi varsa, orda Başarı ve
Zenginlik de vardır!..

# data[].attributes.subject
İHTİYAR
MİSAFİR

 (Sevgi Konulu Bir Öykü)
                                                                                                                                        
Bir kadın, kapıdan dışarı çıktığında, bembeyaz sakallı üç ihtiyarın kendi
evinin önünde oturduklarını görür.                                                           
'Ben sizi hiç tanımıyorum, der... 
Ama aç ve susuz olmalısınız...                  Lütfen içeriye gelin de sizlere bir şeyler ikram
edeyim...'
                      'Evin erkeği içerde mi?' Diye sorar adamlar.                                                                                                                                                                                                                                                     
'Hayır, der kadın. Şu an evin dışında.'
'O evde olmadığı sürece bizim bu eve girmemiz mümkün değil...' diye cevap
verirler.                                
Akşam olup kocası eve döndüğünde kadın olanları anlatır. 
'Peki, onlara söyleyebilir misin, der adam. Ben evdeyim artık, bu eve
gelebilirler...'
                                                                                                                                      Kadın dışarı çıkıp bu kişileri içeri davet eder. 
Ama bu defa da; 
'Hepimiz aynı anda içeri girmeyiz' der yaşlı adamlar. 
Kadın öğrenmek ister; 
'Niye giremezsiniz?..'
İhtiyarlardan biri açıklar: 
'Onun adı ZENGİN, der bir arkadaşını göstererek. 
Diğeri BAŞARI... 
Ben ise SEVGİ...'                                                                                                                                                                                                                                                                
Sonra ekler; 'Şimdi içeri gir ve kocanla konuş. Hangimizi evinizde
istersiniz?..'
Kadın içeri girip söylenenleri kocasına anlatır. Adam duyduklarıyla
neşelenerek; 
'Ne güzel, der.                                                                                                                                                                                                                                                                      Madem öyle, Zengin'i içeri çağıralım ve evimizi zenginlikle
doldursun...'
Karısı itiraz eder; 
'Canım, niçin Başarı'yı çağırmıyoruz?'
Bu sırada, evin diğer köşesinde bulunan gelinleri konuştuklarını duyar.                   Koşarak
gelir ve kendi fikrini söyler;                                                                                                            
                                                                                                                         'Sevgi'yi çağırsak daha iyi olmaz mı? Evimiz sevgiyle dolar!..'
'Gelinimizin teklifini dikkate alalım, der adam karısına... Dışarı çık ve bizim
misafirimiz olması için Sevgi'yi davet et.'
Kadın dışarı çıkar ve yaşlı adamlara sorar; 
'Hanginiz Sevgi idi? Lütfen içeri gel ve misafirimiz ol...'
Sevgi ayağa kalkar ve eve doğru yürümeye başlar.
                                                                                                                              Fakat diğer iki yaşlı adam da onu takip ederler...
Kadın şaşırmış bir halde Zengin ve Başarıya sorar;
'Ben sadece Sevgi'yi davet ettim, siz niye geliyorsunuz?'                                                                                      
                                                                                                                              Zengin ve Başarı bir ağızdan cevap verirler:
'Eğer Zengin'i ya da Başarı'yı davet etmiş olsaydın diğer ikisi dışarıda
kalırdı.
Ama sen Sevgi'yi davet ettin...
O nereye giderse biz de ardından oraya gideriz.
Çünkü nerede Sevgi varsa, orda Başarı ve
Zenginlik de vardır!..

# data[].attributes.headline
 
  
                          DOSTLUKLAR                                                                                                                                                                                  Sevdalar fırtınaya benzerler,bir
  yüreğe sığınır,
                     İnsan sanmasın ki bu hayat daim böyle yaşanır,                 
  Sıcaklar terletir teni,serinlik gelmeden önce,                             
  Yaşantı dostluk gibidir,bir gün gelir aranır..
  
  
  
                                                                                                       Hasret bırakılmamalı insan,dost yağmurlarına,           
  Hasretliği zordur dostun,sorulur güle goncaya,             
      Zaman aceleci ise hayaller yalancı değiller ya,             
        Çık saklandığın yerden ihtiyaç var dostluğa.                                                                                                  
              
  
  
  Eskir bir gün bedenler,yaşama mücadelesinden,
             Kulak sağır,yürek aşksız,gözler görmez aniden,                 
  İçini bir kurt kemirir,bitirir seni hiç üşenmeden,             
  Hayat bitsin istemez kimse,dostlarını görmeden
  
  
  
                                                                                                     Kapanır yavaş, yavaş ışığın,yaşanan sonbahar mevsimi,  
  Hiç tadına doyulmaz,yaşanılan dünya geçer bir rüya gibi,
  Umutlar olur toprak, hayaller uçuşur,seher yelleri gibi,
Bedene dokunan o sıcak eller,istenir ki olsun dostun elleri.                                                                                                                                                                                                                
  
  
  
  Yaşadım mı,yok muydum,bir varmış bir yok gibiyim,
  Ummanların içinde yüzen gemilerden sadece ben biriyim,
  Yüzünün ziyası bu sulara düşsün de bir gün göreyim            
  Dost kıymetini bilmemişim,geç anladım neyleyim…….
  
 
 
  
 
 
  
                                                          
  Selahattin Ölmez
  
 

# data[].attributes.subject
 
  
                          DOSTLUKLAR                                                                                                                                                                                  Sevdalar fırtınaya benzerler,bir
  yüreğe sığınır,
                     İnsan sanmasın ki bu hayat daim böyle yaşanır,                 
  Sıcaklar terletir teni,serinlik gelmeden önce,                             
  Yaşantı dostluk gibidir,bir gün gelir aranır..
  
  
  
                                                                                                       Hasret bırakılmamalı insan,dost yağmurlarına,           
  Hasretliği zordur dostun,sorulur güle goncaya,             
      Zaman aceleci ise hayaller yalancı değiller ya,             
        Çık saklandığın yerden ihtiyaç var dostluğa.                                                                                                  
              
  
  
  Eskir bir gün bedenler,yaşama mücadelesinden,
             Kulak sağır,yürek aşksız,gözler görmez aniden,                 
  İçini bir kurt kemirir,bitirir seni hiç üşenmeden,             
  Hayat bitsin istemez kimse,dostlarını görmeden
  
  
  
                                                                                                     Kapanır yavaş, yavaş ışığın,yaşanan sonbahar mevsimi,  
  Hiç tadına doyulmaz,yaşanılan dünya geçer bir rüya gibi,
  Umutlar olur toprak, hayaller uçuşur,seher yelleri gibi,
Bedene dokunan o sıcak eller,istenir ki olsun dostun elleri.                                                                                                                                                                                                                
  
  
  
  Yaşadım mı,yok muydum,bir varmış bir yok gibiyim,
  Ummanların içinde yüzen gemilerden sadece ben biriyim,
  Yüzünün ziyası bu sulara düşsün de bir gün göreyim            
  Dost kıymetini bilmemişim,geç anladım neyleyim…….
  
 
 
  
 
 
  
                                                          
  Selahattin Ölmez
  
 

# data[].attributes.headline
BARIŞ                                                
Önce kendinle barış,
           Sonra etrafınla barış,
         Daha sonra,
Dünya İle barış,
       O zaman;
Barış içinde yaşarsın..

                                                                               Sümer KÜÇÜK                                                                                           

# data[].attributes.subject
BARIŞ                                                
Önce kendinle barış,
           Sonra etrafınla barış,
         Daha sonra,
Dünya İle barış,
       O zaman;
Barış içinde yaşarsın..

                                                                               Sümer KÜÇÜK                                                                                           

# data[].attributes.body
Dostluk

# data[].attributes.body
Okul Afişi